III Kp 996/11

Sąd Okręgowy we WrocławiuWrocław2011-07-21
SAOSKarnepostępowanie karneNiskaokręgowy
przekroczenie uprawnieńodmowa wszczęcia śledztwazażalenieprokuratorgrupa przestępczaart. 231 k.k.art. 17 k.p.k.

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień, uznając zażalenie za bezzasadne.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu rozpoznał zażalenie M. W. na postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez prokurator Justynę Dubieńską. M. W. zarzucała prokurator udział w grupie przestępczej i zatajenie dowodów dotyczących wyłudzania podatków i udaremniania uwłaszczenia mieszkań. Sąd uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne, stwierdzając, że ocena prokuratora była trafna, a zarzuty skarżącej subiektywne i absurdalne.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu, rozpoznając zażalenie M. W. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia – Krzyki Zachód z dnia 30 maja 2011 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o czyn z art. 231 § 1 k.k. (sygn. akt 2 Ds. 535/11), postanowił zażalenia nie uwzględnić i utrzymać zaskarżone postanowienie w mocy. Postanowienie prokuratora dotyczyło odmowy wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez prokurator Justynę Dubieńską, polegającego na działaniu w grupie przestępczej, usunięciu pokrzywdzonej z pracy, pozbawieniu jej mieszkania, legalizacji procederów przestępczych oraz kierowaniu gróźb karalnych. M. W. w zażaleniu zarzuciła, że postanowienie jest bezpodstawne, wydane w wyniku przestępstwa, a sporządzająca je prokurator jest członkiem zorganizowanej grupy przestępczej. Skarżąca twierdziła, że prokurator zataiła wskazane przez nią okoliczności i dowody świadczące o przestępczych procedurach wymierzonych przeciwko niej i spółdzielcom, a także o szkodach majątkowych dla Skarbu Państwa. Sąd Okręgowy uznał zażalenie za oczywiście bezzasadne, stwierdzając, że ocena zawiadomienia o przestępstwie zawarta w zaskarżonym postanowieniu jest trafna. Sąd podkreślił, że M. W. po raz kolejny formułuje oskarżenia wobec funkcjonariuszy publicznych, którzy wydali niekorzystne dla niej decyzje, a zarzuty o przynależność do zorganizowanej grupy przestępczej są subiektywne i absurdalne. Brak było podstaw do uwzględnienia zażalenia, które było jedynie powieleniem zawiadomienia o przestępstwie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, brak jest danych uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego, a zarzuty skarżącej są subiektywne i absurdalne.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że ocena prokuratora o braku podstaw do wszczęcia śledztwa była trafna. Zarzuty skarżącej dotyczące udziału prokuratora w grupie przestępczej i zatajania dowodów zostały uznane za bezzasadne i subiektywne, nie znajdujące potwierdzenia w materiale dowodowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

utrzymanie w mocy postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa

Strona wygrywająca

Prokurator Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia – Krzyki Zachód

Strony

NazwaTypRola
M. W.osoba_fizycznaskarżąca
Prokurator Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia – Krzyki Zachódorgan_państwowyorgan prowadzący postępowanie
Justyna Dubieńskaosoba_fizycznaprokurator (wskazana w zarzutach)

Przepisy (8)

Główne

k.p.k. art. 437 § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 465 § 1 i 2

Kodeks postępowania karnego

Pomocnicze

k.k. art. 231 § 1

Kodeks karny

Czyn z art. 231 § 1 k.k. był przedmiotem postępowania, którego dotyczyła odmowa wszczęcia śledztwa.

k.k. art. 258 § 1

Kodeks karny

Czyn z art. 258 § 1 k.k. był jednym z czynów, w sprawie których prokurator odmówił wszczęcia śledztwa.

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

Czyn z art. 190 § 1 k.k. był jednym z czynów, w sprawie których prokurator odmówił wszczęcia śledztwa.

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Wspomniany w kontekście kumulacji przepisów karnych.

k.k. art. 12

Kodeks karny

Wspomniany w kontekście popełnienia czynu wspólnie i w porozumieniu.

k.p.k. art. 17 § 1 pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa prawna odmowy wszczęcia śledztwa z uwagi na brak danych uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Ocena prokuratora o braku podstaw do wszczęcia śledztwa była trafna. Zarzuty skarżącej są subiektywne, absurdalne i nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. Zażalenie skarżącej stanowiło powielenie zawiadomienia o przestępstwie i nie zawierało logicznych argumentów. Brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia.

Odrzucone argumenty

Postanowienie prokuratora było bezpodstawne. Prokurator działała w grupie przestępczej. Prokurator zataiła dowody i okoliczności. Postanowienie zostało wydane w wyniku przestępstwa. Istnieją dowody na wyłudzanie podatków i udaremnianie uwłaszczenia mieszkań. Prokuratorzy zmówili się, aby blokować wyjaśnienie przestępczych procedur.

Godne uwagi sformułowania

zażalenie jest oczywiście bezzasadne ocena zawiadomienia o przestępstwie zawarta w zaskarżonym postanowieniu jest trafna i słuszna oskarżanie o przynależność do zorganizowanej grupy przestępczej, niezależnie od tego, czym ona się zajmuje, kolejnych funkcjonariuszy publicznych, którzy wydali niekorzystne dla niej decyzje jest charakterystyczne dla działań M. W. brak jest jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia zażalenia, będącego powieleniem zawiadomienia o przestępstwie i nie zawierającego innych logicznych argumentów uzasadniających nietrafność zaskarżonego postanowienia

Skład orzekający

Wiesław Rodziewicz

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie standardowej procedury rozpoznawania zażaleń na postanowienia o odmowie wszczęcia śledztwa oraz oceny zarzutów wobec prokuratorów."

Ograniczenia: Sprawa ma charakter proceduralny i opiera się na specyficznych zarzutach skarżącej, które zostały odrzucone jako bezzasadne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy rutynowej procedury zażaleniowej w postępowaniu karnym, gdzie sąd utrzymał w mocy postanowienie prokuratora o odmowie wszczęcia śledztwa. Zarzuty skarżącej, choć barwne, zostały uznane za bezzasadne.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III Kp 996/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Wiesław Rodziewicz Protokolant: Patrycja Korż Prokurator Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia – Krzyki Zachód: nie stawił się zawiadomiony prawidłowo po rozpoznaniu zażalenia M. W. z dnia 16 czerwca 2011r. /data wpływu/ na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia – Krzyki Zachód z dnia 30 maja 2011r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o czyn z art. 231 § 1 k.k. w sprawie 2 Ds. 535/11 na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 465 § 1 i 2 k.p.k. postanawia zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy UZASADNIENIE W dniu 30 maja 2011r. Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia – Krzyki Zachód wydała postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez prokurator Justynę Dubieńską, polegającego na działaniu w grupie przestępczej mającej na celu legalizowanie procederów przestępczych w postępowaniu 2 Ds. 475/11, usunięcie pokrzywdzonej z pracy w kontroli podatkowej w związku z wykrywaniem przez nią przestępstw podatkowych, pozbawienie jej i szeregu innych osób mieszkania nieustalonej wartości, legalizację procederów przestępczego uwłaszczenia mieszkań i udaremniania uwłaszczania mieszkań na szkodę M. W. , kierowania wobec niej gróźb karalnych celem powstrzymania jej przed ujawnianiem popełnionych przez nich przestępstw wyżej wymienionych, na jej szkodę tj. o czyn z art. 258 § 1 k.k. i art. 231 § 1 k.k. i art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. wobec stwierdzenia, że brak jest danych uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego – na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. Na powyższe postanowienie M. W. złożyła w terminie zawitym zażalenie, podnosząc, że jest ono bezpodstawne. Skarżąca podała m.in., że zostało ono wydane w wyniku przestępstwa, a sporządzająca je prokurator jest członkiem zorganizowanej grupy przestępczej. Zdaniem M. W. prokurator „zataiła” wskazane przez nią okoliczności i przytoczone na ich poparcie dowody świadczące o procederach przestępczych i działaniach prowadzonych w interesie zorganizowanej grupy przestępczej, a wymierzonych przeciwko skarżącej, spółdzielcom i wyrządzonych ogromnych szkodach majątkowych Skarbowi Państwa i oparciu rozstrzygnięcia na działaniach w/w osób rozpoznanych w oderwaniu od opisanego ścisłego związku przyczynowo - skutkowego z opisanymi procedurami przestępczymi. Skarżąca zarzuciła, że prokurator postąpiła analogicznie, jak inni prokuratorzy rozpoznający jej doniesienia, co świadczy o ich zmowie i blokowaniu wyjaśnienia przestępczych procedur. Zarzuciła, że prokurator nie odparła żadnych zarzutów i twierdzeń pokrzywdzonej, lecz je zataiła. Nadto pokrzywdzona podała, że procedery przestępcze skierowane przeciwko państwu były i są prowadzone w dalszym ciągu i polegają na wyłudzaniu od 10 lat podatków od Skarbu Państwa. Proceder przestępczego działania polegał również na udaremnianiu uwłaszczenia mieszkań dla 2.000 spółdzielców. Pokrzywdzona wskazała, iż prokurator nie tylko świadomie uchyliła się od wykrycia obu procederów przestępczych, ale wszystkimi podjętymi czynnościami świadomie nie dopuszczała do ujawnienia żadnego szczegółu o ich prowadzeniu. Pokrzywdzona nadmieniła również, iż po zawiadomieniu przez nią Prokuratur o wyłudzeniach podatków i prowadzenia innych opisanych przez nią procedur przestępczych nasiliły się podejmowane w stosunku do niej działania zastraszające m.in. grożono jej śmiercią. Miało to miejsce w budynkach Prokuratury i Sądu, co jest dowodem na to, iż Prokuratura i Sądy prowadzą procedery przestępcze, których dotyczyło zawiadomienie pokrzywdzonej. Wskazując na powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i kontynuowanie śledztwa w trybie pilnym. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Ocena zawiadomienia o przestępstwie złożonego przez M. W. zawarta w zaskarżonym postanowieniu jest trafna i słuszna. M. W. po raz kolejny, na podstawie subiektywnych i absurdalnych ocen, sformułowała oskarżenie funkcjonariusza publicznego, tym razem prokuratora, o udział w zorganizowanej grupie przestępczej tylko dlatego, że dokonała czynności niezgodnie z oczekiwaniami skarżącej. Podkreślić należy, że oskarżanie o przynależność do zorganizowanej grupy przestępczej, niezależnie od tego, czym ona się zajmuje, kolejnych funkcjonariuszy publicznych, którzy wydali niekorzystne dla niej decyzje jest charakterystyczne dla działań M. W. . Brak jest jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia zażalenia, będącego powieleniem zawiadomienia o przestępstwie i nie zawierającego innych logicznych argumentów uzasadniających nietrafność zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, Sąd nie uwzględnił zażalenia i zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI