III KZ 25/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania zażalenia na rozstrzygnięcie o kosztach zastępstwa procesowego, przekazując sprawę do Sądu Apelacyjnego.
Sąd Najwyższy rozpoznał kwestię swojej właściwości funkcjonalnej do rozpoznania zażalenia obrońcy skazanego na rozstrzygnięcie o kosztach zastępstwa procesowego. Sąd Okręgowy w E. zasądził od oskarżonego kwotę 2520 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Obrońca złożył zażalenie, wnosząc o obniżenie tej kwoty. Sąd Najwyższy stwierdził, że właściwym do rozpoznania zażalenia jest sąd apelacyjny, a nie Sąd Najwyższy, który rozpoznaje kasacje, a nie zażalenia na rozstrzygnięcia o kosztach.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał na posiedzeniu kwestię swojej właściwości funkcjonalnej do rozpoznania zażalenia obrońcy skazanego P.A. na rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w E. zawarte w wyroku z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt VI Ka [...]. Sąd Okręgowy w E. w wyroku z dnia 5 marca 2015 r. uznał apelację P.A. za oczywiście bezzasadną i w pkt III zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 2520 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym. Obrońca oskarżonego złożył zażalenie na to rozstrzygnięcie, wnosząc o zmianę zaskarżonego „postanowienia” przez obniżenie kosztów do kwoty 420 zł. Przewodnicząca VI Wydziału Karnego Sądu odwoławczego zarządzeniem z dnia 16 marca 2015 r. przyjęła zażalenie i zdecydowała o przedstawieniu akt wraz z zażaleniem Sądowi Najwyższemu celem rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, że przyjęcie zażalenia świadczy o uznaniu przez Autorkę zarządzenia, że na rozstrzygnięcie zawarte w pkt III wyroku przysługuje ten środek zaskarżenia, a więc że orzeczenie to zostało wydane w pierwszej instancji w sądzie okręgowym. W takim jednak razie właściwym funkcjonalnie do rozpoznania zażalenia byłby w myśl art. 26 k.p.k. sąd apelacyjny, czyli Sąd Apelacyjny w [...]. Ten Sąd jest zresztą adresatem zażalenia, co również zostało pominięte przy wydawaniu zarządzenia. Nadto, stosownie do dyspozycji art. 27 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasacje, zaś środki odwoławcze tylko w wypadkach wskazanych w ustawie. Wniesione zażalenie nie jest kasacją i nie mogło być tak potraktowane choćby ze względu na rodzaj orzeczonej kary (zob. art. 523 § 2 k.p.k.). Z kolei ustawa procesowa nie przewiduje właściwości funkcjonalnej Sądu Najwyższego do rozpoznawania zażaleń na takie rozstrzygnięcia. Z przytoczonych względów należało na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. stwierdzić niewłaściwość Sądu Najwyższego i przekazać zażalenie Sądowi Apelacyjnemu w [...]. Tylko sąd właściwy jest władny rozstrzygnąć również co do dopuszczalności środka odwoławczego, czyli do wydania postanowienia w trybie art. 430 § 1 k.p.k. albo do merytorycznego rozpoznania zażalenia. Sąd Najwyższy w tej sprawie nie jest do tego uprawniony, co w świetle wskazanych przepisów jest oczywiste i powinno być dostrzeżone przed wydaniem wspomnianego zarządzenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Najwyższy nie jest właściwy funkcjonalnie do rozpoznania takiego zażalenia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy rozpoznaje kasacje, a nie zażalenia na rozstrzygnięcia o kosztach. Właściwym do rozpoznania zażalenia na rozstrzygnięcie sądu okręgowego w postępowaniu odwoławczym jest sąd apelacyjny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzenie niewłaściwości i przekazanie sprawy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. A. | osoba_fizyczna | skazany |
| obrońca skazanego | inne | wnioskodawca |
| oskarżyciel posiłkowy | inne | uprawniony do zwrotu kosztów |
Przepisy (5)
Główne
k.p.k. art. 35 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do stwierdzenia niewłaściwości sądu i przekazania sprawy.
Pomocnicze
k.p.k. art. 26
Kodeks postępowania karnego
Określa właściwość sądu apelacyjnego do rozpoznawania środków odwoławczych.
k.p.k. art. 27
Kodeks postępowania karnego
Określa właściwość Sądu Najwyższego do rozpoznawania kasacji.
k.p.k. art. 523 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Określa, kiedy środek odwoławczy nie jest kasacją, co wyklucza właściwość SN.
k.p.k. art. 430 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy postanowień sądu odwoławczego w przedmiocie dopuszczalności środka odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sąd Najwyższy rozpoznaje kasacje, a nie zażalenia na rozstrzygnięcia o kosztach. Właściwym do rozpoznania zażalenia jest sąd apelacyjny. Ustawa procesowa nie przewiduje właściwości Sądu Najwyższego do rozpoznawania zażaleń na takie rozstrzygnięcia.
Godne uwagi sformułowania
kwestii właściwości funkcjonalnej Sądu Najwyższego do rozpoznania zażalenia obrońcy skazanego na rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w E. zawarte w wyroku z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt VI Ka [...] Przyjęcie zażalenia świadczy o uznaniu przez Autorkę zarządzenia, że na rozstrzygnięcie zawarte w pkt III wyroku przysługuje ten środek zaskarżenia, a więc że orzeczenie to zostało wydane w pierwszej instancji w sądzie okręgowym. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasacje, zaś środki odwoławcze tylko w wypadkach wskazanych w ustawie. Tylko sąd właściwy jest władny rozstrzygnąć również co do dopuszczalności środka odwoławczego, czyli do wydania postanowienia w trybie art. 430 § 1 k.p.k. albo do merytorycznego rozpoznania zażalenia. Sąd Najwyższy w tej sprawie nie jest do tego uprawniony, co w świetle wskazanych przepisów jest oczywiste i powinno być dostrzeżone przed wydaniem wspomnianego zarządzenia.
Skład orzekający
Andrzej Stępka
przewodniczący
Krzysztof Cesarz
sprawozdawca
Roman Sądej
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości sądu do rozpoznawania zażaleń na rozstrzygnięcia o kosztach zastępstwa procesowego w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy Sąd Najwyższy błędnie przyjął zażalenie do rozpoznania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników procesowych ze względu na precyzyjne określenie właściwości sądu w kontekście zażaleń na koszty, co jest częstym problemem praktycznym.
“Kiedy Sąd Najwyższy nie jest właściwy? Kluczowe rozstrzygnięcie o zażaleniach na koszty.”
Dane finansowe
WPS: 2520 PLN
zwrot kosztów zastępstwa procesowego: 2520 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III KZ 25/15 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Roman Sądej w sprawie P. A. skazanego z art. 177 § 1 i 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 kwietnia 2015 r., kwestii właściwości funkcjonalnej Sądu Najwyższego do rozpoznania zażalenia obrońcy skazanego na rozstrzygnięcie Sądu Okręgowego w E. zawarte w wyroku z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt VI Ka […] na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Sądowi Apelacyjnemu w […]. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w E. VI Wydział Karny Odwoławczy, w wyroku z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt VI Ka […], uznawszy apelację P.A., skazanego na karę ograniczenia wolności, za oczywiście bezzasadną, w pkt III zasądził „od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego (…) kwotę 2520 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym”. Zażalenie na to rozstrzygnięcie zawarte w wyroku złożył w dniu 12 marca 2015 r. obrońca oskarżonego do Sądu Apelacyjnego w […] za pośrednictwem Sądu Okręgowego, wnosząc o zmianę zaskarżonego „postanowienia” przez obniżenie kosztów do kwoty 420 zł. Przewodnicząca VI Wydziału Karnego Sądu odwoławczego zarządzeniem z dnia 16 marca 2015 r. przyjęła zażalenie oraz zdecydowała „akta wraz z zażaleniem przedstawić SN celem rozpoznania”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przyjęcie zażalenia świadczy o uznaniu przez Autorkę zarządzenia, że na rozstrzygnięcie zawarte w pkt III wyroku przysługuje ten środek zaskarżenia, a więc że orzeczenie to zostało wydane w pierwszej instancji w sądzie okręgowym. W takim jednak razie właściwym funkcjonalnie do rozpoznania zażalenia byłby w myśl art. 26 k.p.k. sąd apelacyjny, czyli Sąd Apelacyjny w […]. Ten Sąd jest zresztą adresatem zażalenia, co również zostało pominięte przy wydawaniu zarządzenia. Nadto, stosownie do dyspozycji art. 27 k.p.k. Sąd Najwyższy rozpoznaje kasacje, zaś środki odwoławcze tylko w wypadkach wskazanych w ustawie. Wniesione zażalenie nie jest kasacją i nie mogło być tak potraktowane choćby ze względu na rodzaj orzeczonej kary (zob. art. 523 § 2 k.p.k.). Z kolei ustawa procesowa nie przewiduje właściwości funkcjonalnej Sądu Najwyższego do rozpoznawania zażaleń na takie rozstrzygnięcia. Z przytoczonych względów należało na podstawie art. 35 § 1 k.p.k. stwierdzić niewłaściwość Sądu Najwyższego i przekazać zażalenie Sądowi Apelacyjnemu w […]. Tylko sąd właściwy jest władny rozstrzygnąć również co do dopuszczalności środka odwoławczego, czyli do wydania postanowienia w trybie art. 430 § 1 k.p.k. albo do merytorycznego rozpoznania zażalenia. Sąd Najwyższy w tej sprawie nie jest do tego uprawniony, co w świetle wskazanych przepisów jest oczywiste i powinno być dostrzeżone przed wydaniem wspomnianego zarządzenia. l.n
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI