III KZ 52/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie skazanego na postanowienie odmawiające wznowienia postępowania, uznając, że jego pisma nie stanowiły skutecznego środka zaskarżenia.
Skazany M.J. złożył wniosek o wznowienie postępowania, który został odrzucony przez Sąd Najwyższy z powodu oczywistej bezzasadności. Następnie skazany wystąpił o ustanowienie obrońcy w celu wniesienia zażalenia na to postanowienie. Po wyznaczeniu obrońcy, który nie znalazł podstaw do wniesienia zażalenia, skazany oświadczył, że nie składa zażalenia, a jedynie kolejny wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd Najwyższy, biorąc pod uwagę to oświadczenie, pozostawił zażalenie bez rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie skazanego M.J. na postanowienie z dnia 5 czerwca 2020 r., którym odmówiono przyjęcia jego wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem. Postanowienie to zostało wydane z powodu oczywistej bezzasadności wniosku. Skazany, pismem z dnia 12 czerwca 2020 r., zwrócił się o ustanowienie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego, argumentując brak wystarczającej wiedzy prawniczej. Przewodniczący Wydziału wyznaczył obrońcę, który po analizie akt poinformował Sąd o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Sąd Najwyższy zwrócił się do skazanego o wyjaśnienie, czy jego pismo z 12 czerwca 2020 r. stanowi zażalenie. W odpowiedzi skazany oświadczył, że nie składa żadnego zażalenia, a jedynie kolejny wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd Najwyższy, uwzględniając stanowcze oświadczenie skazanego, uznał, że jego pismo z 12 czerwca 2020 r. nie stanowi środka zaskarżenia i postanowił pozostawić zażalenie bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, takie pismo, zwłaszcza w świetle późniejszego oświadczenia skazanego o braku woli zaskarżenia, nie stanowi skutecznego zażalenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że skoro skazany w sposób stanowczy zakwestionował wolę zaskarżenia postanowienia i oświadczył, że nie składa zażalenia, to jego wcześniejsze pismo nie może być traktowane jako środek zaskarżenia, nawet jeśli zostało formalnie potraktowane jako zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zażalenie pozostawić bez rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. J. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.k. art. 545 § 3
Kodeks postępowania karnego
Środek zaskarżenia, o jakim mowa w tym przepisie, wymaga wyraźnej woli zaskarżenia ze strony strony.
Pomocnicze
k.p.k. art. 430 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 545 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skazany nie wyraził woli zaskarżenia postanowienia, a jego pisma należy interpretować zgodnie z jego oświadczeniami.
Godne uwagi sformułowania
oczywista bezzasadność wniosku nie ma on wystarczającej wiedzy prawniczej, aby takie zażalenie sporządzić samodzielnie nie stwierdził podstaw do sformułowania środka odwoławczego definitywnie zakwestionował wolę zaskarżenia postanowienia pismo z dnia 12 czerwca 2020 r. nie stanowi w rzeczywistości środka zaskarżenia
Skład orzekający
Marek Pietruszyński
przewodniczący, sprawozdawca
Jacek Błaszczyk
członek
Paweł Wiliński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów formalnych zażalenia w kontekście braku wyraźnej woli strony."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie strona sama kwestionuje swoje intencje dotyczące wniesienia środka zaskarżenia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy interpretacji woli strony w kontekście składania środków zaskarżenia, co jest mało interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt III KZ 52/20 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jacek Błaszczyk SSN Paweł Wiliński w sprawie M. J. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 października 2020 r. w przedmiocie zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r., sygn. akt III KO 16/20 odmawiającego przyjęcia osobistego wniosku M.J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 czerwca 2011 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt IV K (…) na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł zażalenie pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r., sygn. akt III KO 16/20 odmówiono przyjęcia osobistego wniosku M. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 czerwca 2011 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt IV K (…) wobec oczywistej bezzasadności wniosku. W dniu 12 czerwca 2020 r. skazany skierował do Sądu Najwyższego pismo zatytułowane „Wniosek”, w którym wystąpił o ustanowienie obrońcy z urzędu w celu wniesienia środka odwoławczego w formie zażalenia na wyżej opisane postanowienie Sądu Najwyższego, albowiem nie ma on wystarczającej wiedzy prawniczej, aby takie zażalenie sporządzić samodzielnie. Zarządzeniem z dnia 16 lipca 2020 r. Przewodniczący Wydziału III Izby Karnej Sądu Najwyższego wyznaczył skarżącemu obrońcę z urzędu „w celu rozważenia możliwości sporządzenia w imieniu skazanego zażalenia” na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r. zakreślając termin 21 dni do złożenia zażalenia lub poinformowania Sądu Najwyższego o braku podstaw do jego sporządzenia. Po zapoznaniu się z aktami sprawy wyznaczony obrońca – adw. M. K. poinformował Sąd Najwyższy o braku podstaw do złożenia zażalenia. Pismem z dnia 10 sierpnia 2020 r. ponownie zwrócono się do skazanego, czy jego pismo z dnia 12 czerwca 2020 r. stanowi zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r., albowiem taki środek zaskarżenia nie jest objęty przymusem adwokackim. W odpowiedzi z dnia 18 sierpnia 2020 r. skazany oświadczył, że „nie składa żadnego zażalenia”, albowiem złożył „kolejny wniosek o ponowienie sprawy”. Wskazał również po raz kolejny na argumenty mające świadczyć o nietrafności ocen Sądów orzekających w jego sprawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W piśmie z dnia 12 czerwca 2020 r., wnioskodawca wniósł jedynie o ustanowienie mu obrońcy z urzędu do sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r., sygn. akt III KO 16/20 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie z uwagi na jego oczywistą bezzasadność. Wyznaczony obrońca nie stwierdził podstaw do sformułowania środka odwoławczego. W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału pismem z dnia 10 sierpnia 2020 r., sygn. akt III KO 16/20 zwrócił się do wnioskodawcy o wyjaśnienie, czy pismo z dnia 12 czerwca 2020 r. stanowi zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r. sygn. akt III KO 16/20. Rzeczywiste intencje oskarżonego zostały w sposób niebudzący wątpliwości wyrażone w piśmie z dnia 18 sierpnia 2020 r., w którym M. J. definitywnie zakwestionował wolę zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r., III KO 16/20. Mimo tego oświadczenia wnioskodawcy, jego pismo z dnia 12 czerwca 2020 r. zostało potraktowane jako zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r. i przyjęte do rozpoznania. Zdaniem Sądu Najwyższego, uwzględniając stanowcze oświadczenie wnioskodawcy złożone w odpowiedzi na pismo z dnia 10 sierpnia 2020 r. należało przyjęte zażalenie pozostawić bez rozpoznania, uznając że pismo z dnia 12 czerwca 2020 r. nie stanowi w rzeczywistości środka zaskarżenia, o jakim mowa w art. 545 § 3 k.p.k. Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI