III KOW 923/16

Sąd Okręgowy w Toruniu, Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych, rozpoznał skargę skazanego P.S. na decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w T. z dnia 26 czerwca 2016 roku, którą skazany został ukarany naganą. Kara została wymierzona za „nieregulaminowe zachowanie w stosunku do personelu medycznego, ponadto kwestionowanie ilości i jakości dostarczonych leków”. Skazany zaskarżył tę decyzję, twierdząc m.in., że lek K., którego odmawiał przyjmowania, miał zapisany doraźnie. Sąd Penitencjarny uznał skargę za zasadną, choć nie z przyczyn podnoszonych przez skazanego. Sąd podkreślił, że instytucja skargi przewidziana w art. 7 § 1 kkw przysługuje tylko z powodu niezgodności skarżonej decyzji z prawem. W tym przypadku decyzja została wydana przez kompetentny organ i w ramach obowiązującej procedury, a skazany miał zapewnioną możliwość obrony. Sąd ustalił, że lek K. miał być przyjmowany systematycznie, a nie doraźnie, co podważało jeden z argumentów skazanego. Kluczowym zarzutem sądu wobec decyzji Dyrektora było jednak brak wystarczających ustaleń faktycznych uzasadniających przypisane skazanemu zachowanie. Sąd wskazał, że pacjent ma prawo zgłaszać wątpliwości co do leków, a samo kwestionowanie ich ilości i jakości nie powinno być traktowane jako zachowanie nielegalne wymagające sankcji. Dyrektor AŚ nie przedstawił konkretnych przesłanek świadczących o „agresywnym zachowaniu” skazanego wobec pielęgniarki czy podważaniu jej kompetencji. Brak tych ustaleń uniemożliwił sądowi ocenę zasadności decyzji. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżoną decyzję jako niezgodną z prawem z powodu braku ustaleń faktycznych.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający