II KZ 13/22

Sąd Najwyższy2022-03-21
SNKarnetymczasowe aresztowanieNiskanajwyższy
areszt tymczasowyzażalenieSąd Najwyższypostępowanie karneśrodki zapobiegawcze

Podsumowanie

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wobec oskarżonych.

Sąd Najwyższy rozpoznał trzy zażalenia obrońców oraz oskarżonego D.D. na postanowienia o zastosowaniu tymczasowego aresztowania. Sprawa dotyczyła oskarżonych T.M.S., M.L.S. i D.D. oskarżonych m.in. z art. 258 § 1 k.k. Po rozpoznaniu zażaleń, Sąd Najwyższy na podstawie przepisów k.p.k. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał na posiedzeniu w dniu 21 marca 2022 r. trzy zażalenia dotyczące zastosowania tymczasowego aresztowania. Zażalenia wnieśli obrońcy oskarżonych T. M. S. i M. L. S. oraz osobiście oskarżony D. D. Przedmiotem zaskarżenia były trzy postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. akt II KO 96/21, dotyczące zastosowania tymczasowego aresztowania. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. i art. 538 § 2 zd. drugie k.p.k., postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienia.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, zaskarżone postanowienia są prawidłowe.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy, stosując przepisy k.p.k. dotyczące zażaleń na środki zapobiegawcze, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienia, co oznacza, że uznał je za zgodne z prawem.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy zaskarżonych postanowień

Strona wygrywająca

prokuratura

Strony

NazwaTypRola
T. M. S.osoba_fizycznaoskarżony
M. L. S.osoba_fizycznaoskarżony
D. D.osoba_fizycznaoskarżony
obrońca T. M. i M. L. S.inneobrońca
Jerzy Engelkinginneprokurator

Przepisy (4)

Główne

k.p.k. art. 437 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 518

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 538 § § 2 zd. drugie

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.k. art. 258 § § 1

Kodeks karny

Skład orzekający

Rafał Malarski

przewodniczący-sprawozdawca

Wiesław Kozielewicz

członek

Andrzej Tomczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "potwierdzenie stosowania przepisów k.p.k. dotyczących zażaleń na tymczasowe aresztowanie."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji procesowej i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 2/10

Jest to rutynowe postanowienie Sądu Najwyższego dotyczące utrzymania w mocy środka zapobiegawczego, bez nowych zagadnień prawnych czy nietypowych faktów.

Sektor

inne

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
Sygn. akt II KZ 13/22
POSTANOWIENIE
Dnia 21 marca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Wiesław Kozielewicz
‎
SSN Andrzej Tomczyk
Protokolant Emilia Bieńczak
przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jerzego Engelkinga
w sprawie
T. M. S., M. L. S. i D. D.
oskarżonych z art. 258 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 marca 2022 r.,
trzech zażaleń: obrońcy T. M. i M. L. S.
oraz osobistego D. D.
na trzy postanowienia Sądu Najwyższego
z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. akt II KO 96/21,
o zastosowaniu tymczasowego aresztowania,
p o s t a n o w i ł:
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. i art. 538 § 2 zd. drugie k.p.k. utrzymać w mocy zaskarżone postanowienia.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę