III Kp 1480/12

Sygn. akt III Kp 1480/12 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Zbigniew Moska Protokolant: Agnieszka Kuriata przy udziale prokuratora - B. T. po rozpoznaniu zażalenia pokrzywdzonego - (...) sp. z o.o. na postanowienie KP W. z dnia 29 czerwca 2012 r. zatwierdzone przez Asesora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia – Krzyki Zachód we W. z dnia 29 czerwca 2012r. o sygn. akt 1 Ds. 1938/12 w przedmiocie umorzenia śledztwa na podstawie art. art. 437 § 1 k.p.k. i art. 465 § 1 i 2 k.p.k. postanowił: uwzględnić zażalenie pokrzywdzonego - (...) sp. z o.o. i uchylić zaskarżone postanowienie w przedmiocie umorzenia śledztwa UZASADNIENIE Dnia 29 czerwca 2012 r. Asesor Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia – Krzyki Zachód we W. zatwierdził postanowienie o umorzeniu śledztwa wydane tego samego dnia przez KP W. w sprawie mającego miejsce w B. przy ul. (...) w okresie od 24 marca 2012 r. do 17 kwietnia 2012 r. zaboru w celu przywłaszczenia 139 palet z profilami aluminiowymi o wadze 66 ton z czystego aluminium o łącznej wartości 420.000 zł. na szkodę (...) sp. z o.o. to jest o czyn z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 294 § 1 kk wobec braku dostatecznych danych uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa ( art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. ). Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia składa się z trzech zdań. Z pierwszego zdania wynika, że prowadzone było śledztwo i jakie, zaś drugie i trzecie zdanie brzmi następująco "w toku wykonywanych czynności wykonano szereg czynności procesowych w wyniku których nie zebrano dostatecznych danych uzasadniających podejrzenie popełnienie przestępstwa. W związku z powyższym postanowiono jak we wstępie". Postanowienie to zaskarżył prezes zarządu pokrzywdzonej spółki (...) sp. z o.o. zarzucając mu, na podstawie art. 427 § 1 i 2 i art. 438 pkt 1 kpk , naruszenie przepisów postępowania, polegające na przyjęciu, że brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienie przestępstwa. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy prokuratorowi celem wyjaśnienia wskazanych w zażaleniu okoliczności. Prokurator orzekający w przedmiocie zażalenia na umorzenie śledztwa, nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia i przekazał akta sprawy wraz z zażaleniem do niewłaściwego Sądu, który przekazał je następnie do Sądu Okręgowego we Wrocławiu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie pełnomocnika pokrzywdzonego zasługuje w całości na uwzględnienie. Analiza przedmiotowej sprawy w połączeniu z argumentacją przedstawioną przez skarżącego wskazuje, iż prokurator nie dopełnił wszystkich wymaganych czynności zmierzających do ustalenia, czy zaistniało przestępstwo wskazane w treści zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu Okręgowego decyzja o zatwierdzeniu postanowienia o umorzeniu śledztwa została podjęta przedwcześnie, zaś uzasadnienie postanowienia o umorzeniu śledztwa nie spełnia wymogów określonych w art. 322 § 2 kpk . Prokurator zaniechał zgromadzenia materiału dowodowego, który byłby wystarczający do podjęcia prawidłowej decyzji merytorycznej odnośnie umorzenia śledztwa w sprawie popełnienia przestępstwa na szkodę spółki (...) sp. z o.o. Jednocześnie nie przeprowadził wnikliwej oceny materiału dowodowego już zebranego w sprawie, a uzasadnienie jego decyzji cechuje się takim stopniem ogólnikowości i lakoniczności, że nie sposób w ogóle ustalić, jakie przesłanki legły u podstaw zaskarżonej decyzji. Nie wskazano bowiem ani dowodów, na których się oparto podejmując decyzję, ani żadnych argumentów oceniających nawet te nieliczne dowody, które zebrano. Należy podkreślić, że niezbędną częścią składową postanowienia o umorzeniu śledztwa jest uzasadnienie (art. 94 § 1 pkt 5). Jego kształt zależy przede wszystkim od przyczyny umorzenia. Jeżeli umorzenie następuje z przyczyn prawnych, w uzasadnieniu należy przede wszystkim wykazać istnienie okoliczności niepozwalających na kontynuowanie postępowania. W razie natomiast umorzenia postępowania z przyczyn faktycznych konieczne jest - jak trafnie przyjmuje § 229 ust. 2 reg. prok. - zwięzłe przedstawienie czynności, jakich dokonano i poczynionych ustaleń, oceny zebranych dowodów oraz wskazanie powodów, które zadecydowały o umorzeniu. Nie należy przy tym pomijać argumentów przemawiających przeciwko podjęciu decyzji o umorzeniu postępowania. W pierwszej kolejności podkreślić trzeba, że Sądowi trudno jest odnieść się do ustaleń okoliczności faktycznych sprawy, bowiem z uwagi na braki w zakresie gromadzenia materiału dowodowego w sprawie faktycznie nic nie zostało ustalone. Cały zebrany dotychczas w sprawie materiał dowodowy sprowadza się do dokumentów dołączonych do zawiadomienia pokrzywdzonego o popełnieniu przestępstwa, dokumentów rejestrowych spółki, przesłuchania przedstawiciela pokrzywdzonego oraz przesłuchania w charakterze świadków kolejnych pięciu osób (protokoły przesłuchań są przy tym ledwo widoczne przy zastosowanej - z nieznanego powodu - niezwykle drobnej czcionki). Należy zauważyć, że dokonano jedynie kilku czynności procesowych, choć pokrzywdzony wskazuje, że dokonano na jego szkodę kradzieży na niebagatelną kwotę 420.000 zł. Dla oceny zrealizowania ustawowych znamion kradzieży należało dokonać kompleksowej analizy dotyczącej funkcjonowania magazynów pokrzywdzonej spółki położonych przy ul. (...) w B. . Jak słusznie wskazuje pokrzywdzony, jest prawdopodobne, że do zaginięcia palet doszło przy bardzo prawdopodobnym współdziałaniu osób pracujących w parku magazynowym (...) . Jest oczywiste, że do zaboru takiej ilości palet - z uwagi na ich gabaryty - konieczny był udział co najmniej kilku osób, a do ich wywiezienia konieczny był pojazd typu TIR, który transportowałby taki ładunek kilka razy bądź co najmniej kilka tego typu pojazdów. Jak wskazuje pokrzywdzony spółka - w zakresie obsługi magazynów - była obsługiwana przez zewnętrzną firmę transportową, której samochody wyposażone były w nawigację (...) , a zatem istotne byłoby przesłuchanie tych kierowców oraz zbadanie odczytów (...) z okresu przełomu marca i kwietnia 2012 r. Powyższe mogłoby doprowadzić do wskazania miejsca przeznaczenia palet, tym bardziej, że do ich transportu wymagany był transport ciężarowy. Całkowicie zasadna jest uwaga pokrzywdzonego, że brak śladów włamania do magazynu nie świadczy bynajmniej o niedokonaniu kradzieży. Wydaje się raczej, że celowo zacierano ślady przestępstwa (m.in. odłączono monitoring poprzez kradzież dysku twardego), co uzasadnia przypuszczenie, że prawdopodobny jest udział osób zatrudnionych bądź współpracujących z pokrzywdzoną spółką. Sąd zauważa, że przesłuchany w charakterze świadka przedstawiciel pokrzywdzonego - P. O. nie odpowiedział w trakcie przesłuchania na wiele pytań zadanych mu w trakcie tej czynności. Pomimo powyższego nie zobowiązano go do przedłożenia dokumentów, które wyjaśniłyby wątpliwości przesłuchującego, ani nie zobowiązano do tego bezpośrednio przedstawiciela pokrzywdzonego. Chodzi tu przede wszystkim o zasady gospodarki magazynowej funkcjonujące w magazynie pokrzywdzonego oraz osoby odpowiedzialne za magazyn. W okolicznościach przedmiotowej sprawy istotnym byłoby też przesłuchanie w charakterze świadka osoby, która dokonywała wyceny strat z ramienia ubezpieczyciela (w aktach sprawy znajduje się przecież zgoda na udostępnienie akt pracownikowi (...) SA - k. 36) i ustalenie czy wypłata z tytułu ubezpieczenia nastąpiła (w takim wypadku ubezpieczyciel byłby także pokrzywdzonym) oraz na jakiej podstawie i czy przedstawiciel pokrzywdzonego podjął jakieś działania sprawdzające przy potencjalnie dużej kwocie roszczenia. Reasumując - zdaniem Sądu - całe śledztwo prowadzone było w sposób pobieżny i niedbały. Niedbałość posunięta była do tego stopnia, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia liczy trzy zdania. Co do merytorycznych aspektów śledztwa, stwierdzone w tym zakresie braki Prokurator winien usunąć poprzez podjęcie czynności wymienionych wyżej. Koniecznym jest też przesłuchanie wszystkich osób, które zajmowały się magazynem spółki (pracowników działu sprzedaży) z którego dokonano kradzieży palet, jak również rozważenie przesłuchania pracowników z magazynów sąsiednich. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak we wstępie.