Orzeczenie · 2026-06-18

III OSK 17/26Brak interesu publicznego nie powod odrzucenia wniosku o informację

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2026-06-18

NSAAdministracyjneWysokansa

dostęp do informacji publicznejwniosek o udostępnienie informacjiinformacja przetworzonainteres publicznybezczynność organuKodeks postępowania administracyjnegoustawa o dostępie do informacji publicznejdecyzja odmownaskarga kasacyjna

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną Burmistrza Ośna Lubuskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wydatków na pomoc prawną. WSA uznał, że Burmistrz błędnie pozostawił wniosek bez rozpoznania, uznając brak wykazania przez wnioskodawcę istotności dla interesu publicznego za brak formalny. Zdaniem WSA, taki brak powinien skutkować wydaniem decyzji odmownej na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (u.d.i.p.), a nie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.). NSA zgodził się ze stanowiskiem WSA. Podkreślił, że ustawa o dostępie do informacji publicznej ma autonomiczne uregulowanie procedury, a przepisy k.p.a. stosuje się do niej w ograniczonym zakresie, głównie do decyzji o odmowie lub umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 2 u.d.i.p.). W związku z tym, pozostawienie wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w sytuacji braku wykazania istotności dla interesu publicznego było nieuprawnione. Brak taki stanowił przesłankę do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a nie do formalnego odrzucenia wniosku. Sąd wskazał, że prawidłowy tok postępowania nakazywał organowi wydanie decyzji odmownej, jeśli uznał, że strona nie wykazała interesu publicznego. NSA oddalił skargę kasacyjną organu, potwierdzając tym samym prawidłowość wyroku WSA.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących procedury udostępniania informacji publicznej, w szczególności rozróżnienie między brakiem formalnym a merytorycznym wniosku oraz zastosowanie przepisów k.p.a. w postępowaniu o dostęp do informacji publicznej.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji braku wykazania interesu publicznego w kontekście informacji przetworzonej. Może być mniej istotne w sprawach dotyczących informacji prostych.

Zagadnienia prawne (3)

Czy brak wykazania przez wnioskodawcę istotności dla interesu publicznego uzasadnia pozostawienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a.?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, brak wykazania istotności dla interesu publicznego nie jest brakiem formalnym wniosku, lecz przesłanką do wydania decyzji odmownej na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p.

Uzasadnienie

Ustawa o dostępie do informacji publicznej ma autonomiczne uregulowanie procedury. Przepisy k.p.a. stosuje się w ograniczonym zakresie. Brak interesu publicznego jest kwestią merytoryczną, a nie formalną, i powinien być rozstrzygnięty w decyzji odmownej, a nie skutkować pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Czy organ może pozostawić wniosek o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania, powołując się na art. 64 § 2 k.p.a. w sytuacji, gdy wnioskodawca nie uzupełnił wezwania do wykazania istotności dla interesu publicznego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organ powinien wydać decyzję odmowną.

Uzasadnienie

Brak wykazania interesu publicznego nie jest brakiem formalnym wniosku, który uniemożliwia nadanie mu biegu, lecz brakiem merytorycznym. Organ powinien wydać decyzję odmowną na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., a nie stosować art. 64 § 2 k.p.a.

Czy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o informację publiczną może być skierowane na adres e-mail, jeśli organ zna adres korespondencyjny strony?

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli organ zna adres korespondencyjny, powinien go użyć. Wezwanie powinno być sporządzone zgodnie z wymogami k.p.a., w tym wskazywać podstawę prawną i skutki niewykonania.

Uzasadnienie

Organ znał adres strony z wcześniejszych kontaktów. Wezwanie było wadliwe, obejmowało wiele spraw i nie spełniało wymogów formalnych k.p.a. dotyczących doręczeń i pouczeń.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną Burmistrza Ośna Lubuskiego.

Przepisy (17)

Główne

u.d.i.p. art. 3 § ust. 1 pkt 1

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

Interes z tego przepisu nie może być traktowany jako brak formalny wniosku.

u.d.i.p. art. 13 § ust. 1

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

Określa termin na rozpoznanie wniosku, który obowiązuje również w przypadku informacji przetworzonej.

u.d.i.p. art. 16 § ust. 2

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

Przepisy k.p.a. stosuje się do decyzji o odmowie lub umorzeniu postępowania.

u.d.i.p. art. 16 § ust. 1

Ustawa o dostępie do informacji publicznej

Podstawa do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej art. 3 § ust. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej art. 13 § ust. 1

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej art. 16 § ust. 2

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej art. 16 § ust. 1

Pomocnicze

k.p.a. art. 64 § § 1 i 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do uzupełnienia interesu z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

k.p.a. art. 64 § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

Nieuzasadnione zastosowanie przez organ.

k.p.a. art. 63 § § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 149 § § 1 pkt 1