III Kp 1458/12

Sąd Okręgowy we WrocławiuWrocław2012-12-20
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
tymczasowe aresztowanieprzedłużenie aresztunapad rabunkowykradzież z włamaniemprzemocgroźbypowrót do przestępstwakodeks karnykodeks postępowania karnego

Sąd Okręgowy we Wrocławiu przedłużył tymczasowe aresztowanie podejrzanemu R. K. o kolejne trzy miesiące, uznając potrzebę przeprowadzenia dalszych czynności procesowych i istnienie obawy ucieczki lub utrudniania postępowania.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu rozpoznał wniosek prokuratury o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobec R. K. Podejrzany jest oskarżony o popełnienie trzech napadów rabunkowych z użyciem przemocy, w tym z użyciem broni i groźbami pozbawienia życia. Sąd uznał, że nadal istnieją przesłanki do stosowania tymczasowego aresztowania, takie jak uprawdopodobnienie popełnienia czynów, obawa ucieczki, utrudniania postępowania oraz wysoka kara grożąca za popełnione przestępstwa. W związku z koniecznością przeprowadzenia dalszych czynności procesowych, takich jak przesłuchanie świadków czy wizje lokalne, sąd postanowił przedłużyć areszt do 26 marca 2013 roku.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu, rozpoznając wniosek Prokuratury Rejonowej w Oleśnicy, postanowił przedłużyć tymczasowe aresztowanie podejrzanego R. K. do dnia 26 marca 2013 roku. Areszt został zastosowany pierwotnie przez Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim we wrześniu 2012 roku. Sąd Okręgowy uznał, że nadal istnieją podstawy do stosowania tego środka zapobiegawczego, w tym znaczące uprawdopodobnienie popełnienia zarzucanych czynów, obawa ukrywania się podejrzanego lub utrudniania postępowania. Podkreślono potrzebę przeprowadzenia dalszych czynności procesowych, takich jak przesłuchanie świadków, wizje lokalne czy uzupełniające przesłuchanie podejrzanego, które nie mogły zostać zakończone w poprzednim terminie aresztowania. Sąd zwrócił uwagę na charakter i okoliczności popełnionych przestępstw (trzy napady rabunkowe z użyciem przemocy i groźbami), wcześniejszą karalność podejrzanego oraz fakt popełnienia czynów w warunkach powrotu do przestępstwa. Ponadto, zagrożenie wysoką karą pozbawienia wolności stanowi samoistną przesłankę do stosowania tymczasowego aresztowania. Sąd nie dopatrzył się okoliczności uzasadniających odstąpienie od stosowania tego środka zapobiegawczego, uznając, że środki o mniejszej dolegliwości mogłyby nie zapewnić prawidłowego zabezpieczenia postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, istnieją podstawy do przedłużenia tymczasowego aresztowania.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że nadal istnieje znaczące uprawdopodobnienie popełnienia zarzucanych czynów, obawa ucieczki lub utrudniania postępowania, a także konieczność przeprowadzenia dalszych czynności procesowych. Dodatkowo, charakter przestępstw, powrót do przestępstwa i grożąca wysoka kara uzasadniają stosowanie najsurowszego środka zapobiegawczego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przedłużenie tymczasowego aresztowania

Strony

NazwaTypRola
R. K.osoba_fizycznapodejrzany
Prokuratura Rejonowa w Oleśnicyorgan_państwowywnioskodawca
Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskimorgan_państwowysąd niższej instancji
M. G.osoba_fizycznawspółpodejrzany
M. M.osoba_fizycznawspółpodejrzany
P. D.osoba_fizycznawspółpodejrzany
P. P. (2)osoba_fizycznawspółpodejrzany
I. Z.osoba_fizycznapokrzywdzony
D. G.osoba_fizycznapokrzywdzony
I. P.osoba_fizycznapokrzywdzony
A. P.osoba_fizycznapokrzywdzony
L. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
M. U.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (11)

Główne

k.p.k. art. 263 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Przedłużenie tymczasowego aresztowania na okres trzech miesięcy jest możliwe w szczególnie uzasadnionych wypadkach, gdy inne czynności procesowe nie mogły zostać zakończone.

k.p.k. art. 249 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Ogólna dyrektywa stosowania środków zapobiegawczych, wymagająca uprawdopodobnienia popełnienia przestępstwa.

k.p.k. art. 258 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania, w tym obawa ucieczki lub ukrywania się.

k.p.k. art. 258 § § 2

Kodeks postępowania karnego

Przesłanka stosowania tymczasowego aresztowania w przypadku popełnienia przestępstw zagrożonych wysoką karą pozbawienia wolności.

k.k. art. 280 § § 1

Kodeks karny

Napad rabunkowy.

k.k. art. 64 § § 1

Kodeks karny

Powrót do przestępstwa.

k.k. art. 278 § § 1 i 5

Kodeks karny

Kradzież.

k.k. art. 275 § § 1

Kodeks karny

Zabór pojazdu mechanicznego.

k.k. art. 11 § § 2

Kodeks karny

Zbieg przepisów.

k.k. art. 280 § § 2

Kodeks karny

Napad rabunkowy z użyciem niebezpiecznego narzędzia.

Pomocnicze

k.p.k. art. 259

Kodeks postępowania karnego

Okoliczności wyłączające stosowanie tymczasowego aresztowania (nie występują w tej sprawie).

Argumenty

Skuteczne argumenty

Konieczność przeprowadzenia dalszych czynności procesowych (przesłuchania świadków, wizje lokalne, okazania, uzupełniające przesłuchanie podejrzanego). Istnienie obawy ucieczki lub ukrycia się podejrzanego. Wysokie prawdopodobieństwo utrudniania postępowania przez podejrzanego. Charakter i okoliczności popełnionych czynów (napady rabunkowe z użyciem przemocy i groźbami). Wcześniejsza karalność podejrzanego. Popełnienie czynów w warunkach powrotu do przestępstwa. Zagrożenie wysoką karą pozbawienia wolności.

Godne uwagi sformułowania

nie dopatrzono się przy tym istnienia przesłanek określonych w art. 259 k.p.k. spełniona jest dyrektywa ogólna, wyrażona w przepisie art. 249 § 1 k.p.k., mianowicie fakt popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu przestępstw został uprawdopodobniony w stopniu znacznym organowi prowadzącemu śledztwo nie można zatem zarzucić opieszałości w działaniu za stosowaniem wobec R. K. najsurowszego ze środków zapobiegawczych przewidzianych przez k.p.k. przemawia fakt, iż realna jest obawa ucieczki bądź ukrycia się podejrzanego nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu pozostaje również wcześniejsza karalność podejrzanego jak również fakt, iż popełnienia zarzucanych mu czynów miał on dopuścić się w warunkach powrotu do przestępstwa okoliczność ta, przy uprawdopodobnieniu w znacznym stopniu, że przestępstwa w rzeczywistości miały miejsce, stwarza realnym możliwość wymierzenia podejrzanemu surowej kary i stanowi samoistną przesłankę do stosowania tymczasowego aresztowania, określoną w art. 258 § 2 k.p.k.

Skład orzekający

Lidia Hojeńska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania tymczasowego aresztowania w sprawach o napady rabunkowe, zwłaszcza w warunkach recydywy i przy konieczności przeprowadzenia dalszych czynności procesowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej fazy postępowania (wniosek o przedłużenie aresztu) i konkretnego stanu faktycznego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy poważnych przestępstw (napady rabunkowe) i stosowania najsurowszego środka zapobiegawczego, co może być interesujące dla prawników karnistów i osób zainteresowanych wymiarem sprawiedliwości.

Sąd przedłuża areszt o kolejne 3 miesiące: czy to sprawiedliwe wobec podejrzanego o napady?

Dane finansowe

WPS: 171 033,6 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt. III Kp 1458/12 Postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania 20 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący – SSO Lidia Hojeńska Protokolant: Edyta Makowska Prokurator Prokuratury Rejonowej nie stawił się zawiadomiony prawidłowo po rozpoznaniu wniosku prokuratora Prokuratury Rejonowej w Oleśnicy z dnia 14 grudnia 2012 roku, sygn. akt Ds 912/12/Sp o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobec R. K. na podstawie art. 263 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 1 i 2 k.p.k. postanawia przedłużyć do 26 marca 2013 roku tymczasowe aresztowanie zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim z dnia 28 września 2012 roku, sygn. akt II Kp 575/12, wobec R. K. , s. P. I U. z domu P. , urodz. (...) w K. , podejrzanego o to, że: I. w dniu 20 kwietnia 2012 roku w S. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z M. G. , M. M. , P. D. i inną nieustaloną osobą dokonał napadu rabunkowego na pracowniku salonu jubilerskiego (...) I. Z. w ten sposób, że używając wobec niej siły fizycznej poprzez łapanie jej za szyję i pas, przyciśnięcie do podłogi a także skrępowanie jej rąk, nóg i ust za pomocą taśmy do pakowania doprowadzając ją do stanu bezbronności i następnie zabrał w celu przywłaszczenia z wystawy salonu różnego rodzaju wyroby ze złota w postaci łańcuszków, kolczyków, pierścionków, bransoletek o łącznej wartości 171.033,60 zł czym działał na szkodę D. G. , przy czym czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa tj. o czyn z art. 280 §1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. II. w dniu 20 września 2012 roku w K. , na terenie posesji nr (...) , działając wspólnie i porozumieniu z P. D. i P. P. (2) , używając przemocy w postaci psiknięcia gazem, a następnie przewracając na podłogę i narzucając koc na głowę I. P. oraz krępując ręce i nogi przewodami elektrycznymi doprowadzili ja do stanu bezbronności, po czym grożąc jej pozbawieniem życia zmusili do podania szyfru otwierającego znajdujący się w budynku sejf, z jego wnętrza dokonali zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie co najmniej 24000 zł, 100 euro, trzech złotych monet wartości 10000 zł, 27 srebrnych monet wartości 2700 zł i dwóch złotych bransoletek łącznej wartości 30000 zł, ponadto zabrali pokrzywdzonej złota biżuterię w postaci łańcuszka z zawieszką, pary kolczyków, obrączki z diamentami, pierścionka i bransoletki o łącznej wartości 20100 zl, nadto wychodząc zabrali ze stołu pieniądze w kwocie 920 zł oraz po uprzednim zaborze kluczyka z barku przywłaszczyli samochód marki P. (...) o nr rej (...) wartości (...) , w którym znajdował się portfel z dokumentami I. P. w postaci dowodu osobistego, prawa jazdy, kart bankomatowych oraz dowód rejestracyjny w/w pojazdu tj. mienie o łącznej wartości 190140 zł na szkodę I. i A. P. , przy czym R. K. i P. D. czynu tego dopuścili się w warunkach powrotu do przestępstwa tj. o czyn z art. 280 § 1 k.k. i art. 278 § 1 i 5 k.k. i art. 275 §1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 §1 k.k. III. w dniu 19 września 2012 roku w R. przy ul. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z P. D. i P. P. (2) , używając przemocy w postaci psiknięcia gazem w twarz L. K. , a następnie uderzając M. U. po całym ciele palka teleskopową oraz używając maczety i atrapy pistoletu doprowadzili w/w pokrzywdzonych do stanu bezbronności, a następnie dokonali zaboru w celu przywłaszczenia pieniędzy w kwocie co najmniej 8000 zł należących do M. U. , po czym zbiegli z miejsca zdarzenia, przy czym R. K. i P. D. czynu tego dopuścili się w warunkach powrotu do przestępstwa tj. o czyn z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. UZASADNIENIE W przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia 28 września 2012 roku Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim zastosował wobec podejrzanego R. K. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania w uzasadnieniu wskazując, że za zastosowaniem izolacyjnego środka zapobiegawczego przemawia fakt istnienia dużego prawdopodobieństwa, że podejrzany dopuścił się zarzucanych mu czynów, jak również realna zarówno obawa ukrywania się podejrzanego jak i utrudniania przez niego prowadzonego postępowania. Nie dopatrzono się przy tym istnienia przesłanek określonych w art. 259 k.p.k. , które uzasadniałyby odstąpienie od stosowania tego środka. W dniu 14 grudnia 2012 roku do tutejszego sądu wpłynął wniosek Prokuratury Rejonowej w Oleśnicy w kwestii przedłużenia tymczasowego aresztowania wobec R. K. na okres trzech miesięcy, tj. do dnia 26 marca 2013 roku. We wniosku, złożonym na zasadzie art. 263 § 2 k.p.k. , podniesiono, iż istnieje potrzeba wykonania czynności procesowych, których dotychczas nie przeprowadzono. Wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że wciąż aktualne są wszystkie przesłanki do stosowania tymczasowego aresztowania. Spełniona jest dyrektywa ogólna, wyrażona w przepisie art. 249 § 1 k.p.k. , mianowicie fakt popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu przestępstw został uprawdopodobniony w stopniu znacznym. Świadczą o tym wyniki dotychczas przeprowadzonego postępowania dowodowego, w szczególności: wyniki przeszukań, oględzin, zabezpieczone dowody rzeczowe, zeznania świadków, wyjaśnienia współpodejrzanych, jak również częściowo wyjaśnienia samego podejrzanego. Aby w sposób prawidłowy ukończyć postępowanie przygotowawcze należy wykonać jeszcze szereg czynności procesowych, które zostały określone we wniosku Prokuratora. Czynności te, to m.in. przesłuchanie dalszych świadków, przeprowadzenie wizji lokalnych, dokonanie okazań, przeprowadzenie uzupełniającego przesłuchania podejrzanego. W terminie zakreślonym w poprzednim postanowieniu o stosowaniu wobec podejrzanego tymczasowego aresztowania wykonywane były inne konieczne czynności procesowe, organowi prowadzącemu śledztwo nie można zatem zarzucić opieszałości w działaniu, a okoliczności przemawiające za przedłużeniem tymczasowego aresztowania, uznać można za "szczególne", w myśl przepisu art. 263 § 2 k.p.k. Za stosowaniem wobec R. K. najsurowszego ze środków zapobiegawczych przewidzianych przez k.p.k. przemawia fakt, iż realna jest obawa ucieczki bądź ukrycia się podejrzanego, w szczególności wziąwszy pod uwagę charakter i okoliczności popełnienia zarzucanych podejrzanemu czynów. W przypadku odstąpienia na obecnym etapie postępowania od stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego zachodzi również, w ocenie sądu, wysokie prawdopodobieństwo podjęcia przez podejrzanego działań zmierzających do utrudniania toczącego się postępowania, chociażby poprzez nakłanianie świadków do składania fałszywych zeznań. Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu pozostaje również wcześniejsza karalność podejrzanego jak również fakt, iż popełnienia zarzucanych mu czynów miał on dopuścić się w warunkach powrotu do przestępstwa. Nadto należy zauważyć, że podejrzanemu zarzuca się popełnienie przestępstw zagrożonych wysoką karą pozbawienia wolności. Okoliczność ta, przy uprawdopodobnieniu w znacznym stopniu, że przestępstwa w rzeczywistości miały miejsce, stwarza realnym możliwość wymierzenia podejrzanemu surowej kary i stanowi samoistną przesłankę do stosowania tymczasowego aresztowania, określoną w art. 258 § 2 k.p.k. Okoliczności określone w art. 259 k.p.k. natomiast nie występują. Mając zatem na uwadze, iż środki zapobiegawcze o mniej dolegliwym charakterze niż środek zastosowany, mogłyby nie wypełnić swej roli, tj. nie zabezpieczyć w sposób prawidłowy toczącego się postępowania, Sąd – działając na podstawie powołanych przepisów - orzekł jak na wstępie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI