III OSK 1390/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa rozpatrywana przez Naczelny Sąd Administracyjny dotyczyła skargi kasacyjnej Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który uchylił decyzję organu ustalającą opłatę stałą za wprowadzanie ścieków komunalnych do potoku S. Sąd pierwszej instancji uznał, że organ wadliwie ustalił opłatę, opierając się na maksymalnej godzinowej ilości ścieków (Qmax.h) z okresu deszczowego, zamiast na rocznym wskaźniku zrzutu (Qmax.r). WSA podkreślił, że opłata stała, ustalana w wymiarze rocznym, powinna odzwierciedlać rzeczywistą, dopuszczalną w skali roku ilość odprowadzanych ścieków, a stosowanie wyjątkowego wskaźnika godzinowego prowadzi do zawyżenia opłaty. Dodatkowo, sąd wskazał na naruszenie przepisów K.p.a., w tym art. 7a § 1, poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony. Dyrektor Zarządu Zlewni wniósł skargę kasacyjną, zarzucając błędną wykładnię art. 271 ust. 5 Prawa wodnego i przepisów postępowania. NSA oddalił skargę kasacyjną, podzielając argumentację WSA. Sąd podkreślił, że przepis art. 271 ust. 5 Prawa wodnego jest niejednoznaczny, a w sytuacji braku jasnych regulacji przejściowych, interpretacja WSA, zgodnie z którą należy stosować wskaźnik roczny, jest prawidłowa i zgodna z zasadą rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony (art. 7a § 1 K.p.a.). NSA zwrócił uwagę, że opłaty stałe za usługi wodne są nowym instrumentem prawnym, a ich stosowanie wymagało dostosowania do istniejących pozwoleń wodnoprawnych. Sąd uznał, że nawet jeśli przedmiotem sprawy byłoby odprowadzanie wód opadowych, mechanizm ustalania opłaty stałej byłby taki sam, a kluczowa pozostaje kwestia interpretacji 'maksymalnej ilości' wprowadzanych wód lub ścieków.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 271 ust. 5 Prawa wodnego w zakresie ustalania opłaty stałej za wprowadzanie ścieków, zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony w sprawach podatkowych i opłatowych, stosowanie przepisów przejściowych i nowelizacji Prawa wodnego.
Dotyczy specyficznej sytuacji braku jasnych regulacji przejściowych i niejednoznaczności przepisów w momencie wydania decyzji przez organ pierwszej instancji. Nowelizacja Prawa wodnego z 2019 r. wprowadziła bardziej precyzyjne regulacje.
Zagadnienia prawne (3)
Jaką maksymalną ilość ścieków (roczną czy godzinową) należy przyjąć do ustalenia wysokości opłaty stałej za wprowadzanie ścieków do wód, zgodnie z art. 271 ust. 5 Prawa wodnego, w sytuacji gdy pozwolenie wodnoprawne określa różne wskaźniki?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Należy przyjąć roczny wskaźnik zrzutu, który lepiej odzwierciedla rzeczywistą dopuszczalną ilość w skali roku, a w przypadku wątpliwości interpretacyjnych, stosować wykładnię korzystniejszą dla strony.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że art. 271 ust. 5 Prawa wodnego jest niejednoznaczny. Opłata stała jest ustalana w wymiarze rocznym, dlatego logiczne jest stosowanie wskaźnika rocznego. Zastosowanie wyjątkowego wskaźnika godzinowego, zwłaszcza w specyficznym okresie, prowadzi do zawyżenia opłaty. W sytuacji niejasności przepisów, należy stosować zasadę rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony.
Czy organ prawidłowo ustalił opłatę stałą, opierając się na maksymalnej godzinowej ilości ścieków (Qmax.h) z okresu deszczowego, zamiast na rocznym wskaźniku zrzutu (Qmax.r)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ ustalił opłatę wadliwie, stosując nieprawidłowy parametr.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji uznał, że organ nieprawidłowo przyjął parametr Qmax.h dla okresu deszczowego, który jest przepływem chwilowym i najwyższą wielkością przewidzianą dla wyjątkowego chwilowego przepływu. Już ta okoliczność dyskwalifikuje decyzję organu.
Czy organ naruszył przepisy K.p.a. (art. 7, 77, 80, 107 § 3) poprzez brak wyczerpującego wyjaśnienia podstawy prawnej i nieprawidłowe przeprowadzenie postępowania dowodowego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, organ naruszył przepisy K.p.a.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji wskazał, że organ nie wyjaśnił podstawy prawnej decyzji i nie przeprowadził postępowania dowodowego w sposób należyty, co przełożyło się na treść decyzji.
Przepisy (17)
Główne
Prawo wodne art. 271 § ust. 1 i ust. 5
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne
Przepis niejednoznaczny w kwestii ustalania opłaty stałej. W przypadku braku jasności, należy stosować wykładnię korzystniejszą dla strony, preferując roczny wskaźnik zrzutu.
Pomocnicze
Prawo wodne art. 271 § ust. 4 pkt 1
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne
Prawo wodne art. 552 § ust. 7
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne
Prawo wodne art. 403 § ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne
P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
K.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 7a § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony.
K.p.a. art. 77
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
K.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Prawo wodne (poprz.) art. 128 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
Prawo ochrony środowiska art. 7 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Prawo ochrony środowiska art. 255
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Prawo ochrony środowiska art. 274 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
Prawo ochrony środowiska art. 290
Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska
ustawa nowelizująca art. 1 § pkt 88
Ustawa z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw
ustawa nowelizująca art. 552a
Ustawa z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw
Przepis wprowadzony w celu usunięcia wątpliwości interpretacyjnych dotyczących ustalania opłaty stałej na podstawie pozwoleń wodnoprawnych wydanych przed wejściem w życie nowej ustawy Prawo wodne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opłata stała za wprowadzanie ścieków powinna być ustalana na podstawie rocznego limitu zrzutu (Qmax.r), a nie maksymalnego godzinowego (Qmax.h), ponieważ lepiej odzwierciedla rzeczywistą dopuszczalną ilość w skali roku. • W przypadku niejasności przepisów dotyczących ustalania opłat, należy stosować wykładnię korzystniejszą dla strony (art. 7a § 1 K.p.a.). • Organ wadliwie ustalił opłatę, stosując nieprawidłowy parametr (Qmax.h) i naruszając przepisy K.p.a.
Odrzucone argumenty
Opłata stała powinna być ustalana na podstawie maksymalnej ilości ścieków wprowadzanych do wód, wyrażonej w m3/s, co odpowiada maksymalnemu chwilowemu wskaźnikowi wprowadzania ścieków (m3/h), a nie maksymalnemu rocznemu. • Sąd pierwszej instancji błędnie zinterpretował art. 271 ust. 5 Prawa wodnego, uchylając zgodną z prawem decyzję organu.
Godne uwagi sformułowania
opłata stała wyraża gotowość środowiska do przyjęcia maksymalnej presji, na jaką może być narażone środowisko wodne, w trakcie maksymalnego dopuszczalnego na podstawie pozwolenia zrzutu ścieków • opłata stała powinna odzwierciedlać wielkość rocznego zrzutu ścieków • organ nieprawidłowo przyjął parametr Qmax.h, dla okresu deszczowego, przyjęty dla przepływu chwilowego, czyli najwyższa wielkość przewidziana pozwoleniem wodnoprawnym dla wyjątkowego chwilowego przepływu • nie rozstrzygnął wątpliwości interpretacyjnych przepisu art. 271 ust. 5 Prawa wodnego na korzyść strony zobowiązanej do wniesienia opłaty • zasadniczym elementem wpływającym na wysokość opłaty, jest maksymalna ilość zrzutu ścieków na podstawie pozwolenia wodnoprawnego, a pozwolenie wodnoprawne określa różne wskaźniki, w tym maksymalny zrzut godzinowy i roczny, a przy tym opłata stała określana jest w wymiarze rocznym - za cały rok 2018 r., to logiczną i znajdującą językowe uzasadnienie jest taka wykładnia art. 271 ust. 5 Prawa wodnego, zgodnie z którą do ustalenia opłaty należy zastosować wskaźnik zrzutu rocznego.
Skład orzekający
Małgorzata Masternak - Kubiak
sprawozdawca
Mariusz Kotulski
członek
Mirosław Wincenciak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 271 ust. 5 Prawa wodnego w zakresie ustalania opłaty stałej za wprowadzanie ścieków, zasada rozstrzygania wątpliwości interpretacyjnych na korzyść strony w sprawach podatkowych i opłatowych, stosowanie przepisów przejściowych i nowelizacji Prawa wodnego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku jasnych regulacji przejściowych i niejednoznaczności przepisów w momencie wydania decyzji przez organ pierwszej instancji. Nowelizacja Prawa wodnego z 2019 r. wprowadziła bardziej precyzyjne regulacje.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii ustalania opłat za korzystanie ze środowiska, co ma bezpośrednie przełożenie na działalność gospodarczą. Interpretacja przepisów Prawa wodnego i zasada rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony są kluczowe dla praktyków.
“Opłata za ścieki: Czy roczny czy godzinowy limit decyduje o wysokości rachunku?”
Dane finansowe
WPS: 21 089 PLN
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.