III KRS 3/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił odwołanie sędziego Mirosława G. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa odmawiającej zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego po ukończeniu 65 roku życia.
Sędzia Mirosław G. odwołał się od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (KRS), która odmówiła mu zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego po ukończeniu 65 lat. Jako podstawę odmowy KRS wskazała negatywną opinię Kolegium Sądu Okręgowego oraz ocenę pracy sędziego wizytatora, która wykazała wysoki wskaźnik spraw z uchylonymi wyrokami. Sędzia zarzucił KRS naruszenie procedury, w tym brak wszechstronnego rozważenia okoliczności i niewykorzystanie możliwości uzyskania wyjaśnień. Sąd Najwyższy oddalił odwołanie, uznając, że opinia wizytatora nie musi spełniać rygorystycznych wymogów oceny kwalifikacji, a KRS nie miała obowiązku wysłuchiwać sędziego, który mógł zapoznać się z aktami sprawy.
Sprawa dotyczyła odwołania sędziego Mirosława G. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (KRS) z dnia 14 września 2006 r., która odmówiła mu zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego Sądu Rejonowego po ukończeniu 65 roku życia. KRS uzasadniła swoją decyzję negatywną opinią Kolegium Sądu Okręgowego oraz oceną pracy sędziego wizytatora, wskazującą na wysoki wskaźnik spraw, w których uchylono wyroki i przekazano je do ponownego rozpoznania. Sędzia Mirosław G. wniósł odwołanie, zarzucając KRS naruszenie przepisów rozporządzenia o trybie działania KRS, w szczególności § 19 ust. 1 i § 20 ust. 1. Argumentował, że uchwała oparta została na wadliwej opinii wizytatora, nie uwzględniono jego wyjaśnień, opinii Prezesa Sądu Rejonowego, ani okoliczności dotyczących spraw z ławniczym składem orzekającym. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę w trybie kasacji, oddalił odwołanie. Sąd podkreślił, że podstawową zasadą jest przejście sędziego w stan spoczynku po ukończeniu 65 lat, a dalsze zajmowanie stanowiska jest wyjątkiem. Zwrócono uwagę, że opinia sędziego wizytatora sporządzona na potrzeby postępowania o przedłużenie zatrudnienia nie musi spełniać formalnych wymogów oceny kwalifikacji. Sąd uznał również, że KRS nie miała obowiązku aktywnego wysłuchiwania sędziego, który miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy i opiniami. Zarzuty dotyczące wadliwości opinii wizytatora i braku wszechstronnego rozważenia okoliczności nie znalazły potwierdzenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, opinia taka nie musi odpowiadać sformalizowanym wymaganiom opinii wydawanej dla oceny kwalifikacji asesorów sądowych i sędziów, ze względu na jej cel.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że opinia wizytatora sporządzona na użytek postępowania o przedłużenie zatrudnienia sędziego, ze względu na jej cel, nie musi odpowiadać sformalizowanym wymogom oceny kwalifikacji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie odwołania
Strona wygrywająca
Krajowa Rada Sądownictwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Mirosław G. | osoba_fizyczna | sędzia (skarżący) |
| Krajowa Rada Sądownictwa | instytucja | organ |
Przepisy (6)
Główne
p.u.s.p. art. 69 § 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych
Pomocnicze
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa oraz postępowania przed Radą art. 19 § 1
Przewodniczący Rady nie ma obowiązku uzyskania wyjaśnień od uczestnika postępowania; o zaproszeniu celem odbycia rozmowy decyduje jego inicjatywa.
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa oraz postępowania przed Radą art. 20 § 1
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa oraz postępowania przed Radą art. 27 § 2
Wniosek sędziego powinien być zaopiniowany przez kolegium właściwego sądu.
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa oraz postępowania przed Radą art. 27 § 3
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa oraz postępowania przed Radą art. 15 § 3
Akta sprawy są dostępne dla uczestnika postępowania w godzinach pracy biura Rady.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opinia sędziego wizytatora na potrzeby przedłużenia kadencji nie musi spełniać rygorystycznych wymogów oceny kwalifikacji. KRS nie miała obowiązku wysłuchiwania sędziego, który miał możliwość zapoznania się z aktami i opiniami. Sędzia miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy i opiniami, ale z niej nie skorzystał.
Odrzucone argumenty
Uchwała KRS oparta na wadliwej opinii wizytatora. Nierozważenie wyjaśnień skarżącego. Nierozważenie opinii Prezesa Sądu Rejonowego. Nierozważenie okoliczności dotyczących spraw z ławniczym składem orzekającym. Niewykorzystanie możliwości uzyskania wyjaśnień od skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
Opinia sporządzona przez sędziego wizytatora na użytek postępowania o wyrażenie przez Krajową Radę Sądownictwa zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego po ukończeniu 65 roku życia [...] nie musi odpowiadać sformalizowanym wymaganiom opinii wydawanej dla oceny kwalifikacji asesorów sądowych i sędziów. Z przepisu tego wynika jasno, że zasadą jest przejście w stan spoczynku z chwilą ukończenia przez sędziego 65 roku życia, natomiast wyjątkiem jest pozostawanie na stanowisku sędziego po 65 roku życia. Postępowanie w sprawie nie ma jednak charakteru postępowania administracyjnego. Na przewodniczącym Rady, jak już podkreślono, nie ciąży obowiązek uzyskania wyjaśnień od uczestnika postępowania; w uzasadnionych przypadkach o zaproszeniu celem odbycia rozmowy w siedzibie Rady decyduje jej przewodniczący.
Skład orzekający
Jerzy Kwaśniewski
przewodniczący
Herbert Szurgacz
sprawozdawca
Małgorzata Wrębiakowska-Marzec
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przedłużania kadencji sędziów po 65. roku życia, wymogów formalnych opinii wizytatora oraz obowiązków proceduralnych KRS."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego postępowania przed KRS, nie ma zastosowania do innych postępowań administracyjnych czy sądowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem urzędniczym i ustrojem sądów, ponieważ wyjaśnia procedury przedłużania kadencji sędziów i rolę opinii wizytatora.
“Czy opinia wizytatora może zadecydować o karierze sędziego? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWyrok z dnia 14 marca 2007 r. III KRS 3/07 Opinia sporządzona przez sędziego wizytatora na użytek postępowania o wyrażenie przez Krajową Radę Sądownictwa zgody na dalsze zajmowanie sta- nowiska sędziego po ukończeniu 65 roku życia (art. 69 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) nie musi odpowiadać sformalizowanym wymaganiom opinii wydawanej dla oceny kwalifikacji asesorów sądowych i sędziów. Przewodniczący SSN Jerzy Kwaśniewski, Sędziowie SN: Herbert Szurgacz (sprawozdawca), Małgorzata Wrębiakowska-Marzec. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2007 r. sprawy z odwołania Mirosława G. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa [...] z dnia 14 września 2006 r., w sprawie odmowy wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stano- wiska sędziego o d d a l i ł odwołanie. U z a s a d n i e n i e Uchwałą z dnia 14 września 2006 r. [...] Krajowa Rada Sądownictwa nie wyra- ziła zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego Sądu Rejonowego dla W.K. w W. przez sędziego Mirosława G. W uzasadnieniu wskazano, iż przeciwko wyrażeniu zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego przemawia negatywna opinia Ko- legium Sądu Okręgowego w W., a także sporządzona przez sędziego wizytatora ocena pracy sędziego, w której zwrócono uwagę na najwyższy w wydziale wskaźnik spraw, w których uchylono wyroki i sprawy przekazano do ponownego rozpoznania w okresie od 1 stycznia 2005 r. do 30 kwietnia 2006 r. Odwołanie od powyższej decyzji złożył Mirosław G. Zarzucił sprzeczność uchwały z § 20 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 22 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa oraz 2 postępowania przed Radą (Dz.U. Nr 152, poz. 1725), wynikającą z niezrealizowania obowiązku wszechstronnego rozważenia wszystkich okoliczności sprawy poprzez: oparcie uchwały na opinii wizytatora formułującej ocenę pracy skarżącego bez wszechstronnego rozważenia wartości merytorycznej tej opinii; nierozważenie wyja- śnień skarżącego, złożonych przy zapoznaniu się z opinią wizytatora; nierozważenie opinii o skarżącym, wydanej przez Prezesa Sądu Rejonowego dla W.K. na podsta- wie § 27 ust. 2 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowego trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa oraz postępowania przed Radą, nieroz- ważenie okoliczności, iż negatywna opinia Kolegium Sądu Okręgowego w W. mogła być następstwem wadliwości opinii wizytatora; nierozważenie okoliczności, iż wskaź- nik spraw, w których wyrok uchylono dotyczył spraw wydanych w składzie ławniczym, a także niewykorzystanie możliwości uzyskania od skarżącego wyjaśnień w trybie § 19 ust. 1 powołanego rozporządzenia, co mogło przyczynić się do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały i przekaza- nie sprawy Krajowej Radzie Sądownictwa do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 69 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) sędzia przechodzi w stan spoczynku z dniem ukończenia 65 roku życia, chyba że Krajowa Rada Sądownictwa, na wnio- sek sędziego, po zasięgnięciu opinii kolegium właściwego sądu, wyrazi zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez sędziego 70 roku życia. Z przepisu tego wynika jasno, że zasadą jest przejście w stan spo- czynku z chwilą ukończenia przez sędziego 65 roku życia, natomiast wyjątkiem jest pozostawanie na stanowisku sędziego po 65 roku życia. Podkreślenie na wstępie tej podstawowej, ustawowej regulacji przechodzenia w stan spoczynku jest celowe, po- nieważ ma ona znaczenie dla interpretacji przepisów rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z 2001 r. (wyżej wskazanego) zarówno w zakresie ogólnych zasad postępowania przed Radą w sprawach indywidualnych, jak i w przedmiocie rozpa- trywania i rozstrzygania wniosków o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stano- wiska sędziego (rozdział IV, art. 27 i nast.). Przepisy rozporządzenia wprowadzają rodzaj postępowania, którego celem jest uzyskanie przez Radę informacji (danych) 3 umożliwiających jej ocenę zasadności wniosku i skorzystanie bądź nieskorzystanie z ustawowej możliwości wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego po ukończeniu przez niego 65 roku życia. W myśl § 27 ust. 2 i 3 rozporządzenia wniosek sędziego powinien być zaopiniowany przez kolegium właściwego sądu i przedstawiony Radzie drogą służbową za pośrednictwem prezesa sądu wraz z jego oceną uwzględniającą okoliczności dotyczące wnioskodawcy oraz potrzeby sądu. Do wniosku powinien być dołączony wyciąg protokołu kolegium rozpatrującego sprawę zainteresowanego sędziego. Przepisy rozporządzenia nie wykluczają w określonym zakresie aktywnej roli Rady (jej przewodniczącego) w postępowaniu o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego. Zgodnie z § 19 ust. 1, zamiesz- czonym w rozdziale I Przepisy ogólne, w uzasadnionych przypadkach, na wniosek zespołu lub z własnej inicjatywy, przewodniczący zaprasza, celem odbycia rozmowy w siedzibie Rady, uczestnika postępowania, prezesa właściwego sądu, sędziego wizytatora lub innego sędziego. Postępowanie w sprawie nie ma jednak charakteru postępowania administracyjnego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 marca 2002 r., III KRS 2/02, OSNP 2002 nr 21, poz. 535). W postępowaniu przed Sądem Najwyższym w zakresie nieuregulowanym w ustawie o Krajowej Radzie Sądownictwa znajdują zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o kasacji. Oznacza to, iż Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawę w granicach zaskarżenia odwołaniem oraz jego podstaw. W odwołaniu skarżący za- rzuca, iż uchwała Krajowej Rady Sądownictwa zapadła z naruszeniem § 19 ust. 1 rozporządzenia z powodu niewykorzystania możliwości uzyskania od skarżącego wyjaśnień, które mogłyby przyczynić się do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczno- ści sprawy. Zarzut ten, w świetle charakteru postępowania o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego, nie jest usprawiedliwiony. Na przewodni- czącym Rady, jak już podkreślono, nie ciąży obowiązek uzyskania wyjaśnień od uczestnika postępowania; w uzasadnionych przypadkach o zaproszeniu celem odby- cia rozmowy w siedzibie Rady decyduje jej przewodniczący. W wyroku z dnia 20 września 2005 r., III KRS 4/05 (OSNP 2006 nr 11-12, poz. 197), Sąd Najwyższy wy- raził analogiczny pogląd stwierdzając, że KRS nie jest zobowiązana do bezpośred- niego wysłuchania sędziego, jeżeli sędzia nie ustosunkował się do opinii sformuło- wanych w tej sprawie, chociaż miał odpowiednie możliwości. Uczestnik postępowa- nia może zapoznać się z aktami sprawy. Zgodnie z § 15 ust. 3 rozporządzenia akta sprawy są dostępne dla uczestnika postępowania w godzinach pracy biura Rady. Na 4 pisemny wniosek uczestnik postępowania może otrzymać odpisy i wyciągi z akt. Za- rzut skarżącego, że mógł tylko zapoznać się z opinią wizytatora, ale nie był w stanie ustosunkować się do opinii gdyż akta sprawy wysłano wcześniej do KRS, jest chy- biony skoro nie skorzystał z możliwości, jakie stwarza powołany przepis rozporzą- dzenia. Stosownie do § 27 ust. 2 rozporządzenia wniosek sędziego o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska przez sędziego powinien być zaopiniowany przez kolegium właściwego sądu. Wynika stąd, że opinia kolegium sądu, będącego orga- nem samorządu sędziowskiego, stanowi istotny element postępowania i jej treść nie może pozostawać bez wpływu na wynik postępowania. Skarżący w odwołaniu nie kwestionuje stanowiska Kolegium Sądu Okręgowego w W., zastrzeżenia dotyczą natomiast oceny pracy dokonanej przez sędziego wizytatora, na która Rada powołała się w uzasadnieniu uchwały. Zdaniem skarżącego, opinia ta jest jednostronna, oparta na wyliczeniach statystycznych, skrótowa, nieodpowiadająca nawet wymo- gom oceny kwalifikacji asesorów sądowych i sędziów „wobec czego nie można na jej podstawie dokonać poprawnych ustaleń o pracy skarżącego”. Niewątpliwie, ocena sporządzona przez sędziego wizytatora na użytek postępowania o przedłużenie za- trudnienia, ze względu na jej cel, nie musi odpowiadać sformalizowanym wymaga- niom opinii dla oceny kwalifikacji asesorów sądowych i sędziów. Oceny pracy skar- żącego, dokonanej przez sędziego wizytatora, nie można natomiast zarzucać dowol- ności, czy bezpodstawności, co uzasadniałoby ewentualny zarzut dokonania przez Radę oceny opartej na wadliwym materiale dowodowym. Z przytoczonych motywów orzeczono jak w sentencji wyroku. ========================================
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI