III KOP 17/13

Sygn. akt III Kop 17/13 POSTANOWIENIE dnia 31 stycznia 2013r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Mariusz Wiązek Protokolant: Emilia Rąk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Małgorzaty Klaus po rozpoznaniu w sprawie ściganego P. K. skazanego za czyny z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. i art. 289 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. z wniosku Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 28 stycznia 2013r. (data wpływu), sygn. akt II 125/05 w przedmiocie wydania Europejskiego Nakazu Aresztowania na podstawie art. 607 a k.p.k. postanawia odmówić wydania europejskiego nakazu aresztowania w stosunku do obywatela polskiego P. K. , syna A. i L. z domu G. , ur. (...) we W. , skazanego prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 5 sierpnia 2005r., sygn. akt II K 125/05 za czyny z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. , z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. i art. 289 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. UZASADNIENIE Prawomocnym wyrokiem łącznym z dnia 5 sierpnia 2005r., sygn. akt II K 125/05 Sąd Rejonowy w Oławie łącząc kary wymierzone skazanemu P. K. w wyroku Sądu Rejonowego w Nysie z dnia 27 czerwca 2002r., sygn. akt II K 230/01 (tj. karę 2 lat pozbawienia wolności) i wyroku Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 23 czerwca 2004r., sygn. akt II K 313/03 (tj. karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności) wymierzył skazanemu karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet orzeczonej kary łącznej zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności oraz dotychczas odbytych przez skazanego kar, które uległy połączeniu. Z odpisu wyroku Sądu Rejonowego w Nysie z dnia 27 czerwca 2002r., sygn. akt II K 230/01 wynika, że skazany odbył w całości orzeczoną tym wyrokiem karę 2 lat pozbawienia wolności. Na jej poczet zaliczono okres pozbawienia wolności skazanego w sprawie w okresie 23.10.2000r.-14.12.2001r. i 28.01.2002r- 30.01.2002r. Skazany rozpoczął odbywanie powyższej kary. W dniu 28 stycznia 2004r. postanowieniem Sądu Okręgowego we Wrocławiu, sygn. akt V Wz 65/04 został warunkowo przedterminowo zwolniony z reszty kary. Z akt sprawy nie wynika, by udzielone skazanemu warunkowe przedterminowe zwolnienie zostało odwołane. Tym samym zgodnie, z art. 82 k.k. w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 5 sierpnia 2005r., sygn. akt II K 125/05, powyższa kara uznana odbytą w całości (zatem w wymiarze 2 lat) podlegała zaliczeniu w całości - na podstawie art. 577 k.p.k. - na poczet kary tego rodzaju orzekanej w wyroku łącznym obejmującym skazanie na karę, z której wykonania skazany został warunkowo przedterminowo zwolniony (uchwała SN - 7 sędziów z dnia 20 stycznia 2005r., I KZP 30/04, OSNKW 2005/1/2, wyrok SN z dnia 13 kwietnia 2005 r. , V KK 234/04, OSNwSK 2005/1/743). Tym samym uznać należy, że skazanemu pozostaje do odbycia 2 miesiące z kary łącznej 2 lat i 2 miesięcy orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Oławie z dnia 5 sierpnia 2005r., sygn. akt II K 125/05 W związku z powyższym wniosek Sądu Rejonowego w Oławie o wydanie ENA w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 607 b punkt 2 k.p.k. wydanie nakazu jest niedopuszczalne w celu wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze do 4 miesięcy albo innego środka polegającego na pozbawieniu wolności na czas nieprzekraczający 4 miesięcy. W doktrynie wskazuje się, że z punktu widzenia celu ograniczenia przewidzianego w art. 607b pkt 2 oraz celu, dla jakiego stworzono instytucję europejskiego nakazu aresztowania istotny jest wymiar kary lub środka, jaki pozostał do wykonania po ewentualnym przekazaniu osoby ściganej. W przepisie art. 607b chodzi bowiem o to, aby nie uruchamiać skomplikowanej procedury wydania i wykonania ENA i nie angażować organów obcego państwa w przypadku spraw błahych. Określenie w tym przepisie jako minimum kary przekraczającej 4 miesiące pozbawienia wolności nie wydaje się przypadkowe, gdyż koresponduje z wynikającym z art. 17 i 23 decyzji ramowej o ENA i art. 607m i 607 n kodeksu postępowania karnego czasem trwania postępowania w przedmiocie wykonania ENA. Chodzi zatem o to, aby osoba ścigana nie była w związku z postępowaniem dotyczącym wykonania ENA pozbawiona wolności dłużej niż czas wykonywania kary lub środka, w związku z którym ENA został wydany (por. S. Steinborn (w:)Grajewski, L.K. Paprzycki, S. Steinborn, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Tom II (art. 425-673), LEX, 2010, wyd. II ). Nie bez znaczenia jest również fakt, że art. 607 a k.p.k. stanowiący podstawę wydania wskazuje na możliwość a nie obowiązek wydania przez właściwy Sąd ENA w sytuacji, gdy spełnione zostaną określone w tym przepisie warunki. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie.