Orzeczenie · 2025-01-17

III OSK 1585/23

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2025-01-17
NSAAdministracyjneŚredniansa
policjadyscyplina służbowakara dyscyplinarnaśrodki przymusu bezpośredniegoodpowiedzialność funkcjonariuszainterwencja policyjnanaruszenie obowiązków

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej funkcjonariusza policji G.M. od wyroku WSA w Lublinie, który utrzymał w mocy orzeczenie o karze dyscyplinarnej nagany. G.M. został obwiniony o to, że podczas interwencji w ośrodku wychowawczym nie zareagował na to, jak jego kolega, sierż. szt. P.K., stosował nieuzasadnioną siłę fizyczną wobec zatrzymywanego nieletniego W.Z., stawiając mu nogę na głowie. Skarżący nie powiadomił również o tym zdarzeniu przełożonych. Organy dyscyplinarne i WSA uznały, że takie zachowanie stanowiło naruszenie dyscypliny służbowej, ponieważ funkcjonariusz miał obowiązek przerwać bezprawne działania kolegi i zgłosić incydent. G.M. w skardze kasacyjnej argumentował, że działanie P.K. było uzasadnione autoagresją nieletniego i stanowiło niezbędny środek przymusu. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podzielając stanowisko WSA. Sąd uznał, że użycie siły przez P.K. było nieuzasadnione i sprzeczne z przepisami, a brak reakcji G.M. stanowił naruszenie dyscypliny służbowej, ponieważ jako funkcjonariusz policji powinien ocenić sytuację i podjąć odpowiednie działania, a nie odwrócić się i opuścić pomieszczenie.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja obowiązków funkcjonariuszy policji w zakresie reagowania na nieprawidłowe działania kolegów oraz zasady stosowania środków przymusu bezpośredniego.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji interwencji policyjnej i odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariusza.

Zagadnienia prawne (2)

Czy brak reakcji funkcjonariusza policji na widoczne, nieuzasadnione użycie siły fizycznej przez innego funkcjonariusza wobec zatrzymanego stanowi naruszenie dyscypliny służbowej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, brak reakcji funkcjonariusza na bezprawne działanie kolegi, polegające na nieuzasadnionym użyciu siły fizycznej wobec zatrzymanego, stanowi naruszenie dyscypliny służbowej, ponieważ funkcjonariusz ma obowiązek przerwać takie działania i powiadomić przełożonych.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że funkcjonariusz, widząc nieprawidłowe działania kolegi, powinien był zareagować, przerwać je i zgłosić incydent, a nie odwrócić się i opuścić pomieszczenie. Brak takiej reakcji jest naruszeniem obowiązków służbowych, nawet jeśli działanie kolegi było motywowane autoagresją zatrzymanego.

Czy użycie siły fizycznej przez funkcjonariusza policji polegające na postawieniu obutej stopy na głowie zatrzymanego, który leży na podłodze i ma założone kajdanki, jest zgodne z przepisami o środkach przymusu bezpośredniego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, takie użycie siły fizycznej jest nieuzasadnione i sprzeczne z przepisami ustawy o środkach przymusu bezpośredniego, ponieważ nie spełnia warunków niezbędności i proporcjonalności.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że w sytuacji, gdy zatrzymany leżał już na podłodze i miał założone kajdanki, a nie wykonywał gwałtownych ruchów, postawienie stopy na jego głowie było nieuzasadnione i nieproporcjonalne, naruszając przepisy dotyczące użycia środków przymusu bezpośredniego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Oddalono skargę
Oddalono skargę kasacyjną G. M. od wyroku WSA w Lublinie.

Przepisy (6)

Główne

u.o. Policji art. 132 § ust. 3 pkt 4

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Określa przewinienie dyscyplinarne polegające na naruszeniu dyscypliny służbowej.

u.ś.p.b. art. 6 § ust. 1

Ustawa z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej

Środki przymusu bezpośredniego używa się w sposób niezbędny i proporcjonalny do stopnia zagrożenia.

u.ś.p.b. art. 11 § pkt 1, 3, 14

Ustawa z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej

Określa przypadki użycia środków przymusu, w tym przeciwdziałanie autoagresji.

u.ś.p.b. art. 12 § ust. 1 pkt 2, 6

Ustawa z dnia 24 maja 2013 r. o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej

Wymienia rodzaje środków przymusu, w tym kajdanki i kask zabezpieczający.

Zarządzenie nr 30 KG Policji art. 4 § ust. 1 i 2

Zarządzenie nr 30 Komendanta Głównego Policji z dnia 16 grudnia 2013 r.

Dotyczy funkcjonowania organizacji hierarchicznej w Policji i obowiązku informowania o przestępstwach.

Pomocnicze

u.o. Policji art. 132a § pkt 1

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji

Dotyczy winy umyślnej z zamiarem ewentualnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak reakcji funkcjonariusza na nieuzasadnione użycie siły przez kolegę stanowi naruszenie dyscypliny służbowej. • Użycie siły fizycznej przez P.K. (postawienie stopy na głowie zatrzymanego) było nieuzasadnione i nieproporcjonalne.

Odrzucone argumenty

Działanie P.K. było uzasadnione autoagresją zatrzymanego i stanowiło niezbędny środek przymusu. • Skarżący nie miał obowiązku interweniować, ponieważ działanie P.K. mieściło się w granicach prawa. • Organy niższych instancji nieprawidłowo ustaliły stan faktyczny i dokonały błędnej analizy prawnej.

Godne uwagi sformułowania

nie podjął działań zmierzających do przerwania tej czynności oraz nie powiadomił o tym zdarzeniu bezpośredniego przełożonego lub dyżurnego • widząc, że P.K. postawił obutą stopę na głowie nieletniego odwrócił się, a następnie wyszedł z pomieszczenia • użycie siły fizycznej w sposób widoczny na nagraniu było całkowicie nieuzasadnione

Skład orzekający

Małgorzata Pocztarek

przewodniczący

Tadeusz Kiełkowski

sprawozdawca

Wojciech Jakimowicz

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja obowiązków funkcjonariuszy policji w zakresie reagowania na nieprawidłowe działania kolegów oraz zasady stosowania środków przymusu bezpośredniego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji interwencji policyjnej i odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariusza.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje wewnętrzne mechanizmy dyscyplinarne w policji i interpretację przepisów dotyczących użycia siły, co jest interesujące dla prawników i osób związanych z prawem pracy oraz bezpieczeństwem publicznym.

Policjant zignorował brutalne zachowanie kolegi – sąd wyjaśnia, co to oznacza dla dyscypliny służbowej.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst