II OSK 2888/14

II OSK 2888/14 - Postanowienie NSA
Data orzeczenia
2014-10-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2014-10-15
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Leszek Kamiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
IV SA/Gl 581/14 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2014-07-07
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy
Dz.U. 2013 poz 267
art. 227
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 30 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 lipca 2014 r. sygn. akt IV SA/GL 581/14 o odrzuceniu skargi A. M. na uchwałę Rady Gminy N. z dnia 28 marca 2014 r. nr ... w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy postanawia: oddalić skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt IV SA/GL 581/14, odrzucił skargę A. M. na uchwałę Rady Gminy N. z dnia 28 marca 2014 r. nr ... w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 9 maja 2014 r. A. M. wniósł do Sądu Wojewódzkiego skargę na uchwałę Rady Gminy N. z dnia 28 marca 2014 r. nr ... w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy. Uchwała została podjęta na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zw. dalej k.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Sąd Wojewódzki, mając na uwadze treść art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., w pierwszej kolejności zbadał dopuszczalność skargi. Sąd wskazał, że do powyższego postępowania mają zastosowanie przepisy działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, w ramach którego realizowane jest zagwarantowane każdemu w Konstytucji R.P. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.) prawo składania petycji, skarg i wniosków, między innymi, do organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 63 Konstytucji). Przedmiotem skargi wniesionej w tym trybie (art. 227 i nast. k.p.a.) może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze. Celem tegoż postępowania jest ocena skutków działania, czy też bezczynności określonych organów, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Postępowanie to nie kończy się zatem władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Zakończenie postępowania skargowego przybiera formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach. Zawiadomienie nie dotyczy zatem stwierdzenia, czy też uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zawiadomienie kończące postępowanie skargowe nawet wówczas, gdy przybiera formę uchwał rady gminy (w takiej bowiem formie organ ten załatwia sprawy należące do jego właściwości) nie podlega więc kontroli legalności sprawowanej przez sądy, gdyż nie mieści się ono wśród aktów poddanych kognicji tego Sądu określonych w przepisach art. 3 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd Wojewódzki przyjął, że działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym w przypadku wniesienia skargi do organu administracji w trybie art. 227 i nast. k.p.a., na wynik tego postępowania nie służy skarga do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Sąd Wojewódzki stwierdził, że będąca przedmiotem skargi skierowanej do tut. Sądu uchwała Rady Gminy N. z dnia 28 marca 2014 ., nr ..., nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego.
Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie wniósł skarżący, reprezentowany przez adwokata. Zaskarżonemu w całości postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 w zw. z art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2013 r., poz. 598 ze zm.), poprzez uznanie, że kontrola zaskarżonej uchwały Rady Gminy N. z dnia 28 marca 2014 r. nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych.
Wskazując na ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 P.p.s.a., rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Wobec niestwierdzenia nieważności postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był ograniczyć swoje rozważania wyłącznie do oceny zgłoszonego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia wymienionych w niej przepisów postępowania.
Zarzuty te są niezasadne.
Sąd pierwszej instancji trafnie zauważył, że skarga A. M. nosi wszelkie cechy tzw. skargi powszechnej, tj. skargi o jakiej mowa w art. 227 k.p.a. Ustalenie to należy uznać za prawidłowe. A. M. skarży się bowiem na niewłaściwe załatwianie sprawy przez organ administracji.
Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg powszechnych, a więc skarg związanych z krytyką wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2008 r., sygn. akt IOSK 1300/08 i z dnia 16 maja 2007 r., sygn. akt IIOSK 533/07). Tym samym działanie organu w postępowaniu skargowym przez ten organ przy zastosowaniu przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega ocenie sądu administracyjnego w trybie przewidzianym w myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie Sądu Wojewódzkiego odrzucające skargę jest zatem zgodne z prawem, bowiem w świetle powyższego wywodu zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 w zw. z art. 101 § 1 ustawy o samorządzie gminnym nie zasługiwał na uwzględnienie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.