III KOW 1048/18

Skazany A. P. złożył skargę na decyzję Komisji Penitencjarnej Zakładu Karnego w S. z dnia 23 lipca 2018 roku. Komisja ta podjęła decyzję o klasyfikacji skazanego jako P-3/P, co oznaczało skierowanie go do zakładu karnego typu otwartego, przeznaczonego dla osób odbywających karę po raz pierwszy, w systemie programowanego oddziaływania. Jednocześnie, komisja negatywnie zaopiniowała przyznanie skazanemu nagrody określonej w art. 138 § 1 pkt 7 lub 8 kkw oraz przepustki określonej w art. 91 pkt 7 lub art. 92 pkt 9 kkw. Skazany zaskarżył tę decyzję, argumentując, że skoro przyznano mu podgrupę klasyfikacyjną P-3/P, powinien mieć możliwość korzystania z nagrody przewidzianej w art. 138 § 1 pkt 7 kkw, a brak takiej możliwości stanowił dla niego niesprawiedliwość. Sąd Okręgowy w Sieradzu, rozpoznając skargę, postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 7 § 1 kkw, decyzję komisji można wzruszyć jedynie z powodu jej sprzeczności z prawem. W ocenie sądu, taka sprzeczność nie wystąpiła. Sąd podkreślił, że komisja penitencjarna jest uprawniona do dokonywania klasyfikacji skazanych, a sama klasyfikacja A. P. jako P-3/P nie była kwestionowana. Sąd uznał również, że komisja ma prawo wyrażać opinię w sprawach nagród i przepustek, a jej negatywna opinia w tym zakresie nie stanowi naruszenia prawa. Sąd zaznaczył, że elementy ocenne, takie jak warunki i właściwości osobiste osadzonego czy okoliczności popełnienia przestępstwa, nie podlegają ocenie pod kątem zgodności z prawem. Ponadto, sąd zwrócił uwagę, że uprawnienia dla osadzonych w zakładzie typu otwartego, wymienione w art. 92 kkw, nie mają charakteru obligatoryjnego, co oznacza, że przyznawanie nagród i przepustek nie jest obowiązkowe. W związku z powyższym, sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i należało ją utrzymać w mocy.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający