III OSK 1184/21

III OSK 1184/21 - Wyrok NSA
Data orzeczenia
2022-04-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-01-04
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Grzegorz Jankowski /sprawozdawca/
Małgorzata Pocztarek /przewodniczący/
Przemysław Szustakiewicz
Symbol z opisem
6480
658
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
II SAB/Kr 142/18 - Wyrok WSA w Krakowie z 2018-11-15
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek, Sędziowie Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz, Sędzia del. NSA Grzegorz Jankowski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2018 r., sygn. akt II SAB/Kr 142/18 w sprawie ze skargi A.G. na bezczynność [...] z siedzibą w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę kasacyjną
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 15 listopada 2018 r., sygn. akt II SAB/Kr 142/18 po rozpoznaniu sprawy ze skargi A.G. na bezczynność [...] z siedzibą w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej: 1/ zobowiązał organ do wydania w terminie 14 dni aktu lub dokonania czynności w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] 2017 r.; 2/ stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności; 3/ bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3/ oddalił skargę w pozostałym zakresie; 4/ zasądził na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Opisując stan faktyczny sprawy, Sąd I instancji wskazał, iż skarżący wnioskiem z [...] 2017 r. wystąpił do [...] o udzielenie informacji publicznej:
"1. Proszę o kopię protokołu z kontroli [...] jesienią 2012 wraz z kserem wykonanych zdjęć na terenie nieruchomości w K. przy ul. K. [...].
2. Czy [...] przeprowadziło kontrole poadopcyjne siedmiu spośród dziesięciu psów ukradzionych (bez ważnych licencji w dniu [...]2012 ) przez [...] z posesji przy ul K. [...] w K., które w przeciwieństwie do pozostałych trzech psów z tej grupy wg informacji udzielonej przez [...] przeżyły pobyt oraz "opiekę" w schronisku prowadzonym przez [...] i zostały przez [...] oddane jako psy okaleczone kastracją i sterylizacją pomimo ich unikatowego w Polsce francuskiego pochodzenia osobom trzecim (tak zwane adopcje, a de facto dysponowanie cudzą własnością- zawsze bowiem będziemy uważać się za prawowitych ich właścicieli, którym [...] nie zaoferowało ŻADNEJ pomocy dla tych 10 psów).
3. Jeśli kontrole poadopcyjne psów o których mowa w pkt. 1 wniosku zostały przeprowadzone, proszę o przysłanie kopii protokołów z tych kontroli poświadczonych "za zgodność z oryginałem" przez prezesa [...] lub inną upoważnioną osobę. Jeśli takie kontrole nie zostały przeprowadzone proszę o podanie powodu tych zaniechań.
4. Czy którakolwiek z osób którym [...] przekazało psy o których mowa w pkt 1 niniejszego wniosku zgłosiła śmierć lub eutanazję przekazanego jej zwierzęcia. Jeśli tak proszę o informację którego psa informacja dotyczy oraz o dacie i przyczynie śmierci psa oraz przekazanie kopii wyniku sekcji zwłok."
Organ nie udzielił skarżącemu odpowiedzi, natomiast w odpowiedzi na skargę oświadczył, że złożony wniosek dotyczy informacji przetworzonej zmierzającej do realizacji celów osobistych.
Sąd I instancji uznając, że żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną a organ pozostaje bezczynny w załatwieniu wniosku zobowiązał go do dokonania czynności. WSA wyjaśnił, że skarżący będący właścicielem zwierząt ma prawo uzyskać informacje co do ich losów, stanu itd. w okresie ich przebywania w schronisku pod opieką [...], chyba że informacje te są dostępne dla niego w inny sposób lub w innej procedurze.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł organ, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa procesowego - art. 106 § 3 p.p.s.a. - przez niedopuszczenie dowodu z dokumentu zawnioskowanego w piśmie złożonym przez organ [...] 2018 r. stanowiącego odpowiedź na wniosek A.G. z [...] 2017 r., co miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, bowiem Sąd I instancji nie poczynił ustaleń, czy organ administracji uczynił zadość wnioskowi o udostępnienie informacji publicznej, zakładając, że do jej udzielenia nie doszło, wobec stanowiska organu, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej zmierzającej do realizacji celów osobistych.
W oparciu o powyższe skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych oraz przeprowadzenie rozprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie podać należy, iż w związku z brakiem odpowiedzi strony skarżącej kasacyjnie, czy wyraża zgodę na rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1842) przedmiotowa sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, z uwagi na fakt, że przeprowadzenie rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) dalej p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpatrywaniu sprawy na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania w wypadkach określonych w § 2, z których żaden w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi.
Rozpoznając skargę kasacyjną w tak zakreślonych granicach, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie skarżący kasacyjnie organ zarzucił naruszenie przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a. poprzez pominięcie przez Sąd I instancji dowodu w postaci pisma z [...] 2018 r. stanowiącego, zdaniem organu, odpowiedź na wniosek skarżącego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Odnosząc się do powyższego wskazać należy, że celem postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a. jest ocena, czy organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny i czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego do poczynionych ustaleń. W orzecznictwie NSA zwraca się uwagę, że sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy, a więc sąd ten rozpatruje sprawę na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. W drodze wyjątku, zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a., sąd może przeprowadzić dowód uzupełniający z dokumentów. W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji nie odniósł się do złożonego przez organ wniosku w przedmiocie przeprowadzenia dowodu z pisma [...] z [...] 2018 r., jednakże powyższe uchybienie pozostało bez wpływu na wynik sprawy.
Z przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764), tj. art. 2 ust. 1, art. 10 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 wynika, że stroną postępowania o dostęp do informacji publicznej, wszczynanego na wniosek jest wyłącznie wnioskodawca. Zatem stronami postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest tylko wnioskodawca oraz adresat wniosku. Skoro w niniejszej sprawie wniosek z [...] 2017 r. wniesiony został wyłącznie przez A.G., to bez wpływu na jej rozstrzygnięcie pozostaje odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej udzielona przez [...] w dniu [...] 2018 r. W.G. Prawo dostępu do informacji publicznej jest osobistym uprawnieniem wnioskodawcy, w konsekwencji pismo kierowane do adresata niebędącego stroną postępowania nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i nie stanowi w niej dowodu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego na mocy art. 184 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.