III KRS 9/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił odwołanie sędziego od uchwały KRS odmawiającej zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego, uznając, że zarzuty skarżącego dotyczyły subiektywnych odczuć i oceny dowodów.
Sędzia Józef B. odwołał się od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (KRS) odmawiającej mu zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego po ukończeniu 65 roku życia. Sędzia zarzucił uchwale sprzeczność z prawem, krzywdzące uzasadnienie oparte na negatywnej opinii Kolegium Sądu Okręgowego oraz brak wnikliwego postępowania wyjaśniającego. Sąd Najwyższy oddalił odwołanie, stwierdzając, że zarzuty skarżącego dotyczyły subiektywnych odczuć i oceny dowodów, a nie naruszenia prawa, co wyklucza ich uwzględnienie w postępowaniu odwoławczym.
Sprawa dotyczyła odwołania sędziego Józefa B. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (KRS) z dnia 11 października 2005 r., która odmówiła mu zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego Sądu Okręgowego w Z. po ukończeniu 65 roku życia. Sędzia B. w swoim odwołaniu podniósł zarzuty "sprzeczności z prawem", twierdząc, że uchwała była krzywdząca, oparta na niesłusznej i złośliwej opinii Kolegium Sądu Okręgowego, a KRS nie przeprowadziła wnikliwego postępowania wyjaśniającego. Wskazał również na sprzeczność uzasadnienia KRS z wyrokiem NSA oraz uchwałą Trybunału Konstytucyjnego. Sąd Najwyższy, rozpoznając sprawę, zważył, że zgodnie z art. 69 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych, dalsze zajmowanie stanowiska sędziego po 65 roku życia jest możliwe tylko wyjątkowo, za zgodą KRS i po zasięgnięciu opinii kolegium sądu. Sąd uznał, że KRS dopełniła wymogów ustawowych, uwzględniając opinię Sądu Okręgowego, która była negatywna. Sąd Najwyższy podkreślił, że podstawą odwołania sędziego od uchwały KRS w przedmiocie odmowy zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego nie mogą być zarzuty stanowiące wyraz subiektywnych odczuć skarżącego, dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, zgodnie z art. 393³ § 3 k.p.c. w związku z art. 13 ust. 6 ustawy o KRS. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy oddalił odwołanie jako bezzasadne.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty stanowiące wyraz subiektywnych odczuć skarżącego, które dotyczą ustalenia faktów lub oceny dowodów, nie mogą być podstawą odwołania sędziego od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa o odmowie wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 393³ § 3 k.p.c. w związku z art. 13 ust. 6 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, wskazując, że postępowanie odwoławcze od uchwały KRS w przedmiocie odmowy zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego nie jest postępowaniem, w którym można kwestionować ustalenia faktyczne lub ocenę dowodów przez pryzmat subiektywnych odczuć.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie odwołania
Strona wygrywająca
Krajowa Rada Sądownictwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Józef B. | osoba_fizyczna | sędzia (skarżący) |
| Krajowa Rada Sądownictwa | instytucja | organ |
Przepisy (5)
Główne
ustawa o KRS art. 2 § 1 pkt 4
Ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa
Prawo o ustroju sądów powszechnych art. 69 § § 1
Prawo o ustroju sądów powszechnych
Pomocnicze
ustawa o KRS art. 13 § ust. 5
Ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa
ustawa o KRS art. 13 § ust. 6
Ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa
k.p.c. art. 393³ § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zarzuty skarżącego dotyczące subiektywnych odczuć, ustalenia faktów i oceny dowodów nie mogą stanowić podstawy odwołania od uchwały KRS. KRS dopełniła wymogów ustawowych, zasięgając opinii kolegium sądu. Dalsze zajmowanie stanowiska sędziego po 65 roku życia jest wyjątkiem wymagającym zgody KRS.
Odrzucone argumenty
Uchwała KRS jest sprzeczna z prawem. Uchwała jest krzywdząca i została podjęta bez dążenia do wykrycia prawdy obiektywnej. Kolegium Sądu Okręgowego oparło się na niesłusznej, złośliwej opinii. KRS kierowała się tylko negatywną opinią Kolegium SO, a inne powody są nieprawdziwe. KRS ma obowiązek szczególnie wnikliwie prowadzić postępowanie wyjaśniające.
Godne uwagi sformułowania
Podstawą odwołania sędziego od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa o odmowie wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego nie mogą być zarzuty stanowiące wyraz subiektywnych odczuć skarżącego, które dotyczą ustalenia faktów lub oceny dowodów. Sędzia przechodzi w stan spoczynku z dniem ukończenia 65, chyba że Krajowa Rada Sądownictwa na wniosek sędziego, po zasięgnięciu opinii kolegium właściwego sądu, wyrazi zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez sędziego 70 roku życia.
Skład orzekający
Andrzej Wasilewski
przewodniczący-sprawozdawca
Jerzy Kwaśniewski
członek
Barbara Wagner
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretację przepisów dotyczących odwołań od uchwał KRS w przedmiocie dalszego zajmowania stanowiska sędziego oraz dopuszczalności zarzutów w takim postępowaniu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury odwoławczej od uchwał KRS w kontekście wieku sędziów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników zajmujących się prawem urzędniczym i ustrojem sądów, ponieważ precyzuje granice odwołań od decyzji dotyczących kariery sędziowskiej.
“Czy sędzia może odwołać się od decyzji o emeryturze, powołując się na "krzywdę"? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWyrok z dnia 8 lutego 2006 r. III KRS 9/05 Podstawą odwołania sędziego od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa o odmowie wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego (art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa, Dz.U. Nr 100, poz. 1082 ze zm. w związku z art. 69 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) nie mogą być zarzuty stanowiące wyraz subiektywnych odczuć skarżącego, które dotyczą ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3933 § 3 k.p.c. w związku z art. 13 ust. 6 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa). Przewodniczący SSN Andrzej Wasilewski (sprawozdawca), Sędziowie SN: Jerzy Kwaśniewski, Barbara Wagner. Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2006 r. sprawy z odwołania Józefa B. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa [...] z dnia 11 paździer- nika 2005 r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stano- wiska sędziego. o d d a l i ł odwołanie. U z a s a d n i e n i e Krajowa Rada Sądownictwa uchwałą [...] z dnia 11 października 2005 r. w sprawie odmowy wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego, wy- danej na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o Krajowej Ra- dzie Sądownictwa (Dz.U. Nr 100, poz. 1082 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa) i art. 69 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm., powoływanej dalej jako Prawo o ustroju sądów powszechnych), po przeprowadzeniu głosowania posta- nowiła nie wyrazić zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego przez Józefa B. - sędziego Sądu Okręgowego w Z. W uzasadnieniu powyższej uchwały Krajowa 2 Rada Sądownictwa stwierdziła w szczególności, że „ocena pracy Pana sędziego Jó- zefa B., która znalazła wyraz w uchwale Kolegium Sądu Okręgowego była negatyw- na. Nie ma zatem podstaw do uwzględnienia wniosku o kolejne ‘przedłużenie’ i to w sytuacji, gdy wielu aplikantów zdających egzamin sędziowski z wyróżnieniem, nie może - z braku etatów - pozostać w sądzie”. Sędzia Józef B. w odwołaniu od powyższej uchwały [...] Krajowej Rady Są- downictwa z dnia 11 października 2005 r. zarzucił „sprzeczność z prawem” i wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały oraz przekazanie sprawy Krajowej Radzie Sądow- nictwa do ponownego rozpoznania, a także o zażądanie z Sądu Apelacyjnego w P. opinii na temat jego pracy. W uzasadnieniu swego odwołania sędzia Józef B. pod- niósł w szczególności, że: Po pierwsze - „zaskarżona uchwała jest krzywdząca, została podjęta bez dą- żenia do wykrycia prawdy obiektywnej i jako sprzeczna z prawem winna być uchylo- na. Kolegium Sądu Okręgowego w Z. oparło się na niesłusznej, złośliwej opinii Prze- wodniczącej Wydziału Romany R. Moje uwagi z dn. 23-09-05 do opinii przełożonej nie zostały uwzględnione i nie spowodowały wystąpienia do Sądu Apelacyjnego w P. o opinię na temat mojej pracy”. Po drugie - „jestem przekonany, że przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały - KRS kierowała się tylko i wyłącznie negatywną opinią Kolegium SO, a inne podane powody uważam za nieprawdziwe i sprzeczne z dotychczasową praktyką. Urywek z uzasadnienia uchwały KRS, że wielu aplikantów zdających egzamin sędziowski z wyróżnieniem nie może pozostać w sądzie - jest sprzeczny z wyrokiem NSA Nr II S.A. 32/00”. Po trzecie - „Przy rozstrzyganiu niniejszego odwołania proszę wziąć pod uwagę treść uchwały Trybunału Konstytucyjnego Nr W 2/91, iż KRS ma obowiązek szczególnie wnikliwie prowadzić postępowanie wyjaśniające, czego nie było w mojej sprawie”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 69 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych, „sę- dzia przechodzi w stan spoczynku z dniem ukończenia 65, chyba że Krajowa Rada Sądownictwa na wniosek sędziego, po zasięgnięciu opinii kolegium właściwego sądu, wyrazi zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska, nie dłużej jednak niż do ukoń- 3 czenia przez sędziego 70 roku życia.” Oznacza to, iż na gruncie polskiego porządku prawnego obowiązuje zasada ustawowa, w myśl której sędzia sądu powszechnego przechodzi w stan spoczynku z dniem ukończenia 65 roku życia, a ewentualne dal- sze zajmowanie stanowiska sędziego po ukończeniu 65 roku życia jest możliwe je- dynie wyjątkowo - jeżeli wyrazi na to zgodę Krajowa Rada Sądownictwa i to po uprzednim zasięgnięciu opinii kolegium tego sądu, w którym sędzia występujący z wnioskiem o zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego, zajmuje to stanowi- sko. W rozpoznawanej sprawie odwołujący się sędzia Józef B. nie kwestionuje faktu, że Krajowa Rada Sądownictwa podejmując w dniu 11 października 2005 r. na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa uchwałę [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie przez niego stanowiska sędziego Sądu Okręgowego w Z., uczyniła zadość wymogowi ustawowemu określo- nemu w art. 69 § 1 Prawa o ustroju sądów powszechnych i wzięła pod uwagę sfor- mułowaną w tej sprawie opinię Sądu Okręgowego w Z., stwierdzając w szczególno- ści w uzasadnieniu podjętej uchwały, iż „ocena pracy Pana sędziego Józefa B., która znalazła wyraz w uchwale Kolegium Sądu Okręgowego była negatywna. Nie ma za- tem podstaw do uwzględnienia wniosku o kolejne „przedłużenie”.” W tej sytuacji, podniesiony w odwołaniu sędziego Józefa B. zarzut „sprzeczności z prawem” powyż- szej uchwały Krajowej Rady Sądownictwa w niniejszej sprawie (nota bene, bez rów- noczesnego wskazania na jakikolwiek przepis prawa, który - w opinii odwołującego się - miałby w danym wypadku zostać naruszony) jest oczywiście bezzasadny. Na- tomiast, podstawą odwołania sędziego od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa o odmowie wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska sędziego nie mogą być - stanowiące wyraz subiektywnych odczuć skarżącego („zaskarżona uchwała jest krzywdząca, została podjęta bez dążenia do wykrycia prawdy obiektywnej”, „Kole- gium Sądu Okręgowego w Z. oparło się na niesłusznej, złośliwej opinii Przewodni- czącej Wydziału”, „jestem przekonany, że przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały - KRS kierowała się tylko i wyłącznie negatywna opinią Kolegium SO, a inne podane powody uważam za nieprawdziwe i sprzeczne z dotychczasową praktyką”) - zarzuty, które dotyczą ustalenia faktów lub oceny dowodów w sprawie (art. 3933 § 3 k.p.c. w związku z art. 13 ust. 6 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa). Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa orzekł jak w sentencji. 4 ========================================
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI