III Kp 449/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy we Wrocławiu, Wydział III Karny, postanowieniem z dnia 14 marca 2013 roku, przedłużył tymczasowe aresztowanie wobec M. P. o kolejne trzy miesiące, do dnia 18 czerwca 2013 roku. Aresztowanie zostało pierwotnie zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 20 grudnia 2012 roku. Sąd Okręgowy stwierdził, że nie wystąpiły okoliczności uzasadniające uchylenie lub zmianę środka zapobiegawczego. Zebrany materiał dowodowy, w tym zeznania świadków, wyjaśnienia współpodejrzanych, oględziny, zabezpieczone dowody rzeczowe, opinie biegłych, bilingi i monitoring, wskazują na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanego mu czynu z art. 159 k.k. i art. 158 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Sąd uznał, że nadal istnieje obawa matactwa procesowego ze strony podejrzanego oraz nakłaniania innych osób do składania fałszywych zeznań, co uzasadnia stosowanie tymczasowego aresztowania. Dodatkowo, grożąca podejrzanemu surowa kara pozbawienia wolności stanowi samodzielną przesłankę stosowania tego środka. Sąd podkreślił potrzebę kontynuowania szeregu czynności procesowych, w tym konfrontacji, ustalenia pozostałych uczestników zdarzenia, przesłuchania świadków, uzyskania opinii biegłych (w tym sądowo-psychiatrycznej) oraz analizy kryminalnej bilingów, aby zakończyć postępowanie przygotowawcze. Sąd odrzucił możliwość odstąpienia od stosowania tymczasowego aresztowania, wskazując, że nie zachodzą przesłanki z art. 259 § 1 k.p.k., a środki mniej dolegliwe mogłyby nie zapewnić prawidłowego toku postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie stosowania i przedłużania tymczasowego aresztowania w sprawach o poważne przestępstwa, zwłaszcza gdy zachodzi obawa matactwa i grozi surowa kara.
Dotyczy konkretnej fazy postępowania (przedłużenie aresztu) i specyfiki zarzucanych czynów.
Zagadnienia prawne (2)
Czy istnieją podstawy do przedłużenia tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego M. P. o kolejne trzy miesiące?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do przedłużenia tymczasowego aresztowania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że nadal istnieje wysokie prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego czynu, obawa matactwa procesowego oraz realność wymierzenia surowej kary pozbawienia wolności. Konieczne jest również przeprowadzenie dalszych czynności procesowych w celu prawidłowego zakończenia postępowania.
Czy zachodzą przesłanki do odstąpienia od stosowania tymczasowego aresztowania wobec podejrzanego M. P. na podstawie art. 259 § 1 k.p.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od stosowania tymczasowego aresztowania.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że nie podniesiono miarodajnych okoliczności przemawiających za odstąpieniem od stosowania tymczasowego aresztowania, a środki mniej dolegliwe mogłyby nie zapewnić prawidłowego toku postępowania.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. P. | osoba_fizyczna | podejrzany |
| Prokurator Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu | organ_państwowy | wnioskodawca |
| R. W. | osoba_fizyczna | uczestnik bójki |
Przepisy (10)
Główne
k.p.k. art. 263 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 159
Kodeks karny
k.k. art. 158 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks karny
k.k. art. 157 § § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 249 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 257 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 259 § § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego czynu. • Obawa matactwa procesowego i nakłaniania do składania fałszywych zeznań. • Grożąca surowa kara pozbawienia wolności. • Konieczność przeprowadzenia dalszych czynności procesowych. • Niewystarczalność środków mniej dolegliwych.
Godne uwagi sformułowania
nie wystąpiły żadne okoliczności uzasadniające uchylenie bądź zmianę stosowanego wobec podejrzanego środka zapobiegawczego • zachodzi ogólna podstawa stosowania środków zapobiegawczych • Nie ustała uprawniająca do stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania obawa matactwa procesowego • prawdopodobieństwo popełnienia przez niego zarzucanego mu czynu, przy uwzględnieniu jego doniosłości – wszak oraz podejrzany pozostaje pod zarzutem popełnienia przestępstwa stypizowanego w art. 159 k.k. zagrożonego karą pozbawienia wolności do lat 8, uzasadnia twierdzenie o realności wymierzenia podejrzanemu surowej kary pozbawienia wolności • jedynie przedłużenie wobec wymienionego izolacyjnego środka zapobiegawczego, jakim jest tymczasowe aresztowanie, pozwoli zabezpieczyć prawidłowy tok prowadzonego postępowania karnego • nie zachodzą warunki uzasadniające odstąpienie od stosowania przedmiotowego środka zapobiegawczego, określone w art. 259 § 1 k.p.k.
Skład orzekający
Mariusz Wiązek
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania i przedłużania tymczasowego aresztowania w sprawach o poważne przestępstwa, zwłaszcza gdy zachodzi obawa matactwa i grozi surowa kara."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej fazy postępowania (przedłużenie aresztu) i specyfiki zarzucanych czynów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy rutynowej procedury przedłużenia tymczasowego aresztowania, ale zawiera szczegółowe uzasadnienie przesłanek stosowania tego środka, co jest cenne dla prawników procesowych.
“Kiedy sąd przedłuża areszt? Kluczowe przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.