II K 3/13

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2013r . Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Małgorzata Szyszko Sędziowie SSO Ewa Kilczewska SSR del. do SO Joanna Wencius-Głębocka (spr.) Protokolant Artur Łukiańczyk przy udziale R. W. Prokuratora Prokuratury Okręgowej po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013r. sprawy Z. G. oskarżonego o czyny z art. 117 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Śródmieścia z dnia 24 kwietnia 2013 roku sygn. akt II K 3/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia – Śródmieścia do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE Z. G. został oskarżony o to, że: 1. W dniu 20 listopada 2011 r. we W. w celu rozpowszechniania utrwalał przy pomocy nagrywarek DVD oraz kaset (...) cudze utwory w formie wideogramów w postaci: ⚫ „ H. potter” – 1 szt. kaseta (...) ⚫ „300” – 1 szt. kaseta (...) ⚫ „green lantern” – 1 szt. kaseta (...) ⚫ „ S. punch” – 1 szt. płyta DVD ⚫ (...) – 2 szt. płyta DVD ⚫ „Jestem legendą” – 2 szt. płyta DVD czyniąc sobie z przestępstwa stałe źródło dochodu, powodując straty o łącznej wysokości 640 zł na szkodę (...) sp. z o.o. tj. o czyn z art. 117 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 04 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych 2. W dniu 20 listopada 2011 r. we W. w celu rozpowszechniania utrwalał przy pomocy nagrywarek DVD oraz kaset (...) cudze utwory w formie wideogramów w postaci: ⚫ (...) – 1 szt. kaseta (...) ⚫ (...) bourne ultimation” – 1 szt. kaseta (...) ⚫ „Tożsamość borna” – 1 szt. kaseta (...) ⚫ „ K. Kong” – 1 szt. płyta DVD ⚫ Park jurajski” – 3 szt. płyta DVD czyniąc sobie z przestępstwa stałe źródło dochodu, powodując straty o łącznej wysokości 560 zł na szkodę (...) sp. z o.o. tj. o czyn z art. 117 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 04 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych 3. W dniu 20 listopada 2011 r. we W. w celu rozpowszechniania utrwalał przy pomocy nagrywarek DVD oraz kaset (...) cudze utwory w formie wideogramów w postaci: ⚫ (...) – 1 szt. kaseta (...) ⚫ „Zła kobieta” – 1 szt. kaseta (...) ⚫ (...) – 1 szt. kaseta (...) ⚫ „ R. evil zagłada” – 1 szt. płyta DVD ⚫ (...) – 1 szt. płyta DVD ⚫ „ L. to kill” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „Żyj i pozwól umrzeć” – 1 szt. płyta DVD ⚫ (...) eye” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „Zabójczy widok” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „W obliczu śmierci” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „Żyje się tylko dwa razy” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „W tajnej służbie jej Królewskiej mości” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „Pozdrowienia z M. ” – 1 szt. płyta DVD ⚫ (...) – 1 szt. płyta DVD ⚫ (...) – 1 szt. płyta DVD ⚫ „ D. are forever” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „Człowiek ze złotym pierścieniem” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „Jutro nie umiera nigdy” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „Światło to za mało” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „Śmierć nadejdzie jutro” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „Dr no” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „Obcy kontra Predator” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „Ja robot” – 1 szt. płyta DVD ⚫ (...) – 1 szt. płyta DVD czyniąc sobie z przestępstwa stałe źródło dochodu, powodując straty o łącznej wysokości 1920 zł na szkodę (...) sp. z o.o. tj. o czyn z art. 117 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 04 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych 4. W dniu 20 listopada 2011 r. we W. w celu rozpowszechniania utrwalał przy pomocy nagrywarek DVD oraz kaset (...) cudze utwory w formie wideogramów w postaci: ⚫ (...) – 2 szt. kaseta (...) ⚫ „Czarny czwartek J. W. padł” – 1 szt. kaseta (...) ⚫ (...) – 1 szt. kaseta (...) ⚫ „Largo W. 2 spisek” – 1 szt. Kaseta (...) czyniąc sobie z przestępstwa stałe źródło dochodu, powodując straty o łącznej wysokości 480 zł na szkodę (...) sp. z o.o. , I. tj. o czyn z art. 117 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 04 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych 5. W dniu 20 listopada 2011 r. we W. w celu rozpowszechniania utrwalał przy pomocy nagrywarek DVD oraz kaset (...) cudze utwory w formie wideogramów w postaci: ⚫ „Nic do stracenia” – 1 szt. płyta DVD ⚫ „Nic do oclenia” – 3 szt. kaseta (...) czyniąc sobie z przestępstwa stałe źródło dochodu, powodując straty o łącznej wysokości 119,96 zł na szkodę (...) sp. z o.o. tj. o czyn z art. 117 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 04 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2013 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieście w II Wydziale Karnym początkowo: I. uniewinnił oskarżonego Z. G. od czynów opisanych w pkt I, III – V części wstępnej wyroku, II. umorzył postępowanie w zakresie czynu II części wstępnej wyroku, III. na podstawie art. 632 kpk kosztami procesu obciążył Skarb Państwa. Powyższy wyrok zaskarżył Prokurator Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia - Psie Pole zarzucając: 1) obrazę prawa procesowego a to art. 413 § 1 pkt 6 kpk mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na niewskazaniu w pkt II części dyspozytywnej wyroku zastosowanej podstawy umorzenia postępowania, podczas gdy zgodnie z treścią art. 413 § 1 pkt 6 kpk wskazanie zastosowanych przepisów ustawy karnej stanowi konstytutywny element każdego wyroku; 2) błąd w ustaleniach fatycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na uznaniu, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, iż oskarżony Z. G. jest sprawcą przestępstwa stypizowanego w art. 117 ust. 1 i 2 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych , podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonych dowodów, a zwłaszcza opinii biegłego, protokołu przeszukania oraz zeznań świadka M. C. prowadzi do wniosku, iż swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał znamiona przestępstwa określone w tym przepisie Podnosząc powyższe zarzuty Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Sąd Okręgowy zważył co następuje: W niniejszej sprawie zachodzi podstawa do zastosowania przepisu art. 436 k.p.k. , który stanowi, że Sąd II instancji może ograniczyć rozpoznanie środka odwoławczego tylko do poszczególnych uchybień, podniesionych przez stronę lub podlegających uwzględnieniu z urzędu, jeżeli rozpoznanie w tym zakresie jest wystraczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne lub bezprzedmiotowe dla dalszego toku postepowania. Sytuacja taka zachodzi w niniejszym postępowaniu, ponieważ wystąpiła podstawa uchylenia zaskarżonego wyroku wymieniona w art. 438 pkt 2 k.p.k. W niniejszej sprawie doszło do obrazy przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia, co w konsekwencji powoduje, iż zaskarżony wyrok nie może się ostać. Jak wynika z treści wyroku Sądu Rejonowego z dnia 24 kwietnia 2013 r., podpisanego przez skład orzekający oskarżony został uniewinniony od czynów opisanych w pkt I, III – V, a w zakresie czynu II części wstępnej wyroku postępowanie zostało umorzone. Następnie na mocy postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 16 maja 2013 r. Sąd sprostował wyrok, wskazując uniewinnienie oskarżonego od czynów I – III, V i umorzenie postępowania w zakresie czynu opisanego w pkt IV części wstępnej wyroku, uznając iż stanowi to oczywistą omyłkę spowodowaną multiplikacją znaków cyfr rzymskich i przesunięcia przecinka. W ocenie Sądu Odwoławczego niedopuszczalne było sprostowanie wyroku w taki sposób albowiem dotyczyło ono merytorycznej treści wyroku i doprowadziło ono do zmiany w sposób istotny czynów, od których oskarżony został uniewinniony i co do których umorzono postepowanie. Niedopuszczalne jest w trybie art. 105 k.p.k. ingerowanie w materialną treść orzeczenia a więc sprostowanie błędnych rozstrzygnięć sądu, gdyż te mogą być usunięte tylko w trybie kontroli instancyjnej. Przepis art. 105 k.p.k. zezwala jedynie na prostowanie orzeczenia lub zarządzenia tylko w zakresie oczywistej omyłki pisarskiej i rachunkowej, niedopuszczalne natomiast jest sprostowanie w tym trybie błędnych rozstrzygnięć Sądu, co do winy i kary (por. wyrok SN z dnia 18 marca 2010 r., III KK 25/10, Biul. PK 2010/3/5-6). Sąd Rejonowy natomiast zmienił zakres czynów, od których uniewinnił oskarżonego oraz umorzył postepowanie, co było czynnością niedopuszczalną, a w konsekwencji nieskuteczną, to jest niemogącą wywołać skutku, jaki wiąże się z daną czynnością. Spowodowało to dalej rozbieżność pomiędzy treścią wyroku a jego uzasadnieniem na piśmie, co nasuwa istotną wątpliwość, co do faktycznych intencji Sądu Rejonowego w kwestii zawinienia oskarżonego. Zgodnie z utrwalonym już w tym zakresie stanowiskiem Sądu Najwyższego, gdy dochodzi do zasadniczej rozbieżności między dyspozycją wyroku i jego uzasadnieniem na piśmie, przyjmować należy, iż jest to wypadek tak rażącego uchybienia, iż zaskarżony wyrok z tego powodu ostać się nie może (por. wyrok SN z dnia 28 grudnia 1979 r., V KRN 301/79). Na marginesie, w tym miejscu, należy zauważyć, że na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 16 maja 2013 r. Oskarżyciel Publiczny złożył razem z apelacją zażalenie, kwestionując prawidłowość dokonania sprostowania wyroku. Zażaleniu temu nie nadano biegu. Z powyżej wymienionych powodów Sąd Okręgowy na mocy art. 437 § 2 kpk uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia Śródmieście. Nastąpiło takie naruszenie przepisów i zasad prawa karnego procesowego, mających niewątpliwie wpływ na treść orzeczenia, że merytoryczne rozstrzyganie przez Sąd Okręgowy o zasadności wydanego wyroku nie było możliwe. Rozpoznając sprawę ponownie Sąd Rejonowy przeprowadzi postępowanie dowodowe, poczyni pełne i prawidłowe ustalenia faktyczne, weryfikując prawidłowo kwestię wniosków o ściganie, przy uwzględnieniu przepisu art. 121 ust. 1 Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i wyda wyrok, wskazując właściwe podstawy prawne swojej decyzji.