III KZ 42/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał osobiste zażalenie oskarżonego P.P. na postanowienie o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy. Oskarżony zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, kwestionując popełnienie zarzucanego mu przestępstwa oraz działanie w warunkach recydywy. Sąd Najwyższy, analizując sprawę, stwierdził, że istnieją przesłanki do stosowania środków zapobiegawczych, w tym duże prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa (art. 249 § 1 k.p.k.). Podkreślono, że wystarczające jest wykazanie dużego prawdopodobieństwa, a nie pewności popełnienia czynu. Ponadto, sąd wskazał, że wysokość grożącej oskarżonemu kary, w tym nieprawomocnie orzeczona kara 5 lat pozbawienia wolności oraz zarzut popełnienia przestępstwa w warunkach recydywy, uzasadnia stosowanie tymczasowego aresztowania jako najsurowszego środka zapobiegawczego (art. 258 § 2 k.p.k.). Sąd odwoławczy zaznaczył, że kwestia recydywy zostanie rozstrzygnięta przez sąd odwoławczy przy ponownym rozpoznaniu apelacji, a niniejsze postępowanie zażaleniowe nie jest miejscem do ostatecznego rozstrzygania tej kwestii. Wobec braku przesłanek negatywnych i spełnienia przesłanek pozytywnych, Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania w oparciu o przesłanki z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k., w tym w kontekście recydywy.
Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej po uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy i zastosowaniu tymczasowego aresztowania.
Zagadnienia prawne (2)
Czy istnieją podstawy do zastosowania tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego, jeśli zarzuca mu się popełnienie przestępstwa i działa w warunkach recydywy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do zastosowania tymczasowego aresztowania, jeśli zebrane dowody wskazują na duże prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa, a grożąca kara uzasadnia konieczność zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że przesłanka z art. 249 § 1 k.p.k. (duże prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa) jest spełniona. Dodatkowo, wysokość grożącej kary (art. 258 § 2 k.p.k.) stanowi samoistną podstawę do zastosowania tymczasowego aresztowania, zwłaszcza w kontekście zarzutu recydywy, który zostanie rozstrzygnięty w dalszym postępowaniu.
Czy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący popełnienia przestępstwa i działania w warunkach recydywy może stanowić podstawę do uchylenia tymczasowego aresztowania w postępowaniu zażaleniowym?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty te nie podważyły w żadnym stopniu toku rozumowania sądu stosującego tymczasowe aresztowanie w niniejszym postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że kwestia recydywy zostanie rozstrzygnięta przez sąd odwoławczy przy ponownym rozpoznaniu apelacji, a niniejsze postępowanie zażaleniowe nie jest miejscem do ostatecznego rozstrzygania tej kwestii.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P.P. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (11)
Główne
k.p.k. art. 538 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 249 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 437 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 197 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 538 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 257 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 259 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 259 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Istnienie dużego prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa przez oskarżonego. • Wysokość grożącej oskarżonemu kary uzasadnia konieczność zastosowania tymczasowego aresztowania. • Przepis art. 258 § 2 k.p.k. może stanowić samoistną podstawę zastosowania tymczasowego aresztowania.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych dotyczący popełnienia przestępstwa. • Zarzut niesłusznego stwierdzenia działania oskarżonego w warunkach recydywy.
Godne uwagi sformułowania
„jedynie ustalenia dużego prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa, nie zaś pewność co do tego stanu rzeczy. Pewność tę znamionuje dopiero prawomocne orzeczenie sądu, rozstrzygające kwestię odpowiedzialności karnej osoby, której przedstawiono zarzut popełnienia przestępstwa” • „przepis art. 258 § 2 k.p.k. wprowadza szczególny rodzaj domniemania co do istnienia obawy, że oskarżony będzie - z uwagi na grożącą mu karę - bezprawnie utrudniał postępowanie”
Skład orzekający
Andrzej Stępka
przewodniczący-sprawozdawca
Małgorzata Wąsek-Wiaderek
członek
Paweł Wiliński
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania w oparciu o przesłanki z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k., w tym w kontekście recydywy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej po uchyleniu wyroku przez Sąd Najwyższy i zastosowaniu tymczasowego aresztowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy stosowania tymczasowego aresztowania, co jest istotne dla praktyki prawniczej, ale nie zawiera przełomowych interpretacji ani nietypowych faktów.
“Sąd Najwyższy o tymczasowym aresztowaniu: kiedy grożąca kara jest wystarczającą podstawą?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.