III Kp 1126/10

Sygn. akt. III Kp 1126/10 POSTANOWIENIE Dnia 10 listopada 2010 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO Mariusz Wiązek Protokolant: Edyta Makowska Prokurator Prokuratury Okręgowej – Robert Mielczarek po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 5 listopada 2010 roku (data wpływu), sygn. akt 2 Ds. 155/10 o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobec S. S. na podstawie art. 263 § 2 k.p.k. postanawia przedłużyć do dnia 19 lutego 2011 roku, tj. na okres kolejnych trzech miesięcy tymczasowe aresztowanie zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 22 sierpnia 2010r., sygn. akt II Kp 764/10 wobec S. S. , s. R. i H. z domu K. , urodzonego w dniu (...) w W. , podejrzanego o to, że: w dniu 19 sierpnia 2010 roku w mieszkaniu przy ul. (...) we W. , działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia C. B. , kilkakrotnie ugodził go nożem w okolice górnej części klatki piersiowej, powodując u w/w rany kłute skutkujące zgonem z powodu wykrwawienia, tj. o czyn z art. 148 § 1 k.k. I UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2010r., sygn. akt II Kp 764/10 Sąd Rejonowy dla Wrocławia –Fabrycznej zastosował wobec S. M. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania uznając, iż popełnienie przez podejrzanego zarzucanego mu przestępstwa zostało z dużym prawdopodobieństwem potwierdzone zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Do chwili obecnej nie wystąpiły żadne okoliczności uzasadniające uchylenie bądź zmianę stosowanego wobec podejrzanego środka zapobiegawczego. Zebrany dotychczas w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przygotowawczym materiał dowodowy, w szczególności w postaci zeznań świadka A. K. , świadka A. S. , świadka J. M. (1) , świadka B. W. , świadka H. M. , a nadto wyniki oględzin zwłok z dokumentacją fotograficzną, wyniki wizji lokalnej, a częściowo także wyjaśnienia podejrzanego wskazują na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanego mu czynu. Wobec powyższego zachodzi ogólna podstawa stosowania środków zapobiegawczych opisana w art. 249 § 1 k.p.k. Nie ustała uprawniająca do stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania obawa matactwa procesowego ze strony podejrzanego oraz nakłaniania przez niego innych osób do złożenia fałszywych zeznań. Podkreślić należy, że świadkami w niniejszej sprawie są osoby znane podejrzanemu, z którymi łączą go więzy o charakterze rodzinnym, towarzyskim i uczuciowym – jego konkubina A. K. , siostra A. M. i jej konkubent P. K. , koledzy z pracy P. B. , J. M. (2) . Powyższe czyni realnym niebezpieczeństwo, że podejrzany przebywając na wolności mógłby utrudniać postępowanie poprzez nakłanianie tych osób do składania korzystnych dla niego zeznań. Podkreślić należy przy tym, że z dotychczas zebranych dowodów wynika, że podejrzany podjął działania, które można poczytywać za próby matactwa- oddalił się z miejsca zdarzenia, rozmawiał na ten temat z P. B. , jedynym naocznym świadkiem oraz innymi uczestnikami śledztwa. Co więcej – nie przesądzając w żaden sposób o winie i sprawstwie podejrzanego – należy zważyć, iż prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego S. S. zarzucanego mu czynu, przy uwzględnieniu jego doniosłości, wszak podejrzany pozostaje pod zarzutem dokonania zbrodni z art. 148 § 1 k.k. , uzasadnia twierdzenie o realności wymierzenia podejrzanemu surowej kary pozbawienia wolności o jakiej mowa w art. 258 § 2 k.p.k. Powyższe dodatkowo uzasadnia przekonanie, iż podejrzany przebywając na wolności może utrudniać prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne, w szczególności może ukrywać się przed wymiarem sprawiedliwości bądź w inny bezprawny sposób wpływać na toczące się postępowanie. Obawa ta jest realna, zważywszy na to, iż podejrzany nie przebywał w miejscu stałego zamieszkania. Nie bez znaczenia jest również dotychczasowy tryb życia podejrzanego, jego wielokrotna karalność i skłonność do nadużywania alkoholu. W ocenie Sądu jedynie przedłużenie wobec wymienionego izolacyjnego środka zapobiegawczego, jakim jest tymczasowe aresztowanie, pozwoli zabezpieczyć prawidłowy tok prowadzonego postępowania karnego, a tym samym uniemożliwić podejrzanemu podjęcie jakikolwiek ewentualnych prób bezprawnych działań mogących je destabilizować. W toku śledztwa przeprowadzono liczne czynności procesowe, jednak w celu prawidłowego zakończenia postępowanie przygotowawczego należy je kontynuować. W okresie tymczasowego aresztowania podejrzanego przesłuchano wielu świadków, uzyskano opinię z badań biologicznych, przeprowadzono wizje lokalną, zabezpieczono dowody rzeczowe. Obecnie oczekuje się kolejną opinię z zakresu badań biologicznych, nadto należy przesłuchać kolejnych świadków, uzyskać informacje od pretorów telefonii komórkowych, opinię z sekcji zwłok C. B. . Konieczne jest także poddanie podejrzanego badaniom psychiatrycznym. Zważyć nadto należy, iż w stosunku do podejrzanego S. S. nie zachodzą warunki uzasadniające odstąpienie od stosowania przedmiotowego środka zapobiegawczego, określone w art. 259 § 1 k.p.k. W toku postępowania nie podnoszono żadnych miarodajnych okoliczności przemawiających za odstąpieniem od stosowania tymczasowego aresztowania, co zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą obciąża stronę która domaga się zastosowania powyższego przepisu (por. postanowienie SA w Krakowie II AKz 144/06, KZS 2006/5/40, postanowienie SA w Lublinie II AKa 470/09). Mając zatem na uwadze, iż środki zapobiegawcze o mniej dolegliwym charakterze niż środek zastosowany, mógłby nie wypełnić swej roli, tj. nie zabezpieczyć w sposób prawidłowy toczącego się postępowania, Sąd – działając na podstawie powołanych przepisów – orzekł jak na wstępie.