III KRS 7/10

Sygn. akt III KRS 7/10 
 
 
 
WYROK 
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 
 
Dnia 21 października 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Bogusław Cudowski 
SSN Jerzy Kwaśniewski 
 
Protokolant Małgorzata Beczek 
w sprawie z odwołania M. G. 
od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 10 lutego 2010 r.,  
w sprawie nieprzedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego., 
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw 
Publicznych w dniu 21 października 2010 r., 
 
 
                                       oddala odwołanie. 
 
 
 
                                                       Uzasadnienie 
 
 
Adwokat M. G. wniosła odwołanie od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa z 
dnia 10 lutego 2010 r. odmawiającej przedstawienia jej kandydatury Prezydentowi 
Rzeczypospolitej Polskiej z wnioskiem o powołanie do pełnienia urzędu na 
stanowisku sędziego Sądu Rejonowego w […]. 

 
 
2 
 
W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały Rada wskazała, że skarżąca była 
jednym z sześciu kandydatów na wolne stanowisko sędziowskie. W 1995 r. 
ukończyła wyższe studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu 
W. z wynikiem bardzo dobrym, po odbyciu aplikacji sądowej we wrześniu 1997 r. 
złożyła egzamin sędziowski z wynikiem miernym, a dnia 20 grudnia 2003 r. złożyła 
egzamin adwokacki z wynikiem ogólnym dobrym. Od dnia 1 marca 2004 r. 
rozpoczęła wykonywanie zawodu adwokata w Kancelarii Adwokackiej w […]. 
Sędzia wizytator do spraw cywilnych Sądu Okręgowego w […] G. Ś. pozytywnie 
ocenił jej kandydaturę. Kolegium Sądu Okręgowego w […] dnia 12 października 
2009 r. zaopiniowało ją negatywnie 1 głosem „za” przy 4 głosach „przeciw” z 2 
głosami „wstrzymującymi się”. Na posiedzeniu Zgromadzenia Ogólnego Sędziów 
tego Sądu dnia 23 października 2009 r. uzyskała 0 głosów pozytywnych, 27 
negatywnych i 9 wstrzymujących się. Minister Sprawiedliwości pozytywnie ocenił 
kandydaturę skarżącej.  
 
Rada wzięła pod uwagę te okoliczności oraz fakt, że spośród kandydatów do 
1 wolnego miejsca sędziowskiego najlepszą ocenę uzyskała A. G. i dlatego podjęła 
uchwałę negatywną w odniesieniu do skarżącej. Rada wskazała, że A. G. uzyskała 
jednomyślne poparcie Kolegium tego Sądu Okręgowego (7 głosów „za”), a na 
Zgromadzeniu Ogólnym otrzymała 36 głosów „za”, 1 głos „przeciw” i 1 głos 
„wstrzymujący się”. Ta kandydatka otrzymała także wzorową opinię o pracy w 
charakterze asystenta sędziego w Wydziale Karnym Odwoławczym Sądu 
Okręgowego w […]. Te okoliczności spowodowały, że na posiedzeniu Rady w dniu 
10 lutego 2010 r. skarżąca uzyskała 0 głosów „za”, 16 głosów „przeciw” i 0 głosów 
„wstrzymujących się”. 
 
W odwołaniu od tej uchwały skarżąca zarzuciła naruszenie: 
1. art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji poprzez naruszenie zasady równego 
traktowania 
każdego 
obywatela 
przez 
władzę 
publiczną 
i 
nie 
dyskryminowania go w życiu społecznym z jakiejkolwiek przyczyny, w tym 
przypadku z uwagi na wykonywany przez nią zawód adwokata; 
2. art. 60 Konstytucji poprzez naruszenie zasady równego dostępu 
obywatela korzystającego z pełni praw publicznych do służby publicznej, 
w tym przypadku do objęcia stanowiska sędziowskiego i w konsekwencji 

 
 
3 
obsadzenie stanowisk sędziowskich na podstawie nieprzejrzystych i 
arbitralnych decyzji; 
3. art. 61 § 1 i § 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju 
sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) i uchwały Krajowej 
Rady Sądownictwa z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie kryteriów oceny 
kandydatów 
na 
stanowiska 
sędziowskie, 
przeprowadzanej 
przez 
prezesów sądów okręgowych i apelacyjnych w jej punkcie VI dotyczącym 
oceny kandydata wywodzącego się z innych zawodów prawniczych, 
poprzez zastosowanie kryteriów oceny kandydata innych niż wymienione 
w tych przepisach, a tym samym zupełnie dowolnych; 
4. § 20 ust. 1 i 3 oraz § 23 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta 
Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie 
szczególnego 
trybu 
działania 
Krajowej 
Rady 
Sądownictwa 
oraz 
postępowania przed Radą (Dz.U. Nr 219, poz. 1623) poprzez podjęcie 
zaskarżonej uchwały bez wszechstronnego rozważenia wszystkich 
okoliczności sprawy, w szczególności bez wyjaśnienia podstaw dla 
których kandydatura odwołującej się została negatywnie zaopiniowana 
przez Kolegium Sądu Okręgowego oraz przez Zgromadzenie Ogólne 
Sędziów tego Sądu oraz zaniechanie zaproszenie prezesa Sądu 
Okręgowego i odwołującej się celem odbycia rozmowy w siedzibie Rady i 
wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości bądź też uzupełnienia materiałów 
sprawy. 
 
 
 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. 
 
 Odwołanie jest nieuzasadnione. Stawia się nim zarzuty naruszenia 
przepisów postępowania przez Krajową Radę Sądownictwa, co doprowadziło do 
naruszenia konstytucyjnych zasad równości wobec prawa i niedyskryminacji oraz 
równego dostępu obywateli do służby publicznej (art. 32 i art. 60 Konstytucji). 
 Wstępnie należy zauważyć, że skarżąca błędnie zarzuca naruszenie przez 
Radę jej uchwały z dnia 11 stycznia 2007 r. w sprawie kryteriów oceny kandydatów 

 
 
4 
na stanowiska sędziowskie, przeprowadzanej przez prezesów sądów okręgowych i 
apelacyjnych. Uchwała ta przestała obowiązywać w następstwie wyroku Trybunału 
Konstytucyjnego z dnia 29 listopada 2007 r., SK 43/06 (Dz.U. Nr 227, poz. 1680), 
który pozbawił mocy obowiązującej art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. 
o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz.U. Nr 100, poz. 1082 ze zm.), będący 
podstawą wydania tej uchwały. 
Dokonywanie oceny kandydatów do objęcia stanowiska sędziego jest 
konstytucyjną (art. 179) i ustawową (art. 13 ust. 2 ustawy o Krajowej Radzie 
Sądownictwa) kompetencją Rady. Zasadność stanowiska Rady nie podlega kontroli 
Sądu Najwyższego, chyba że naruszone zostały granice swobodnego uznania 
Rady lub przepisy postępowania, jeżeli ich naruszenie miało wpływ na stanowisko 
zajęte przez Radę. Te okoliczności nie zachodzą w rozpoznawanej sprawie. Rada 
dokonała racjonalnego wyboru jednej osoby spośród sześciu kandydatów do 
jednego wolnego stanowiska sędziowskiego. Kryteria wyboru powołane w 
uzasadnieniu zaskarżonej uchwały są prawidłowe i nie naruszają art. 33 oraz art. 
60 Konstytucji. Zarzut dyskryminacji skarżącej z powodu wykonywania przez nią 
zawodu adwokata jest gołosłowny i pozbawiony jakiegokolwiek dowodu lub 
uprawdopodobnienia. Skarżąca nie może domagać się, aby Rada wyjaśniła 
przyczyny, które spowodowały jej mierny wynik głosowania przez Kolegium i 
Zgromadzenie Ogólne Sędziów Sądu Okręgowego w […]. Głosowania są bowiem 
tajne i nie sporządza się uzasadnienia stanowiska zajętego przez te organy. 
Bezpodstawne są zarzuty niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy i 
niezaproszenia do Rady Prezesa Sądu Okręgowego w […] oraz skarżącej. 
Celowość zaproszenia tych osób dla wyjaśnienia okoliczności sprawy jest oceniana 
przez Radę. Zdaniem Sądu Najwyższego Rada nie przekroczyła w tym zakresie 
granic swobodnego uznania. Rada nie ma obowiązku zapraszania tych osób, gdyż 
– jak trafnie przyjął Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 lipca 2009 r., III KRS 14/09 
(niepublikowany) – rozporządzenie z dnia 13 listopada 2007 r. nie statuuje zasady 
bezpośredniości postępowania kwalifikacyjnego. 
 
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.