III Kp 85/13

Sygn. akt III Kp 85/13 Postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania Dnia 24 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Lidia Hojeńska Protokolant: Edyta Makowska Prokurator Prokuratury Apelacyjnej Jarosław Dyko po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2013 roku, sygn. akt Ap V Ds. 24/12/Sp(c) o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobec M. D. na podstawie art. 249 § 1 k.p.k. i art.258 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 263 § 2 k.p.k. postanawia przedłużyć do dnia 29 kwietnia 2013 r., tymczasowe aresztowanie zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieście z dnia 31 października 2012 roku, sygn. akt II Kp 1028/12 wobec M. D. , syna B. i W. z domu K. urodzonego (...) w W. , podejrzanego o to, że: I. w okresie od września 2011 roku do listopada 2011 roku, wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) , A. M. i M. M. (2) kierował działającą na terenie P. , w tym we W. , w S. , w okolicach K. i S. , a także w B. oraz w M. i innych miejscowościach Królestwa H. , zorganizowaną grupą przestępczą w skład której w różnych okresach czasu wchodzili również S. S. , Ł. J. , J. S. , J. K. , D. Z. , A. K. , A. T. oraz inne nieustalone osoby, w tym mężczyzna o pseudonimie (...) , mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na wytwarzaniu, przewozie i wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany i kokainy oraz znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy i mefedronu, tj. o czyn z art. 258 § 3 k.k. , II. w okresie od września 2011 roku do listopada 2011 roku, wspólnie i w porozumieniu z M. M. (1) , A. M. i M. M. (2) , kierując działającą na terenie Polski, w tym we W. , w S. , w okolicach K. i S. , a także w B. oraz w M. i innych miejscowościach Królestwa (...) , zorganizowaną grupą przestępczą opisaną w punkcie I postanowienia, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, trzykrotnie polecił J. S. przewiezienie z H. przez N. do P. przez przejścia graniczne w Z. i K. znacznych ilości narkotyków, w tym jednokrotnie substancji psychotropowych w postaci amfetaminy i mefedronu o łącznej wadze nie mniejszej niż 11.500 gramów oraz dwukrotnie środka odurzającego w postaci marihuany o łącznej wadze nie mniejszej 10.000 gramów, a następnie wprowadzenie ich do obrotu wbrew przepisom art. 33-35 i 37 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, które J. S. przekazał zgodnie z udzielonymi mu instrukcjami innym osobom, tj. amfetaminę i mefedron w całości K. W. we W. , marihuanę R. P. w S. w ilości nie mniejszej niż 5.000 gramów oraz nieustalonemu mężczyźnie w okolicach S. w ilości nie mniejszej niż 5.000 gramów, celem ich dalszej odsprzedaży, tj. o czyn z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 31 października 2012 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieście zastosował wobec M. D. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania uznając, iż popełnienie przez podejrzanego zarzucanych mu przestępstw zostało z dużym prawdopodobieństwem potwierdzone zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Zważyć należy, iż do chwili obecnej nie wystąpiły żadne okoliczności uzasadniające uchylenie bądź zmianę stosowanego wobec podejrzanego środka zapobiegawczego. Zebrany dotychczas w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przygotowawczym materiał dowodowy, w szczególności w postaci wyników przeszukań, oględzin, zabezpieczonych podczas nich dowodów rzeczowych, wyjaśnień współpodejrzanych, wskazuje na duże prawdopodobieństwo, że podejrzany dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów. Zważyć należy, iż czyny, których popełnienie zarzuca się podejrzanemu, związane są z działaniem w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, która zajmowała się popełnianiem przestępstw polegających na wytwarzaniu, przewozie i wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, w postępowaniu przeciwko osobom działającym w zorganizowanej grupie przestępczej obawa matactwa jest realna z racji wzajemnych powiązań bądź zależności między członkami tej grupy. Specyfika powiązań istniejących w ramach zorganizowanych grup przestępczych, czyni uzasadnioną obawę przenoszenia tych relacji na kwestie procesowe związane z bytem procesu, a konkretnie jego zakłócaniem w sposób wskazany w przepisie art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k. Wystarczy zatem, że dowody wskazują na tego typu powiązania przestępcze, by wniosek o uzasadnionej obawie matactwa mógł być z nich wyprowadzony w sposób uprawniony (por. postanowienie SA w Katowicach z dnia 5 maja 2006 roku, II AKz 281/06). Nie przesądzając w żaden sposób o winie i sprawstwie podejrzanego – należy przy tym zważyć, iż prawdopodobieństwo popełnienia przez M. D. zarzucanych mu czynów, przy uwzględnieniu ich doniosłości, uzasadnia twierdzenie o realności wymierzenia podejrzanemu surowej kary pozbawienia wolności. Zaś waga postawionych zarzutów, w tym zarzut kierowania zorganizowaną grupą przestępczą, uzasadnia przekonanie, iż M. D. przebywając na wolności może utrudniać prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne, w szczególności może ukrywać się przed wymiarem sprawiedliwości. Charakter sprawy (zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej), wzajemne powiązania poszczególnych podejrzanych, rodzą uzasadniają obawę, że M. D. będąc na wolności mógłby w sposób niedozwolony wpływać na toczące się postępowanie, choćby poprzez nakłanianie wymienionych osób do składania korzystnych dla niego wyjaśnień czy zeznań, dążąc w ten sposób wręcz do zniwelowania roli jaką ewentualnie odegrał w zarzuconym mu procederze. Te wszystkie powyżej wskazane okoliczności przemawiają za stwierdzeniem, że jedynie tymczasowe aresztowanie zabezpieczy prawidłowy tok postępowania w sprawie. Z uwagi na wielość czynności procesowych, które należy jeszcze w sprawie wykonać, śledztwa nie zdołano ukończyć przed upływem terminu zastosowanego środka zapobiegawczego. W dalszym ciągu niezbędne jest wykonanie kolejnych czynności procesowych w tym m.in. zatrzymanie i ogłoszenie zarzutów kolejnym osobom współdziałającym w przestępczym procederze, odtworzenie uzyskanych materiałów z kontroli i utrwalania rozmów telefonicznych, skierowanie kolejnych wniosków o udzielenie międzynarodowej pomocy prawnej. Nie zachodzą przy tym wobec podejrzanego okoliczności określone w art. 259 k.p.k. , które uzasadniałyby odstąpienie od stosowania tymczasowego aresztowania. Mając powyższe na uwadze, a nadto uwzględniając charakter i okoliczności sprawy, w szczególności wagę postawionych podejrzanemu zarzutów, konieczność przeprowadzenia jeszcze wielu czynności procesowych, jak również uznając, iż jedynie przedłużenie stosowania wobec podejrzanego M. D. tymczasowego aresztowania pozwoli zabezpieczyć prawidłowy tok postępowania karnego – orzeczono jak na wstępie.