III NS 265/21

Sygnatura akt III Ns 265/21 POSTANOWIENIE CZĘŚCIOWE Dnia 26 lutego 2025 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie III Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodnicząca sędzia Grażyna Sienicka Protokolantka sekretarz sądowy Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2025 r. na rozprawie sprawy z wniosku A. C. (1) przy udziale A. C. (2) o podział majątku postanawia: 1. ustalić, iż w skład majątku wspólnego A. C. (1) i A. C. (2) wchodzi lokal mieszkalny numer (...) położony w S. przy ulicy (...) o powierzchni użytkowej 56,80 m 2 , stanowiący odrębną własność, dla którego Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) o wartości 505 100 (pięciuset pięciu tysięcy stu) złotych ; 2. ustalić, że udziały stron w majątku wspólnym są równie; 3. dokonać podziału składnika majątku wspólnego A. C. (1) i A. C. (2) , wymienionego w pkt 1 w ten sposób, iż zarządzić sprzedaż lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w S. przy ulicy (...) , opisanego w punkcie 1 postanowienia, w drodze licytacji publicznej przez komornika sądowego; 4. polecić komornikowi sądowemu przekazanie A. C. (1) i A. C. (2) po ½ części kwoty, pozostałej ze sprzedaży, po wcześniejszym pokryciu wszelkich kosztów; 5. ustalić, że wnioskodawczyni poniosła nakład z majątku osobistego na majątek wspólny w kwocie 1 060 (tysiąca sześćdziesięciu) złotych; 6. ustalić, że uczestnik A. C. (2) poniósł nakład z majątku osobistego na majątek wspólny w kwocie 63 539,78 (sześćdziesięciu trzech tysięcy pięciuset trzydziestu dziewięciu złotych siedemdziesięciu ośmiu groszy); 7. zasądzić od A. C. (1) na rzecz A. C. (2) , tytułem wyrównania udziałów w majątku wspólnym, kwotę 31 239,89 (trzydziestu jeden tysięcy dwustu trzydziestu dziewięciu złotych osiemdziesięciu dziewięciu groszy) płatną w terminie roku od dnia uprawomocnienia się postanowienia wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie opóźnienia w płatności; 8. zasądzić od A. C. (2) na rzecz A. C. (1) kwotę 66 636,80 (sześćdziesięciu sześciu tysięcy sześciuset trzydziestu sześciu złotych osiemdziesięciu groszy) tytułem odszkodowania za korzystanie przez uczestnika w okresie od 8 marca 2019r. do 26 lutego 2025r. z rzeczy wspólnej ponad przypadający mu udział, z ustawowymi odsetkami liczonymi w stosunku rocznym od kwot: a) 18 490,05 (osiemnastu tysięcy czterystu dziewięćdziesięciu złotych pięciu groszy) od dnia 31 października 2020r. do dnia poprzedzającego dzień zapłaty, b) 10 098,90 (dziesięciu tysięcy dziewięćdziesięciu ośmiu złotych dziewięćdziesięciu groszy) od dnia 1 listopada 2020r. do dnia poprzedzającego dzień zapłaty, c) 38 047,85 (trzydziestu ośmiu tysięcy czterdziestu siedmiu złotych osiemdziesięciu pięciu groszy) od dnia 26 lutego 2025r. do dnia poprzedzającego dzień zapłaty; 9. oddalić wniosek wnioskodawczyni o zasądzenie od uczestnika odszkodowania za korzystanie przez uczestnika, w okresie od 12 maja 2017r. do 7 marca 2019r., z rzeczy wspólnej ponad przypadający mu udział; 10. oddalić wniosek wnioskodawczyni o zasądzenie od uczestnika odsetek z tytułu odszkodowania za korzystanie przez uczestnika, w okresie od 8 marca 2019r. do 26 lutego 2025r., z rzeczy wspólnej ponad przypadający mu udział, w zakresie przekraczającym daty wskazane w punkcie 8 postanowienia; 11. oddalić wniosek uczestnika o ustalenie, iż poniósł nakład z majątku osobistego na majątek wspólny z tytułu: a) zakupu i instalacji pieca gazowego w kwocie 9 950 (dziewięciu tysięcy dziewięciuset pięćdziesięciu) złotych, b) zakupu grzejnika w kwocie 542,76 (pięciuset czterdziestu dwóch złotych siedemdziesięciu sześciu groszy), c) naprawy i konserwacji pieca gazowego w kwocie 3 230 (trzech tysięcy dwustu trzydziestu) złotych, d) części napraw hydraulicznych w kwocie 153,02 (stu pięćdziesięciu trzech złotych dwóch groszy), e) naprawy i wymiany części okna balkonowego w kwocie 750 (siedmiuset pięćdziesięciu) złotych, f) remontu małego pokoju w kwocie (pięciuset) 500 złotych. Sędzia Grażyna Sienicka Sygn. akt III Ns 265/21 UZASADNIENIE Wnioskiem z 25 maja 2021r. A. C. (1) , reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, po modyfikacjach żądania zawartych w pismach z dnia 24 kwietnia 2024r. k. 329 i następne, tom II, 5 września 2024r. k. 709 i następne, tom IV, 25 października 2024r. k. 725 i następne, tom IV, wniosła o ustalenie, że w skład majątku wspólnego wnioskodawczyni i uczestnika A. C. (2) wchodzą następujące składniki majątkowe: lokal mieszkalny numer (...) położony w S. przy ulicy (...) , stanowiący odrębną własność, dla którego Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) , wraz z zabudową kuchenną, zabudową przedokoju oraz szafą w kolorze zielonym znajdującą się w średnim pokoju, o wartości 505 100 zł; środki zgromadzone na rachunku OFE wnioskodawczyni i uczestnika w (...) ; środki zgromadzone na subkoncie wnioskodawczyni i uczestnika w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych; środki zgromadzone na rachunku prowadzonym przez dom maklerski na rzecz uczestnika; znajdujące się w posiadaniu uczestnika ruchomości: kanapa narożna w kolorze szarym (rok zakupu: 2016), o wartości 700 zł, kanapa koloru szarego z pokoju syna uczestników (rok zakupu: 2017), o wartości 1.200 zł, drukarka laserowa czarno - biała (rok zakupu: 2015), o wartości 200 zł, drukarka ze skanerem (rok zakupu: 2014), o wartości 100 zł, sprzęt akwarystyczny (akwaria, pokrywy, oświecenia, filtry, kamienie, nawozy), o wartości 4.000 zł, oszklone regały akwarystyczne ze stali ze wzmacnianymi półkami, o wartości 2.000 zł, komputer i monitor, o wartości 1.500 zł, akwarium (350 1) pokryte szkłem OpiumWhite, o wartości 800 zł, telewizor marki S. (rok zakupu: 2013 lub 2014), o wartości 1.000 zł, pralka marki S. (...) (rok zakupu: 2016), o wartości 700 zł, piekarnik A. M. z płytą gazową (rok zakupu: 2005), o wartości 150 zł, meble z salonu (biblioteczka, szafa podzielna, stolik RTV, dwie półki wiszące zamykane, szafa- słupek, stalowa szafka wzmacniana pod akwarium), o wartości 1.500 zł, ława z drewna (połączenie dębu z mahoniem), o wartości 1.800 zł, meble z pokoju syna stron (szafa, słupek z półkami, regał, biurko), o wartości 700 zł, lodówka Polar (rok zakupu 2005) o wartości 300 zł, kanapa z ekoskóry o wartości 600 zł. Wnioskodawczyni wniosła o ustalenie nierównych udziałów stron w majątku wspólnym oraz dokonanie podziału majątku stron poprzez: przyznanie uczestnikowi składnika majątku opisanego w punkcie I ppkt 1 pisma z dnia 5 września 2024r. tj. lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w S. przy ulicy (...) , stanowiącego odrębną własność, dla którego Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie prowadzi księgę wieczystą o numerze (...) , wraz z zabudową kuchenną, zabudową przedpokoju oraz szafą w kolorze zielonym znajdującą się w średnim pokoju, o wartości 505 100 zł z obowiązkiem zapłaty na rzecz wnioskodawczyni ¾ wartości tego składnika, przy czym spłata miałaby nastąpić w terminie 30 dni od daty uprawomocnienia się postanowienia; podzielenie środków opisanych w punkcie I ppkt 2, 3 i 4 pomiędzy wnioskodawczynię, a uczestnika w taki sposób, że ¾ środków przyznana zostanie wnioskodawczyni, a ¼ środków uczestnikowi; zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwoty 12.937,50 zł (3/4 wartości ruchomych składników majątku (opisanych w pkt I ppkt 5 pisma z dnia 5 września 2024r. k. 709 i następne) tytułem rozliczeń między stronami w związku z wyzbyciem się i zniszczeniem przez uczestnika ww. składników majątku; ustalenie, że wartość nieruchomości została zaniżona wskutek dokonanych przez uczestnika uszkodzeń lokalu o kwotę 28 600 zł (wartość niezbędnych robót) i rozliczenie powyższej kwoty; zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawczym kwoty 23 397 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 31 października 2020r. do dnia zapłaty, tytułem wynagrodzenia za korzystanie przez uczestnika z rzeczy wspólnej wraz z jej wyposażeniem – lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w (...) przy ul. (...) w czasie pozostawania w ustroju małżeńskiej wspólności majątkowej tj. w okresie od dnia 12 maja 2017r. do 8 marca 2019r. , zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawczym kwoty ustalonej przez Sąd wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 31 października 2020r. do dnia zapłaty, tytułem uzyskiwanych pożytków cywilnych w związku z bezumownym korzystaniem przez uczestnika z rzeczy wspólnej ponad przypadający mu udział wraz z jej wyposażeniem - lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w S. przy ul. (...) - po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, tj. w okresie od 8 marca 2019 r. do dnia uprawomocnienia się postanowienia w przedmiocie podziału majątku wspólnego tj. kwoty 53 652 zł za okres od marca 2019r. do października 2023r. wyliczonej przez biegłego sądowego oraz kwoty ustalonej przez biegłego sądowego w opinii uzupełniającej (aktualizacji) za okres od listopada 2023r. do chwili obecnej; zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwoty 4.385,07 zł tytułem kosztów poniesionych w związku ze stawiennictwem w dniu 17 sierpnia 2021r. na konferencji w kancelarii notarialnej celem zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego stanowiącego majątek wspólny stron wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 19 września 2021 r. do dnia zapłaty; zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kwoty 17.808,50 zł tytułem spłaconych długów związanych z nieruchomością wspólną po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, a powstałych w związku z postawą uczestnika i jego nieusprawiedliwionym niestawiennictwem celem zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości wspólnej stron; rozliczenie wydatków, jakie wnioskodawczyni poczyniła z majątku osobistego na majątek wspólny w kwocie 1 060 zł, tytułem spłaty raty. Ponadto wnioskodawczyni wniosła o zasądzenie od uczestnika na rzecz wnioskodawczyni kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. W odpowiedzi na wniosek, uczestnik, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, po ostatecznym ukształtowaniu żądania i modyfikacjach zawartych w pismach: z dnia 19 maja 2023r. k. 427 i następne, tom III, z dnia 24 stycznia 2025r. k. 814 i następne tom V, z dnia 28 stycznia 2025r. k. 816 i następne tom V oraz na posiedzeniu w dniu 26 lutego 2025r. wniósł o: ustalenie, że w skład majątku wspólnego stron wchodzi prawo własności nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny numer (...) położony w miejscowości S. przy ul. (...) pod numerem 18, o powierzchni 56,80 m 2 , dla której prowadzona jest księga wieczysta pod nr (...) wraz z udziałem (...) w częściach wspólnych i we współwłasności gruntu o wartości 344.000 zł; ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym stron, w ten sposób, że udział uczestnika postępowania wynosi 2/3 części, a udział wnioskodawczym wynosi 1/3 części; dokonanie podziału majątku wspólnego stron w ten sposób, że nieruchomość przyznać na wyłączną własność uczestnika postępowania A. C. (2) z jednoczesnym ustaleniem obowiązku zapłaty przez niego na rzecz wnioskodawczym A. C. (1) tytułem wyrównania jej udziału w majątku wspólnym kwoty w wysokości 86.000 zł; na podstawie art. 212 § 3 k.c. rozłożenie ww. kwoty na roczne równe raty na okres lat 3 lat, ewentualnie - w przypadku uznania przez Sąd, iż uzasadnionym jest dokonanie podziału majątku poprzez zarządzenie licytacji nieruchomości i podział sumy z niej - przyznanie uczestnikowi 2/3 środków a wnioskodawczym 1/3 środków; zasądzenie od wnioskodawczym na rzecz uczestnika postępowania kwoty 63 539,78 zł tytułem zwrotu wydatków poczynionych przez A. C. (2) z majątku osobistego na majątek wspólny tytułem spłaty rat kredytu oraz z tytułu: zakupu i instalacji pieca gazowego w kwocie 9 950 złotych, zakupu grzejnika w kwocie 542,76 złotych, naprawy i konserwacji pieca gazowego w kwocie 3 230 złotych, części napraw hydraulicznych w kwocie 153,02 złotych, naprawy i wymiany części okna balkonowego w kwocie 750 złotych, remontu małego pokoju w kwocie 500 złotych oddalenie wniosków A. C. (1) i zasądzenie od niej na rzecz uczestnika kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokata według norm przepisanych. Postanowieniem z 10 sierpnia 2021 r. Sąd zwolnił wnioskodawczynię od kosztów sądowych w całości. Stan faktyczny . A. G. i A. C. (2) zawarli związek małżeński w dniu 20 sierpnia 2005r. Małżonkowie nie zawierali małżeńskich umów majątkowych. Niesporne. Jeszcze przed ślubem tj. w dniu 8 czerwca 2005r. zawarli umowę nr (...) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych (...) waloryzowany kursem (...) . Umowa została zawarta z (...) Bank Spółka Akcyjna w W. Oddział Bankowości Detalicznej w Ł. . Celem kredytu było budownictwo mieszkaniowe, środki przeznaczone z kredytu miały służyć finansowaniu przedpłaty na poczet budowy i nabycia od dewelopera na rynku pierwotnym lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w S. przy ulicy (...) . Kwota kredytu wynosiła 135 000 zł, walutą waloryzacji kredytu był (...) , okres kredytowania wynosił 36 miesięcy, tj. od dnia 8 czerwca 2005r. do dnia 8 czerwca 2035r. Wariant spłaty kredytu określono, jako równe raty kapitałowo-odsetkowe, termin spłaty kredytu oznaczono jako piętnasty dzień każdego miesiąca, prowizja została określona jako półtora procent kwoty kredytu to jest 2 025 zł. Oprocentowanie kredytu w stosunku rocznym w dniu zawarcia umowy wynosiło 3,2%. W umowie ustalono, że prawnym zabezpieczeniem kredytu będzie hipoteka kaucyjna do kwoty 202 500 zł, ustanowiona na kupowanej nieruchomości. Dowód: umowa o kredyt k. 82-88. 8 września 2005r. A. G. i A. C. (2) zawarli z (...) Przedsiębiorstwo Budowlane Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w S. umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu i sprzedaży lokalu mieszkalnego nr (...) w budynku nr (...) przy ulicy (...) w S. . Małżonkowie oświadczyli że w ich małżeństwie obowiązuje ustrój wspólności majątkowej i nabycia dokonują na majątek wspólny. Lokal obciążono hipoteką umowną kaucyjną na rzecz wierzyciela hipotecznego (...) Bank Spółka Akcyjna w W. Oddział Bankowości Detalicznej w Ł. do kwoty 202 500 złotych. Dowód: umowa k. 89-91, księga wieczysta k. 97. 17 czerwca 2016r. A. C. (1) rozpoczęła pracę w Poczcie Polskiej Spółka Akcyjna. W okresie od lutego do kwietnia 2021r. jej średnie wynagrodzenie netto wynosiło 2 139,74 zł. Dowód: zaświadczenie o zarobkach k. 54, zaświadczenie o zatrudnieniu k. 55. W 2006 roku małżonkowie rozliczyli się wspólnie. W złożonej deklaracji wskazano dochód podatnika głównego, jakim był A. C. (2) w wysokości 42 873,36 zł, dochód małżonka tj. A. C. (1) wskazano w kwocie 12 653,44 Za rok 2007 małżonkowie rozliczyli się wspólnie - podmiotem głównym był A. C. (2) , podmiotem związanym była A. C. (1) . Dochody A. C. (2) z wynagrodzenia ze stosunku pracy wskazano w deklaracji w kwocie 64 452 ,67 zł dochód małżonki - 47,50 złotych. W roku 2008 małżonkowi rozliczyli się wspólnie - podmiotem głównym był mąż, podmiotem związanym, wskazanym w deklaracji podatkowej była żona, dochód podatnika głównego ze stosunku pracy wskazano na poziomie 72 750,27 dochód małżonki - 11 138,36 zł. W 2009 roku małżonkowie ponownie rozliczyli się wspólnie - podmiotem głównym był mąż, podmiotem związanym wskazanym w deklaracji była żona, dochód podatnika wskazano na kwocie 64 376,53 zł dochód małżonki - 15 875,73 zł. W roku 2010 strony rozliczyły się wspólnie – w deklaracji, jako podmiot główny wskazano męża, jako podmiot związany wskazano żonę, dochód podatnika głównego wskazano w kwocie 64 124,27 zł, dochód małżonki z wynagrodzenia za pracę 14 747,72. Na tej samej zasadzie strony rozliczyły się w roku 2011. Dochód podatnika głównego, tj męża wskazano na poziomie 66 148,89 zł, dochód małżonki z wynagrodzenia ze stosunku pracy określona na kwotę 13 554,39. W roku 2012 strony ponownie rozliczyły się wspólnie według tych samych zasad. Dochód podatnika – A. C. (2) z wynagrodzenia ze stosunku pracy wskazano w kwocie 64 673,90 złotych, dochód jego małżonki za stosunku pracy 16 320,98 zł. W 2013 roku małżonkowie rozliczyli się analogicznie - dochód męża wskazano w kwocie 63 811,70 zł, dochód żony na poziomie 9 836,52 zł. W roku 2014 małżonkowie ponownie rozliczyli się wspólnie. Podatnikiem głównym wg treści deklaracji była wówczas A. C. (1) , podatnikiem związanym – A. C. (2) . Dochód podatnika z wynagrodzenia ze stosunku pracy w części E formularza nr pozycji 45 wskazano w kwocie 7 231,87, dochód podatnika z pozarolniczej działalności gospodarczej: 1 715,23 zł, razem dochód podatnika: 9 417,10 zł. dochód małżonka tj. A. C. (2) – 66 694,85 zł. W roku 2015 małżonkowie ponownie rozliczyli się wspólnie. Podatnikiem głównym wg treści deklaracji był A. C. (2) , podatnikiem związanym – A. C. (1) . Dochód podatnika głównego wskazano w kwocie 63 916,56 zł, dochód małżonka - 17 731,56 zł. W roku 2016 A. C. (2) wykazał dochód w kwocie 55 752,98 złotych, w 2017 roku 55 476,68 złotych, w 2018 w kwocie 75 763,30 złotych, w 2019 - 65 599,04 złotych, w 2020 - 88 281,16 złotych. Dowód: deklaracje podatkowe k. 495 – 548 W maju 2017r. A. C. (1) opuściła wspólne mieszkanie byłych małżonków. Przyczyną opuszczenia mieszkania były wrogie zachowania męża w postaci wyzwisk, prowokowania awantur, agresywnej komunikacji werbalnej i niewerbalnej, gróźb, wywoływania poczucia winy, deprecjonowania osiągnięć zawodowych i dochodów. Opuszczając mieszkanie A. C. (1) zabrała z niego część rzeczy osobistych własnych: ubrania, kosmetyki, buty oraz część rzeczy osobistych dziecka takich jak ubrania, buty, plecak, wyposażenie szkolne, zabawki oraz kilka naczyń stołowych, dwa koce, używane żelazko, deskę do prasowania i używany odkurzacz. Opuszczając wspólne mieszkanie A. C. (1) nie posiadała innego lokalu. Aby zaspokoić potrzeby mieszkaniowe swoje i syna wynajęła mieszkanie w S. , przy ul. (...) – były to dwa pokoje i mała kuchnia o ogólnej powierzchni nieco przekraczającej 30 m 2 . Mieszkała tam około roku, do czasu powrotu do Polski siostry właścicielki. Po opuszczeniu mieszkania przez A. C. (1) , A. C. (2) wymienił zamki w drzwiach. A. C. (1) utraciła możliwość swobodnego dostępu do mieszkania i pomimo jej wielokrotnych próśb A. C. (2) nie udostępnił jej kluczy do lokalu. A. C. (1) kierowała w dniach: 12 maja 2017r., 23 maja 2017r. , 3 listopada 2017r. , 12 marca 2018r. , 27 lipca 2018r. , 5 grudnia 2018r., 12 lutego 2019r. , 16 maja 2019r. , 5 czerwca 2019r. , 2 lipca 2019r. , 9 sierpnia 2019r., 11 listopada 2019r. , 2 lutego 2020r. , 13 lutego 2020r. , 5 maja 2021r. , 22 maja 2021r., 18 maja 2021r. do A. C. (2) wiadomości e-mail, w których między innymi żądała udostępnienia kluczy do lokalu oraz zwrotu znajdujących się tam ruchomości. Po miesiącu maju 2017 roku A. C. (2) udostępniał mieszkanie innym osobom. 29 maja 2018r. A. C. (1) zawarła z Ł. G. umowę najmu okazjonalnego, dotyczącą lokalu nr (...) położonego w S. przy ul. (...) na czas określony - od dnia 10 czerwca 2018r. do dnia 31 maja 2019r. Strony określiły czynsz najmu w kwocie 1 300 złotych miesięcznie powiększonego o opłaty eksploatacyjne. Powierzchnia tego mieszkania była zbliżona do poprzednio wynajmowanego. Dowód: zeznania świadka P. B. k. 176-179, zeznania świadka B. M. k. 180-184. oświadczenie o poddaniu się egzekucji k. 47-48, przesłuchanie A. C. (1) w charakterze strony k. 479-484, k. 551-553 tom III. e-maile – k. 30 – 42, 120. Wyrokiem z 6 sierpnia 2020 r. Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie ustanowił rozdzielność majątkową pomiędzy małżonkami – z dniem 8 marca 2019r. Orzeczenie uprawomocniło się 2 października 2020 r. Dowód: wyrok w sprawie o ustanowienie rozdzielności majątkowej z dnia 6 sierpnia 2020r. – k. 668, tom IV. Pismem z dnia 12 października 2020r. A. C. (1) wezwała A. C. (2) do zapłaty kwoty 45.075 zł, tytułem wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości przy ul. (...) w S. , za okres od maja 2017r. do 2 października 2020r. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 28 października 2020r. A. C. (2) odmówił zapłaty wskazując, że jego małżonka opuściła lokal dobrowolnie. Pismem z dnia 14 stycznia 2021r. A. C. (1) przedstawiła A. C. (2) propozycję podziału majątku wspólnego stron. Dowód: przedsądowe wezwanie do zapłaty k. 66-67; wydruk śledzenia przesyłek k. 68-70; odpowiedź na wezwanie do zapłaty k. 71-73; pełnomocnictwo k. 74; pismo z 14 stycznia 2021r. k. 75-78. 28 kwietnia 2021r. A. C. (1) oraz A. C. (2) złożyli oświadczenie, iż zgodnie postanawiają, że dążąc do ugodowego podziału majątku zamierzają przedsiębrać czynności w tym zakresie, a dokładnie: „Powierzą sprzedaż wspólnej nieruchomości przy ul. (...) w S. do biura nieruchomości wybranego przez A. C. (1) . A. C. (2) zobowiązuje się udostępnić lokal pośrednikowi oraz potencjalnym oglądającym zainteresowanym kupnem ze wskazaniem godzin popołudniowych ( po godzinie 16.00). Strony porozumienia zgodnie ustalają minimalną cenę transakcyjną na kwotę 410.000 zł, przy czym początkowa cena ofertowa wyniesie 440.000 zł i w takiej cenie nieruchomość będzie oferowana do sprzedaży przez 2 tygodnie licząc od daty publikacji oferty przez pośrednika. Po dwóch tygodniach cena zostanie zgodnie obniżona do kwoty 420.000 zł. Strony porozumienia zgodnie oświadczyły, że w przypadku sprzedaży nieruchomości na wolnym rynku zrezygnują z roszczeń dodatkowych/pobocznych w tym. m.in. rozliczeń rat kredytowych do dnia sprzedaży nieruchomości, zaś A. C. (1) zrezygnuje z roszczeń OFE A. C. (2) , wynagrodzenia za korzystanie w lokalu, przy założeniu sprzedaży za cenę minimum 410 000 zł.” Dowód: porozumienie z dnia 28 kwietnia 2021r. k. 80. W czasie kiedy strony czyniły przygotowania do sprzedaży mieszkania właściciel lokalu wynajmowanego przez A. C. (1) postanowił wynajmowane mieszkanie sprzedać. Zezwolił aby A. C. (1) pozostała w lokalu wraz z synem, do czasu kiedy znajdzie się kupujący. A. C. (1) miała nadzieję, że będzie mogła pozostać tam do sierpnia 2021r. , jednakże mieszkanie zostało sprzedane w lipcu i została zmuszona do jego niezwłocznego opuszczenia. Na kilka dni zatrzymała się w hotelu pracowniczym, nie miała środków na wynajęcie innego lokalu, nie otrzymała kluzy od A. C. (2) i w związku z tą sytuacją została zmuszona do opuszczenia S. . Wróciła wówczas do L. , stąd pochodzi, zamieszkała wraz z synem w kawalerce swojej matki, następnie w mieszkaniu babci - wraz z babcią, ciotką i jej rodziną. Z powodu wyjazdu ze S. musiała zwolnić się z pracy na Poczcie Polskiej, gdzie pracowała na węźle ekspedycyjno-rozdzielczym. Dowód: przesłuchanie A. C. (1) w charakterze strony k. 479-484, k. 551-553 tom III. 17 czerwca 2021r. A. C. (1) i A. C. (2) zawarli umowę przedwstępną sprzedaży należącego do nich lokalu z A. i H. K. . Sprzedający oświadczyli, że zobowiązują się sprzedać stanowiący ich współwłasność lokal mieszkalny nr (...) położony w S. przy ul. (...) , o powierzchni użytkowej 56,80 m 2 , wraz z prawami z nim związanymi za łączną cenę 390 000, to jest po 195 000 za każdy udział wynoszący ½ części, w terminie do dnia 17 sierpnia 2021r. na rzecz małżonków K. , którzy zobowiązali się lokal ten kupić, wraz z prawami z nim związanymi za wymienioną cenę. A. C. (1) i A. C. (2) potwierdzili otrzymanie od strony kupującej łącznie kwoty 20 000 zł tytułem zadatku, tj. po 10 000 zł dla każdego ze sprzedających. Ustalono że resztę ceny - w kwocie 370 000 strona kupująca zobowiązała się zapłacić stronie sprzedającej, częściowo ze środków własnych przelewem przy zawarciu umowy przyrzeczonej a częściowo ze środków uzyskanych z kredytu bankowego, w terminie się do siedmiu dni roboczych od dnia zawarcia umowy przyrzeczonej. Strona sprzedająca zobowiązała się wydać przedmiot umowy w posiadanie strony kupującej w terminie do dnia 31 sierpnia 2021r. , przy czym zobowiązuje się ponieść wszelkie koszty związane z eksploatacja przedmiotu umowy za okres do dnia jego wydania stronie kupującej. Dowód: umowa przedwstępna k. 379-381, tom II. 17 sierpnia 2021r. tj. w umówionej dacie zawarcia umowy ostatecznej, w kancelarii notariusza K. W. stawiła się A. C. (1) , A. K. i H. K. . Nie stawił się A. C. (2) . Stawający oświadczyli, że byli w tym dniu umówieni o godzinie 16.00 w kancelarii ww. notariusza, celem zawarcia umowy przyrzeczonej. Strony oczekiwały do godziny 16.40. Dowód: umowa przedwstępna k. 379-381, tom II, protokół stawiennictwa i niestawiennictwa k. 382-384. Pismem z dnia 1 września 2021r. skierowanym do A. C. (1) i A. A. i H. K. - małżonkowie zamierzające nabyć ww. lokal złożyli oświadczenie o odstąpieniu od umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości wobec niewywiązania się przez stronę sprzedającą z obowiązku przeniesienia własności i wydania nieruchomości w terminie oznaczony w umowie. Wskazali w oświadczeniu, że termin aktu notarialnego przenoszącego własność został zgodnie ustalony przez strony na dzień 17 sierpnia 2021r. i został potwierdzony przez A. C. (2) . W dniu 17 sierpnia 2021r. o godzinie 16.00 na umówiony akt notarialny stawili się kupujący oraz A. C. (1) , zaś ze sporządzonego w formie aktu notarialnego protokołu niestawiennictwa wynika, że nie stawił się uczestnik, zaś podjęte próby kontaktu nie dały żadnego rezultatu. W piśmie tym wskazano również, że kupujący w dniu 23 sierpnia 2021r. osobiście udali się do lokalu przy ulicy (...) w S. i podczas tej wizyty A. C. (2) stanowczo, używając przy tym słów powszechnie uznanych za obelżywe, w obecności świadków oraz funkcjonariuszy policji stwierdził, że nie sprzeda, nie wyda nieruchomości oraz nie zwróci wpłaconych pieniędzy. Jednocześnie kupujący wezwali A. C. (2) do zwrotu zadatku w podwójnej wysokości oraz poniesionych kosztów związanych z planowanym nabyciem nieruchomości w postaci wynagrodzenia pełnomocnika, operatu szacunkowego, kontroli przez bank, wynagrodzenia notariusza z umowy przedwstępnej oraz protokołu niestawiennictwa w łącznej wysokości 56 95,02 zł. Kupujący zażądali zwrotu pieniędzy w terminie siedmiu dni pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego a także złożenia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa oszustwa przez A. C. (2) . Dowód: pismo z dnia 1 września 2021r. k. 122. 23 sierpnia 2021r. pracownik biura (...) skierował do A. C. (1) wiadomość mailową, zawierającą wezwanie do zapłaty prowizji w kwocie 7 900 zł, wskazując, że zapłata przez nią połowy tej kwoty spowoduje, że pozostałej części wynagrodzenia pośrednik będzie się domagać wyłącznie od A. C. (2) . 6 września 2021r. A. C. (1) zapłaciła pośrednikowi nieruchomości kwotę 3 950 zł, tytułem połowy wynagrodzenia pośrednika. Dowód: mail z dnia 23 sierpnia 2021r. k. 123, przelew k. 124. W wiadomości mailowej z dnia 10 września 2021r. A. C. (1) wezwała A. C. (2) do zapłaty poniesionych przez nią kosztów w postaci wynagrodzenia pośrednika w kwocie 3 950 zł, sporządzenia notarialnego protokołu stawiennictwa i niestawiennictwa w kwocie 150 zł, kosztów dojazdu z miejsca pobytu do S. w kwocie 285 zł - łącznie kwotę 4 385 zł w terminie siedmiu dni Dowód: mail z dnia 10 września 2021r. k. 121. W okresie od 19 stycznia 2021r. do 26 października 2021r. dział windykacji (...) (poprzednio BreBank) kierował do A. C. (1) informacje mailowe dotyczące zwłoki w spłacie rat kredytu, zaś 19 października 2021r. wezwał ją do zapłaty zaległej raty kredytu w kwocie 214,98 CHF. W okresie od 9 marca 2019r. do 25 lutego 2025r. A. C. (2) tytułem spłaty kredytu wydatkował kwotę 63.539,78 zł i w ten sposób uczynił nakład z majątku osobistego na majątek wspólny w ww. kwocie. W okresie od 9 marca 2019r. do 25 lutego 2025r. a dokładnie w dniu 10 października 2024r. A. C. (1) tytułem spłaty kredytu wydatkowała kwotę 1.060 zł i w ten sposób uczyniła nakład z majątku osobistego na majątek wspólny w ww. kwocie. Dowód: elektroniczne zestawienie operacji za okres od 9 marca 2019r. do 15 września 2021r. k. 149, elektroniczne zestawienia operacji za okres od 9 marca 2019r. do 9 grudnia 2024r. k. 780-797, przelew wnioskodawczyni k. 727. Wartość rynkowa lokalu mieszkalnego numer (...) położonego w S. przy ulicy (...) o powierzchni użytkowej 56,80 m 2 wynosi 505 100 złotych. Budynek nr (...) pochodzi z 2005r. , jest pięciokondygnacyjny, bez podpiwniczenia, wykonany w technologii mieszanej, z elementów prefabrykowanych, na fundamentach z betonu żwirowego, zbrojonych. Posiada instalację elektryczną i wodno-kanalizacyjną, c.o. z własnego kotła dwuobiegowego na gaz, stan techniczny budynku jest bardzo dobry, zużycie techniczno-użytkowe na poziomie 7-10%. Lokal nr (...) wykonany jest z aktualnie dostępnych materiałów o wysokiej jakości i estetyce, stolarka okienna z PCV, drzwi drewniane płytowe, Wykończenie części ścian w aneksie kuchennym i łazience z płytek glazurowanych, posadzka z terakoty szkliwionej. W pokojach posadzki z paneli drewnopodobnych, wyposażenie techniczne kuchni i łazienki kompletne, w dobrym stanie techniczno-użytkowym. Stan techniczny lokalu jest dość dobry, zużycie techniczne lokalu na poziomie 10%. Lokal nie nosi znamion dewastacji. Wartość niezbędnych w lokalu robót odświeżających – 26 000 złotych. Dowód: pisemna opinia biegłego z zakresu wyceny nieruchomości k. 215-235; pisemna uzupełniająca opinia biegłego z zakresu wyceny nieruchomości k. 215-235, k. 684-691, tom IV. Wartość rynkowa czynszu najmu spornej nieruchomości, za okres od dnia 8 marca 2019r. do 31 października 2020r. tj. do daty wezwania do zapłaty wynosiła 41 089 zł pomniejszona o 10% = 36 980,10 złotych. Wartość rynkowa czynszu najmu spornej nieruchomości, za okres od dnia 1 listopada 2020r. do dnia doręczenia odpisu pozwu uczestnikowi tj. do dnia 26 sierpnia 2021r. wynosiła 22 442 zł pomniejszona o 10% = 20 197,80 złotych. Wartość rynkowa czynszu najmu spornej nieruchomości, za okres od dnia 27 sierpnia 2021 do dnia wydania orzeczenia tj. do dnia 26 lutego 2025r. , pomniejszona o 10% wynosiła 76 095,70 złotych. Razem za cały okres wartość rynkowa czynszu najmu spornej nieruchomości wynosiła 133 273,60 złotych / 2 = 66 636,80 złotych. Razem za okres od ustania wspólności majątkowej do upływu terminu określonego w wezwaniu do zapłaty tj. do 31 października 2020r. - 36 980,10 / 2 = 18 490,05 złotych. Razem za okres od 1 listopada 2020r. do dnia doręczenia odpisu pozwu uczestnikowi tj. do dnia 26 sierpnia 2021r. - 20 197,80 złotych / 2 = 10 098,90 złotych. Razem za okres od 27 sierpnia 2021r. do dnia wydania orzeczenia - 76 095,70 / 2 = 38 047,85 złotych. Dowód: pisemna opinia biegłego z zakresu wyceny nieruchomości k. 562-620 (tom III-IV), ustna uzupełniająca opinia biegłego z zakresu wyceny nieruchomości k. 799 (tom IV). Syn A. C. (1) i A. C. (2) cierpi na choroby przewlekłe układu oddechowego, ruchu-kręgosłupa i stawów obwodowych, skóry i oczu, wymaga stałej kontroli, rehabilitacji i leczenia specjalistycznego. Systematycznie zgłasza się na wizyty kontrolne z matką, ojciec w okresie od marca 2019r. do 13 października 2020r. nie kontaktował się z lekarzem prowadzącym. Do 8 marca 2019r. systematycznie na wizyty z dzieckiem stawiała się matka dziecka, zaś ojciec pojawiał się sporadycznie. Dowód: zaświadczenia lekarskie k. 56, 59. Rozważania . Zgodnie z treścią art. 31 § 1 k.r.o. z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Wspólność ustawowa ustaje z chwilą uprawomocnienia się wyroku rozwiązującego małżeństwo przez rozwód ale również z dniem oznaczonym w wyroku sądu, który ustanawia między małżonkami rozdzielność majątkową. W myśl art. 43 § 1 k.r.o. oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. ( art. 43 § 2 zd. 1 k.r.o. ). Przepis ten realizuje równouprawnienie małżonków. W myśl art. 567 § 1 i 3 k.p.c. oraz art. 684 k.p.c. skład i wartość majątku podlegającego podziałowi ustala Sąd, a w trakcie postępowania o podział majątku wspólnego Sąd rozstrzyga także o żądaniu ustalenia nierównych udziałów małżonków w majątku wspólnym oraz o tym, jakie wydatki, nakłady i inne świadczenia z majątku wspólnego na rzecz majątku osobistego lub odwrotnie podlegają zwrotowi. Zgodnie z treścią art. 212 § 2 k.c. rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego . Przepis art. 31 §1 k.r.o. zawiera domniemanie faktyczne, zgodnie z którym przedmioty nabyte w trakcie wspólności majątkowej przynależą do majątku wspólnego. Stan faktyczny sprawy, w zakresie w jakim wydane zostało postanowienie, Sąd ustalił w oparciu o zeznania świadków, przesłuchanie stron, przedstawione w sprawie dokumenty. Sąd wykorzystał również opinie biegłych sądowych z zakresu budownictwa oraz z zakresu wyceny nieruchomości, które uznał za spójne, logiczne, rzetelne, wyczerpujące, pozbawione treści przedstawionych w sposób niezrozumiały. Sąd w postępowaniu o podział majątku ma obowiązek orzeczenia o przyznaniu jednemu z byłych małżonków istniejących składników majątkowych i dokonania rozliczenia ich wartości, co skutkuje zasądzeniem spłaty tytułem wyrównania udziałów na rzecz małżonka, któremu składnik majątkowy nie został przyznany. Sprawa o podział majątku małżeńskiego A. C. (1) i A. C. (2) jest skomplikowana i rozległa. Sporny pozostaje nie tylko skład majątku wspólnego ale jego wartość w zasadniczej części, sposób w jaki dysponowano zarówno mieszkaniem, jak i ruchomościami, jak i wysokość nakładów czynionych przez strony z majątków w osobistych na majątek wspólny. Postępowanie dowodowe w zakresie przekraczającym składniki wymienione w aktualnym postanowieniu częściowym dotyczy tej części majątku, która ma znaczenie kapitalne dla dokonania rozliczenia stron i w odniesieniu do której formułowane są zasadnicze zarzuty obu stron postępowania. Okoliczności te powodują, że w ocenie sądu zasadne było dokonanie podziału części majątku, którego wartość na aktualnym etapie pozostaje w sposób niekwestionowany ustalona przez biegłych. W sprawie o podział majątku wspólnego jest dopuszczalne, przy odpowiednim stosowaniu art. 317 § 1 k.p.c. ( art. 13 § 2 k.p.c. ), wydanie postanowienia częściowego obejmującego tylko niektóre składniki tego majątku. Orzeczenie takie musi jednak zawierać rozstrzygnięcie zarówno o przyznaniu tych składników, jak i o koniecznych rozliczeniach z tego tytułu (Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 1984 r. III CZP 72/83). W świetle powyższych okoliczności Sąd dokonał matematycznego przerachowania wartości przyznanych stronom składników, uznanych nakładów i innych uwzględnionych żądań, które zostanie przedstawione w dalszej części uzasadnienia. Przywołany wcześniej przepis art. 43 § 1 k.r.o. formułuje zasadę równych udziałów małżonków w majątku wspólnym co powoduje, że każdy z uczestników postępowania przy podziale majątku powinien uzyskać majątek odpowiadający połowie wartości majątku wspólnego, przy ustalonych przez Sąd równych udziałach w majątku wspólnym i przy braku zarzutu czynienia nakładów z majątku osobistego na składniki majątkowe objęte postanowieniem częściowym. Jedynie z ważnych powodów małżonek może żądać ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Równość udziałów następuje więc z mocy prawa. W orzecznictwie niesporne pozostaje, że odejście od tej zasady jest możliwe jedynie wtedy, gdy małżonek, skierowane jest żądanie, w sposób rażący i uporczywy nie przyczynia się do powstania bądź powiększenia majątku wspólnego, stosownie do swoich sił i możliwości zarobkowych (Komentarz do spraw o podział majątku wspólnego małżonków Krystyna Siepko pod redakcją Jacka Ignaczewskiego, 2 wydanie str. 259). Strony niniejszego postępowania uzyskiwały dochody na różnym poziomie i na różnym poziomie zaangażowania podejmowały czynności związane z troską o wspólne dziecko czy obowiązki domowe. Stanowiło to często występujący model życia rodzinnego bez elementów rozrzutności, nałogów czy innego nagannego postępowania skutkującego stratami finansowymi w majątku wspólnym. Niespornym w piśmiennictwie pozostaje twierdzenie, że przyczynienie się małżonków do powstania majątku wspólnego stanowią nie tylko starania mające wymierny wynik finansowy ale całokształt zachowań podejmowanych dla utrzymania dobrostanu założonej rodziny, w tym pielęgnacja mieszkania, inne prace domowe czy opieka nad dziećmi. Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wskazuje na to, że ułamkowe udziały byłych małżonków w majątku wspólnym są równe albowiem stronom nie udało się wykazać, że wystąpiły ważne powody, dotyczące drugiego z małżonków, uzasadniające odstępstwo od przedstawionej wyżej zasady równych udziałów w majątku wspólnym. Niesporne między stronami pozostawało, iż w skład majątku wspólnego A. C. (1) i A. C. (2) wchodzi lokal mieszkalny numer (...) położony w S. przy ulicy (...) o powierzchni użytkowej 56,80 m 2 . Wartość lokalu została ustalona przez biegłego na kwotę 505 100 (pięciuset pięciu tysięcy stu) złotych, strony nie zgłaszały dalszych zarzutów w zakresie tej wartości, zaś uczestnik nie wykazał aby poniósł jakiekolwiek nakłady z tytułu remontu czy odświeżenia wspólnej nieruchomości stron. Sąd dokonał podziału ww. składnika, zarządzając jego sprzedaż w drodze licytacji publicznej przez komornika sądowego i polecił komornikowi sądowemu przekazanie każdemu z uczestników po ½ części kwoty, pozostałej ze sprzedaży, po wcześniejszym pokryciu wszelkich kosztów. Sąd rozważył sposób, w jaki majątek, objęty postanowieniem częściowym, powinien być podzielony. W orzecznictwie podnosi się, że z art. 211 k.c. (stosowanego na mocy odesłania do działu spadku, a więc i podziału majątku dorobkowego) wynika, iż podział fizyczny jest podstawowym sposobem zniesienia współwłasności, preferowanym przez ustawodawcę – co oznacza, że w sytuacji, gdy zniesienie współwłasności następuje z mocy orzeczenia sądu, powinien on brać pod uwagę przede wszystkim ten sposób wyjścia ze wspólności ( por. postanowienie SN z 2.02.2001r., IV CKN 251/00, Lex nr 52532 ). Również przepisy proceduralne wskazują na pierwszeństwo tego sposobu wyjścia ze współwłasności ( art. 623 k.p.c. ), z tym zastrzeżeniem, że jeśli możliwe jest dokonanie zniesienia współwłasności w sposób wynikający ze zgodnych wniosków stron, sąd winien orzec zgodnie z tymi wnioskami ( art. 622 § 2 k.p.c. ). Jeśli brak jest zgody stron, a podział fizyczny nie jest możliwy, rzecz może być przyznana jednemu z współwłaścicieli za spłatą na rzecz pozostałych, albo też sąd zarządza sprzedaż rzeczy i podział sumy uzyskanej ze sprzedaży między współwłaścicieli. Podejmując decyzję w tym przedmiocie Sąd wziął pod uwagę zarówno rozbieżność stanowisk stron, zmienność żądania wnioskodawczyni w tym przedmiocie, możliwości finansowe każdego z uczestników, jak i rękojmię realizacji postanowienia Sądu, jaką oferuje każdy z nich. Niesporne w toku postępowania pozostawało, że możliwości zarobkowe uczestnika pozostają na zdecydowanie wyższym poziomie, jednakże niefrasobliwość, bezwzględność i uciążliwość postępowania wobec wnioskodawczyni nie dają gwarancji lojalnego postępowania wobec byłej żony, które jest niezbędnym czynnikiem dla realizacji uprawnień obojga byłych małżonków w rozsądnym terminie. Zgromadzony w aktach materiał dowodowy potwierdza stanowisko wnioskodawczyni, że uczestnik podejmuje działania utrudniające realizację jej uprawnień wobec korzystania ze zgromadzonego majątku, naraża ją na dodatkowe trudności, stres a nawet wydatki. Niesporne pozostawało, że uczestnik nie stawił się w kancelarii notariusza celem zgodnej sprzedaży wspólnego lokalu i nie udało mu się wykazać istnienia realnej przeszkody w wykonaniu obowiązku, jaki oboje małżonkowie przyjęli na siebie w umowie przedwstępnej. Jeżeli jego stan zdrowia w umówionym terminie sprzedaży lokalu nie pozwalał na zawarcie umowy, to nie było żadnych uzasadnionych przeszkód aby sfinalizować transakcję w późniejszym terminie, zwłaszcza, że nabywcy nadal byli zainteresowani nabyciem mieszkania i zdanie zmienili dopiero wobec kategorycznej odmowy uczestnika. Uczestniczka wykazała również, że wbrew swojej woli została pozbawiona możliwości używania wspólnego lokalu, znosiła wspólnie z dzieckiem trudności związane z brakiem własnego miejsca do życia w tym konieczność definitywnej zmiany otoczenia wobec przymusu wyjazdu ze S. do L. , podyktowanego wyłącznie brakiem miejsca do życia. Uczestnikowi nie przeszkadzał fakt, że los matki dzieli ich dziecko, które zostało zmuszone do opuszczenia miasta, przyjaciół, znanych mu miejsc, lekarzy i wszystkiego do czego było do tej chwili przyzwyczajone a zapewne również przywiązane. W tym czasie uczestnik w sposób wygodny, nieograniczony i wyłączny korzystał z dobrodziejstwa korzystania z mieszkania, do którego prawo mieli oboje współmałżonkowie. Uczestnik przyznał również, na posiedzeniu poprzedzającym wydanie orzeczenia, że dla rozliczenia się z wnioskodawczynią musiałby zaciągnąć kredyt, co oznacza, że nie dysponuje gotówką w kwocie zbliżonej do wysokości niezbędnej spłaty, zaś jego dotychczasowe postępowanie nie daje gwarancji, że podejmie w rozsądnym terminie staranne i sprawne działania ukierunkowane na realizację jej uprawnienia. Podejmując decyzję w przedmiocie sposobu zniesienia współwłasności lokalu Sąd miał na względzie, iż w przepisach ustanowiona została swoista hierarchia sposobów dokonania tej czynności, zgodnie z którą, w przypadku braku zgodnego wniosku współwłaścicieli co do innego sposobu wyjścia ze współwłasności, sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest rozważyć, czy istnieją warunki do dokonania podziału rzeczy w naturze na części odpowiadające wartością udziałów poszczególnych współwłaścicieli, co w analizowanej sprawie nie było możliwe z uwagi na treść przepisu art. 211 k.c. Wyjście ze współwłasności poprzez przyznanie mieszkania jednemu z byłych małżonków z obowiązkiem spłaty drugiego Sąd uznał za niemożliwy w realiach omawianej sprawy z przyczyn przedstawionych powyżej i z tego powodu przyjął więc sprzedaż w drodze licytacji komorniczej, jako jedyne możliwe rozwiązanie, zapewniające równowagę w zachowaniu uprawnień każdego z byłych małżonków. Stosownie do zgłoszonych przez strony wniosków Sąd ustalił, że wnioskodawczyni poniosła nakład z majątku osobistego na majątek wspólny w kwocie 1 060 złotych, zaś uczestnik w kwocie 63 539,78 złotych. Twierdzenia w tym zakresie nie były przez strony wzajemnie kwestionowane i znajdują pokrycie w przedstawionym materiale dowodowym , wymienionym szczegółowo w stanie faktycznym. W konsekwencji dokonanego matematycznego przerachowania (63.539,78-1.060 zł=62 479,78/2=31 239,89 zł) Sąd zasądził od A. C. (1) na rzecz A. C. (2) , tytułem wyrównania udziałów w majątku wspólnym, kwotę 31 239,89 płatną w terminie roku od dnia uprawomocnienia się postanowienia wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w razie opóźnienia w płatności. Ustalając termin spłaty Sąd przychylił się do niekwestionowanego twierdzenia wnioskodawczyni, iż jest ona stroną zdecydowanie słabszą ekonomicznie, dodatkowo permanentnie sprawuje opiekę nad wspólnym dzieckiem stron, wskutek utraty prawa do władania lokalem musiała opuścić S. , który niewątpliwie daje zdecydowanie lepsze perspektywy zarobkowania aniżeli L. , do którego wnioskodawczyni, w konsekwencji dramatycznej sytuacji życiowej, wyjechała. Powyższe okoliczności uzasadniają twierdzenie, że jest to prolongata uwzględniająca sytuację życiową stron oraz pozwalająca wnioskodawczyni przygotować się do realizacji obowiązku zapłaty na rzecz uczestnika. W pkt 8 postanowienia Sąd zasądził od A. C. (2) na rzecz A. C. (1) kwotę 66 636,80 tytułem odszkodowania za korzystanie przez uczestnika w okresie od 8 marca 2019r. do 26 lutego 2025r. z rzeczy wspólnej ponad przypadający mu udział, z ustawowymi odsetkami liczonymi w stosunku rocznym od kwot: 18 490,05 od dnia 31 października 2020r., tj. od dnia zapłaty wyznaczonego w skierowanym do niego wezwaniu przedsądowym, 10 098,90 od dnia 1 listopada 2020r. tj. od dnia doręczenia odpisu pozwu, 38 047,85 od dnia 26 lutego 2025r. tj. od dnia wydania orzeczenia, przyjmując, że każda z dat wyznaczała początkową datę, od której uczestnik pozostawał w stanie zwłoki w zakresie należności za poszczególne przedziały czasowe. Uczestnik zgodził się z wnioskodawczynią w zakresie dopuszczalności żądana wynagrodzenia za korzystanie ponad udział k. 431 t III. Zgodnie z treścią przepisu art. 341 k.c. każdy z małżonków jest uprawniony do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego oraz do korzystania z nich w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez drugiego małżonka. Z art. 206 k.c. wynika, że każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli. Pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną ( art. 207 k.c. ). Sąd oddalił wniosek wnioskodawczyni o zasądzenie od uczestnika odszkodowania za korzystanie przez niego, w okresie od 12 maja 2017r. do 7 marca 2019r. z rzeczy wspólnej ponad przypadający mu udział albowiem uznał, że odszkodowanie to nie znajduje usprawiedliwienia w czasie trwania wspólności ustawowej i w konsekwencji oddalił również wniosek wnioskodawczyni o zasądzenie od uczestnika odsetek z tytułu odszkodowania za korzystanie przez uczestnika, w okresie od 8 marca 2019r. do 26 lutego 2025r. , z rzeczy wspólnej ponad przypadający mu udział, w zakresie przekraczającym daty wskazane w punkcie 8 postanowienia. Rozważając zasadność żądania wnioskodawczyni w tym zakresie Sąd rozważył pojęcie „korzystania” zawarte w art. 206 k.c. , zgodnie z którym korzystanie należy rozumieć jako czerpanie z rzeczy wspólnej innych korzyści niż pożytki i przychody. W konsekwencji korzyści, których dotyczy art. 206 k.c. , mają przede wszystkim charakter niemajątkowy albo tylko pośrednio związany ze sferą majątkową (np. spokojne zamieszkiwanie na wspólnej nieruchomości, możliwość efektywnego prowadzenia na niej działalności gospodarczej). G. K. [w:] Kodeks cywilny . Komentarz, wyd. II, red. M. B. - S. , A. S. , W. 2024, art. 206. „Natura uprawnień objętych art. 206 nie jest jasna. Można twierdzić, iż są to szczególne uprawnienia prawnorzeczowe, jednak bardziej poprawne wydaje się ich traktowanie jako szczególnego rodzaju stosunków zobowiązaniowych, a mianowicie tzw. obligacji realnych. Są to stosunki obligacyjne, które mają tę specjalną cechę, że pozycja ich strony jest wyznaczana przez sytuację prawnorzeczową (w omawianym wypadku przez status współwłaściciela). Nie ulega natomiast wątpliwości, że komentowany artykuł zawiera normę iuris dispositivi. Współwłaściciele mogą zatem w drodze umowy uregulować współposiadanie i korzystanie z rzeczy wspólnej w taki sposób, który odpowiada ich interesom. Najczęściej jest to umowa quoad usum (zob. szerzej teza 4 oraz komentarz do art. 201), ale jest także dopuszczalna umowa dzieląca posiadanie rzeczy pod względem czasowym (wyznaczająca okresy, w których każdy ze współwłaścicieli może posiadać rzecz wspólną w całości lub określonej części). Umowy takie należą do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu (art. 199), a zatem powinny być zawarte przez wszystkich współwłaścicieli.” Na tle art. 206 k.c. zarysowały się dwa główne problemy praktyczne, których rozwiązanie streszcza się w odpowiedzi na pytania o roszczenia przysługujące współwłaścicielowi w celu ochrony jego uprawnienia z art. 206 k.c. oraz o tryb dochodzenia tych roszczeń, a także o przysługiwanie współwłaścicielowi prawa do wynagrodzenia z tego tytułu, że jego uprawnienie z art. 206 k.c. zostało naruszone przez pozostałych współwłaścicieli. Problemy te zostały rozstrzygnięte w orzecznictwie Sądu Najwyższego: 1) jeżeli posiadanie rzeczy wspólnej lub jej części nie wymaga zgodnego współdziałania współwłaścicieli, a więc posiadanie to może być wykonywane przez każdego z nich niezależnie od pozostałych (np. posiadanie drogi lub studni, ale także posiadanie wydzielonej wcześniej w trybie podziału quoad usum części budynku), współwłaścicielowi służy roszczenie o dopuszczenie do współposiadania jako typ ochrony petytoryjnej 453. Jest ono zbliżone do roszczenia windykacyjnego ( art. 222 § 1 ) – może być traktowane jako jego wariant w stosunkach między współwłaścicielami 454. Roszczenie to jest dochodzone w procesie (powodem jest współwłaściciel pozbawiony posiadania, a pozwanym ten spośród współwłaścicieli, który dopuścił się naruszenia posiadania). Sąd orzeka, wydając stosowne nakazy lub zakazy, których efektem jest przywrócenie władztwa zgodnego z art. 206 k.c. 455; 2) jeżeli posiadanie danej rzeczy lub jej części wymaga zgodnego współdziałania między współwłaścicielami (np. posiadanie gospodarstwa rolnego, rzeczy należących do przedsiębiorstwa, a także budynku mieszkalnego, co do których wcześniej w trybie umownym lub sądowym nie postanowiono o podziale quoad usum), współwłaściciel może żądać podziału quoad usum, którego dochodzenie należy do trybu nieprocesowego (szerzej zob. komentarz do art. 201). W opisanych tu wypadkach nie jest dopuszczalne oparte na art. 206 powództwo o dopuszczenie do współposiadania (opisane wyżej w tezie 1), gdyż nie jest możliwe wydanie przez sąd nakazów lub zakazów nadających się do wykonania w drodze egzekucji. Powodem tego jest fakt, że zakres posiadania przez poszczególnych współwłaścicieli nie jest tu określony, lecz dopiero wymaga określenia, do czego służy wspomniany podział quoad usum (umowny albo sądowy); 3) jeżeli współwłaściciel został wbrew swej woli pozbawiony przez innych współwłaścicieli posiadania rzeczy, które mu przysługiwało w granicach określonych w art. 206 , albo jeżeli wbrew jego woli nie został on przez nich dopuszczony do takiego posiadania, przysługuje mu roszczenie o wynagrodzenie przeciwko współwłaścicielom, którzy władali rzeczą z naruszeniem art. 206 , przy czym do tego roszczenia stosuje się per analogiam art. 224 § 2 i art. 225 k.c. 456. Z oczywistych względów roszczenie powyższe nie służy współwłaścicielowi, który w sposób wyraźny albo per facta concludentia zawarł umowę quoad usum, na mocy której otrzymał posiadanie części nieruchomości, która nie odpowiada wielkości jego udziału. Samo tylko milczenie współwłaściciela, który włada rzeczą wspólną w granicach węższych niż wynikające z art. 206 , nie może być poczytywane za jego zgodę na taki właśnie kształt władania tą rzeczą. Jeżeli jednak w takim stanie faktycznym pojawią się inne jeszcze elementy świadczące o tym, że współwłaściciel aprobował ograniczenie zakresu jego posiadania albo nawet całkowite jego wyłączenie, należy na ogół przyjmować dorozumiane zawarcie umowy quoad usum, która wyklucza opisane wyżej wynagrodzenie 457. G. K. [w:] Kodeks cywilny . Komentarz, wyd. II, red. M. B. - S. , A. S. , W. 2024, art. 206 . Nie ulega wątpliwości, że od chwili ustania wspólności ustawowej do zarządu majątkiem, który był objęty tą wspólnością, nie stosuje się przepisów art. 36–40 k.r.o. , natomiast mają odpowiednie zastosowanie przepisy art. 199–209 w zw. z art. 1035 k.c. o współwłasności w częściach ułamkowych. Małżonkowie w razie sporu co do rozporządzenia rzeczą mogą zwrócić się do sądu o rozstrzygnięcie w oparciu o art. 199 k.c. (...) Najczęściej udziały małżonków w majątku wspólnym są równe ( art. 43 § 1 k.r.o. ), a zatem brak jest większości określonej w art. 201 k.c. Wobec tego przy braku zgody jednego z małżonków (byłych małżonków) na dokonanie czynności zwykłego zarządu majątkiem wspólnym konieczna jest ingerencja sądu, który może upoważnić danego małżonka do określonej czynności. B. K. [w:] Kodeks rodzinny i opiekuńczy . Komentarz aktualizowany, red. M. F. , M. H. , LEX/el. 2023, art. 46 . W realiach omawianej sprawy, wnioskodawczyni wykazała, że została pozbawiona posiadania rzeczy wbrew własnej woli – z zeznań świadków, przesłuchania wnioskodawczyni, treści wiadomości mailowych oraz ze znaczenia podejmowanych przez nią decyzji życiowych w postaci opuszczenia miasta, czy zmiany pracy wynika, iż trudność i gwałtowność relacji z uczestnikiem spowodowała, iż opuściła wspólne mieszkanie, kierując się troską o swoje bezpieczeństwo i potrzebą spokoju, zaś wymiana zamków, odmowa udostępnienia kluczy czy nawet umożliwienie wejścia do mieszkania w celu zabrania rzeczy własnych i dziecka wskazuje, że uczestnik w sposób przemyślany i konsekwentny uniemożliwiał jej powrót do lokalu. Żadne zachowanie wnioskodawczyni nie było przejawem akceptacji takiego stanu – mogło być jedynie znakiem bezsilności wobec postawy uczestnika. Sąd postępując analogicznie jak biegły z zakresu (...) , wyliczał należność za pełne miesiące – biegły na k. 564, tom III wyliczył należność za marzec 2019r. od daty ustania wspólności majątkowej tj. od dnia 8 marca 2019r., pomniejszając kwotę o 7 dni. Odstępstwem od tej analogii było wyliczenie należności za luty 2025r. , którą sąd ustalił za pełen miesiąc, liczący 28 dni z uwagi na fakt, że orzeczenie wydano w dniu 26 lutego 2025r. , co ułatwi ewentualne dalsze rozliczenia albowiem w chwili wydania orzeczenia uczestnik nadal wyłącznie dysponował lokalem, stąd nie było przeszkód aby jeden z kilkudziesięciu miesięcy również rozliczyć w całości, bez pomniejszania należności o 2 dni miesiąca. Dodatkowo, Sąd zastosował obniżenie wysokości czynszu wyliczonego przez biegłego K. B. na poziomie 10 % przychylając się do jego poglądu, że tego rodzaju pomniejszenie powinno znaleźć zastosowanie albowiem znajomość mechanizmów rynku nieruchomości i wywodzące się stąd zasady doświadczenia życiowego wskazują na słuszność poglądu, że lokale przeznaczone do wynajmu pozostają przejściowo puste, oczekując na zainteresowanego najemcę, co powoduje, że świadczenie uzyskiwane przez wynajmującego pozostaje dotknięte wynikającym z tego faktu uszczerbkiem, który powinien zostać uwzględniony w procesie dokonywania rozliczeń między stronami. Sąd nie podzielił poglądu wnioskodawczyni, że dopuszczalne jest żądanie zasądzenia ww. odszkodowania również za czas poprzedzający zniesienie ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej z uwagi na zupełnie odmienną naturę tejże wspólnoty. Sąd oddalił wniosek uczestnika o ustalenie, iż poniósł nakład z majątku osobistego na majątek wspólny wymienione w pkt 11 postanowienia z uwagi na niewykazanie poniesionych z tego tytułu wydatków. W zakresie zagadnienia nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny stosuje się ogólne reguły dowodowe, z których wynika, że ciężar dowodu spoczywa na tym, kto z faktów wywodzi skutki prawne. Podstawą orzeczenia w tym przedmiocie – zarówno co do faktu poczynienia nakładu, jak i jego wartości jest zgromadzony w aktach materiał dowodowy, którego przedstawienie pozostaje w interesie tego z małżonków, który żąda ich rozliczenia. Skoro zatem uczestnik twierdził, że poczynił nakłady z majątku osobistego na majątek wspólny, to musiałaby tę okoliczność udowodnić, czemu jednak w toku postępowania nie sprostał, co skutkowało oddaleniem jego wniosku w tej części, o czym Sąd orzekła w pkt 11 postanowienia. Sędzia Grażyna Sienicka