III KZ 44/25
Podsumowanie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku podstaw, mimo że sąd niższej instancji wskazał inne powody.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie obrońcy skazanej na zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji. Sąd Okręgowy odmówił przyjęcia kasacji z powodu braku podstaw kasacyjnych. Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy, ale z innych powodów – uznał kasację za niedopuszczalną z uwagi na treść art. 523 § 2 k.p.k., ponieważ skazana otrzymała karę nieizolacyjną, a kasacja nie spełniała wymogów z art. 523 § 4 k.p.k.
Przedmiotem postępowania było zażalenie obrońcy skazanej K.K. na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w Rzeszowie, które odmówiło przyjęcia kasacji od prawomocnego wyroku. Sąd Okręgowy uzasadnił odmowę brakiem oparcia kasacji o przewidziane prawem podstawy kasacyjne. Obrońca zaskarżył to zarządzenie, wskazując na naruszenie przepisów postępowania. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy, jednakże z innych powodów niż te wskazane przez sąd niższej instancji. Sąd Najwyższy stwierdził, że kasacja była niedopuszczalna z powodu przesłanki z art. 523 § 2 k.p.k., ponieważ skazana K.K. otrzymała karę nieizolacyjną (grzywnę). Kasacja została wniesiona na jej korzyść, a zawierała jedynie zarzut naruszenia prawa procesowego (art. 438 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k.), co nie spełniało wyjątków określonych w art. 523 § 4 k.p.k. Tym samym, mimo że Sąd Okręgowy błędnie ocenił podstawy kasacyjne, jego rozstrzygnięcie o odmowie przyjęcia kasacji z powodu jej niedopuszczalności było prawidłowe.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, taka kasacja jest niedopuszczalna z powodu braku podstaw określonych w art. 523 § 2 i § 4 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że kasacja wniesiona na korzyść skazanej prawomocnie na karę grzywny, która zawierała jedynie zarzut naruszenia prawa procesowego, nie spełniała wymogów dopuszczalności określonych w art. 523 § 2 i § 4 k.p.k., co skutkowało utrzymaniem w mocy zarządzenia o odmowie jej przyjęcia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K.K. | osoba_fizyczna | skazana |
| obrońca skazanej | inne | wnioskodawca |
Przepisy (7)
Główne
k.p.k. art. 530 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do odmowy przyjęcia kasacji przez sędziego sądu okręgowego.
k.p.k. art. 523 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Określa podstawy kasacyjne.
k.p.k. art. 523 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Określa niedopuszczalność kasacji w sprawach o charakterze nieizolacyjnym, chyba że zachodzą wyjątki.
k.p.k. art. 523 § § 4
Kodeks postępowania karnego
Określa wyjątki od niedopuszczalności kasacji w sprawach o charakterze nieizolacyjnym.
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do utrzymania w mocy zaskarżonego zarządzenia.
k.p.k. art. 438 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Jeden z zarzutów podniesionych w kasacji.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów, zarzut naruszenia w kasacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kasacja była niedopuszczalna z powodu braku podstaw określonych w art. 523 § 2 i § 4 k.p.k. (argument Sądu Najwyższego).
Odrzucone argumenty
Kasacja była oparta na podstawie naruszenia prawa procesowego (argument obrońcy).
Godne uwagi sformułowania
kasacja była niedopuszczalna z powodu przesłanki, o której mowa w art. 523 § 2 k.p.k. K.K. została bowiem skazana prawomocnie na karę nieizolacyjną (grzywnę). nie wystąpił żaden z wyjątków, o których mowa w art. 523 § 4 k.p.k.
Skład orzekający
Paweł Wiliński
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja dopuszczalności kasacji w sprawach karnych dotyczących kar nieizolacyjnych oraz wymogów formalnych kasacji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niedopuszczalności kasacji z powodu braku odpowiednich podstaw i rodzaju kary.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące dopuszczalności kasacji w sprawach karnych, co jest ważne dla praktyków prawa karnego.
“Kiedy kasacja nie jest możliwa? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe zasady.”
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
SN III KZ 44/25 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wiliński w sprawie skazanej K.K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2025 r. zażalenia obrońcy skazanej na zarządzenie up. sędziego Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 30 września 2025 r., sygn. akt III WKK 26/25 o odmowie przyjęcia kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt III Ka 322/25 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 30 września 2025 r., sygn. akt III WKK 26/25, up. sędzia Sądu Okręgowego w Rzeszowie na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji obrońcy skazanej K. K., wskazując w uzasadnieniu na jej niedopuszczalność wynikającą z braku jej oparcia o przewidziane prawem podstawy kasacyjne. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł obrońca skazanej, podnosząc naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na jego treść, a to art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 1 k.p.k. poprzez bezzasadne przyjęcie, że kasacja nie została oparta o podstawy kasacyjne przewidziane w art. 523 § 1 k.p.k. Wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie podlegało uwzględnieniu, a zaskarżone zarządzenie winno zostać utrzymane w mocy, choć z innych powodów niż wskazane w jego uzasadnieniu. W przedmiotowej sprawie, czego nie wskazał wydający zaskarżone zarządzenie sędzia Sądu Okręgowego w Rzeszowie, wniesiona kasacja była niedopuszczalna z powodu przesłanki, o której mowa w art. 523 § 2 k.p.k. K.K. została bowiem skazana prawomocnie na karę nieizolacyjną (grzywnę). Kasację wniósł zaś obrońca skazanej na jej korzyść, przy czym w treści tego środka zawarł wyłącznie zarzut naruszenia prawa procesowego tj. art. 438 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. Tym samym nie wystąpił żaden z wyjątków, o których mowa w art. 523 § 4 k.p.k. Zatem o ile rację ma skarżący, że Sąd Okręgowy niezasadnie uznał, iż kasacja nie została oparta o podstawy kasacyjne przewidziane w art. 523 § 1 k.p.k., o tyle jego rozstrzygnięcie o odmowie przyjęcia kasacji z powodu jej niedopuszczalności jest w układzie procesowym tej sprawy prawidłowe. Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [WB] [a.ł]
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę