III Nsm 1245/17

Sygn. akt III Nsm 1245/17 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2018 r. Sąd Rejonowy w Opolu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Grzegorz Kulpa Protokolant: Magdalena Polak po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2018 roku w Opolu na rozprawie sprawy z wniosku A. S. z udziałem Ł. Ż. o powierzenie władzy rodzicielskiej i ustalenie kontaktów postanawia: I. 
        wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią Z. A. (2-ga imion) Ż. - S. , urodzoną w dniu (...) w O. , córką Ł. i A. powierzyć wnioskodawczyni A. M. (2-ga imion) S. PESEL (...) , ograniczając uczestnikowi postępowania Ł. F. (2-ga imion) Ż. , PESEL (...) , władzę rodzicielską do współdecydowania o istotnych sprawach życiowych małoletniej Z. S. związanych z wyborem sposobu i formy leczenia dziecka w przypadku chorób przewlekłych i wymagających długotrwałego leczenia, a także w przypadkach mogących mieć wpływ na trwały uszczerbek na zdrowiu małoletniej oraz wyjazdu małoletniej na stałe za granicę z zastrzeżeniem, że uczestnikowi postępowania będzie przysługiwało prawo do pozyskiwania wszelkich informacji w zakresie edukacji małoletniej Z. S. ze wszystkich placówek edukacyjnych do których małoletnia będzie uczęszczać, a także będzie miał on prawo dostępu do dokumentacji medycznej związanej z leczeniem małoletniej; II. 
        zobowiązać matkę małoletniej A. S. do każdorazowego informowania ojca dziecka Ł. Ż. o planowanym pobycie małoletniej za granicą; III. 
        ustalić, że uczestnik postępowania Ł. F. (2-ga imion) Ż. , PESEL (...) , będzie miał prawo do kontaktów z małoletnią Z. A. (2-ga imion) Ż. - S. , w następujący sposób: - do czasu ukończenia przez małoletnią Z. S. piątego roku życia w każdą środę od godziny 16.30 do 18.30 w obecności matki, poza miejscem zamieszkania małoletniej, a w przypadku choroby małoletniej także w jej miejscu zamieszkania w wyżej wskazanych godzinach; - po ukończeniu przez małoletnią Z. S. piątego roku życia w każdą środę od godziny 16.30 do 18.30 oraz w pierwszą sobotę miesiąca od godziny 10.00 do 15.00 bez obecności matki, poza miejscem zamieszkania małoletniej, z zastrzeżeniem że uczestnik postępowania odbierze córkę z jej miejsca zamieszkania, a po zakończonym kontakcie odwiezie małoletnią do jej miejsca zamieszkania; - po ukończeniu przez małoletnią Z. S. siódmego roku życia oprócz kontaktów przypadających w środy i soboty: ⚫ w okresie Świąt Bożego Narodzenia przepadających w latach parzystych od Wigilii od godziny 14.00 do 26 grudnia do godziny 18.00 oraz w tym samym okresie od 31 grudnia od godziny 16.00 do 01 stycznia godziny 17.00; ⚫ w Ś. Wielkanocne przepadające w latach nieparzystych od Wielkiej Soboty od godziny 16.00 do Poniedziałku Wielkanocnego do godziny 18.00; - w czasie długich weekendów obejmujących weekend majowy od 1 do 3 maja oraz weekend obejmujący Święto Bożego Ciała (od czwartku do niedzieli) naprzemiennie od godziny 17.00 w dzień poprzedzający rozpoczęcie weekendu do godziny 17.00 ostatniego dnia weekendu, z zastrzeżeniem że pierwszy weekend, w którym uczestnik postępowania będzie miał kontakt z córką po ukończeniu przez nią siódmego roku życia będzie weekend majowy, a także z zastrzeżeniem, że w przypadku wyżej wymienionych kontaktów uczestnik postępowania każdorazowo odbierze małoletnią z jej miejsca zamieszkania oraz po zakończonym kontakcie odwiezie małoletnią do jej miejsca zamieszkania; IV. 
        w pozostałej części wniosek oddalić; V. 
        kosztami postępowania obciążyć wnioskodawczynię i uczestnika postępowania w zakresie, w jakim je ponieśli. Sygn. akt III Nsm 1245/17 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 20.12.2017 r. wnioskodawczyni A. S. domagała się powierzenia jej władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką Z. S. . Ponadto wnioskodawczyni wnosiła o szczegółowe ustalenie sytuacji i okoliczności, w których ojciec dziecka – uczestnik postępowania Ł. Ż. będzie miał prawo do współdecydowania w istotnych sprawach małoletniej oraz w których będzie mógł pozyskiwać informacje w kwestiach dotyczących edukacji oraz leczenia małoletniej. Wnioskodawczyni w złożonym wniosku domagała się także ustalenia kontaktów uczestnika postępowania Ł. Ż. z małoletnią Z. S. . Na rozprawie w dniu 27.03.2018 r. wnioskodawczyni oraz uczestnik postępowania złożyli zgodne oświadczenia, że kwestie dotyczące powierzenia wykonywania władzy rodzicielskiej, zakres współdecydowania o istotnych sprawach ich dziecka oraz sposób i forma kontaktowania się ojca z małoletnią były przedmiotem ich rozmów, które zakończyły się wspólnym, uzgodnionym w drodze mediacji stanowiskiem. Uczestnik postępowania oświadczył, że poczynione uzgodnienia akceptuje. Wnioskodawczyni i uczestnik postępowania wyrazili zgodę na ujęcie poczynionych przez nich wcześniejszych ustaleń w orzeczeniu sądowym, które zakończy postępowanie w przedmiotowej sprawie. Pełnomocnik wnioskodawczyni cofnął wniosek o przesłuchanie stron w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd w dniu 27.03.2018 r. wydał w sprawie postanowienie, w którym uwzględnił wszystkie ustalenia przedstawione przez wnioskodawczynię oraz uczestnika postępowania, a w pozostałej części wniosek oddalił i kosztami postępowania w sprawie na podstawie art. 520 § 1 k.p.c. obciążył wnioskodawczynię i uczestnika postępowania w zakresie w jakim je ponieśli. W dniu 05.04.2018 r. pełnomocnik wnioskodawczyni złożyła w sprawie zażalenie na postanowienie z dnia 27.03.2018 r. w zakresie kosztów postępowania ujęte w pkt. V. Sąd zważył co następuje: Orzeczenie o kosztach w przedmiotowej sprawie oparte zostało na treści art. 520 § 1 k.p.c. Zgodnie z obowiązującymi przepisami art. 579 i nast. k.p.c. sprawy z zakresu stosunków między rodzicami i dziećmi rozpoznawane są przez sąd w trybie postępowania nieprocesowego. Przepis art. 520 § 1 k.p.c. dla postępowania nieprocesowego przewiduje ogólną zasadę, że każdy uczestnik [takiego postępowania] ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyrażona w cytowanym przepisie zasada, stanowi normę ogólną mającą generalne zastosowanie do kwestii związanych z ponoszeniem kosztów przez poszczególnych uczestników postępowania w sprawach toczących się przed sądem w trybie postępowania nieprocesowego. Podstawową zatem zasadą ponoszenia kosztów postępowania nieprocesowego jest to, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie ( art. 520 § 1 k.p.c. ) i to niezależnie od tego, czy postępowanie zostało wszczęte na wniosek, czy z urzędu. Oznacza to, że każdego uczestnika postępowania obciążają koszty dokonanej przez niego czynności lub czynności podjętej przez sąd w jego interesie. Jeżeli natomiast w sprawie występował jeden tylko uczestnik, będzie on ponosił wszystkie koszty, niezależnie od wyniku sprawy. Wprowadzenie powyższej zasady znosi w postępowaniu nieprocesowym obowiązek zwrotu kosztów postępowania między uczestnikami i w praktyce wywołuje skutki tożsame do wzajemnego zniesienia kosztów, o którym mowa w art. 100 k.p.c. Dorozumianą przesłanką i uzasadnieniem dla zastosowania powyższej reguły jest wspólność interesów uczestników postępowania lub równy stopień zainteresowania wynikiem sprawy, a ponadto niezależność i samodzielność ich pozycji procesowej. Wyjątkiem od ogólnej zasady przedstawionej powyżej są przepisy art. 520 § 2 i § 3 k.p.c. , które przewidują sytuacje, w których rozstrzygnięcie odnośnie kosztów postępowania może być inne niż przedstawiona powyżej ogólna zasada. W przypadku, gdy uczestnicy postępowania w różnym stopniu zainteresowani są w wyniku postępowania lub ich interesy są sprzeczne rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania może skutkować rozdzieleniem tych kosztów w sposób uwzględniający stanowiska i żądania poszczególnych uczestników oraz składane przez nich wnioski w toku postępowania. W przedmiotowej sprawie to wprawdzie wnioskodawczyni była inicjatorem toczącego się postępowania w zakresie ustaleń dotyczących władzy rodzicielskiej oraz kontaktów odnośnie małoletniej Z. S. , ale już na terminie pierwszej rozprawy uczestnicy postępowania przedstawili Sądowi swoje zgodne stanowisko i przedłożyli w sądzie ustalenia, które pozwoliły Sądowi na przeprowadzenie w sprawie jedynie ograniczonego postępowania dowodowego i wydanie orzeczenia zawierającego wszelkie zgodne ustalenia rodziców małoletniej w sprawie. Jedynie z uwagi na charakter żądania zawartego we wniosku, a dotyczącego wydania rozstrzygnięcia w kwestii władzy rodzicielskiej, Sąd był zobligowany do wydania orzeczenia w sprawie i zakończenie postępowania rozstrzygnięciem w formie postanowienia. W ocenie Sądu nie zmienia to oceny, że wnioskodawczyni i uczestnik postępowania w toku postępowania złożyli zgodne oświadczenia i kierując się dobrem małoletniego dziecka doszli do porozumienia zarówno w zakresie przysługującej im władzy rodzicielskiej jak i sposobu oraz formy kontaktów ojca z córką. W światle prezentowanych w toku postepowania stanowisk rodziców małoletniej Z. Sąd uznał, że prezentują oni zgodną postawę w zakresie rozstrzygnięcia w sprawie, a ich interesy w postępowaniu nie są sprzeczne. Mając na względzie taką ocenę stanowisk stron, Sąd nie dopatrzył się podstaw do zastosowania regulacji z art. 520 § 2 lub § 3 k.p.c. w zakresie rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postepowania. Mając na uwadze powyższe ustalenia Sąd zawarł w orzeczeniu końcowym rozstrzygnięcia odnośnie żądań sformułowanych we wniosku, a w pozostałej części (w tym również odnośnie żądania zasądzenia od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawczyni kosztów postępowania) wniosek oddalił. Podejmując decyzję w zakresie kosztów sądowych Sąd jednoznacznie wskazał w pkt V zakres, w jakim wnioskodawczyni oraz uczestnik postępowania ponieśli koszty sądowe w sprawie.