III KZ 11/22

Sąd Najwyższy2022-06-14
SNKarnewznowienie postępowaniaŚrednianajwyższy
wznowienie postępowaniazażalenieniedopuszczalnośćsąd najwyższypostanowieniekodeks postępowania karnego

Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu wniosku o wznowienie postępowania karnego, uznając zażalenie za niedopuszczalne z mocy ustawy.

Wnioskodawczyni E. M. złożyła wniosek o wznowienie postępowania karnego, który został odrzucony przez Sąd Apelacyjny jako niedopuszczalny z mocy prawa. Wnioskodawczyni wniosła zażalenie na to postanowienie. Sąd Najwyższy, analizując podstawę prawną postanowienia Sądu Apelacyjnego, uznał, że zażalenie na postanowienie sądu apelacyjnego o pozostawieniu wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania jest niedopuszczalne z mocy ustawy, w związku z czym pozostawił je bez rozpoznania.

Sprawa dotyczy zażalenia wniesionego przez E. M. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które pozostawiło jej wniosek o wznowienie postępowania karnego jako niedopuszczalny z mocy prawa. Postanowienie Sądu Apelacyjnego opierało się na art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, zważył, że tryb wydania postanowienia przez Sąd Apelacyjny, mimo pewnych mankamentów formalnych, wskazuje na jego oparcie w art. 430 § 1 k.p.k. Zgodnie z art. 545 § 1 k.p.k., odpowiednie stosowanie art. 430 § 1 k.p.k. oznacza, że sąd wznowieniowy powinien pozostawić wniosek bez rozpoznania, jeżeli zachodzą podstawy do odmowy jego przyjęcia. Sąd Najwyższy podkreślił jednak, że recypowanie tylko § 1 art. 430 k.p.k. ogranicza możliwość zaskarżenia postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania tylko do sytuacji, gdy wydał je sąd okręgowy. W przypadku sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego taki środek zaskarżenia nie przysługuje. W związku z tym, Sąd Najwyższy uznał zażalenie za niedopuszczalne z mocy ustawy i postanowił je pozostawić bez rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zażalenie na postanowienie sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego o pozostawieniu wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania nie przysługuje.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że recypowanie tylko § 1 art. 430 k.p.k. na mocy art. 545 § 1 k.p.k. ogranicza możliwość zaskarżenia postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania tylko do sytuacji, gdy wydał je sąd okręgowy. W odniesieniu do sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego taki środek zaskarżenia nie przysługuje.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

zażalenie pozostawione bez rozpoznania

Strona wygrywająca

Sąd Najwyższy (w sensie utrzymania w mocy postanowienia Sądu Apelacyjnego)

Strony

NazwaTypRola
E. M.osoba_fizycznawnioskodawczyni

Przepisy (5)

Główne

k.p.k. art. 545 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Oznacza odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

k.p.k. art. 430 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Reguluje pozostawienie wniosku bez rozpoznania, jeśli zachodzą podstawy do odmowy jego przyjęcia.

Pomocnicze

k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 7

Kodeks postępowania karnego

Negatywna przesłanka procesowa, stanowiąca podstawę do odrzucenia wniosku.

k.p.k. art. 463 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Dotyczy przyjęcia zażalenia i przekazania akt sprawy sądowi wyższej instancji.

k.p.k. art. 547 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Określa, kiedy przysługuje środek zaskarżenia na postanowienie o pozostawieniu wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zażalenie na postanowienie sądu apelacyjnego o pozostawieniu wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania jest niedopuszczalne z mocy ustawy.

Godne uwagi sformułowania

stan powagi rzeczy osądzonej tworzą jedynie orzeczenia merytoryczne recypowanie tylko § 1 art. 430 k.p.k. ogranicza możliwość zaskarżenia postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania tylko do sytuacji wskazanej w art. 547 § 1 k.p.k., tzn. gdy to postanowienie wydał sąd okręgowy.

Skład orzekający

Marek Motuk

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zaskarżalności postanowień o pozostawieniu wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania przez sądy wyższych instancji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej w postępowaniu karnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w postępowaniu karnym, a mianowicie dopuszczalności zażalenia na postanowienie sądu wyższej instancji, co jest istotne dla praktyków prawa.

Kiedy zażalenie jest niedopuszczalne z mocy ustawy? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
SN
Sygn. akt III KZ 11/22
POSTANOWIENIE
Dnia 14 czerwca 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
w sprawie z wniosku E. M.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 14 czerwca 2022 r.
zażalenia wnioskodawczyni
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w
[…]
z dnia 13 stycznia 2022 r., sygn. akt II AKo
[…]
w przedmiocie „pozostawienia wniosku o wznowienie postępowania jako niedopuszczalnego z mocy prawa”
p o s t a n o w i ł
zażalenie pozostawić bez rozpoznania.
UZASADNIENIE
E. M. wniosła o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt IV Ka
[…]
, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K.  z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt XIV K
[…]
.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 stycznia 2022 r. Sąd Apelacyjny w
[…]
– przyjmując za podstawę prawną zawartego w nim rozstrzygnięcia
„art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.”
– postanowił
„pozostawić wniosek E. M. jako niedopuszczalny z mocy prawa”
.
Zażalenie na to postanowienie wniosła wnioskodawczyni E. M..
Zarządzeniem upoważnionego sędziego z dnia 7 lutego 2022 r. – wobec stwierdzenia, że ww. zażalenie na
„zarządzenie Sędziego Okręgowego w K. del. do II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w
[…]
SSO T. G. z dnia 13 stycznia 2022 roku”
odpowiada warunkom formalnym – na podstawie art. 463 § 1 k.p.k., przyjęto przedmiotowe zażalenie (pkt 1) i zarządzono przedstawienie
Sądowi Najwyższemu akt sprawy wraz z zażaleniem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie należało pozostawić bez rozpoznania.
Punktem wyjścia do rozważań uzasadniających tę konkluzję jest ustalenie trybu, w jakim przedmiotowe postanowienie Sądu Apelacyjnego w
[…]
z dnia 13 stycznia 2022 r. zostało wydane. W jego podstawie prawnej ograniczono się do wskazania przepisu odsyłającego, tj. art. 545 § 1 k.p.k., a także przywołano negatywną przesłankę procesową z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., choć stan powagi rzeczy osądzonej tworzą jedynie orzeczenia merytoryczne, natomiast orzeczenia formalne tylko wówczas, gdy oparte są na ujemnej przesłance procesowej o charakterze bezwzględnym, a zatem takiej, która nie może zostać usunięta. Sama zaś część dyspozytywna postanowienia – z punktu widzenia możliwych do zastosowania przepisów – została sformułowana w sposób wykazujący na braki, gdyż Sąd Apelacyjny postanowił
„pozostawić wniosek E. M. jako niedopuszczalny z mocy prawa”
. Mimo odnotowanych mankamentów treść omawianej decyzji wskazuje, że w istocie ma ona swoje oparcie w art. 430 § 1 k.p.k. Odpowiednie stosowanie tego przepisu na mocy art. 545 § 1 k.p.k. oznacza, że pomimo przyjęcia wniosku i skierowania do rozpoznania, sąd wznowieniowy powinien pozostawić wniosek bez rozpoznania, jeżeli zachodzą podstawy do odmowy jego przyjęcia określone w art. 429 § 1 k.p.k. Trzeba jednak podkreślić, że recypowanie tylko § 1 art. 430 k.p.k. ogranicza możliwość zaskarżenia postanowienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania tylko do sytuacji wskazanej w art. 547 § 1 k.p.k., tzn. gdy to postanowienie wydał sąd okręgowy. W odniesieniu do sądu apelacyjnego lub Sądu Najwyższego taki środek zaskarżenia nie przysługuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dn. 26.02.2003 r., II KZ 3/03, LEX nr 75363).
W zaistniałej sytuacji, w myśl art. 430 § 1 k.p.k., należało zażalenia pozostawić bez rozpoznania, albowiem w niniejszej sprawie jest ono niedopuszczalne z mocy ustawy.
Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.
a.s.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI