III KS 33/25

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę obrońcy osoby lustrowanej B. M. na orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. akt II AKa 354/24, które uchyliło orzeczenie Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 8 listopada 2023 r. (sygn. akt VI K 115/23) i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Sprawa dotyczyła stwierdzenia zgodności z prawdą oświadczenia lustracyjnego. Obrońca zarzuciła Sądowi Apelacyjnemu naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 454 § 1 k.p.k. i art. 19 ustawy lustracyjnej, poprzez przedwczesne wydanie orzeczenia kasatoryjnego, podczas gdy sąd pierwszej instancji dwukrotnie ocenił, że przesłanki współpracy z organami bezpieczeństwa państwa nie zostały spełnione. Sąd Najwyższy przypomniał, że zakres kontroli w tym trybie jest ograniczony do zbadania, czy stwierdzone uchybienie daje podstawę do wydania orzeczenia kasatoryjnego, a nie do oceny trafności rozpoznania zarzutu apelacyjnego. Analiza uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wykazała, że Sąd Apelacyjny uchylił orzeczenie Sądu Okręgowego z uwagi na niemożność stwierdzenia w postępowaniu odwoławczym, iż lustrowana złożyła niezgodne z prawdą oświadczenie, co wynikało z naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów. Sąd Apelacyjny ocenił dowody i doszedł do wniosku o tajnej współpracy B. M. ze służbą bezpieczeństwa państwa, jednakże zakaz wynikający z art. 454 § 1 k.p.k. uniemożliwił mu zmianę orzeczenia Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy uznał, że wywody skarżącej dotyczące oceny dowodów nie mają znaczenia w kontekście kontroli kasacyjnej, a wskazania Sądu Apelacyjnego co do dalszego postępowania nie naruszały art. 442 § 3 k.p.k. Ponadto, Sąd Najwyższy stwierdził, że poprzednie orzeczenie kasatoryjne Sądu Najwyższego zostało wydane prawidłowo, gdyż Sąd Apelacyjny był przekonany o potrzebie skazania. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił skargę i obciążył lustrowaną kosztami postępowania skargowego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający