III KZ 3/24

Sprawa dotyczyła zażalenia obrońcy oskarżonego A. Ł. na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2023 r., które odmówiło przyjęcia skargi na wyrok sądu odwoławczego. Podstawą odmowy było zastosowanie przepisów przejściowych ustawy z dnia 11 marca 2016 r. o zmianie Kodeksu postępowania karnego, zgodnie z którymi instytucja skargi na wyrok sądu odwoławczego (rozdział 55a k.p.k.) stosuje się tylko do postępowań, w których akt oskarżenia skierowano po dniu 30 czerwca 2015 r. W niniejszej sprawie akt oskarżenia wpłynął do Sądu Okręgowego w Krakowie już 15 września 2011 r. Obrońca zarzucił obrazę przepisów postępowania, w tym art. 539a § 1-3 k.p.k., argumentując, że skarga powinna zostać przyjęta. Sąd Najwyższy, powołując się na własne wcześniejsze orzecznictwo (m.in. postanowienie V KS 2/18), potwierdził, że przepisy dotyczące skargi na wyrok sądu odwoławczego mają zastosowanie wyłącznie do spraw, w których akt oskarżenia wniesiono po 30 czerwca 2015 r. W związku z tym, że w rozpatrywanej sprawie akt oskarżenia wpłynął przed tą datą, skarga była niedopuszczalna. Sąd Najwyższy uznał, że czynność polegająca na poinformowaniu strony o braku możliwości wniesienia skargi nie podlega zaskarżeniu. W konsekwencji, zażalenie obrońcy na zarządzenie o odmowie przyjęcia skargi zostało przez Sąd Najwyższy pozostawione bez rozpoznania na podstawie art. 27 k.p.k. a contrario w zw. z art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2016 r., gdyż nie mieściło się ono w kompetencji Sądu Najwyższego ze względu na warunek temporalny.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający