III OSK 1630/25

III OSK 1630/25 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2025-12-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-08-25
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Hanna Knysiak - Sudyka
Rafał Stasikowski
Zbigniew Ślusarczyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
II SA/Bd 1025/24 - Wyrok WSA w Bydgoszczy z 2025-03-11
Skarżony organ
Starosta
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 153
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędziowie sędzia NSA Rafał Stasikowski sędzia del. WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 marca 2025 r. sygn. akt II SA/Bd 1025/24 w sprawie ze skargi Z. K. na niewykonanie przez Starostę Nakielskiego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 maja 2024 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 25/24 ze skargi Z. K. na bezczynność Starosty Nakielskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy, 2. zasądza od Starosty Nakielskiego na rzecz Z. K. kwotę 440 (słownie: czterysta czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 11 marca 2025 r. sygn. akt II SA/Bd 1025/24, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) zwanej dalej p.p.s.a., oddalił skargę Z. K. na niewykonanie przez Starostę Nakielskiego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 8 maja 2024 r. w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 25/24 ze skargi Z. K. na bezczynność Starosty Nakielskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Wyrok został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Wyrokiem z 8 maja 2024 r. sygn. akt II SAB/Bd 25/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po rozpoznaniu skargi Z. K. na bezczynność Starosty Nakielskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej:
1) zobowiązał Starostę do rozpatrzenia wniosku skarżącego z 15 stycznia 2024 r. o udostepnienie informacji publicznej w części dotyczącej karty oceny ofert oraz treści oferty wybranej w konkursie na realizację zadania publicznego w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej;
2) stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, w zakresie określonym w pkt 1 sentencji wyroku;
3) stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa;
4) w pozostałej części skargę oddalił.
Odpis ww. prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy wpłynął do organu 12 września 2024 r.
Pismem z 26 września 2024 r. Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Nakle nad Notecią w imieniu Starosty udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W załączeniu do pisma organ przekazał karty oceny ofert oraz części I, II i VI oferty wybranej wskazując, że część V (kalkulacja) została udostępniona wcześniej. W odniesieniu do części III i IV (opisowej) organ wskazał, że nie podlegają one udostępnieniu, gdyż treść złożonej oferty nie stanowi informacji publicznej.
Skarżący, w odpowiedzi na ww. pismo, wezwał organ do wykonania wyroku z dnia 8 maja 2024 r. wskazując, że przedmiotowe orzeczenie nie zostało wykonane w całości, gdyż organ nie udostępnił treści oferty w części III i IV. Następnie skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na niewykonanie wyroku z 8 maja 2024 r., sygn. akt II SAB/Bd 25/24, wnosząc o wymierzenie organowi grzywny oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, w szczególności opłaty od skargi, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i kosztów zastępstwa przez profesjonalnego pełnomocnika, według norm prawem przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wskazanym na wstępie wyrokiem Sąd I instancji oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku wskazał, że organ pismem z 16 września 2024 r., w wykonaniu prawomocnego wyroku, udzielił skarżącemu w wyznaczonym terminie odpowiedzi na jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Organ udostępnił karty oceny ofert oraz część I, II i VI oferty wybranej w konkursie, wskazując jednocześnie, że część V (kalkulacja) została już skarżącemu udostępniona, natomiast część III i IV (opisowa) nie podlega udostępnieniu, jako że nie stanowi informacji publicznej. Zdaniem Sądu, oferty złożone przez uczestników otwartego konkursu na realizację zadania publicznego w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej nie stanowią dokumentów urzędowych i nie posiadają charakteru informacji publicznej w myśl art. 1 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – dalej: u.d.i.p.). Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu I instancji organ wykonał zobowiązanie nałożone wyrokiem z 8 maja 2024 r., a w zakresie informacji objętej wnioskiem, która nie ma charakteru informacji publicznej, jedynym obowiązkiem organu było poinformowanie skarżącego na piśmie, że przedmiotowa informacja nie posiada takiego waloru. Obowiązek ten organ wykonał, prawidłowo informując skarżącego, że w części przedmiotowej oferty (części III i IV) informacje te nie stanowią informacji publicznej, wobec czego nie podlegają udostępnieniu.
Skargę kasacyjną wniósł skarżący, zaskarżając powyższy wyrok w całości. Zarzucił naruszenie prawa procesowego, która miało istotny wpływ na wynik sprawy, z uwagi na:
- naruszenie przepisów postępowania - art. 153 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572 ze zm., zwana dalej k.p.a.) przez niezastosowanie się przez Sąd I instancji do oceny prawnej i wytycznych zawartej w wyroku WSA w Bydgoszczy z 8 maja 2024 r.. sygn. II SAB/Bd 25/24 w zakresie, w jakim ten Sąd wskazał, iż wszelkie dokumenty związane z przeprowadzoną procedurą konkursową, wytworzone w trakcie tej procedury i z nią związane, stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 pkt 1 u.d.i.p., podlegającą udostępnieniu na zasadach opisanych w tej ustawie oraz treść oferty złożonej w konkursie na realizację zadania publicznego odnosi się do sposobu wykonania zadania publicznego, a ponadto oferta została złożona w konkursie, którego wynik decydował o powierzeniu wykonania tego zadania organizacjom pozarządowym z wykorzystaniem środków publicznych, co skutkuje uznaniem, że zawiera ona informację o sprawach publicznych, jak również kategoryczne twierdzenie Sądu, iż "Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniosek skarżącego, o udostępnienie informacji obejmujących:
- zestawienie ofert złożonych w konkursie na wykonanie zadania publicznego w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej w 2024 r. w powiecie nakielskim, wraz z punktacją poszczególnych ofert przez komisję,
- protokół komisji konkursowej,
- kartę oceny złożonych w tym konkursie ofert.
- wybrana w konkursie oferta (jej treść) bez załączników.
dotyczy dokumentów zawierających informację publiczną, które winny zostać udostępnione wnioskodawcy w formie i terminie przewidzianych w uregulowaniach u.d.i.p.,
ergo w ww. prawomocnym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny przesądził fakt, iż treść oferty stanowi informację publiczną, która to oferta powinna podlegać udostępnieniu przy ewentualnych ograniczeniach, wynikających z odmowy udostępnienia informacji publicznej z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, co powinno
przybrać ewentualną formę decyzji administracyjnej, co miało ten oto wpływ na wynik
sprawy, iż Sąd meriti w niniejszej sprawie błędnie przyjął, iż organ prawidłowo wykonał wyrok, gdyż część oferty nie stanowiła informacji publicznej, co było sprzeczne z kategorycznymi twierdzeniami WSA w Bydgoszczy w sprawie o sygn. II SAB/Bd 25/24.
W oparciu o tak sformułowany zarzut skarżący wniósł o uwzględnienie skargi strony w całości, uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu I instancji w całości i rozpoznanie skargi, z uwagi na okoliczność, iż istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, ewentualnie o uwzględnienie skargi strony w całości, uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Ponadto wniósł o zasądzenie od organu kosztów postępowania na rzecz skarżącego za I i II instancję, w tym kosztów zastępstwa procesowego wraz z opłatą od pełnomocnictwa według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935) zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. W tych okolicznościach w sprawie badaniu podlegały wyłącznie zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej na uzasadnienie przytoczonej podstawy kasacyjnej.
Zasadny jest zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący i wywiera skutki w dwóch płaszczyznach, mianowicie ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu. Zasadniczym kryterium legalności działania organu i orzeczenia wydanego w postępowaniu ponowionym wskutek wyroku sądu administracyjnego jest więc zastosowanie się do wyrażonej przez ten sąd oceny prawnej oraz podporządkowanie się wytycznym co do dalszego postępowania (por. wyrok NSA z 21 lutego 2018 r., sygn. akt II FSK 353/16). Organ nie może formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz obowiązany jest do podporządkowania się jemu w pełnym zakresie. Kwestia, czy po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ podporządkował się wskazaniom sądu i jego ocenie prawnej stanowi główne kryterium kontroli działania organu i poprawności nowowydanego aktu administracyjnego (por. wyrok NSA z 20 kwietnia 2011 r., II OSK 729/10). Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego (por. A. Skoczylas, P. Szustakiewicz (red.), P.p.s.a. Komentarz, C.H. Beck 2016, t. 6 do art. 153 i powołane tamże orzecznictwo), co w kontrolowanej sprawie nie nastąpiło. Ustanowiona w art. 153 p.p.s.a. zasada związania powoduje, że skutki wyroku sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmują zarówno postępowanie sądowoadministracyjne, w którym orzeczenie zostało wydane, postępowanie administracyjne, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne, jak również wszystkie przyszłe postępowania administracyjne i sądowoadministracyjne dotyczące danej sprawy administracyjnej.
Zasada związania wyrażona w art. 153 p.p.s.a., przy rozpatrywaniu sporu zawisłego w niniejszej sprawie, oznaczała więc konieczność zastosowania się do wskazówek i oceny prawnej wyrażonej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 8 maja 2024 r. sygn. akt II SAB/Bd 25/24 w zakresie wskazanych w tym wyroku stwierdzonych uchybień w szczególności co do błędnego zakwalifikowania przez Starostę Nakielskiego wnioskowanej do udostępnienia treści oferty wybranej w konkursie na realizację zadania publicznego w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej – jako niemającej charakteru informacji publicznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w punkcie 1 wyroku z 8 maja 2024 r. sygn. akt II SAB/Bd 25/24 zobowiązał "Starostę Nakielskiego do rozpoznania wniosku Z. K. z 15 stycznia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w części dotyczącej karty oceny ofert oraz treści oferty wybranej w konkursie na realizację zadania publicznego w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej". Wnioskodawca wniósł skargę na niewykonanie tego wyroku w części dotyczącej nieudostępnienia treści oferty wybranej w konkursie w części III i IV. Starosta Nakielski wniósł o oddalenie skargi twierdząc, że wykonał wyrok WSA w Bydgoszczy z 8 maja 2024 r. przekazując wnioskodawcy żądane informacje, poza treścią części III i IV oferty wybranej w konkursie, ponieważ w oparciu o aktualne orzecznictwo NSA uznał, że oferta w części III i IV nie jest informacją publiczną.
Tymczasem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w uzasadnieniu wyroku z 8 maja 2024 r. sygn. akt II SAB/Bd 25/24 wskazał między innymi, że "[sł]usznie zatem wskazuje skarżący w uzasadnieniu skargi, że treść oferty złożonej w konkursie na realizację zadania publicznego odnosi się do sposobu wykonania zadania publicznego, a ponadto oferta została złożona w konkursie, którego wynik decydował o powierzeniu wykonania tego zadania organizacjom pozarządowym z wykorzystaniem środków publicznych, co skutkuje uznaniem, że zawiera ona informację o sprawach publicznych. Podobnie rzecz oceniana jest w orzecznictwie w kontekście procedur konkursowych o świadczenie usług opieki zdrowotnej na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 146), że informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p stanowią oferty składane w postępowaniu o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (vide: wyrok NSA z 4 lipca 2019 r., sygn. II GSK 394/19). Zdaniem Sądu, konkluzje dotyczące charakteru dokumentów złożonych w toku postępowania przed podmiotem publicznym i możliwości ich weryfikacji w celu przeprowadzenia oceny prawidłowości przeprowadzenia konkursu w świetle obowiązujących zasad tego konkursu, w pełni odnoszą się do stanu faktycznego niniejszej sprawy. Treść oferty złożonej w konkursie na realizację zadania publicznego odnosi się do sposobu wykonania zadania publicznego, a ponadto oferta została złożona w konkursie, którego wynik decydował o powierzeniu wykonania tego zadania organizacjom pozarządowym z wykorzystaniem środków publicznych, co skutkuje uznaniem, że zawiera ona informację o sprawach publicznych. Stanowisko takie ugruntowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych zapadłych na tle stanów faktycznych zbliżonych do okoliczności przedmiotowej sprawy (por. wyroki Wojewódzkich Sadów Administracyjnych w Bydgoszczy z 10 października 2023 r. sygn. II SAB/Bd 104/23, z 3 listopada 2023 r. sygn. II SAB/Bd 107/23, z 23 stycznia 2024 r. sygn. II SAB/Bd 136/23, w Gliwicach z 25 października 2023 r. sygn. III SAB/Gl 180/23, w Białymstoku z 13 marca 2024 r. sygn. II SAB/Bk 12/24, w Olsztynie z 12 września 2023 r. sygn. II SAB/Ol 98/23). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniosek skarżącego, o udostępnienie informacji obejmujących: - zestawienie ofert złożonych w konkursie na wykonanie zadania publicznego w zakresie prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, świadczenia nieodpłatnego poradnictwa obywatelskiego oraz edukacji prawnej w 2024 r. w powiecie nakielskim, wraz z punktacją poszczególnych ofert przez komisję, - protokół komisji konkursowej, - kartę oceny złożonych w tym konkursie ofert, - wybraną w konkursie ofertę (jej treść) bez załączników. dotyczy dokumentów zawierających informację publiczną, które winny zostać udostępnione wnioskodawcy w formie i terminie przewidzianych w uregulowaniach u.d.i.p.".
Zatem WSA w Bydgoszczy w uzasadnieniu wyroku z 8 maja 2024 r. wprost przesądził, że cała treść oferty wybranej w konkursie stanowi informację publiczną. Mając to wszystko na uwadze Sąd ten stwierdził, że organ pozostawał i nadal pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku w zakresie, w jakim wniosek ten dotyczy karty oceny złożonych ofert oraz treści wybranej w tym konkursie oferty. W związku z powyższym Sąd ten orzekł w punkcie pierwszym sentencji, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o zobowiązaniu organu do rozpoznania wniosku skarżącego z 15 stycznia 2024 r. w części obejmującej wybraną w konkursie ofertę (bez załączników) oraz karty (kartę) oceny złożonych ofert - w terminie 14 dni od daty zwrotu akt wraz z prawomocnym wyrokiem.
W konsekwencji należy uznać, ocena prawna WSA w Bydgoszczy zawarta w wyroku z 8 maja 2024 r. wyłącza możliwość zmiany kwalifikacji żądanej treści oferty wybranej w konkursie i uznania, że jej część nie stanowi informacji publicznej a w konsekwencji, że nie podlega udostępnieniu w trybie przepisów u.d.i.p. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ponownie rozpoznając sprawę organ nie zastosował się do oceny prawnej oraz wskazań zawartych w powyższym wyroku w sposób należyty, naruszając w oczywisty sposób art. 153 p.p.s.a.
Sąd I instancji kontrolując prawidłowość wykonania wyroku WSA w Bydgoszczy z 8 maja 2024 r., nie zważając na regulację zawartą w art. 153 p.p.s.a. i treść wniosku dostępowego (wniosek dotyczył m.in. udostępnienia treści oferty a nie udostępnienia oferty jako dokumentu prywatnego), zaaprobował stanowisko Starosty Nakielskiego, że oferta nie stanowi informacji publicznej. Sąd I instancji powołał się przy tym na pogląd wyrażony w wyroku NSA z 25 lutego 2025 r. sygn. akt III OSK 2056/24. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji uznał, że "Starosta wykonując nałożone wyrokiem z 8 maja 2024 r. zobowiązanie rozpatrzenia wniosku skarżącego z 15 stycznia 2024 r. udostępnił skarżącemu informację objętą wnioskiem w części w jakiej stanowi ona informację publiczną. Natomiast w zakresie informacji objętej wnioskiem, która nie ma charakteru informacji publicznej, jedynym obowiązkiem organu było poinformowanie skarżącego na piśmie, że przedmiotowa informacja nie posiada takiego waloru. Obowiązek ten organ wykonał prawidłowo doręczając skarżącemu taką informację wraz z odpowiedzią na wniosek o udostepnienie informacji publicznej pismem z dnia 26 września 2024 r., wskazując że część III i IV (opisowa) oferty nie podlega udostępnieniu." Wobec tego Sąd I instancji stwierdził, że Starosta wykonał wyrok WSA w Bydgoszczy z 8 maja 2024 r.
Stanowisko Sądu I instancji narusza art. 153 p.p.s.a., ponieważ jest ono sprzeczne z oceną prawną wyrażoną w wyroku WSA w Bydgoszczy z 8 maja 2024 r., że treść oferty wybranej w konkursie stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. oraz sprzeczne z wytycznymi tego Sądu co do dalszego rozpoznania wniosku dostępowego, będącymi konsekwencją zakwalifikowania treści oferty jako informacji publicznej. Zaskarżony wyrok stanowi niejako ponowne rozstrzygnięcie sprawy bezczynności Starosty Nakielskiego w rozpoznaniu wniosku dostępowego w zakresie treści oferty, którą to sprawę rozstrzygnął już WSA w Bydgoszczy prawomocnym wyrokiem z 8 maja 2024 r. Należy stanowczo podkreślić, że niezgadzanie się Sądu rozpoznającego skargę na niewykonanie wyroku ze stanowiskiem Sądu wyrażonym w prawomocnym wyroku stwierdzającym bezczynność organu w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w którym Sąd ten był zobowiązany rozstrzygnąć kwestę kwalifikacji prawnej żądanej informacji - nie zwalnia ze związania wynikającego z art. 153 p.p.s.a.
Sąd I instancji ponownie rozpoznając skargę na niewykonanie wyroku przyjmie, że wnioskowana do udostępnienia treść oferty wybranej w konkursie w całości stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.
Mając na uwadze powyższe wywody, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwioną podstawę, dlatego na mocy art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy.
O kosztach postępowania kasacyjnego od Starosty Nakielskiego na rzecz skarżącego, orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.