III KO (...)
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy utrzymał w mocy zarządzenie odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wznowieniowego, uznając go za niedopuszczalny z mocy ustawy.
Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie na zarządzenie odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wznowieniowego. Sąd uznał, że wniosek o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania wznowieniowego jest niedopuszczalny z mocy ustawy, nawet jeśli prawomocność wynikała z formalnego zakończenia sprawy. Argumentacja skarżącego dotycząca bezpodstawności ukarania w postępowaniu głównym została uznana za pozostającą poza zakresem kognicji Sądu Najwyższego na tym etapie.
Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie ukaranego W. P. na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2016 r., które odmówiło przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wznowieniowego. Sprawa pierwotnie zakończyła się prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2016 r., sygn. akt III KZ 32/16. Sąd Najwyższy, opierając się na licznych orzeczeniach, stwierdził, że wniosek o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania wznowieniowego jest niedopuszczalny z mocy ustawy. Dotyczy to również sytuacji, gdy prawomocność wynika z formalnego zakończenia sprawy, a nie z merytorycznego rozstrzygnięcia. Sąd uznał, że treść zażalenia nie zawierała argumentów kwestionujących to stanowisko, a jedynie odnosiła się do kwestii bezpodstawności ukarania w postępowaniu głównym, co wykraczało poza zakres obecnego postępowania. W związku z tym, Sąd Najwyższy postanowił utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania wznowieniowego jest niedopuszczalny z mocy ustawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołuje się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym niedopuszczalność dotyczy także sytuacji, gdy prawomocność wynika z formalnego zakończenia sprawy, a nie z merytorycznego rozstrzygnięcia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
Strona wygrywająca
Przewodniczący III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. P. | osoba_fizyczna | ukarańy |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 545 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 530 § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wniosek o wznowienie postępowania wznowieniowego jest niedopuszczalny z mocy ustawy.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego dotycząca bezpodstawności ukarania w postępowaniu głównym.
Godne uwagi sformułowania
wniosek o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania wznowieniowego pozostaje niedopuszczalny Owa niedopuszczalność obejmuje także takie sytuacje, w których prawomocność nie była wynikiem merytorycznego, lecz – jak in concreto - formalnego zakończenia sprawy
Skład orzekający
Roman Sądej
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność wniosku o wznowienie postępowania wznowieniowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wznowienia postępowania wznowieniowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z niedopuszczalnością wniosku, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Czy można wznowić postępowanie, które już raz wznowiło postępowanie? Sąd Najwyższy odpowiada.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt III KO (...) POSTANOWIENIE Dnia 18 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej w sprawie W. P., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 stycznia 2017r., zażalenia ukaranego na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Karnego Sądu Najwyższego z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt II KO (...), odmawiające przyjęcia wniosku W. P. o wznowienie postępowania wznowieniowego prowadzonego przez Sąd Apelacyjny sygn. akt II AKo (…), zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 3 czerwca 2016 r., III KZ 32/16, jako niedopuszczalnego z mocy ustawy, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 3 k.p.k. postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Nie budzi wątpliwości zasadność stanowiska wspartego odniesieniem się do licznego orzecznictwa Sądu Najwyższego, że wniosek o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania wznowieniowego pozostaje niedopuszczalny. Owa niedopuszczalność obejmuje także takie sytuacje, w których prawomocność nie była wynikiem merytorycznego, lecz – jak in concreto - formalnego zakończenia sprawy (postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie – akta SN III KZ 32/16). Treść wniesionego zażalenia nie zawiera argumentacji kontestującej powyższe stanowisko, a sprowadza się do prezentowania okoliczności dotyczących – zdaniem skarżącego – bezpodstawności ukarania go w postępowaniu głównym, co jednak pozostaje poza zakresem kognicji Sądu Najwyższego na obecnym etapie postępowania. Z tych też powodów zażalenie uwzględnione być nie mogło, co implikowało wydanie orzeczenia wyrażonego w dyspozytywnej części postanowienia. r.g.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI