III KZ 15/04

POSTANOWIENIE  Z  DNIA  24  CZERWCA  2004  R. 
III  KZ  15/04 
 
Jeżeli sąd odwoławczy, po rozpoznaniu sprawy z powodu apelacji 
strony, dojdzie do przekonania, że apelacja jest oczywiście bezzasadna 
(art. 457 § 2 k.p.k.), to utrzymując zaskarżony wyrok w mocy obowiązany 
jest wskazać w wyroku, iż czyni tak uznając apelację za oczywiście 
bezzasadną. W przeciwnym wypadku, przy braku takiego rozstrzygnięcia, 
uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu, zgodnie z art. 457 § 1 k.p.k. 
 
Przewodniczący: sędzia SN: A. Tomczyk. 
 
Sąd Najwyższy w sprawie Grzegorza R., skazanego z art. 13 § 1 k.k. 
w zw. z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie 
Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 24 czerwca 2004 
r.,zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 
15 marca 2004 r., o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o 
doręczenie wyroku z uzasadnieniem 
 
p o s t a n o w i ł   u c h y l i ć   zaskarżone postanowienie i sprawę – 
w kwestii wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku 
o doręczenie wyroku z uzasadnieniem –   p r z e k a z a ć   temu Sądowi do 
ponownego rozpoznania. 
 
 
 
 

 
2
U Z A S A D N I E N I E 
 
Skazany Grzegorz R. złożył do Sądu Okręgowego w G. wniosek o 
doręczenie wyroku z uzasadnieniem, wydanego w jego sprawie, celem 
wniesienia kasacji (wniosek z dnia 2 października 2003 r.). Jako że uczynił 
to z przekroczeniem zawitego terminu siedmiodniowego, Prezes Sądu 
Okręgowego w G. odmówił przyjęcia wniosku zarządzeniem z dnia 15 
października 2003 r. 
Zarządzenie to zaskarżył skazany, a jednocześnie w uzasadnieniu 
zażalenia wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie 
wyroku z uzasadnieniem, nadal wyrażając zamiar wniesienia kasacji. 
Zaskarżone zarządzenie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu 
Najwyższego z dnia 13 stycznia 2004 r., przy czym postanowieniem tym 
zwrócono akta sprawy Sądowi Okręgowemu w G. celem rozpoznania 
pisma skazanego, jako wniosku o przywrócenie terminu do złożenia 
wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku 
celem wniesienia kasacji. 
Postanowieniem z dnia 15 marca 2004 r. Sąd Okręgowy w G. 
wniosku nie uwzględnił i odmówił skazanemu przywrócenia terminu do 
złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie oraz doręczenie uzasadnienia 
wyroku sądu odwoławczego – Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 września 
2003 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż w sprawie tej nie 
zachodzi sytuacja określona w art. 126 § 1 k.p.k., ponieważ skazany został 
pouczony i miał świadomość, że do sporządzenia uzasadnienia wyroku 
sądu odwoławczego, który uznał apelację za oczywiście bezzasadną dojść 
może wyłącznie na wniosek strony, zaś sporządzenie tego uzasadnienia 
stanowi warunek niezbędny dla ewentualnego uruchomienia procedury 
związanej z wniesieniem kasacji. 

 
3
Postanowienie to zaskarżył skazany i – nie podnosząc żadnych 
zarzutów – wniósł o zmianę postanowienia oraz przywrócenie mu 
stosownego terminu. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, iż nie jest 
prawnikiem i terminy zawite były dla niego „niewiadome”, zaś pouczenie 
sądu w tym zakresie – niezrozumiałe. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie skazanego, powołującego się na niejasność pouczenia, 
zasługuje na uwzględnienie. W aktach sprawy Sądu Rejonowego w S. 
znajduje się protokół rozprawy apelacyjnej z dnia 24 września 2003 r., z 
którego wynika, że po ogłoszeniu wyroku Przewodniczący pouczył strony, 
iż wyrok Sądu Okręgowego w G. wydany tego dnia, po rozpoznaniu sprawy 
Grzegorza R. z powodu wniesionej przez niego apelacji „... jest 
prawomocny, a z powodu oczywistej bezzasadności apelacji uzasadnienie 
na piśmie zostanie sporządzone na wniosek, który należy złożyć w terminie 
7 dni”. Na treść tego pouczenia, jako uświadamiającego strony co do 
dalszego postępowania, wskazuje sąd okręgowy w uzasadnieniu 
zaskarżonego postanowienia. Tak sformułowane pouczenie (...) nie 
zawiera w swej treści informacji od kiedy ów siedmiodniowy termin należy 
liczyć, ani że jest to termin zawity, nie wskazuje również możliwości, 
warunków, terminów zaskarżenia prawomocnego wyroku kasacją, a co 
najważniejsze jest niezgodne z treścią wyroku. Wyrokiem Sądu 
Okręgowego w G. z dnia 24 września 2003 r. utrzymano w mocy 
zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w S., nie wskazując w treści 
rozstrzygnięcia, iż stało się tak na skutek uznania apelacji za oczywiście 
bezzasadną. Z przepisu § 2 art. 457 k.p.k. wynika jednoznacznie, że 
uzasadnienie sporządza się na wniosek strony, jeżeli sąd utrzymuje 
zaskarżony wyrok w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną. 
Możliwość 
odstąpienia 
od 
sporządzenia 
uzasadnienia 
z 
urzędu 
ustawodawca obwarował dodatkowo wymogiem niezgłoszenia zdania 

 
4
odrębnego. Tak więc, to sąd w wyroku a nie przewodniczący składu 
orzekającego w pouczeniu, decyduje o tym czy apelacja jest zasadna, 
bądź bezzasadna, a jeżeli bezzasadna, to czy w stopniu oczywistym. 
Reasumując, jeżeli sąd odwoławczy, po rozpoznaniu sprawy z 
powodu apelacji strony, dojdzie do przekonania, że apelacja jest 
oczywiście bezzasadna (art. 457 § 2 k.p.k.), to utrzymując zaskarżony 
wyrok w mocy obowiązany jest wskazać w wyroku, iż czyni tak uznając 
apelację za oczywiście bezzasadną. W przeciwnym wypadku, przy braku 
takiego rozstrzygnięcia, uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu, 
zgodnie z art. 457 § 1 k.p.k. 
Jako, że w rozpoznawanej sprawie wyrok Sądu Okręgowego w G. z 
dnia 24 września 2003 r. takiego rozstrzygnięcia nie zawiera, pouczenie na 
które powołuje się tenże Sąd w motywach zaskarżonego postanowienia 
jest niewłaściwe. A skoro tak, postanowienie to należało uchylić, natomiast 
przy ponownym rozpoznaniu sprawy w zakresie wniosku skazanego o 
przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z 
uzasadnieniem Sąd Okręgowy w G. zobowiązany będzie do wnikliwej 
oceny zaistniałej sytuacji przez pryzmat, w szczególności przepisu art. 126 
§ 1 k.p.k.