III KOW 1715/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy utrzymał w mocy decyzję dyrektora zakładu karnego o udzieleniu skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu pod konwojem, odrzucając skargę skazanego na brak konwoju.
Skazany M.R. złożył skargę na decyzję dyrektora zakładu karnego, która zezwoliła mu na opuszczenie zakładu pod konwojem w celu udziału w pogrzebie brata. Skazany domagał się zezwolenia bez konwoju, chcąc sprawdzić się w warunkach wolnościowych. Sąd Okręgowy w Sieradzu uznał decyzję dyrektora za prawidłową, wskazując na negatywną prognozę kryminologiczno-społeczną skazanego (uzależnienie od alkoholu, brak chęci leczenia) oraz brak stałego miejsca zamieszkania i wsparcia bliskich. Wobec tego, skarga została odrzucona, a decyzja dyrektora utrzymana w mocy.
Sąd Okręgowy w Sieradzu rozpoznał skargę skazanego M.R. na decyzję dyrektora zakładu karnego z dnia 21.12.2017 roku, która zezwoliła mu na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem w celu udziału w ceremonii pogrzebowej brata. Skazany w swojej skardze argumentował, że zasługiwał na przepustkę bez konwoju, chcąc sprawdzić się w warunkach wolnościowych. Sąd, analizując sprawę, stwierdził, że decyzja dyrektora była zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności z art. 141a § 1 k.k.w., który dopuszcza udzielenie zezwolenia na opuszczenie zakładu pod konwojem, samodzielnie lub przez osobę godną zaufania, między innymi w celu uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny. Dyrektor zakładu karnego, podejmując decyzję, oparł się na negatywnej prognozie kryminologiczno-społecznej dotyczącej skazanego, która wskazywała na uzależnienie od alkoholu i brak zgody skazanego na leczenie. Dodatkowo, skazany nie posiada stałego miejsca zamieszkania ani bliskich osób, które mogłyby mu pomóc. Te okoliczności, ustalone przez administrację zakładu karnego, stanowiły podstawę do wydania decyzji o konwoju. Sąd uznał, że decyzja dyrektora jest prawidłowa, a skarga skazanego stanowi jedynie polemikę z ustaleniami faktycznymi. W konsekwencji, postanowieniem z dnia 29 stycznia 2018 roku, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, decyzja dyrektora zakładu karnego o udzieleniu skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu pod konwojem jest zgodna z prawem.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że decyzja dyrektora była zgodna z art. 141a § 1 k.k.w., który pozwala na udzielenie zezwolenia pod konwojem, zwłaszcza w sytuacji negatywnej prognozy kryminologiczno-społecznej skazanego (uzależnienie od alkoholu, brak chęci leczenia) oraz braku wsparcia ze strony rodziny i stałego miejsca zamieszkania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymanie w mocy decyzji
Strona wygrywająca
dyrektor zakładu karnego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. R. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (2)
Główne
k.k.w. art. 141a § § 1
Kodeks karny wykonawczy
Dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nie przekraczający 5 dni między innymi w celu uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny.
Pomocnicze
k.k. art. 117
Kodeks karny
Przepis dotyczący skierowania na leczenie odwykowe w trybie postanowienia sądu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja dyrektora zakładu karnego była zgodna z obowiązującymi przepisami prawa. Negatywna prognoza kryminologiczno-społeczna skazanego (uzależnienie od alkoholu, brak chęci leczenia). Brak stałego miejsca zamieszkania i wsparcia ze strony bliskich. Możliwość udzielenia zezwolenia pod konwojem na podstawie art. 141a § 1 k.k.w.
Odrzucone argumenty
Skazany zasługiwał na udzielenie przepustki bez konwoju. Chęć sprawdzenia się w warunkach wolnościowych.
Godne uwagi sformułowania
Decyzja dyrektora zakładu karnego w S. zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. Dyrektor zakładu karnego w S. wyrażając zgodę na udzielenie zezwolenia na opuszczenie przez skazanego zakładu karnego wybrał formę pod konwojem, posiłkując się prognozą kryminologiczno społeczną sporządzoną za czas pobytu skazanego w jednostce penitencjarnej – która była negatywna. Skazany nie stałego miejsca zamieszkania i bliskich osób, które mogłyby mu pomóc. Wobec powyższego skarga skazanego jest jedynie polemiką z ustaleniami dyrektora zakładu karnego i z tych względów orzeczono, jak w sentencji.
Skład orzekający
Małgorzata Chojnowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących udzielania zezwoleń na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem, zwłaszcza w kontekście negatywnych prognoz kryminologicznych i braku wsparcia społecznego skazanego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji skazanego z problemem alkoholowym i brakiem wsparcia, a także decyzji dyrektora zakładu karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy rutynowej procedury związanej z wykonywaniem kary pozbawienia wolności, jednak pokazuje, jak sąd ocenia decyzje administracyjne zakładu karnego w kontekście indywidualnej sytuacji skazanego.
“Czy skazany może opuścić więzienie bez konwoju na pogrzeb? Sąd rozstrzyga.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III Kow 1715/17 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2017 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu III Wydział Penitencjarny i Nadzoru Nad Wykonaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący: SSO Małgorzata Chojnowska Protokolant: ------------- w obecności Okręgowego Prokuratora ---------------------- po rozpoznaniu w sprawie M. R. syna W. , na skutek skargi skazanego na decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z dnia 21.12.2017 roku o udzieleniu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem, na podstawie art. 7 § 5 kkw . P o s t a n a w i a Utrzymać w mocy decyzję dyrektora zakładu karnego w S. z dnia 21.12.2017 roku o udzieleniu skazanemu M. R. synowi W. zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem . UZASADNIENIE W dniu 21.12.2017 roku dyrektor zakładu karnego w S. udzielił osadzonemu M. R. synowi W. zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariuszy służby więziennej w celu udziału w ceremonii pogrzebowej brata w dniu 23.12.2017 roku. Konwój realizowany w odzieży własnej, kajdanki zakładowe na ręce trzymane z przodu. W ustawowym terminie skargę na tę decyzję złożył skazany, pisząc w jej uzasadnieniu, że zasługiwał na udzielenie mu przepustki bez konwoju. Chciał się tym samym sprawdzić w warunkach wolnościowych. Sąd zważył: Decyzja dyrektora z dnia 21.12.2017 roku zapadła w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, a tylko to bada Sąd przy rozpoznaniu skargi. Decyzja dyrektora zakładu karnego w S. wydana została na podstawie art. 141a § 1 k.k. w, z którego treści wynika, że dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nie przekraczający 5 dni między innymi w celu uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny, jak w tym przypadku. Dyrektor zakładu karnego w S. wyrażając zgodę na udzielenie zezwolenia na opuszczenie przez skazanego zakładu karnego wybrał formę pod konwojem, posiłkując się prognozą kryminologiczno społeczną sporządzoną za czas pobytu skazanego w jednostce penitencjarnej – która była negatywna. U skazanego stwierdzono bowiem uzależnienie od alkoholu. Z uwagi na brak zgody skazanego i negowanie przez niego potrzeby leczenia – na leczenie odwykowe w warunkach zakładu karnego został skierowany postanowieniem Sądu wydanym w trybie art. 117 k.k. w Skazany odbywa karę za kierowanie motorowerem w stanie nietrzeźwości i samochodem w stanie nietrzeźwości wbrew orzeczonemu zakazowi. Do odbycia kary został doprowadzony. Skazany nie stałego miejsca zamieszkania i bliskich osób, które mogłyby mu pomóc. Te okoliczności ustalone przez administrację zakładu karnego stały się podstawą decyzji dyrektora zakładu karnego. W tym stanie sprawy decyzja dyrektora jest prawidłowa. Wobec powyższego skarga skazanego jest jedynie polemiką z ustaleniami dyrektora zakładu karnego i z tych względów orzeczono, jak w sentencji. Sędzia: Pouczenie postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu ZARZĄDZENIE A. odpis postanowienia doręczyć: 1. Administracji zakładu karnego w S. 2. Skazanemu 3. Prokuratorowi Okręgowemu w Sieradzu B. zakreślić numer w wykazie IIIKow (...) C. wpisać sprawę na wokandę 29.01.2018 r. Sędzia: SSO M. C.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI