III KZ 58/22

Sąd Najwyższy2023-01-30
SNKarnepostępowanie karneNiskanajwyższy
wyłączenie sędziegoSąd Najwyższykodeks postępowania karnegowznowienie postępowaniaskazanypostanowieniekontradyktoryjność

Sąd Najwyższy oddalił wniosek skazanego o wyłączenie sędziów z mocy ustawy, stwierdzając brak podstaw do ich wyłączenia.

Skazany S.W. wniósł o wyłączenie sędziów SN Andrzeja Stępki i Pawła Wilińskiego z udziału w sprawie III KZ 58/22, zarzucając im udział w wydaniu orzeczeń blokujących merytoryczne rozpoznanie jego wniosków o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy, analizując wskazane przez skazanego postanowienia, stwierdził, że zarzuty te są bezzasadne, gdyż wskazane przez skazanego orzeczenia zostały wydane w innych składach lub dotyczyły innych kwestii, nie spełniając tym samym przesłanek do wyłączenia sędziów z mocy ustawy.

W niniejszej sprawie skazany S.W. złożył wniosek o wyłączenie z mocy ustawy sędziów Sądu Najwyższego, SSN Andrzeja Stępki oraz SSN Pawła Wilińskiego, od udziału w postępowaniu dotyczącym rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Skazany argumentował, że wskazani sędziowie brali udział w wydaniu wcześniejszych orzeczeń, które jego zdaniem „blokowały merytoryczne rozpoznanie” jego wniosków o wznowienie postępowania. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek i stwierdził brak podstaw do wyłączenia sędziów. Analiza wykazała, że postanowienie z dnia 3 października 2019 r. (sygn. akt IV KZ 42/19) zostało wydane przez SSN Małgorzatę Wąsek-Wiaderek, a nie SSN Andrzeja Stępkę. Z kolei postanowienie z dnia 30 stycznia 2020 r. (sygn. akt V KO 153/19), wydane przez SSN Pawła Wilińskiego, odmawiało przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu oczywistej bezzasadności, a SSN Paweł Wiliński nie brał udziału w wydaniu zaskarżonego obecnie postanowienia ani w orzeczeniu objętym wnioskiem o wznowienie. W związku z tym Sąd Najwyższy uznał, że nie zachodzą przesłanki z art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. ani art. 40 § 3 k.p.k. do wyłączenia wskazanych sędziów.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, nie istnieją podstawy do wyłączenia sędziego z mocy ustawy w opisanej sytuacji.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że wskazane przez skazanego orzeczenia nie zostały wydane przez sędziów, których wyłączenia żądano, lub dotyczyły innych kwestii niż te, które miały być przedmiotem rozpoznania w ramach wniosku o wznowienie postępowania, co nie spełnia przesłanek do wyłączenia z mocy ustawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzenie braku podstaw do wyłączenia sędziego

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy (wobec oddalenia wniosku)

Strony

NazwaTypRola
S.W.osoba_fizycznaskazany

Przepisy (2)

Główne

k.p.k. art. 40 § § 1 pkt 6

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do wyłączenia sędziego, gdy brał udział w wydaniu orzeczenia, które ma być przedmiotem zaskarżenia.

k.p.k. art. 40 § § 3

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do wyłączenia sędziego, gdy brał udział w wydaniu orzeczenia, które ma być przedmiotem zaskarżenia.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak udziału sędziów w wydaniu orzeczeń, które miałyby stanowić podstawę do wyłączenia z mocy ustawy. Wskazane przez skazanego orzeczenia dotyczyły innych kwestii lub zostały wydane w innych składach orzekających. Nie zachodzą przesłanki z art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. i art. 40 § 3 k.p.k.

Odrzucone argumenty

Argumentacja skazanego o udziale sędziów w wydaniu orzeczeń blokujących merytoryczne rozpoznanie wniosków o wznowienie postępowania.

Godne uwagi sformułowania

„blokującego merytoryczne rozpoznanie” wyłączenie z mocy ustawy

Skład orzekający

Włodzimierz Wróbel

przewodniczący

Andrzej Stępka

członek

Paweł Wiliński

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów o wyłączeniu sędziego z mocy ustawy w postępowaniu karnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i proceduralnej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wyłączeniem sędziego, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera elementów zaskakujących ani szeroko interesujących.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt III KZ 58/22
POSTANOWIENIE
Dnia 30 stycznia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie
S. W.
skazanego z art. 148 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 stycznia 2023 r. wniosku skazanego o wyłączenie z mocy ustawy SSN Andrzeja Stępki oraz SSN Pawła Wilińskiego od udziału w sprawie III KZ 58/22,
p o s t a n o w i ł
:
stwierdzić brak podstaw do wyłączenia SSN Andrzeja Stępki oraz SSN Pawła Wilińskiego z mocy ustawy od udziału w sprawie III KZ 58/22.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 10 stycznia 2023 r. S.W. wniósł m.in. o wyłączenie z mocy ustawy SSN Andrzeja Stępki oraz SSN Pawła Wilińskiego od udziału w sprawie III KZ 58/22, tj. od rozpoznania zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2022 r. o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2013r., sygn. akt AKa 49/13, wobec oczywistej bezzasadności tego wniosku.
W swoim piśmie skazany wskazał, że w odniesieniu do SSN Andrzeja Stępki oraz SSN Pawła Wilińskiego zachodzą podstawy do wyłączenia z mocy ustawy od rozpoznania sprawy określone w art. 40 § 1 pkt 6 k.p.k. oraz art. 40 § 3 k.p.k. Uzasadniając swoje stanowisko, skazany podniósł, że SSN Andrzej Stępka brał wcześniej udział w wydaniu postanowienia SN z dnia 3 października 2019 r. (sygn. akt IV KZ 42/19 „blokującego merytoryczne rozpoznanie” wcześniejszego wniosku skazanego o wznowienie, zaś SSN Paweł Wiliński brał udział w wydaniu postanowienia SN z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt V KO 153/19, i tym samym zdaniem skazanego „zablokował merytoryczne rozpatrzenie (…) sprawy”.
Sąd Najwyższy nie stwierdził, by w sprawie zachodziła wskazana przez skazanego okoliczność uzasadniająca wyłącznie SSN Andrzeja Stępki lub SSN Pawła Wilińskiego z mocy ustawy od rozpoznania zażalenia skazanego na zaskarżone postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2022 r.
Wskazane przez skazanego postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 października 2019 r., sygn. akt IV KZ 42/19 wydała, orzekając w składzie jednoosobowym, SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek, a nie SSN Andrzej Stępka.
Z kolei postanowienie SN z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt IV KO 153/19, wydane w składzie jednoosobowym przez SSN Pawła Wilińskiego, odmawiało przyjęcia wniosku skazanego z dnia 6 listopada 2019 r. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt AKa 49/13, wobec oczywistej bezzasadności tego wniosku. SSN Paweł Wiliński nie brał więc udziału w wydaniu zaskarżonego obecnie przez skazanego orzeczenia, tj. postanowienia SN z dnia 19 października 2022 r. (dotyczącego wniosku skazanego z dnia 8 listopada 2022 r.), ani nie brał udziału w wydaniu orzeczenia objętego wnioskiem o wznowienie (tj. wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt AKa 49/13 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II K 46/12). Nie zachodzi więc w tym przypadku sytuacja, określona w art. 40 § 3 k.p.k., by SSN Paweł Wiliński miał obecnie orzekać co do wniosku o wznowienie postępowania, gdy wcześniej brał udział w wydaniu orzeczenia zaskarżonego tym wnioskiem (tj. wspomnianego wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 23 kwietnia 2013 r.).
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI