III Kow.1054/15el

Sąd Okręgowy w SłupskuSłupsk2015-08-06
SAOSKarnewykonanie karyŚredniaokręgowy
dozór elektronicznykara pozbawienia wolnościresocjalizacjawarunki próbyart. 209 kkniealimentacjaalkoholizm

Sąd Okręgowy odmówił skazanemu zezwolenia na odbycie kary roku pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, uznając, że nie jest to wystarczające do osiągnięcia celów kary ze względu na jego dotychczasowe zachowanie.

Skazany A.P. złożył wniosek o odbycie kary roku pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, powołując się na potrzebę opieki nad chorą matką. Sąd Okręgowy w Słupsku odmówił uwzględnienia wniosku. Analiza opinii z Aresztu Śledczego wykazała, że skazany jedynie poprawnie poddał się karze, bez widocznych pozytywnych zmian w procesie resocjalizacji. Dodatkowo, sąd wziął pod uwagę nieskuteczność wcześniejszej kary wolnościowej (zawieszonej, a następnie zarządzonej do wykonania z powodu naruszenia warunków próby) oraz negatywną opinię o skazanym na wolności (nadużywanie alkoholu, uchylanie się od obowiązków).

Sąd Okręgowy w Słupsku rozpatrzył wniosek skazanego A.P. o udzielenie zezwolenia na odbycie kary roku pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Skazany argumentował potrzebę takiej formy odbywania kary koniecznością opieki nad schorowaną matką. Sąd, analizując przesłanki określone w ustawie o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, uznał wniosek za niezasadny. Zgodnie z przepisami, zezwolenie może być udzielone skazanemu, wobec którego orzeczono karę nieprzekraczającą roku, jeśli nie zachodzą warunki z art. 64 § 2 kk, kara jest wystarczająca dla osiągnięcia celów resocjalizacyjnych, skazany ma stałe miejsce pobytu, a osoby wspólnie zamieszkujące wyraziły zgodę na dozór. Dodatkowo, w przypadku skazanych już odbywających karę, istotna jest postawa i zachowanie świadczące o pozytywnej zmianie. Opinia Dyrektora Aresztu Śledczego wskazała na regulaminowe zachowanie skazanego, ale brak nagród i dyscyplinarek nie świadczył o postępie w resocjalizacji. Sąd podkreślił, że poprawne poddanie się karze nie jest wystarczające do uznania, że resocjalizacja może odbywać się w warunkach wolnościowych. Dodatkowo, sąd zwrócił uwagę na fakt, że skazany odbywał już karę z warunkowym zawieszeniem, która została zarządzona do wykonania z powodu naruszenia warunków próby (nadużywanie alkoholu, uchylanie się od kontaktu z kuratorem, niewywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego), co świadczy o nieskuteczności kary wolnościowej. Negatywna opinia kuratora sądowego o skazanym na wolności (nadużywanie alkoholu) również stanowiła przeszkodę. Sąd uznał, że względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji skazanego nie przemawiają za celowością odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego, ponieważ nie zapewniłoby to osiągnięcia celów kary.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skazany nie spełnia przesłanek.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że dotychczasowe zachowanie skazanego, w tym nieskuteczność kary wolnościowej i negatywna opinia na wolności, nie dają gwarancji poprawnego funkcjonowania i przestrzegania porządku prawnego, co uniemożliwia osiągnięcie celów kary w systemie dozoru elektronicznego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
A. P.osoba_fizycznaskazany
Prokuratura Okręgowa w Słupskuorgan_państwowyprokurator
Areszt Śledczy w S. - Oddział Zewnętrzny w U.instytucjapodmiot dozorujący

Przepisy (5)

Główne

u.w.k.p.p.w.z.k.w.s.d.e. art. 6 § 1

Ustawa o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego

Zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego można udzielić skazanemu, wobec którego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane w art.64§2 kk, jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary, skazany posiada określone miejsce stałego pobytu, osoby pełnoletnie zamieszkujące wspólnie ze skazanym wyraziły zgodę na odbywanie kary we wskazanym miejscu, a odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie możliwości techniczno-organizacyjne związane z wykonywaniem dozoru przez podmiot prowadzący centralę monitorowania i upoważniony podmiot dozorujący oraz warunki mieszkaniowe skazanego.

u.w.k.p.p.w.z.k.w.s.d.e. art. 6 § 2

Ustawa o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego

Skazanemu, który rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego pozostałej części kary, jeżeli za udzieleniem zezwolenia przemawia dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego.

k.k. art. 209 § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący obowiązku porzucenia obowiązku alimentacyjnego.

Pomocnicze

u.zm.k.k. art. 14 § 1

Ustawa o zmianie ustawy – kodeks karny oraz niektórych innych ustaw

k.k. art. 64 § 2

Kodeks karny

Przesłanki negatywne do udzielenia zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieskuteczność orzeczonej wobec skazanego kary wolnościowej. Brak aktywności skazanego w procesie resocjalizacji. Niewłaściwe zachowanie skazanego na wolności (nadużywanie alkoholu). Niewystarczalność dozoru elektronicznego do osiągnięcia celów kary. Względy bezpieczeństwa i stopień demoralizacji skazanego.

Odrzucone argumenty

Potrzeba zapewnienia opieki schorowanej matce. Poprawne poddanie się karze i regulaminowe zachowanie w zakładzie karnym.

Godne uwagi sformułowania

Niczym szczególnym niewyróżniające się zachowanie skazanego w czasie pobytu w warunkach izolacji, nie uzasadnia stwierdzenia, że w jego osobowości nastąpiła trwała i pozytywna zmiana uzasadniająca przyjęcie, iż w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego. Orzeczona wobec skazanego kara o charakterze nieizolacyjnym okazała się nieskuteczna. Taka postawa skazanego nie daje gwarancji poprawnego funkcjonowania na wolności, a także przestrzegania przez niego obowiązków nałożonych przez Sąd związanych z wykonywaniem kary poza zakładem karnym, w systemie dozoru elektronicznego.

Skład orzekający

Jan Filipczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy udzielenia zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego w przypadkach nieskuteczności wcześniejszych kar wolnościowych i negatywnej oceny postawy skazanego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazanego, który naruszył warunki próby i ma negatywną opinię na wolności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, że system dozoru elektronicznego nie jest automatycznym rozwiązaniem i sąd dokładnie analizuje postawę skazanego oraz skuteczność poprzednich kar. Jest to istotne dla zrozumienia praktyki stosowania tego środka.

Dozór elektroniczny nie dla każdego: sąd analizuje przeszłość i postawę skazanego.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III Kow.1054/15el POSTANOWIENIE Dnia 06.08.2015r. Sąd Okręgowy w Słupsku Wydział III Penitencjarny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO w Słupsku Jan Filipczyk Protokolant sekr. sądowy Daria Staroń przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Słupsku Jacka Kamińskiego oraz Zastępcy Kierownika Działu Penitencjarnego Aresztu Śledczego w S. P. G. po rozpoznaniu na posiedzeniu w Areszcie Śledczym w S. - Oddział Zewnętrzny w U. wniosku skazanego A. P. s. J. o udzielenie zezwolenia na odbycie kary poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego o zezwolenie na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego na podstawie art.6 ust.1 pkt 2 oraz art.6 ust.2 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego (Dz.U. z 2010r. Nr 142 poz.960) w zw. z art.14 ust.1 ustawy z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy – kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015r. poz.396) postanawia: odmówić skazanemu A. P. s. J. i L. , ur. dnia (...) w m. P. , nr PESEL (...) zezwolenia na odbycie poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego kary roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 18.07.2013r., sygn. akt IXK282/13 za czyn z art.209§1kk UZASADNIENIE A. P. wystąpił z wnioskiem o udzielenie mu zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego, wskazując na potrzebę zapewnienia opieki schorowanej matce. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art.6 ust.1 ustawy z dnia 7 września 2007r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego , zezwolenia na odbycie kary w systemie dozoru elektronicznego można udzielić skazanemu, wobec którego orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, a nie zachodzą warunki przewidziane w art.64§2 kk , jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary, skazany posiada określone miejsce stałego pobytu, osoby pełnoletnie zamieszkujące wspólnie ze skazanym wyraziły zgodę na odbywanie kary we wskazanym miejscu, a odbywaniu kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie stoją na przeszkodzie możliwości techniczno-organizacyjne związane z wykonywaniem dozoru przez podmiot prowadzący centralę monitorowania i upoważniony podmiot dozorujący oraz warunki mieszkaniowe skazanego. Skazanemu, który rozpoczął już odbywanie kary w zakładzie karnym, można udzielić zezwolenia na odbycie w systemie dozoru elektronicznego pozostałej części kary, jeżeli za udzieleniem zezwolenia przemawia dotychczasowa postawa i zachowanie skazanego. Z opinii Dyrektora Aresztu Śledczego w S. z dnia 29.06.2015r. wynika, że skazany w czasie odbywania kary nie był karany dyscyplinarnie oraz nie był nagradzany regulaminowo. W stosunku do przełożonych jest regulaminowy. Ze współosadzonymi układa zgodne relacje. Nie ulega wątpliwości, że skazany jedynie poprawnie poddał się karze, co jest obowiązkiem każdego skazanego, a co nie jest jednak wystarczające do uznania, że dalsza resocjalizacja może być prowadzona w warunkach wolnościowych. Niczym szczególnym niewyróżniające się zachowanie skazanego w czasie pobytu w warunkach izolacji, nie uzasadnia stwierdzenia, że w jego osobowości nastąpiła trwała i pozytywna zmiana uzasadniająca przyjęcie, iż w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego. Skazany, odbywa karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, która początkowo została mu wymierzona z warunkowym zawieszeniem na okres próby 3 lat, za czyn z art.209§1kk w sprawie IXK282/13 Sądu Rejonowego w G. . Jednak, z uwagi na naganne zachowanie w okresie próby (nadużywanie alkoholu, uchylanie się od kontaktu z kuratorem sądowym, nie wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego) Sąd postanowieniem z dnia 12.12.2014r. zarządził wobec skazanego wykonanie tej kary. Zatem, w ocenie Sądu, orzeczona wobec skazanego kara o charakterze nieizolacyjnym okazała się nieskuteczna. Uwzględnieniu wniosku skazanego sprzeciwia się również jego niepoprawne zachowanie na wolności, przed osadzeniem. Z ustaleń kuratora sądowego wynika bowiem, że skazany na wolności ma opinię osoby nadużywającej alkoholu. Zdaniem Sądu, taka postawa skazanego nie daje gwarancji poprawnego funkcjonowania na wolności, a także przestrzegania przez niego obowiązków nałożonych przez Sąd związanych z wykonywaniem kary poza zakładem karnym, w systemie dozoru elektronicznego. Zatem, w ocenie Sądu, nieskuteczność orzeczonej wobec skazanego kary wolnościowej, brak aktywności w procesie resocjalizacji oraz niewłaściwe zachowanie na wolności pozwalają stwierdzić, że odbywanie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego nie byłoby wystarczające do osiągnięcia celów kary. Niewątpliwie, względy bezpieczeństwa oraz stopień demoralizacji skazanego nie przemawiają za celowością odbywania przez skazanego kary w systemie dozoru elektronicznego. Z tego też względu, uznając wniosek skazanego za niezasadny, postanowiono jak wyżej.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI