IV SA/PO 14/05

IV SA/Po 14/05 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-08-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Bożena Popowska
Izabela Kucznerowicz /sprawozdawca/
Paweł Miładowski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie Sędzia WSA Bożena Popowska As. sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marcin Kubiak po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 03 sierpnia 2006 sprawy ze skargi W. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę /-/ I. Kucznerowicz /-/ P. Miładowski /-/ B. Popowska
Uzasadnienie
Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...]r Komendant Powiatowy Policji w W., na podstawie art. 41 ust. 2 pkt. 8 w zw. z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r o Policji ( Dz. U. nr 7, poz. 58 z 2002r ) zwolnił W. K. ze służby w Policji z dniem [...]r. Jednocześnie na podstawie § 8 ust. 1 Rozporządzenia MSWiA z dnia 20.06.2002r zawieszono postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej za 2004r a na podstawie art. 108 § 1 kpa nadano decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu [...]r Prokuratura Rejonowa w W. wszczęła śledztwo w sprawie usunięcia z akt dochodzenia [...] Komendy Powiatowej Policji w W. dokumentów oraz podrobienia notatki urzędowej i protokołu użycia alkotestu oraz wyłudzenia poświadczenia nieprawdy poprzez uzyskanie aktu oskarżenia z ujętym zarzutem o zaniżonym wyniku badania stanu trzeźwości osoby oskarżonej, tj. o przestępstwo z art. 276 kk i art. 270 kk, art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Zarzut popełnienia wyżej wymienionych przestępstw z winy umyślnej w dniu [...]r został postawiony W. K., asystentowi Referatu Ruchu Drogowego KPP w W.., który w swoich wyjaśnieniach przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Popełnienie czynu o znamionach przestępstwa jest oczywiste a jego charakter uniemożliwia pozostanie policjanta w służbie.
W. K. odwołał się od tej decyzji. W uzasadnieniu podał, że zwolniono go w trakcie trwania postępowania dyscyplinarnego, bez wydania orzeczenia o winie, nie wyjaśniając wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Popełnienie tych czynów nie jest oczywiste. Do dwóch pierwszych zarzucanych czynów przyznał się dobrowolnie ale popełnił je w wyniku nieumyślnego działania. Do popełnienia trzeciego zarzutu nie przyznaje się i czasie postępowania dyscyplinarnego nie został mu udowodniony. Nadto, że sprawa toczy się przed sądem i brak rozstrzygnięcia. Decyzja ta została podjęta sprzecznie z art. 42 ust. 3 Konstytucji RP, z naruszeniem podstawowych zasad postępowania dyscyplinarnego.
Decyzją nr [...] z dnia [...]r [...] Komendant Wojewódzki Policji w P. postanowił:
- uchylić zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby oraz w części dotyczącej zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej za 2004r,
- ustalić nowy termin rozwiązania stosunku służbowego na dzień [...]r,
- ustalić, na podstawie § 5 pkt. 3 ppkt d Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20.06.2002r w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg, że nagroda roczna – nie przysługuje,
- w pozostałym zakresie utrzymać w mocy zaskarżony rozkaz personalny.
W uzasadnieniu organ wskazał, że podstawą rozpoznania niniejszej sprawy jest przepis art. 41 ust. 2 pkt. 8 ustawy o Policji, zgodnie z którym policjanta można zwolnić ze służby w przypadku popełnienia czynu o znamionach przestępstwa albo przestępstwa skarbowego, jeżeli popełnienie czynu jest oczywiste i uniemożliwia jego pozostawienie w służbie. Jednocześnie zgodnie z art. 43 ust. 3 cytowanej ustawy zwolnienie policjanta na podstawie art. 41 ust. 2 pkt. 8 może nastąpić po zasięgnięciu opinii organizacji zawodowej związku zawodowego policjantów. Warunek ten został spełniony i znajduje udokumentowanie w aktach osobowych funkcjonariusza. Skorzystanie z tej formy zwolnienia ma charakter fakultatywny i oddane jest woli przełożonego. Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. W dniu [...]r Prokurator Prokuratury Rejonowej w W. wydał postanowienie i przedstawił W. K. zarzut popełnienia przestępstwa z art. 276 kk, art. 270 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Nadto wydał postanowienie o oddaniu pod dozór policji, o zastosowaniu zakazu opuszczania kraju z równoczesnym zatrzymaniem paszportu oraz zawieszeniu w czynnościach służbowych funkcjonariusz Policji. W toku prowadzonego postępowania Prokuratura Rejonowa w O. w dniu [...]r sporządziła akt oskarżenia przeciwko W. K. oskarżając go o to że: w okresie od [...]r do [...]r w W., jako funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w W., prowadząc dochodzenie o sygn. [...] z akt tego dochodzenia usunął oryginalne dokumenty w postaci notatki urzędowej z miejsca zdarzenia i protokołu użycia alkotestu wobec H. N., a następnie w celu użycia za autentyczne podrobił dokumenty w postaci notatki urzędowej i protokołu użycia alkotestu wobec H. N. w ten sposób, że wypisał maszynowo notatkę urzędową, określając stan nietrzeźwości H. N. na 0,47 i 0,46 mg/l i podpisał się nazwiskiem " P. " oraz wypełnił ręcznie i podpisał nazwiskiem A. P. protokół użycia alkotestu wobec H. N., określając stan nietrzeźwości w/w na 0,47 i 0,46 mg/l, a następnie dokumenty te załączył do akt i przedłożył wraz z projektem pisma przewodniego do wysyłki do Prokuratury Rejonowej w W. i wprowadzając podstępnie w błąd Prokuratora Rejonowego w W. co do autentyczności dokumentów w aktach dochodzenia, wyłudził poświadczenie nieprawdy poprzez sporządzenie przez prokuratora aktu oskarżenia p-ko w/w z zarzutem o zaniżonym wyniku badania stanu trzeźwości i uzyskanie kopii tej decyzji, tj. o przestępstwo z art. 276 kk, art. 270 § 1 kk i art. 272 kk w zw. z art. 11 § 2 kk. W. K. przesłuchiwany w dniu [...]r przyznał się do popełnienia zarzucanego nu czynu. Biorąc pod uwagę powyższe oraz zebrany materiał dowodowy w postaci: wyjaśnień podejrzanego, przesłuchania świadków, protokołu przeszukania mieszkania organ uznał, że rozkaz personalny zwalniający W. K. ze służby nie naruszył zasady domniemania niewinności wyrażonej w art. 42 ust. 3 Konstytucji RP.
Rozkaz personalny w sprawie rozwiązania z policjantem stosunku służbowego jest decyzją administracyjną a zgodnie z art. 110 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. W niniejszej sprawie rozkaz personalny został doręczony w dniu [...]r dlatego też organ od tego dnia jest związany treścią swojej decyzji. Z tego też względu organ odwoławczy zmienił termin zwolnienia policjanta na dzień [...]r.
Ponadto organ I instancji wydając zaskarżoną decyzję nieprawidłowo oparł się na podstawie § 8 ust. 1 Rozporządzenia MSWiA z dnia 20.06.2002r w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg i zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej za 2004r. Zgodnie bowiem z obowiązującą od dnia 10.09.2004r nowelizacją cytowanego przepisu (rozporządzenie MSWiA z dnia 9.08.2004r. Dz. U. z dnia 26.08.2004r, nr 185, poz. 1916 ) na podstawie § 5 pkt 3 ppkt d - nagroda roczna nie przysługuje w przypadku zwolnienia policjanta ze służby z powodu popełnienia czynu o znamionach przestępstwa albo przestępstwa skarbowego, jeżeli popełnienie czynu jest oczywiste i uniemożliwia jego pozostanie w służbie.
W pozostałej części zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
W. K. złożył skargę na powyższą decyzję. Jego zdaniem popełnienie zarzucanych mu czynów nie jest oczywiste. Do dwóch pierwszych zarzutów przyznał się ale oświadczył, że do ich popełnienia doszło w wyniku nieumyślnego działania. Natomiast do popełnienia trzeciego zarzutu nie przyznaje się. Ewentualną oczywistość czynów miało wykazać prowadzone postępowanie dyscyplinarne i wydane w tej sprawie prawomocne orzeczenie. Jak wynika z akt postępowania dyscyplinarnego, przed jego wszczęciem, na polecenie Komendanta Powiatowego Policji w W., przeprowadzono czynności wyjaśniające w trakcie których nie wezwano go do złożenia wyjaśnień i nie wysłuchano, co gwarantuje mu kpa i kodeks pracy. Skarżący zarzuca niewłaściwe prowadzenie postępowania dyscyplinarnego. Dodatkowo podnosi, że opinia ZW NSZZ Policjantów wydana w dniu [...]r negatywnie opiniuje podstawę prawną zwolnienia, która jest w jawnej sprzeczności z art. 42 ust. 3 Konstytucji RP. Nadto, że naruszono art. 135 c ust. 1 pkt 1 i 4 art. 134 h pkt 1 i 3 ust. 1,2 i 4 ustawy o Policji i art. 28 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przytaczając swoje wcześniejsze argumenty. Nadto wskazał, że Komendant Powiatowy na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji posiada uprawnienie do zwolnienia podległego mu policjanta ze służby w Policji. Stanowi ona jedną z 15 możliwych podstaw prawnych do zwolnienia policjanta ze służby, całkowicie od siebie niezależnych. Zwolnienie policjanta m.in. na podstawie wymierzenia kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby czy też skazania prawomocnym wyrokiem Sądu są innymi, odrębnymi podstawami – nie mającymi zastosowania w niniejszej sprawie. W związku z tym wszelkie zarzuty dotyczące postępowania dyscyplinarnego a także braku prawomocnego wyroku sądowego należy uznać za nieuprawnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się uchybień pociągających za sobą konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji.
Materialno prawną podstawą zwolnienia ze służby w Policji stanowił artykuł 41 ust. 2 pkt. 8 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990r ( Dz. U. nr 7, poz. 58 ze zm. zwanej dalej ustawą ). Przepis ten pozwala na zwolnienie policjanta ze służby w Policji, w przypadku popełnienia przez niego czynu o znamionach przestępstwa albo przestępstwa skarbowego, jeżeli popełnienie czynu jest oczywiste i uniemożliwia jego pozostanie w służbie.
W praktyce, na podstawie tego przepisu dokonuje się zwolnień funkcjonariuszy, którzy w ocenie przełożonych nie powinni z przyczyn pozamerytorycznych pełnić tej służby. Użycie w art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy sformułowania " można zwolnić " oznacza, że zwolnienie ze służby na podstawie tego przepisu ma charakter fakultatywny i pozostawione zostało tzw. uznaniu administracyjnemu.
Organ administracyjny działając w granicach uznania administracyjnego, zanim podejmie rozstrzygnięcie i zdecyduje w jakim zakresie uczynił użytek ze swych uprawnień, ma obowiązek wyjaśnić wnikliwie i wszechstronnie stan faktyczny sprawy. Przed wydaniem decyzji organ winien rozpatrzyć stan faktyczny w świetle przepisów prawa materialnego mogących mieć zastosowanie.
Organy administracyjne działające w niniejszej sprawie takie postępowanie przeprowadziły.
W [...]r Komenda Powiatowa policji w W. uzyskała informację, że istnieje możliwość załatwiania korzystnego dla sprawców przestępstwa, rozstrzygnięcia w postępowaniach karnych o przestępstwa określone w art. 178a kk. Osobą załatwiającą takie sprawy jest prowadzący postępowania przygotowawcze asp. sztab. W. K.. Jako przykład takiej sprawy wskazano postępowanie przygotowawcze przeciwko H. N. o przestępstwo z art. 178a § 1 kk. Ustalono wówczas, że sprawa H. M. została zakończona i [...]r skierowano do Sądu akt oskarżenia. W akcie oskarżenia zarzucono H. N. kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości 0,47 mg/l i 0,46 mg/l, co dokumentował protokół użycia alkotestu oraz notatka urzędowa sierż. A. P.. Sprawdzenie zabezpieczonych do postępowania wyjaśniającego, rejestrze badań przeprowadzonych urządzeniem do badań trzeźwości oraz w książce wydarzeń KPP w W. a także biuletynie KSIP wykazało stan trzeźwości H. N. odpowiednio 1,04 mg/l i 1,03 mg/l.
W dniu [...]r Prokurator Prokuratury Rejonowej w W. przedstawił W. K. zarzut popełnienia przestępstwa z art. 276 kk, art. 270 § 1 kk, art. 272 kk w zw. z art. 11§ 2 kk, polegający na tym, że:
-w okresie od [...]r do [...]r w W. będąc funkcjonariuszem Policji w Komendzie Powiatowej Policji w W. i prowadząc dochodzenie sygn. [...] z akt tego dochodzenia usunął oryginalne dokumenty w postaci: notatki urzędowej z miejsca zdarzenia i protokołu użycia alkotestu wobec H.N., a następnie w celu użycia za autentyczne podrobił dokumenty w postaci notatki urzędowej i protokołu użycia alkotestu wobec H. N. w ten sposób, że wypisał maszynowo notatkę urzędową, w której ujął zaniżone wyniki badania stanu trzeźwości H. N. i podpisał się nazwiskiem P. i wypełnił ręcznie i podpisał nazwiskiem A. P. protokół użycia alkotestu wobec H. N., w którym ujął zaniżone wyniki badania stanu trzeźwości tej osoby, a następnie tak sfałszowanymi dokumentami posłużył się przedkładając je wraz z projektem pisma przewodniego - do wysyłki do Prokuratury Rejonowej w W. i przez podstępne wprowadzenie w błąd Prokuratora co do autentyczności dokumentów w aktach dochodzenia, wyłudził poświadczenie nieprawdy w postaci uzyskanej kopii aktu oskarżenia z ujętym zarzutem o zaniżonym wyniku badania stanu nietrzeźwości osoby oskarżonej, czym działał na szkodę KPP w W. i A. P...
W. K. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Stwierdził jednak, że zrobił to nieumyślnie ( k.61-63 akt postępowania dyscyplinarnego ).
Skarżący potwierdził, że spreparował notatkę urzędową A. P. z miejsca zdarzenia i protokół użycia alkotestu wobec H. N.. Ponieważ w tym dniu miał dużo zjęć służbowych, sugerując się wynikiem badań z innej sprawy w postanowieniu o wszczęciu postępowania wpisał mylny wynik badania trzeźwości. O popełnionej pomyłce zorientował się, gdy doszło do przesłuchania podejrzanego. Chciał wtedy naprawić błąd ale nie uczynił tego z powodu natłoku pracy. W związku z tym usunął oryginalne dokumenty, bez zamiaru ich zniszczenia i w ich miejsce podrobił nowe. Po fakcie chciał o całej sytuacji powiadomić przełożonego ale nie było stosownej okazji. W wyniku przeszukani pokoju służbowego Skarżącego znaleziono m.in. akt oskarżenia p-ko H. N. z dnia [...]r, podpisany i ostemplowany, notatkę urzędową sporządzoną przez W. K. z dnia [...]r ( k. 49-51 ). Z protokołu przeszukania mieszkania Skarżącego wynika, że znaleziono m.in.: notatkę urzędową sporządzoną przez A. P. z [...]r wraz z protokołem użycia alkotestu, 3 pierwsze strony akt oskarżenia p-ko H. N. z czego 2 pierwsze z wynikiem badań 0,1 a z jednym 1,4 mg/l ( k. 38- 42 ). Zeznania świadków również potwierdzają fakt popełnienia przez Skarżącego zarzucanych mu czynów.
W świetle tych okoliczności Komendant Powiatowej Policji w W. miał postawy do twierdzenia, że popełnienie czynu o znamionach przestępstwa jest oczywiste.
Skarżący twierdzi, że Jego zdaniem popełnienie zarzucanych mu czynów nie jest oczywiste. Do dwóch pierwszych czynów przyznał się ale do ich popełnienia doszło wyniku nieumyślnego działania. Natomiast do popełnienia trzeciego zarzutu nie przyznaje się. Ewentualną oczywistość czynów miało wykazać prowadzone postępowanie dyscyplinarne. Nie sposób zgodzić się z taką tezą. Skarżący jak sam potwierdza przyznał się do popełnienia dwóch zarzucanych mu czynów.
Postępowanie dyscyplinarne jest odrębnym postępowaniem i nie ma znaczenia w niniejszej sprawie.
Przepis art. 41 ust.2 pkt 8 ustawy oprócz oczywistości popełnienia przestępstwa uzależnia fakultatywne zwolnienie ze służby – w przypadku, jeżeli czyn ten uniemożliwia pozostanie policjanta w służbie.
Mając na uwadze charakter i rodzaj popełnionego czynu organ słusznie przyjął, że uniemożliwia on pozostanie w służbie.
Policjantów obowiązują szczególnie rygorystyczne wymagania w zakresie przestrzegania prawa. W świetle podstawowych zasad, na których opiera się działanie Policji, sam fakt popełnienia przestępstwa, bez względu na to jaki charakter ma owe przestępstwo, stanowi sprzeniewierzenie się obowiązkom oraz naruszenie zasad etycznych zawodu policjanta.
Takie stanowisko znajduje pełne uzasadnienie w przepisach ustawy o Policji. Obowiązki policjanta reguluje przede wszystkim zawarta w art. 27 ust.1 ustawy rota ślubowania. Każdy policjant przed podjęciem służby ślubuje m.in.: pilnie przestrzegać prawa, dyscypliny służbowej oraz wykonywać rozkazy i polecenia przełożonych, a także strzec honoru, godności i dobrego imienia służby oraz przestrzegać zasad etyki zawodowej. Zgodnie z art. 58 ust. 1 ustawy policjant jest zobowiązany dochować obowiązków wynikających z roty złożonego ślubowania. Policja jako uzbrojona formacja służąca społeczeństwu i przeznaczona do ochrony bezpieczeństwa ludzi oraz utrzymywania bezpieczeństwa i porządku publicznego jest jedną z tych instytucji, które dysponują bardzo dolegliwymi dla obywateli środkami realizacji władztwa państwowego. Szczególna rola tej formacji i jej zhierarchizowana struktura wymaga dla prawidłowego działania przestrzegania norm prawa karnego a także innych przepisów i zasad. Nałożenie na policjantów szczególnych obowiązków uzasadnia przede wszystkim społeczna rola tej formacji, charakter powierzonych jej zadań i kompetencji oraz związane z działalnością Policji zaufanie społeczne. Służyć ma również przeciwdziałaniu takim zachowaniom, które mogłyby pozbawić ją wiarygodności w oczach opinii publicznej, zwłaszcza, że wiele uprawnień przyznanych Policji pozwala na ingerowanie w sferę wolności i praw obywatelskich. Dlatego tez policjant powinien zawsze zważać na to, aby swym postępowaniem umacniać powagę i zaufanie do pełnionej funkcji. Chodzi tu przede wszystkim o wypełnianie obowiązków zawodowych ale także o sferę życia społecznego i prywatnego.
Charakter czynu popełnionego przez Skarżącego w pełni uzasadnia twierdzenie, że nie powinien on pozostawać w służbie.
Dlatego też Sąd uznał, że zwolnienie Skarżącego ze służby było słuszne i zgodne z przepisami prawa.
[...] Komendant Wojewódzki Policji w P. zaskarżony rozkaz personalny uchylił w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby oraz w części dotyczącej zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia uprawnień do nagrody rocznej za 2004 r. Słusznie organ przyjął, że rozkaz personalny w sprawie rozwiązania stosunku służbowego jest decyzją administracyjną. Zgodnie z art. 110 kpa organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. Decyzja administracyjna wywołuje określone skutki prawne dopiero od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia stronie.
Skarżący przedmiotowy rozkaz personalny odebrał w dniu [...] r. i dlatego organ był związany tekstem swojej decyzji od tego dnia. Dlatego słusznie organ II instancji zmienił termin zwolnienia skarżącego na dzień [...] r.
W myśl §5 pkt 3 ppkt d rozporządzenia MSWiA z dnia 20.06.2002 r. w sprawie warunków przyznawania policjantom nagród rocznych, nagroda roczna nie przysługuje w przypadku zwolnienia policjanta ze służby z powodu popełnienia czynu o znamionach przestępstwa albo przestępstwa skarbowego, jeżeli popełnienie czynu jest oczywiste i uniemożliwia jego pozostanie w służbie. W związku z powyższym organ II instancji słusznie orzekł, że w takim przypadku nagroda roczna nie przysługuje.
Skarżący podnosi, że został zwolniony zanim zapadł wyrok karny w Jego sprawie. Zarzut ten jest chybiony albowiem organ nie miał obowiązku oczekiwania na wydanie wyroku w sprawie karnej. Wynika to jasno z brzmienia art. 41 ust.1 pkt. 4 ustawy, który mówi o obligatoryjnym zwolnieniu ze służby w przypadku skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego. Wówczas organ miałby taki obowiązek a w niniejszej sprawie fakt skazania prawomocnym wyrokiem nie ma istotnego znaczenia. Wystarczy bowiem wystąpienie przesłanki oczywistości popełnienia czynu o znamionach przestępstwa. I taka w niniejszej sprawie wystąpiła. Na marginesie Sąd podnosi, że wyrok w sprawie Skarżącego zapadł w dniu [...]r i skazano Go na karę grzywny w wysokości 100 stawek na 20zł oraz przepadek dowodów rzeczowych.
Nadto Skarżący zarzuca organowi naruszenie at. 135g ust. 2, art. 134h pkt 1 i pkt 3 ust. 1,2 i 4 i art. 135 ustawy o Policji.
Organy administracji publicznej wydając decyzję o zwolnieniu skarżącego ze służby w Policji nie naruszyły wyżej przytoczonych przepisów albowiem dotyczą one postępowania dyscyplinarnego.
Podstawą zwolnienia Skarżącego ze służby był przepis art. 41 ust. 2 pkt 8 ustawy o Policji. Skarżący podnosi naruszenie przepisów dotyczących postępowania dyscyplinarnego, które nie stanowiły przyczyny Jego zwolnienia.
Skarżący podnosi także, iż opinia ZW NSZZ Policjantów z dnia [...] r. negatywnie opiniuje podstawę prawna Jego zwolnienia. Zdaniem opiniującego podstawa prawna zwolnienia stoi w jawnej sprzeczności z konstytucyjną zasadą "domniemania niewinności" wyrażoną w art. 42 ust. 3 Konstytucji RP oraz, że Komendant Powiatowy Policji nie jest organem właściwym do określenia w drodze postępowania administracyjnego tzw. "oczywistości przestępstwa". Właściwym organem do tego jest niezawisły Sąd wydający prawomocny wyrok.
W myśl art. 43 ust. 3 ustawy o Policji zwolnienie policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 i 8 może nastąpić po zasięgnięciu opinii organizacji zakładowej związku zawodowego policjantów. Przepis ten określa wymóg zasięgnięcia takiej opinii ale nie oznacza, że musi być ona pozytywna aby zwolnić policjanta ze służby na podstawie tych przepisów.
W związku z powyższym na postawie art. 151ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd oddalił skargę.
/-/ I. Kucznerowicz /-/ P. Miładowski /-/ B. Popowska
Za nieobecnego sędziego
/-/ P.Miładowski
MK