III KZ 66/12

Sygn. akt III KZ 66/12 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska w sprawie H. W. skazanej z art. 284 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 września 2012 r. zażalenia skazanej na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego z dnia 19 kwietnia 2012r. odmawiające przyjęcia kasacji postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., odmówiono przyjęcia kasacji wniesionej przez skazaną M. W. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 stycznia 2012 r., po stwierdzeniu, że skarga ta jest niedopuszczalna z mocy ustawy – a to dlatego, że skazana nie wystąpiła, jak wymaga art. 524 § 1 k.p.k., z wnioskiem o doręczenie jej odpisu wyroku sądu odwoławczego wraz z uzasadnieniem, ani też z wnioskiem o przywrócenie terminu do dopełnienia tej czynności. Na zarządzenie to skazana złożyła zażalenie, w którym zarzuciła sądowi „niedopełnienie procedur w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych, np. aby skazana H. W. wnosiła o przywrócenie terminu do wniosku o uzasadnienie rozstrzygnięcia apelacyjnego”. Na tej podstawie postulowała uchylenie zaskarżonego zarządzenia, jednocześnie składając wniosek o przywrócenie 2 terminu do złożenia tzw. zapowiedzi kasacji – wraz z samym wnioskiem o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Przed przedstawieniem Sądowi Najwyższemu do rozpoznania opisanego zażalenia, Sąd Okręgowy rozpoznał zawarty w tym zażaleniu wniosek M. W., z dnia 11 maja 2012 r., o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu odwoławczego i postanowieniem z dnia 23 maja 2012 r. wniosku tego nie uwzględnił. Postanowienie to nie zostało przez skazaną zaskarżone. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W obecnym stanie sprawy odpadł jedyny jego argument, oparty na nierozważeniu kwestii uchybienia przez skazaną terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia oraz wyroku Sądu odwoławczego z dnia 19 stycznia 2012 r. (art. 422 § 1, art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k.). Prawomocne przesądzenie, że nie ma podstaw do przywrócenia skazanej tego terminu, a zatem, że nie dopełniła ona niezbędnej czynności, poprzedzającej wniesienie kasacji (możliwe w terminie 30 dni od żądanego doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem – art. 524 § 1 zd. 1 k.p.k.), oznacza, iż skarga kasacyjna, wniesiona przez nią w dniu 19 lutego 2012 r. (po upływie 7 dniowego terminu do złożenia zapowiedzi kasacji), nie może wywrzeć zamierzonego przez nią skutku, jako niedopuszczalna w świetle przytoczonych przepisów prawa. Z tych względów, nie znajdując podstaw do podważenia zaskarżonej decyzji, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.