III Kp 1098/12

Sygn. akt III Kp 1098/12 POSTANOWIENIA Dnia 19 marca 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Elżbieta Sztenc Protokolant: Joanna Rapior bez udziału Prokuratora Prokuratury Rejonowej po rozpoznaniu zażalenia B. Z. z dnia 10 sierpnia 2012 r. na postanowienie z dnia 29 czerwca 2012 r., sygn. akt 1 Ds. 125/12 w przedmiocie umorzenia śledztwa na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. i art. 465 § 1 i 2 k.p.k. postanawia zażalenia nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy. UZASADNIENIE W dniu 24 czerwca 2012 r. funkcjonariusz Komisariatu Policji WrocławPsie - Pole na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 i 7 k.p.k. wydał postanowienie o umorzeniu śledztwa w sprawie: 1. przywłaszczenia w okresie od listopada 2002 r. do maja 2007 r. w nieustalonym miejscu przez A. P. oraz innych członków (...) środków finansowych pochodzących ze składek członkowskich (...) poprzez wprowadzenie ich w błąd co do autentyczności nadawanych tytułów szlacheckich na szkodę pozostałych członków tego ugrupowania, tj. o czyn z art. 284 § 2 k.k. – wobec faktu, że postępowanie co do tego czynu zostało prawomocnie zakończone; 2. przywłaszczenia w tym samym czasie należności, za wykonanie usługi na rzecz ww. organizacji o wartości nie mniejszej niż 350.000 zł, na szkodę B. Z. , tj. o czyn z art. 284 § 1 k.k. – wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. Postanowienie to zostało zatwierdzone przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia-Psie Pole w dniu 29 czerwca 2012 roku. Na postanowienie to w ustawowym terminie zażalenie wniósł B. Z. , zarzucając niedostateczne zebranie i rozważenie materiału dowodowego, wskutek czego mylnie nie stwierdzono faktu popełnienia przestępstw. Wskazując na powyższe uchybienia, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy prokuratorowi celem dalszego prowadzenia postępowania przygotowawczego. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2012 r. w sprawie XII Kp 471/12 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej uznał się niewłaściwym rzeczowo do rozpoznania wniesionego zażalenia i przekazał je wraz z aktami sprawy Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu. Wniesione zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, postanowienie z dnia 29 czerwca 2012 r. w przedmiocie umorzenia śledztwa w sprawie przywłaszczenia pieniędzy na szkodę członków (...) oraz skarżącego, tj. o czyny z art. 284 § 2 k.k. i art. 284 § 1 k.k. , jest słuszne. Wydano je bowiem po przeprowadzeniu szeregu czynności sprawdzających. Postępowanie prowadzone było wnikliwie. Organ ścigania dokonał właściwej oceny zebranych dowodów i wyciągnął zeń prawidłowe wnioski. Prawidłowo ustalił przy tym fakty istotne dla rozstrzygnięcia. Stwierdzić nadto należy, iż organ ścigania swoją decyzję oparł nie tylko na zeznaniach B. Z. , ale również na zgromadzonej dokumentacji, w tym prowadzonej korespondencji. Zdaniem Sądu, organ ścigania słusznie uznał, iż brak jest podstaw do prowadzenia postępowania w zakresie czynu opisanego w punkcie 1. Jak wynika bowiem z akt sprawy, na skutek zawiadomienia skarżącego Komisariat Policji Wrocław Psie Pole prowadził postępowanie pod sygnaturą 1 Ds. 551/098, które było nadzorowane przez Prokuraturę Rejonową dla Wrocławia Psie Pole - w przedmiocie przywłaszczenia środków finansowych należących do (...) , które zostało umorzone wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa. Na marginesie zauważyć należy, iż zakaz sformułowany w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. mający postać rei iudicate zachodzi wówczas, gdy uprzednio zakończone zostało prawomocnie postępowanie co do tego samego czynu tej samej osoby, zaś nowe postępowanie pokrywa się z przedmiotem postępowania w sprawie już zakończonej, a także gdy jego przedmiot jest częścią przedmiotu osądzonego w sprawie już zakończonej. Nie ulega wątpliwości, że między prawomocnie zakończoną sprawą prowadzoną pod sygnaturą 1 Ds. 551/08, a sprawą objętą kolejnym zawiadomieniem B. Z. zachodzi przedmiotowa zbieżność. Słusznie zatem organ ścigania umorzył postępowanie w zakresie czynu opisanego w punkcie 1, uznając, iż w niniejszej sprawie postępowanie w tym zakresie zostało uprzednio prawomocnie zakończone. Przechodząc z kolei do zarzutu opisanego w punkcie 2, w ocenie Sądu organ ścigania, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, słusznie uznał, iż brak jest podstaw do jednoznacznego i nie budzącego wątpliwości przyjęcia, że doszło do przywłaszczenia pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 350.000 zł na szkodę B. Z. . Zauważyć przy tym należy, iż zarówno w zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa, jak i w zażaleniu skarżący ograniczył się jedynie do abstrakcyjnych twierdzeń, których podstawą były wyłącznie jego subiektywne odczucia. W zawiadomieniu o możliwości popełnienia przestępstwa, jak i złożonych zeznaniach, skarżący powołał się na treść rzekomo zawartych z przedstawicielami (...) umów zlecenia, do dostarczenia których zobowiązał się podczas przesłuchania w dniu 7.02.2012 r., choć w późniejszym terminie nie dostarczył żadnych dowodów, które choćby w minimalnym zakresie potwierdziłyby stawiane przez niego zarzuty, a w szczególności umów, na których posiadanie się powoływał. Nadto skarżący w zażaleniu nie podniósł żadnych okoliczności, które mogłyby podważyć zasadność wydanego postanowienia, ani też nie wskazał uchybień proceduralnych, których dopuścił się organ postępowania przygotowawczego. W ocenie Sądu, co najmniej zastanawiający jest również moment powiadomienia przez pokrzywdzonego B. Z. organów ścigania o możliwości popełnienia przestępstwa dopiero w dniu 9 grudnia 2011 r., tj. po upływie kilku lat po powzięciu przez ww. informacji o rzekomym popełnieniu opisanych wyżej przestępstw. Z tych też przyczyn, mając na względzie prawidłowość wydanego prokuratora, brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia ww., wobec czego zaskarżone postanowienie jako oczywiście słuszne należało utrzymać w mocy.