III Kp 210/14

Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia-Stare Miasto prowadziła śledztwo w sprawie popełnienia przez J. W. czynów z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. oraz art. 286 § 1 k.k. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k., polegających na doprowadzeniu pokrzywdzonego E. G. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 528.705 zł (czyn I) oraz 168.000 zł (czyn II). Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2013 r. prokurator umorzył postępowanie w stosunku do czynu I wobec przedawnienia karalności, a w stosunku do czynu II wobec faktu, iż w tej samej sprawie toczyło się postępowanie, które zostało prawomocnie zakończone. Pokrzywdzony E. G. złożył zażalenie, zarzucając prokuratorowi błędy w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy we Wrocławiu, rozpoznając zażalenie, uznał je za bezzasadne. Sąd stwierdził, że karalność czynu z punktu I ustaje z uwagi na upływ 15 lat od jego popełnienia, zgodnie z art. 101 § 1 pkt 2a k.k. W odniesieniu do czynu II, sąd wskazał, że zachodzi podstawa do umorzenia postępowania z uwagi na fakt, iż w tej samej sprawie toczyło się postępowanie, które zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt III Kp 133/09, z powodu braku znamion czynu zabronionego. W związku z tym Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie prokuratora.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający