III KZ 6/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy oskarżonego K.S. na postanowienie o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania. Obrońca zarzucał naruszenie przepisów postępowania karnego, w szczególności art. 249 § 1 k.p.k. poprzez przyjęcie istnienia przesłanek do zastosowania środka izolacyjnego, art. 258 § 1 i 2 k.p.k. przez błędne uznanie obawy matactwa i surowości kary, a także art. 257 § 1 k.p.k. przez niezastosowanie środków wolnościowych. Sąd Najwyższy uznał wszystkie zarzuty za bezzasadne. Podkreślono, że po uchyleniu wyroku Sądu Apelacyjnego i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, w obrocie prawnym pozostaje nieprawomocny wyrok Sądu Okręgowego skazujący oskarżonego na łączną karę 15 lat pozbawienia wolności. Fakt ten, w połączeniu z dużym prawdopodobieństwem popełnienia zarzucanych czynów, uzasadniał zastosowanie tymczasowego aresztowania. Sąd odwołał się do utrwalonego poglądu, że surowość grożącej kary może stanowić samodzielną podstawę zastosowania tymczasowego aresztowania (art. 258 § 2 k.p.k.), niezależnie od obawy matactwa czy ucieczki. Stwierdzono również, że wolnościowe środki zapobiegawcze byłyby w tej sytuacji niewystarczające. Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: Wysokainterpretacja przepisów dotyczących stosowania tymczasowego aresztowania, w szczególności autonomicznego charakteru przesłanki surowości kary.
Dotyczy specyficznej sytuacji po uchyleniu wyroku sądu odwoławczego i w kontekście surowej kary łącznej.
Zagadnienia prawne (3)
Czy istnieją przesłanki uzasadniające zastosowanie tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego, mimo uchylenia wyroku sądu odwoławczego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją przesłanki uzasadniające zastosowanie tymczasowego aresztowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że fakt nieprawomocnego skazania oskarżonego za przypisane mu przestępstwa, mając na uwadze także zakres zmian wprowadzonych uchylonym wyrokiem Sądu Apelacyjnego, przesądza o prawidłowości zastosowania art. 249 § 1 k.p.k. i uznania, że zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzuconych mu czynów.
Czy surowość grożącej kary pozbawienia wolności może stanowić samodzielną podstawę zastosowania tymczasowego aresztowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zgodnie z utrwalonym poglądem, przesłanka z art. 258 § 2 k.p.k. ma charakter autonomiczny i może być podstawą stosowania środka zapobiegawczego niezależnie od innych podstaw.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na utrwaloną doktrynę i judykaturę, wskazując, że interpretacja art. 258 § 2 k.p.k. jako samodzielnej podstawy stosowania tymczasowego aresztowania jest zgodna z zakazem wykładni 'per non est', a przepis ten nie wymaga łącznego wystąpienia przesłanek z § 1.
Czy wolnościowe środki zapobiegawcze byłyby wystarczające do zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania w niniejszej sprawie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wolnościowe środki zapobiegawcze byłyby niewystarczające.
Uzasadnienie
Charakter i okoliczności czynów, co do których zachodzi duże prawdopodobieństwo ich popełnienia przez oskarżonego, a także wysokość grożących mu kar pozbawienia wolności, wskazują, że wolnościowy środek zapobiegawczy byłby niewystarczający dla zabezpieczenia prawidłowego toku procesu.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| obrońca oskarżonego | inne | strona postępowania |
| Prokuratura Krajowa | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (20)
Główne
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 538 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 249 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 257 § 1
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 156 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 207 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 12 § 1
Kodeks karny
u.p.n. art. 62 § 2
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
k.p.k. art. 258 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 259 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 259 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 259 § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Duże prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanych czynów przez oskarżonego. • Surowość grożącej kary pozbawienia wolności (jednostkowej oraz łącznej) jako samodzielna podstawa zastosowania tymczasowego aresztowania. • Niewystarczalność wolnościowych środków zapobiegawczych do zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.
Odrzucone argumenty
Brak realnych, konkretnych okoliczności świadczących o istnieniu zagrożeń dla prawidłowego toku postępowania. • Błędne uznanie istnienia obawy matactwa oraz obawy związanej z surowością grożącej kary. • Niezastosowanie środków zapobiegawczych o charakterze wolnościowym, mimo że byłyby one wystarczające.
Godne uwagi sformułowania
przesłanka z art. 258 § 2 k.p.k. ma charakter autonomiczny i może być podstawą stosowania środka zapobiegawczego niezależnie od podstaw wskazanych w art. 258 § 1 k.p.k. • surowa kara grożąca oskarżonemu, w okolicznościach opisanych w § 2 art. 258 k.p.k., stanowić może samodzielną przesłankę szczególną.
Skład orzekający
Dariusz Kala
przewodniczący-sprawozdawca
Kazimierz Klugiewicz
członek
Andrzej Stępka
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja przepisów dotyczących stosowania tymczasowego aresztowania, w szczególności autonomicznego charakteru przesłanki surowości kary."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji po uchyleniu wyroku sądu odwoławczego i w kontekście surowej kary łącznej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii stosowania tymczasowego aresztowania, zwłaszcza w kontekście surowości kary i uchylenia wyroku. Interpretacja art. 258 § 2 k.p.k. jest istotna dla praktyki prawniczej.
“Tymczasowe aresztowanie po uchyleniu wyroku – Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe zasady.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.