III Kp 1257/10

Sygn. akt III Kp 1257/10 Postanowienie o przedłużeniu tymczasowego aresztowania Dnia 7 grudnia 2010 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Mariusz Wiązek Protokolant: Edyta Makowska Prokurator Prokuratury Rejonowej Romuald Jankowski po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia –Krzyki Zachód we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2010r. (data wpływu) sygn. akt 1 Ds.2696/10 o przedłużenie tymczasowego aresztowania wobec A. M. na podstawie art. 263 § 2 k.p.k. postanawia przedłużyć do dnia 8 marca 2011r., tj. na okres kolejnych trzech miesięcy tymczasowe aresztowanie zastosowane postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia –Krzyków z dnia 10 września 2010 roku, sygn. akt II Kp 810/10 wobec, A. M. , s. J. i W. z domu M. , urodzonego w dniu (...) w W. , podejrzanego o to, że: I. w dniu 26 lutego 2001 roku w W. w biurze P. w (...) mieszczącym się przy ul. (...) doprowadził E. i Z. S. do niekorzystnego rozporządzenia ich własnym mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 20.000,00 zł w ten sposób, że zawarł ze Z. S. umowę depozytu nieprawidłowego, z której nie miał zamiaru wywiązać się tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. II. w okresie od 09 października 2000 roku do 25 października 2000 roku w W. , prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą Agencja (...) przywłaszczył pieniądze w kwocie 30.000,00 zł wpłacone przez J. J. (2) w ten sposób, że zobowiązany warunkami umowy z dnia 09 października 2000 roku mającej doprowadzić do uzyskania przez J. J. (2) od Spółdzielni Mieszkaniowej (...) własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) i ul. (...) do dnia 15 listopada 2000 roku nie dokonał zwrotu wypłaconych pieniędzy pomimo upływu terminu określonego umową, tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. III. w okresie od 28 września 2000 roku do 18 października 2000 roku w W. prowadząc działalność gospodarczą pod nazwą Agencja (...) przywłaszczył pieniądze w kwocie 22.500,00 zł wpłacone przez D. G. w ten sposób, że zobowiązany warunkami umowy z dnia 28 września 2000 roku mającej doprowadzić do uzyskania przez D. G. od Spółdzielni Mieszkaniowej (...) własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego nr (...) przy ul. (...) do dnia 28 listopada 2000 roku nie dokonał zwrotu wpłaconych pieniędzy mimo upływu terminu określonego umową, tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. IV. we wrześniu i październiku 1999 roku w W. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził M. M. (2) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 5.200,00 zł w ten sposób, że zawarł z nim umowę na pomoc przy zamianie mieszkania, pobrał w/w kwotę przy czym z umowy tej nie miał zamiaru się wywiązać czym działał na szkodę M. M. (2) , tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. V. w dniu 12 maja 2009 roku w G. podrobił dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej w postaci weksla w ten sposób, że po wypełnieniu blankietu weksla wystawionego na kwotę 40.000,00 zł opatrzył go podpisem K. D. podrabiając podpis tej osoby, tj. o czyn z art. 310 § 1 k.k. VI. w dniu 25 maja 2009 roku w G. podrobił dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej w postaci weksla w ten sposób, że po wypełnieniu blankietu weksla wystawionego na kwotę 18.000,00 zł opatrzył go podpisem K. D. podrabiając podpis tej osoby, tj. o czyn z art. 310 § 1 k.k. VII. w okresie od 09 czerwca 2009 roku do 20 września 2009 roku podrobił dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej w postaci weksla w ten sposób, że po wypełnieniu 5 blankietów weksli wystawionych na łączną kwotę 144.000,00 zł opatrzył je podpisem K. D. podrabiając podpis tej osoby, tj. o czyn z art. 310 § 1 k.k. VIII. w okresie od 16 grudnia 2009 roku do 3 lutego 2010 roku podrobił dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej w postaci weksla w ten sposób, że po wypełnieniu blankietu weksla wystawionego na kwotę 60.000,00 zł opatrzył go podpisem K. D. podrabiając podpis tej osoby, tj. o czyn z art. 310 § 1 k.k. IX. w okresie od marca do czerwca 2009 roku w G. powołując się na wpływy w instytucjach państwowych, w tym znajomość z sędzią Sądu Okręgowego w Gdańsku oraz znajomość z adwokatem z W. i utwierdzając D. K. (1) w przekonaniu o istnieniu takich wpływów podjął się pośrednictwa załatwienia skrócenia wyroku pozbawienia wolności orzeczonego wobec Ł. G. (1) w zamian za korzyść majątkową, tj. kwotę 20.000,00 zł z czego faktycznie uzyskał od pokrzywdzonej 7.000,00 zł, tj. o czyn z art. 230 § 1 k.k. X. w okresie od 16 grudnia 2009 roku do 3 lutego 2010 roku w G. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził A. S. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 60.000,00 zł poprzez zawarcie umowy dotyczącej uzyskania lokalu mieszkalnego wprowadzając go w błąd co do zamiaru wywiązania się z przyjętego zobowiązania, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. XI. w okresie od 9 czerwca 2009 roku do 20 września 2009 roku w L. , gm. C. oraz w S. , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził T. G. (1) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 144.000,00 zł poprzez zawarcie umowy dotyczącej uzyskania lokalu mieszkalnego wprowadzając go w błąd co do zamiaru wywiązania się z przyjętego zobowiązania, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. XII. w dniu 23 maja 2009 roku w G. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził A. J. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 18.000,00 zł poprzez zawarcie umowy dotyczącej uzyskania lokalu mieszkalnego wprowadzając go w błąd co do zamiaru wywiązania się z przyjętego zobowiązania, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. XIII. w dniu 12 maja 2009 roku działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadził B. K. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 40.000,00 zł poprzez zawarcie umowy dotyczącej uzyskania lokalu mieszkalnego wprowadzając go w błąd co do zamiaru wywiązania się z przyjętego zobowiązania, tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. XIV. w okresie od kwietnia do maja 2010 roku we W. w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z P. F. doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem D. R. (1) w kwocie 19.000,00 zł w ten sposób, że pośrednicząc przy wykupie mieszkania przy ul. (...) od (...) Spółdzielni Mieszkaniowej z (...) przy ul. (...) wprowadził ją w błąd co do możliwości wykupu mieszkania oraz co do swojej tożsamości podając się za K. D. , co do tożsamości P. F. jako swojego syna, a także co do swojego zatrudnienia w charakterze D. w firmie (...) S.A. z siedzibą w G. , w następstwie czego uzyskał od D. R. (1) kwotę 19.000,00 zł w celu wpłacenia Spółdzielni Mieszkaniowej zaliczki na zakup mieszkania jednocześnie potwierdzając fakt przyjęcia pieniędzy na dwóch wekslach wystawionych na nazwisko K. D. równocześnie podrabiając jego podpis tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 310 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. XV. w maju 2010 roku we W. przy ul. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z P. F. doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem I. P. w kwocie 12.000,00 zł w ten sposób, że pośrednicząc przy wykupie mieszkania przy ul. (...) od (...) Spółdzielni Mieszkaniowej z (...) przy ul. (...) wprowadził ją w błąd co do możliwości wykupu mieszkania oraz co do swojej tożsamości podając się za K. D. , co do tożsamości P. F. jako swojego syna, a także co do swojego zatrudnienia w charakterze D. w firmie (...) S.A. z siedzibą w G. , w następstwie czego uzyskał od I. P. kwotę 12.000,00 zł w celu wpłacenia Spółdzielni Mieszkaniowej zaliczki na zakup mieszkania jednocześnie potwierdzając fakt przyjęcia pieniędzy na wekslu wystawionym na nazwisko K. D. równocześnie podrabiając jego podpis tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 310 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. XVI. w okresie od 13 kwietnia do 07 maja 2010 roku we W. przy ul. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z P. F. doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem P. M. w kwocie 36.000,00 zł w ten sposób, że pośrednicząc przy wykupie mieszkania przy ul. (...) od (...) Spółdzielni Mieszkaniowej z (...) przy ul. (...) wprowadził ją w błąd co do możliwości wykupu mieszkania oraz co do swojej tożsamości podając się za K. D. , co do tożsamości P. F. jako swojego syna, a także co do swojego zatrudnienia w charakterze D. w firmie (...) S.A. z siedzibą w G. , w następstwie czego uzyskał od P. M. kwotę 36.000,00 zł w celu wpłacenia Spółdzielni Mieszkaniowej zaliczki na zakup mieszkania jednocześnie potwierdzając fakt przyjęcia pieniędzy na wekslu wystawionym na nazwisko K. D. równocześnie podrabiając jego podpis tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 310 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. XVII. w okresie od 14 kwietnia do maja 2010 roku we W. przy ul. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z P. F. doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem J. S. w kwocie 41.000,00 zł w ten sposób, że pośrednicząc przy wykupie mieszkania przy ul. (...) od (...) Spółdzielni Mieszkaniowej z (...) przy ul. (...) wprowadził ją w błąd co do możliwości wykupu mieszkania oraz co do swojej tożsamości podając się za K. D. , co do tożsamości P. F. jako swojego syna, a także co do swojego zatrudnienia w charakterze D. w firmie (...) S.A. z siedzibą w G. , w następstwie czego uzyskał od J. S. kwotę 41.000,00 zł w celu wpłacenia Spółdzielni Mieszkaniowej zaliczki na zakup mieszkania jednocześnie potwierdzając fakt przyjęcia pieniędzy na wekslu wystawionym na nazwisko K. D. równocześnie podrabiając jego podpis tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 310 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. XVIII. w 2010 roku we W. przy ul. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z P. F. doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem P. K. w kwocie 36.000,00 zł w ten sposób, że pośrednicząc przy wykupie mieszkania przy ul. (...) od (...) Spółdzielni Mieszkaniowej z (...) przy ul. (...) wprowadził ją w błąd co do możliwości wykupu mieszkania oraz co do swojej tożsamości podając się za K. D. , co do tożsamości P. F. jako swojego syna, a także co do swojego zatrudnienia w charakterze D. w firmie (...) S.A. z siedzibą w G. , w następstwie czego uzyskał od P. K. kwotę 36.000,00 zł w celu wpłacenia Spółdzielni Mieszkaniowej zaliczki na zakup mieszkania jednocześnie potwierdzając fakt przyjęcia pieniędzy na wekslu wystawionym na nazwisko K. D. równocześnie podrabiając jego podpis tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 310 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. XIX. w dniu 07 czerwca 2010 roku we W. przy ul. (...) w celu osiągnięcia korzyści majątkowej wspólnie i w porozumieniu z P. F. doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem D. K. (2) w kwocie 36.000,00 zł w ten sposób, że pośrednicząc przy wykupie mieszkania przy ul. (...) od (...) Spółdzielni Mieszkaniowej z (...) przy ul. (...) wprowadził ją w błąd co do możliwości wykupu mieszkania oraz co do swojej tożsamości podając się za K. D. , co do tożsamości P. F. jako swojego syna, a także co do swojego zatrudnienia w charakterze D. w firmie (...) S.A. z siedzibą w G. , w następstwie czego uzyskał od D. K. (2) kwotę 36.000,00 zł w celu wpłacenia Spółdzielni Mieszkaniowej zaliczki na zakup mieszkania jednocześnie potwierdzając fakt przyjęcia pieniędzy na wekslu wystawionym na nazwisko K. D. równocześnie podrabiając jego podpis tj. o czyn z art. 286 § 1 k.k. i art. 310 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. XX. usiłował doprowadzić w dniu 27 lutego 2010 roku we W. J. K. i I. K. wspólnie i w porozumieniu z P. F. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1900,00 zł w ten sposób, że wprowadził J. K. w błąd co do swojej tożsamości podając się za K. D. oraz co do zamiaru zapłaty za wynajem mieszkania, tj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 września 2010 roku, sygn. akt II Kp 810/10 Sąd Rejonowy dla Wrocławia –Krzyków zastosował wobec A. M. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania uznając, iż popełnienie przez podejrzanego zarzucanych mu przestępstw zostało z dużym prawdopodobieństwem potwierdzone zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Do chwili obecnej nie wystąpiły żadne okoliczności uzasadniające uchylenie bądź zmianę stosowanego wobec podejrzanego środka zapobiegawczego. Zebrany dotychczas w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przygotowawczym materiał dowodowy, w szczególności w postaci zeznań pokrzywdzonych- w tym świadka P. K. , J. S. , D. R. (1) , I. P. , A. S. , A. J. , B. K. , D. K. (3) , L. W. , T. G. (1) , Z. S. , P. M. , A. S. , D. G. , a także zeznań świadka Ł. G. (1) , zeznania świadka T. G. (2) , świadka Ł. G. (2) , świadka M. S. , świadka T. M. , świadka M. B. , świadka A. D. , świadka E. M. , świadka E. H. , świadka B. R. , wyjaśnienia współpodejrzanego P. F. , jak również dowody z zabezpieczonych dokumentów, w tym weksli, opinia z zakresu badań pisma ręcznego, wyniki okazań a częściowo także wyjaśnienia podejrzanego A. M. wskazują na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanych mu czynów. Wobec powyższego zachodzi ogólna podstawa stosowania środków zapobiegawczych opisana w art. 249 § 1 k.p.k. Nie ustała uprawniająca do stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania obawa matactwa procesowego ze strony podejrzanego oraz nakłaniania przez niego innych osób do złożenia fałszywych zeznań lub nieprawdziwych wyjaśnień. Na obawę matactwa wskazuje ponadto już sam charakter zarzuconych podejrzanemu czynów, popełnionych w znacznej części, jak wynika z dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego, wspólnie i w porozumieniu z dobrze znanym podejrzanemu P. F. , z którym podejrzany od dłuższego czasu zamieszkiwał. Podkreślić należy przy tym, że P. F. był od A. M. w pewien sposób uzależniony finansowo, jak sam wskazał utrzymywał się z otrzymywanego od niego „kieszonkowego”, nadto A. M. zaproponował mu również wspólne zamieszkiwanie. Powyższe może w ocenie Sądu realnie rzutować na zachowania procesowe współpodejrzanych. Nie bez znaczenia jest przy tym również okoliczność, iż podejrzany kierował z aresztu śledczego listy do dwóch uczestniczek śledztwa. W niniejszej sprawie zachodzi również sytuacja opisana w art. 258 § 1 punkt 1 k.p.k. uprawniająca do stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, bowiem podejrzany A. M. faktycznie nie ma stałego miejsca pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie przebywał w miejscu dawnego zameldowania, a przez dłuższy czas zamieszkiwał wspólnie z współpodejrzanym P. F. w wynajmowanych mieszkaniach, w różnych częściach kraju, w tym w W. , G. i W. . Co więcej – nie przesądzając w żaden sposób o winie i sprawstwie podejrzanego – należy zważyć, iż prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego A. M. zarzucanych mu czynów, przy uwzględnieniu ich doniosłości, wszak podejrzany pozostaje pod zarzutem popełnienia dwudziestu przestępstw, w tym zbrodni stypizowanych w art. 310 § 1 k.k. , uzasadnia twierdzenie o realności wymierzenia podejrzanemu surowej kary pozbawienia wolności o jakiej mowa w art. 258 § 2 k.p.k. Powyższe dodatkowo uprawdopodabnia, iż podejrzany przebywając na wolności może utrudniać prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne, w szczególności może ukrywać się przed organami wymiaru sprawiedliwości na przykład zagranicą bądź w inny bezprawny sposób wpływać na toczące się postępowanie. Niebezpieczeństwo to jest tym bardzie realne, gdy zważy się na okoliczność, że podejrzany przez wiele lat ukrywał się będąc poszukiwany kilkoma listami gończymi, a w tym czasie, jak wynika z dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego popełniał przestępstwa podając się za inną osobę i używając jej dowodu osobistego. W ocenie Sądu jedynie przedłużenie wobec wymienionej izolacyjnego środka zapobiegawczego, jakim jest tymczasowe aresztowanie, pozwoli zabezpieczyć prawidłowy tok prowadzonego postępowania karnego, a tym samym uniemożliwić podejrzanemu podjęcie jakikolwiek ewentualnych prób bezprawnych działań mogących je destabilizować. W toku śledztwa przeprowadzono liczne czynności procesowe, w szczególności przesłuchano licznych świadków, pozyskano bilingi, dokumenty w postaci weksli, uzyskano opinie sądowo-psychiatryczne, opinię z zakresu badań pisma ręcznego. W celu prawidłowego zakończenia postępowania przygotowawczego należy jednak kontynuować podjęte działania. Niezbędne jest w szczególności przesłuchanie pozostałych pokrzywdzonych w sprawie, tj. m.in. C. N. i A. G. , uzyskanie oryginałów pozostałych weksli i dokumentów, na których A. M. poświadczył przyjęcie wskazanych na nich kwot pieniędzy, w tym od A. J. , D. R. (2) oraz D. G. . Jednocześnie koniecznym jest uzupełnienie materiału dowodowego w zakresie posiadania przez A. M. dowodu osobistego innej osoby, a także składania przez niego podpisów o treści K. D. na innych dokumentach takich jak umowa kupna – sprzedaży pojazdu oraz umowa wynajmu mieszkania. Wskazanym jest także przeprowadzenie analizy dotyczącej zawartości komputerów i telefonów komórkowych podejrzanego. Podkreślić należy, że do prowadzonego postępowania dołączono na chwilę obecną pięć postępowań prowadzonych przez inne jednostki w kraju. Prowadzenie czynności procesowych z udziałem stron i świadków jest więc utrudnione poprzez konieczność ich wykonywania w ramach pomocy prawnej. Przede wszystkim w ten sposób należy zebrać całość materiału dowodowego w postaci oryginałów wszystkich weksli i umów poświadczających przyjęcie wskazanych w nich kwot pieniędzy przez A. M. , w tym zakresie również niezbędne jest korzystanie z pomocy prawnej innych jednostek w kraju. Po uzyskaniu tych dokumentów konieczne będzie przeprowadzenie ich badań celem określenia czy podpisy na nich złożył A. M. . Zważyć nadto należy, iż w stosunku do podejrzanego nie zachodzą warunki uzasadniające odstąpienie od stosowania przedmiotowego środka zapobiegawczego, określone w art. 259 § 1 k.p.k. W toku postępowania nie podnoszono żadnych konkretnych okoliczności przemawiających za odstąpieniem od stosowania tymczasowego aresztowania, co zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą obciąża stronę która domaga się zastosowania powyższego przepisu (por. postanowienie SA w Krakowie II AKz 144/06, KZS 2006/5/40, postanowienie SA w Lublinie II AKa 470/09). Podkreślić należy, że naturalne jest, iż tymczasowe aresztowanie łączy się z dolegliwością dla osoby, wobec której jest stosowane, odstąpienie od tymczasowego aresztowania na podstawie art. 259 § 1 k.p.k. może nastąpić gdy stosowanie go zagraża poważnie i rzeczywiście życiu zdrowiu aresztowanego (por. postanowienie SN z 30.08.2005r., WZ 62/2005, OSNKW 2005/1568, postanowienie SA w Katowicach z 16.01.2008r., II AKz 33/08, postanowienie SA we Wrocławiu z 10.12.1997r., II AKz 280/97, KZS 1997/11-12/60, postanowienie SA w Krakowie z 19.10.2006r., AKz 393/06, KZS 2006/11/31). Podejrzany wskazywał, iż w przeszłości leczył się psychiatrycznie, jednakże z opinii biegłych psychiatrów wynika, iż w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów miał zdolność do rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem, jak również może brać udział w toczącym się postępowaniu. Mając zatem na uwadze, iż środki zapobiegawcze o mniej dolegliwym charakterze niż środek zastosowany, mógłby nie wypełnić swej roli, tj. nie zabezpieczyć w sposób prawidłowy toczącego się postępowania, Sąd – działając na podstawie powołanych przepisów – orzekł jak na wstępie.