III KZ 25/23

SN
III KZ 25/23
POSTANOWIENIE
Dnia 13 września 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
w sprawie skazanego
K. M.
w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 13 września 2023 r.
w przedmiocie zażalenia skazanego
na zarządzenie uprawnionego sędziego
z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt II Ka 612/22
o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie
i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu
z dnia 16 lutego 2023 r.
na podstawie art. 430 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
zażalenie pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2023 r. odmówiono przyjęcia wniosku skazanego
K. M.
o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 16 lutego 2023 r.
(sygn. akt
II Ka 612/22) – wobec nieuzupełnienia braku formalnego w wyznaczonym terminie, tj. własnoręcznego podpisania wniosku.
W dniu 4 maja 2023 r. skazany K. M. nadał w placówce pocztowej pismo zatytułowane
„Wniosek”
, z którego treści wynika, że stanowi ono zażalenie na ww. zarządzenie z dnia 5 kwietnia 2023 r.
Pismo to nie zostało własnoręcznie podpisane przez nadawcę.
Wniesione zażalenie stosownym zarządzeniem zostało przyjęte w Sądzie Okręgowym w  Nowym Sączu, a następnie wraz z aktami przesłane do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
Zarządzaniem z dnia 12 czerwca 2023 r.
p.o. Przewodniczącego III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego
wezwał skazanego K. M. do usunięcia – w terminie 7 dni – braku formalnego wniesionego zażalenia poprzez jego podpisanie, pod rygorem pozostawienia zażalenia bez rozpoznania. Przedmiotowe wezwanie skazany odebrał osobiście w dniu 23 czerwca 2023 r. (k.12 akt SN).
W piśmie nadanym w placówce pocztowej w dniu 4 lipca 2023 r. (k.14) skazany K. M. wskazał, że dokonuje uzupełnienia braku formalnego zażalenia, powtarzając skrótowo argumentację przedstawioną w piśmie z dnia 4 maja 2023 r. Nadane pismo zostało własnoręcznie podpisane przez skazanego (k.13).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie należy pozostawić bez rozpoznania.
Przepis art. 430 § 1 k.p.k. stanowi, że sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania przyjęty środek odwoławczy, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 429 § 1 k.p.k. albo jeżeli przyjęcie tego środka nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu. W sytuacji, gdy do sądu odwoławczego wpłynie przyjęty uprzednio środek odwoławczy obarczony usuwalnymi brakami formalnymi, co do których nie wdrożono trybu z art. 120 § 1 k.p.k., prezes sądu odwoławczego (przewodniczący wydziału, upoważniony sędzia – art. 93 § 2 k.p.k.) powinien ten tryb uruchomić. Dopiero nieuzupełnienie stwierdzonych braków w terminie uzasadnia pozostawienie środka odwoławczego bez rozpoznania.
Opisana wyżej sytuacja procesowa wystąpiła niewątpliwie w przedmiotowej sprawie. Wobec uprzedniego przyjęcia niepodpisanego zażalenia K. M. na ww. zarządzenie z dnia 5 kwietnia 2023 r., skazany został wezwany (przez p.o. Przewodniczącego III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego) do uzupełnienia braku formalnego tegoż pisma procesowego (tj. podpisania środka odwoławczego) w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia zażalenia bez rozpoznania. Skarżący rzeczone wezwanie odebrał osobiście w dniu 23 czerwca 2023 r., zatem wyznaczony termin na uzupełnienie omawianego braku formalnego upłynął skazanemu z dniem 30 czerwca 2023 r. Tymczasem K. M. pisemną odpowiedź na to wezwanie nadał w placówce pocztowej dopiero w dniu 4 lipca 2023 r., a zatem po upływie zakreślonego terminu. Przyjmując, że nadane w tym dniu pismo można potraktować jako własnoręcznie podpisane zażalenie, to z uwagi na niedochowanie terminu wyznaczonego do uzupełnienia odnotwanego braku formalnego, wniesiony środek odwoławczy – w myśl art. 430 § 1 k.p.k. –
należy pozostawić bez rozpoznania.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
[PŁ]
[ał]