III Nsm 91/17

Sygn. akt III Nsm 91/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2017 roku Sąd Rejonowy w Człuchowie III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący SSR Sylwia Piasecka Protokolant sekretarz sądowy Grażyna Pałubicka po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 roku w Człuchowie na rozprawie sprawy z wniosku S. N. (1) z udziałem G. P. o rozstrzygnięcie o istotnych sprawach dziecka postanawia: zezwolić na wyjazd i pobyt stały małoletniego B. P. urodzonego (...) w C. , syna S. N. (1) i G. P. – wraz z jego matką S. N. (1) , na terenie B. . /-/ Sylwia Piasecka (na oryginale właściwy podpis) Sygn. akt III Nsm 91/17 UZASADNIENIE Wnioskodawczyni – S. N. (1) , złożyła wniosek o rozstrzygnięcie o istotnych sprawach dziecka i wyrażenie zgody na wyjazd małoletniego B. P. za granicę. W uzasadnieniu wskazała, że jej sytuacja finansowa zmusza ją do wyjazdu do pracy za granicę – do Belgii, gdzie uzyskała już ofertę pracy. Dzięki temu będzie w stanie zapewnić małoletniemu synowi lepsze warunki życiowe. Podkreśliła, że nie będzie utrudniała uczestnikowi postępowania – ojcu dziecka G. P. kontaktów z synem i w miarę możliwości będzie przyjeżdżała do Polski. W piśmie procesowym z dnia 26 czerwca 2017 roku oraz na rozprawie w dniu 20 czerwca 2017 roku wnioskodawczyni wskazała, że pozostaje w nieformalnym związku z mężczyzną, z którym zamierza zawrzeć związek małżeński, a który mieszka i żyje na terenie Belgii. Uczestnik postępowania – G. P. nie zgodził się z wnioskiem. Wskazał, ze nie wyobraża sobie życia bez syna, któremu poświęca każdy weekend. Przyznał, że wnioskodawczyni nie utrudnia mu kontaktów z małoletnim B. P. , nawet wówczas gdy przebywała już z dzieckiem za granicą. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małoletni B. P. jest synem wnioskodawczyni S. N. (1) i uczestnika postępowania G. P. . Strony postępowania pozostawały w nieformalnym związku. Po rozstaniu małoletni B. P. zamieszkał z matką S. N. (1) . Od grudnia 2016 roku wnioskodawczyni pozostaje w nieformalnym związku z T. H. , z którym planuje założyć związek małżeński. Centrum życiowe partnera wnioskodawczyni od 9 lat znajduje się w Belgii. Od 15 lipca 2015 roku T. H. wynajmuje nieruchomość położoną w miejscowości T. . Dom obejmuje 2 sypialnie, garaż pokój stołowy, kuchnię, werandę, łazienkę z wanną, oddzielną toaletę, ogród i taras. Koszt wynajmu wynosi kwotę 550 euro. Pokój dziecięcy jest umeblowany. T. H. zatrudniony jest w firmie produkującej żywność dla wegetarian „La vie est belle” i z tego tytułu osiąga miesięczny dochód w wysokości od 1300 – 1500 euro. bezsporne, nadto dowód: zeznania świadka T. H. 00:20:01 k. 48, 00:27:43 k 49, zaświadczenie i tłumaczenie zaświadczenia k. 25 – 26, 29 - 31. Wnioskodawczyni S. N. (1) ma 28 lat i nie posiada żadnego zawodu. Od 3 lutego 2017 roku do 31 sierpnia 2017 roku była zatrudniona w Przedsiębiorstwie (...) .S.G” w C. , na podstawie umowy na czas nieokreślony do dnia 28 lutego 2018 roku, na stanowisku pracownika produkcji. Z tytułu wykonywania pracy otrzymywała wynagrodzenie w wysokości 2.000,00 złotych brutto, 1.459,00 złotych netto. Obecnie dochód wnioskodawczyni S. N. (1) stanowi świadczenie 500+ i alimenty od uczestnika postępowania ustalone w marcu 2014 roku na kwotę 400,00 złotych, na rzecz małoletniego wspólnego dziecka. Wnioskodawczyni korzysta również z pomocy finansowej swojego partnera T. H. , który ponosi koszty związane z najmem lokalu mieszkalnego, zajmowanego przez wnioskodawczynię i małoletnie dziecko B. P. , w wysokości 700,00 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni z uwagi na nieregularne uiszczanie alimentów przez uczestnika postępowania wszczęła postępowanie egzekucyjne. bezsporne, nadto dowód: umowa o pracę z dnia 2 lutego 2017 roku k. 23, rozwiązanie umowy o pracę k. 37, zeznania wnioskodawczyni S. N. 00:49:44 – 00:51:31 k. 49, zeznania uczestnika postępowania G. P. 01:02:18 k. 49v, 01:04:19 k. 50, zeznania świadka T. H. 00:26:29 k. 48v. Wnioskodawczyni S. N. (1) otrzymała ofertę pracy w firmie, w której zatrudniony jest T. H. . Uzyskała ona również informację o możliwości zapisania małoletniego B. na zajęcia szkolne od dnia 1 września 2017 roku. bezsporne, nadto dowód: zaświadczenie i tłumaczenie zaświadczenia k. 33 – 34 . Uczestnik postępowania G. P. ma 36 lat i z zawodu jest cukiernikiem, jednakże nie pracuje w zawodzie. Od września 2017 roku uczestnik postępowania wyjeżdża do pracy do Holandii. Wykonuje prace polowe oraz jeździ wózkiem widłowym na hali. Wysokość wynagrodzenia ustalono na kwotę 1600 euro. Przed podjęciem zatrudnienia za granicami kraju uczestnik postępowania pracował w firmie (...) w C. , z której zwolnił się z uwagi na lepsze warunki płacowe w Holandii. Uczestnik postępowania zamierza pracować w Holandii wyłącznie 2 miesiące, a uzyskane fundusze zamierza przeznaczyć na uregulowanie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z wyboru w niniejszej sprawie oraz spłacenie zadłużenia alimentacyjnego. Uczestnik postępowania posiada gospodarstwo rolne. bezsporne, nadto dowód: zeznania uczestnika postępowania G. P. 01:00:49 – 01:02:18 k. 49v Uczestnik postępowania G. P. ma nieograniczony i dobry kontakt z synem B. P. . Kontakt taki był również wówczas, gdy wnioskodawczyni wyjeżdżała z małoletnim wspólnym synem do Belgii. bezsporne, nadto dowód: zeznania wnioskodawczyni S. N. 00:54:50 k. 49v, zeznania uczestnika postępowania 01:04:19 k. 50. Wnioskodawczyni S. N. zamierza przyjeżdżać do Polski 4 – 5 razy w ciągu roku, jak również sfinansować przyjazd uczestnika postępowania do syna do Belgii. bezpsorne Małoletni B. P. ma 3 lata. Obecnie chodzi do przedszkola. Dziecko ma bardzo dobry kontakt z ojcem i nowym partnerem matki S. N. (1) , którego tytułuje „wujek”. B. P. lubi wujka T. , który bawi się z nim zabawkami. Dziecku podoba się w nowym domu w Belgii. Podczas pobytów w Belgii B. P. rozmawiał z ojcem G. P. przez telefon. wysłuchanie małoletniego k. 46. Sąd zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 97 krio jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania (§1). Jednakże o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie; w braku porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy (§2). We wszystkich ważnych sprawach dotyczących dzieci należy przede wszystkim kierować się ich dobrem. Bez wątpienia decyzja o zmianie miejsca zamieszkania i osiedleniu się za granica, należy do kwestii najistotniejszych, wymagających zgody obojga rodziców. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa zgoda na wyjazd za granicę na pobyt stały małoletniego wraz z jednym z rodziców, któremu w wyroku rozwodowym powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiej, potrzebne jest zezwolenie sądu opiekuńczego, jeżeli drugi z rodziców, któremu powierzono nadzór nad wychowaniem dziecka, nie złożył oświadczenia wyrażającego zgodę na wyjazd dziecka (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 1971 r., III CZP 69/71, OSNC 1972, nr 3, poz. 49, LEX nr 1321 ). W niniejszej sprawie rodzice małoletniego pozostają w konflikcie, a uczestnik stanowczo sprzeciwia się wyjazdowi syna do Belgii. Dlatego też zadaniem Sądu jest rozstrzygnięcie, czy wyjazd taki jest zgodny z interesem chłopca B. P. . Podejmując decyzję, Sąd miał na uwadze przede wszystkim okoliczność, że taki wyjazd jest dla małoletniego szansą na dorastanie w pełnej, zrekonstruowanej rodzinie. Ponadto małoletni B. P. ma dobry kontakt z partnerem wnioskodawczyni T. H. . Istotnym jest również, że wnioskodawczyni z uwagi na stałe zatrudnienie jej partnera życiowego T. H. i stały dochód, jak również możliwość podjęcia stałej pracy przez nią samą, będzie w stanie zapewnić dziecku lepsze warunki materialne. Tym bardziej, że uczestnik postępowania nie ma stałego zatrudnienia i dochodu, jak również zdarza mu się nieregularnie uiszczać alimenty ustalone na rzecz małoletniego syna. Okoliczność ta zresztą została przyznana przez samego uczestnika postępowania G. P. , który zeznał, że od września 2017 roku pracuje w Holandii, ponieważ chce uregulować wynagrodzenie dla pełnomocnika z wyboru i spłacić zaległe alimenty. Ponadto uczestnik postępowania nie daje gwarancji stałego zatrudnienia, a w konsekwencji zapewnienia lepszego bytu małoletniemu synowi. W ocenie Sądu również warunki mieszkaniowe w Belgii są nieporównywalnie lepsze niż w Polsce. Należy także zauważyć, że wnioskodawczyni nigdy nie utrudniała uczestnikowi postepowania kontaktu ze wspólnym małoletnim dzieckiem, nawet wówczas gdy przebywała z nim na terenie Belgii. Ponadto deklaruje ona chęć ustalenia tych kontaktów czy nawet sfinansowania przyjazdów uczestnika postępowania do syna. W ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci dokumentów oraz zeznań świadka T. H. , który potwierdza przyszłą sytuację materialną i mieszkaniową wnioskodawczyni i małoletniego B. P. , na terenie Belgii, zasługuje na wiarę albowiem jest on spójny i logiczny, a nadto koreluje z zeznaniami wnioskodawczyni i uczestnika postępowania, który nie kwestionował w toku niniejszej sprawy powyższych okoliczności. Zatem decyzja o wyjeździe, zdaniem Sądu, jest racjonalna i przemyślana, a przede wszystkim uwzględnia dobro małoletniego dziecka z uwagi na lepsze perspektywy jego rozwoju w przyszłości oraz wychowywanie dziecka w rodzinie. Wobec powyższego zasadnym było orzec jak w sentencji. /-/ Sylwia Piasecka (na oryginale właściwy podpis)