III KZ 35/25

SN
III KZ 35/25
POSTANOWIENIE
Dnia 26 listopada 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie
S. G. i G. G.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 26 listopada 2025r.
zażalenia pełnomocnika obwinionych
na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w Rzeszowie Wydziału III Karnego Odwoławczego
z dnia 15 lipca 2025r. w sprawie III Ka 179/25 (III WKK 20/25)
o odmowie przyjęcia kasacji na podstawie art. 437§1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 13 grudnia 2024r. (sygn. akt X W 481/24) S. i G. G. zostali uznani za winnych popełnienia czynu z art. 107 k.w. i za to ukarani karami grzywny w wysokości po 500 zł. Wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 12 maja 2025r. (sygn. akt III Ka 179/25).
Kasację od tego wyroku wywiódł obrońca obwinionych zarzucając w niej rażące naruszenie prawa procesowego to jest art. 109 k.p.w. oraz prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 107 k.w.
Wskazanym wyżej zarządzeniem Sąd Okręgowy odmówił przyjęcia tej kasacji jako niedopuszczalnej z mocy prawa.
Zażalenie na to zarządzenie złożyła obrona podnosząc w nim zarzuty:
I. naruszenia przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, a to:
a) art. 110§1 k.p.w., poprzez błędne przyjęcie, że kasacja w sprawach o wykroczenia jest niedopuszczalna, mimo że celem kasacji jest usunięcie rażącego naruszenia prawa. Ograniczenie podmiotów uprawnionych do jej wniesienia nie może prowadzić do automatycznego pozbawienia stron prawa do kontroli nadzwyczajnej, szczególnie w sytuacji, gdy kasacja została przygotowana przez obrońcę i dotyczy oczywistych błędów prawnych.
b) art. 530§2 k.p.k. w zw. z art. 112 k.p.w. - sąd błędnie zastosował instytucję odmowy przyjęcia kasacji, nie dokonując jej formalnej oceny pod względem podniesionych zarzutów rażącego naruszenia prawa;
II. przepisów Konstytucji RP, a to art. 45 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasad Konstytucji RP gwarantujących każdemu prawa do rzetelnego i sprawiedliwego procesu;
III. naruszenie art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka - poprzez pozbawienie nas możliwości skutecznego zaskarżenia wyroku mimo istnienia poważnych naruszeń prawa materialnego i procesowego.
Wskazując na powyższe, obrona wniosła o uchylenie zarządzenia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 15 lipca 2025r.
Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.
W dyspozycji art. 110§1 k.p.w. ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał, że kasację w sprawach o wykroczenia może wnieść wyłącznie Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Bezsprzecznie niniejsza sprawa była sprawą o wykroczenie.
W tej sytuacji skarżący w swym zażaleniu wyłącznie kontestuje jednoznaczną treść ustawy, a podnoszony problem nie jest osadzony w przestrzeni wykładni przepisu art. 110 k.p.w., lecz wyłącznie w sferze nieakceptowania przez obronę jego treści.
Ustosunkowując się do pozostałych zarzutów wskazać wypada, że ani z przepisów Konstytucji RP ani  Europejskiej Konwencji Praw Człowieka nie da się wyprowadzić wniosku, że w każdej sprawie strona winna mieć prawo do wniesienia kasacji.
Nie sposób przyjąć też, że słuszny jest zarzut, że sąd winien przystąpić do rozpoznania zarzutu podniesionego w środku odwoławczym, który został uznany za niedopuszczalny z mocy ustawy.
W tej sytuacji argumentacja podniesiona w zażaleniu nie mogła okazać się skuteczna.
Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy postanowił jak na wstępie.
[J.J.]
[a.ł]
‎