III Kp 13/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy we Wrocławiu przedłużył tymczasowe aresztowanie podejrzanemu o usiłowanie zabójstwa, uznając, że nadal istnieją przesłanki do stosowania tego środka zapobiegawczego.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu, rozpoznając wniosek prokuratora, postanowił przedłużyć tymczasowe aresztowanie podejrzanego P. P. do dnia 16 kwietnia 2012 r. Sąd uznał, że popełnienie zarzucanego czynu (usiłowanie zabójstwa przy użyciu paralizatora i noża) jest w znacznym stopniu uprawdopodobnione, a dalsze stosowanie aresztu jest konieczne do zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, ze względu na potrzebę wykonania dalszych czynności dowodowych, takich jak badania biologiczne, obserwacja psychiatryczna i ponowne przesłuchanie podejrzanego. Sąd nie stwierdził przesłanek do odstąpienia od stosowania tymczasowego aresztowania.
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu, Wydział III Karny, przedłużył tymczasowe aresztowanie zastosowane wobec P. P. do dnia 16 kwietnia 2012 r. Środek ten został zastosowany pierwotnie postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 19 października 2011 r. wobec podejrzanego o usiłowanie pozbawienia życia S. B. poprzez porażenie paralizatorem i ugodzenie nożem, co spowodowało obrażenia naruszające czynności narządów ciała na czas powyżej siedmiu dni, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął. Sąd Okręgowy uznał, że popełnienie zarzucanego przestępstwa jest w znacznym stopniu uprawdopodobnione zebranym materiałem dowodowym, w tym zeznaniami świadków, pokrzywdzonego, historią choroby, opiniami sądowo-lekarskimi oraz wyjaśnieniami podejrzanego. Z uwagi na konieczność wykonania dalszych czynności procesowych, takich jak uzyskanie opinii z badań biologicznych, poddanie podejrzanego obserwacji sądowo-psychiatrycznej oraz ponowne przesłuchanie, śledztwa nie zdołano ukończyć przed upływem terminu aresztowania. Sąd uznał, że nadal istnieją przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania, określone w art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 1 i § 2 k.p.k., w tym charakter zarzucanego czynu i grożąca wysoka kara, co uzasadnia przekonanie o możliwości utrudniania postępowania. W ocenie sądu, jedynie przedłużenie tymczasowego aresztowania pozwoli zabezpieczyć prawidłowy tok postępowania karnego, a warunki uzasadniające odstąpienie od jego stosowania nie zachodzą.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją podstawy do przedłużenia tymczasowego aresztowania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że popełnienie zarzucanego czynu jest w znacznym stopniu uprawdopodobnione, a charakter zarzutu i grożąca wysoka kara uzasadniają przekonanie o możliwości utrudniania postępowania. Konieczność wykonania dalszych czynności dowodowych również przemawia za przedłużeniem aresztu w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
przedłużenie tymczasowego aresztowania
Strona wygrywająca
Prokurator
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. P. | osoba_fizyczna | podejrzany |
| S. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia-Śródmieścia | organ_państwowy | wnioskodawca |
Przepisy (13)
Główne
k.p.k. art. 263 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 249 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.k. art. 13 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 148 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.p.k. art. 249 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 258 § 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 259 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 263 § 1
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Konieczność wykonania dalszych czynności dowodowych (badania biologiczne, obserwacja psychiatryczna, ponowne przesłuchanie). Wysokie uprawdopodobnienie popełnienia zarzucanego czynu. Grożąca podejrzanemu wysoka kara pozbawienia wolności. Ryzyko utrudniania postępowania przez podejrzanego (ucieczka, ukrywanie się).
Godne uwagi sformułowania
fakt popełnienia przez podejrzanego zarzucanego mu przestępstwa jest w znacznym stopniu uprawdopodobniony już samoistną przesłankę stosowania tego środka wynikającą z art. 258 § 2 k.p.k. stanowi charakter stawianego podejrzanemu zarzutu oraz grożąca mu wysoka kara pozbawienia wolności jedynie przedłużenie wobec P. P. najsurowszego ze środków zapobiegawczych, jakim jest tymczasowe aresztowanie pozwoli zabezpieczyć prawidłowy tok prowadzonego postępowania karnego
Skład orzekający
Lidia Hojeńska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie stosowania i przedłużania tymczasowego aresztowania w sprawach o poważne przestępstwa, gdy konieczne są dalsze czynności dowodowe."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji procesowej, nie ustanawia nowych zasad interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowego przedłużenia tymczasowego aresztowania w toku postępowania karnego. Choć dotyczy poważnego przestępstwa, sama decyzja sądu ma charakter proceduralny i nie wnosi nowej wykładni prawa.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III Kp 13/12 POSTANOWIENIE o przedłużeniu tymczasowego aresztowania Dnia 12 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Lidia Hojeńska Protokolant: Edyta Makowska Prokurator Prokuratury Rejonowej- Justyna Dzieciuchowicz- Nowak po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 4 stycznia 2012 r. sygn. akt 3 Ds 366/11 o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobec P. P. na zasadzie art. 263 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 1 i § 2 k.p.k. postanawia przedłużyć do dnia 16 kwietnia 2012 r. tymczasowe aresztowanie, zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 19 października 2011 roku, sygn. akt V Kp 2044/11, wobec P. P. , s. G. i S. z domu A. , urodzonego (...) we W. , podejrzanego o to, że: w dniu 16 października 2011 roku we W. , działając w zamiarze pozbawienia życia S. B. , kilkakrotnie poraził go paralizatorem, a następnie kilkukrotnie ugodził go nożem kuchennym w okolice klatki piersiowej, kończyny górnej prawej oraz szyi, powodując u niego obrażenia w postaci licznych otarć naskórka na szyi, liczne rany w tym kłute twarzy, szyi, klatki piersiowej i kończyny górnej prawej, odmę opłucnową prawostronną i lewostronną, odmę śródpiersia oraz odmę tkanek miękkich szyi i klatki piersiowej, naruszające czynności narządów ciała na czas powyżej dni siedmiu, przy czym zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na skuteczną obronę pokrzywdzonego tj. o czyn z art. 13 §1 k.k. w zw. z art. 148 §1 k.k. i art. 157 §1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 października 2011 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieścia zastosował wobec P. P. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. Sąd Okręgowy uznał, że fakt popełnienia przez podejrzanego zarzucanego mu przestępstwa jest w znacznym stopniu uprawdopodobniony zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w szczególności za jego sprawstwem przemawiają zeznania świadków P. W. , J. K. , F. P. , A. T. , zeznania pokrzywdzonego S. B. , historia choroby pokrzywdzonego, opinie sądowo- lekarskie, jak również wyjaśnienia złożone przez podejrzanego. Jak wynika z akt sprawy, w toku dotychczas przeprowadzonego postępowania przygotowawczego wykonano szereg czynności zarówno w sferze zbierania dowodów osobowych, jak i materialnych. Z uwagi jednak na wielość czynności procesowych, które należy w sprawie wykonać, śledztwa nie zdołano ukończyć przed upływem terminu zastosowanego środka zapobiegawczego. W dalszym ciągu zachodzi konieczność uzyskania opinii z zakresu badań biologicznych, poddania podejrzanego obserwacji sądowo- psychiatrycznej, ponownego przesłuchania P. P. . W ocenie Sądu Okręgowego w dalszym ciągu istnieją w rozpoznawanej sprawie przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania, określone w art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 1 i § 2 k.p.k. Popełnienie zarzucanej podejrzanemu zbrodni zostało w znacznym stopniu uprawdopodobnione w wyniku dotychczas zebranego materiału dowodowego. Już samoistną przesłankę stosowania tego środka wynikającą z art. 258 § 2 k.p.k stanowi charakter stawianego podejrzanemu zarzutu oraz grożąca mu wysoka kara pozbawienia wolności. Okoliczność powyższa uzasadnia również przekonanie, iż podejrzany może utrudniać postępowanie karne, w szczególności może próbować ucieczki bądź ukrywania się przed wymiarem sprawiedliwości. W świetle dokonanych ustaleń, zdaniem Sądu Okręgowego, jedynie przedłużenie wobec P. P. najsurowszego ze środków zapobiegawczych, jakim jest tymczasowe aresztowanie pozwoli zabezpieczyć prawidłowy tok prowadzonego postępowania karnego. Sąd Okręgowy nie stwierdził w przypadku podejrzanego warunków uzasadniających odstąpienie od stosowania tymczasowego aresztowania, opisanych w art. 259 § 1 k.p.k. Z uwagi zatem na fakt, iż postępowania karnego nie można było ukończyć w terminie określonym w art. 263 § 1 k.p.k. , a także powody wskazane powyżej, orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI