III KS 21/25

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na wyrok kasatoryjny nie może być traktowana jako odpowiednik zwyczajnego środka odwoławczego ani umożliwiać podnoszenia innych zarzutów niż wskazujące na naruszenie przepisów wymienionych w art. 539a § 3 k.p.k.

Uzasadnienie

Postępowanie skargowe ma na celu jedynie stwierdzenie, czy uchylając wyrok sądu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, sąd odwoławczy kierował się podstawami wydania wyroku kasatoryjnego wskazanymi w art. 539a § 3 k.p.k. oraz czy takie rozstrzygnięcie było w konkretnej sprawie konieczne. Wywody związane z oceną prawidłowości rozpoznania apelacji nie mogą być brane pod uwagę w postępowaniu skargowym.

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował art. 454 § 1 k.p.k., wskazując na błąd w wykładni prawa materialnego przez Sąd Rejonowy.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy rzetelnie uzasadnił wydanie wyroku kasatoryjnego na podstawie art. 454 § 1 k.p.k., wskazując na błędną wykładnię przepisów zawartych w kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynu – art. 231 § 3 k.k. i art. 108 ust. 2 ustawy o ochronie zabytków. Sąd odwoławczy wykazał, że stanowisko Sądu I instancji dotyczące definicji zabytku i powiązania odpowiedzialności karnej z poddaniem zabytku ochronie było błędne. Sąd odwoławczy dokonał również analizy przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami i ustawy o samorządzie gminnym, dochodząc do wniosku, że oskarżony, jako Burmistrz, był zdatny do ponoszenia odpowiedzialności za przestępstwo z art. 231 § 3 k.k.

Odpowiedź sądu

Nie, wnioski o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego są przedwczesne i powinny być rozliczone w orzeczeniu kończącym postępowanie karne.

Uzasadnienie

Postępowanie skargowe nie jest postępowaniem kończącym postępowanie karne, a jedynie przesądza o jego dalszym etapie. Z tego powodu w orzeczeniu w przedmiocie skargi Sąd Najwyższy nie powinien orzekać co do kosztów zastępstwa procesowego, które powinny być rozliczone zgodnie z art. 626 § 1 k.p.k. w orzeczeniu kończącym postępowanie karne.