III KO 87/15

Sąd Najwyższy2015-08-27
SNKarnepostępowanie karneŚrednianajwyższy
przekazanie sprawydobro wymiaru sprawiedliwościsąd najwyższysąd okręgowypokrzywdzonybezstronnośćpostępowanie karne

Sąd Najwyższy przekazał sprawę rozpoznania zażalenia na umorzenie śledztwa Sądowi Okręgowemu w Radomiu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, gdy pokrzywdzonym jest sam sąd.

Sąd Okręgowy w Lublinie wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy rozpoznania zażalenia na umorzenie śledztwa innemu sądowi równorzędnemu. Powodem była okoliczność, że pokrzywdzonym w sprawie był Skarb Państwa reprezentowany przez Dyrektora Sądu Okręgowego w Lublinie, co mogło budzić wątpliwości co do obiektywizmu. Sąd Najwyższy uznał te argumenty za zasadne, podkreślając, że takie sytuacje mogą stwarzać przekonanie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy.

Sąd Najwyższy rozpoznał inicjatywę Sądu Okręgowego w Lublinie dotyczącą przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, zgodnie z art. 37 k.p.k. Inicjatywa ta wynikała z faktu, że przedmiotem postępowania było rozpoznanie zażalenia Dyrektora Sądu Okręgowego w Lublinie na postanowienie o umorzeniu śledztwa, a pokrzywdzonym w tej sprawie był Skarb Państwa reprezentowany przez tenże sąd. Sąd Okręgowy uznał, że taka sytuacja może w odbiorze społecznym stwarzać przekonanie o niemożności obiektywnego rozpoznania sprawy. Sąd Najwyższy przychylił się do tego stanowiska, wskazując, że zgodnie z ugruntowanym poglądem orzeczniczym, przekazanie sprawy jest możliwe w wyjątkowych sytuacjach, gdy względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości tego wymagają. Istnienie okoliczności mogących budzić wątpliwości co do bezstronności rozpoznania sprawy jest taką przesłanką. W związku z tym, Sąd Najwyższy postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Radomiu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, taka okoliczność uzasadnia przekazanie sprawy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że fakt, iż pokrzywdzonym jest sąd właściwy do rozpoznania sprawy, może stwarzać w odbiorze społecznym przekonanie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy, co stanowi podstawę do przekazania sprawy innemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

przekazanie sprawy

Strony

NazwaTypRola
Dyrektor Sądu Okręgowego w Lublinieinstytucjaskarżący
Prokurator Prokuratury Rejonowej Lublin – Północ w Lublinieorgan_państwowyorgan prowadzący postępowanie
Skarb Państwa – Sąd Okręgowy w Lublinieinstytucjapokrzywdzony

Przepisy (1)

Główne

k.p.k. art. 37

Kodeks postępowania karnego

Przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu jest możliwe tylko wyjątkowo, gdy szczególnie ważne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości taką decyzję uzasadniają, w tym istnienie okoliczności mogących stwarzać przekonanie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Okoliczność, że pokrzywdzonym jest Skarb Państwa reprezentowany przez Sąd Okręgowy w Lublinie, może stwarzać w odbiorze społecznym przekonanie o niemożności obiektywnego rozpoznania sprawy.

Godne uwagi sformułowania

dobro wymiaru sprawiedliwości brak warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy w odbiorze społecznym może stwarzać przekonanie o niemożności obiektywnego rozpoznania sprawy

Skład orzekający

Rafał Malarski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, gdy pokrzywdzonym jest sąd właściwy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy pokrzywdzonym jest sąd właściwy do rozpoznania sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą bezstronności sądu i potencjalnych konfliktów interesów, co jest istotne dla prawników praktyków.

Czy sąd może być stronniczy, gdy sam jest pokrzywdzonym? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt III KO 87/15
POSTANOWIENIE
Dnia 27 sierpnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Rafał Malarski
w sprawie zażalenia Dyrektora Sądu Okręgowego w Lublinie na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej Lublin – Północ w Lublinie z dnia 31 marca 2015r., sygn. akt 1 Ds. […], o umorzeniu śledztwa,
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎
w dniu 27 sierpnia 2015r.,
‎
inicjatywy przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
wyrażonej w postanowieniu Sądu Okręgowego w Lublinie
‎
z dnia 21 lipca 2015 r., sygn. akt IV Kp 1105/15,
na podstawie art. 37 k.p.k.
postanowił:
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Radomiu.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Lublinie wystąpił z inicjatywą przekazania sprawy w przedmiocie rozpoznania zażalenia Dyrektora Sądu Okręgowego w Lublinie na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej Lublin – Północ w Lublinie z dnia 31 marca 2015r. o umorzeniu śledztwa do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości.
W pisemnych motywach wskazano, że pokrzywdzonym w przedmiotowej sprawie jest Skarb Państwa – Sąd Okręgowy w Lublinie reprezentowany przez Dyrektora, a zatem jest to okoliczność, która w odbiorze społecznym może stwarzać przekonanie o  niemożności obiektywnego rozpoznania sprawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Stanowisko Sądu występującego zasługiwało na uwzględnienie.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego jest już ugruntowany pogląd, że przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k. możliwe jest tylko wyjątkowo, gdy szczególnie ważne względy związane z dobrem wymiaru sprawiedliwości taką decyzję uzasadniają. Takich względów należy upatrywać między innymi w istnieniu w realiach konkretnej sprawy okoliczności mogących stwarzać przekonanie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy w danym sądzie. Wskazany przez Sąd Okręgowy w Lublinie fakt, że przedmiotem osądu pozostaje sprawa - zażalenie Dyrektora Sądu Okręgowego w Lublinie na postanowienie o umorzeniu śledztwa, w której pokrzywdzonym reprezentującym Skarb Państwa jest Sąd właściwy, do takich okoliczności niewątpliwie należy.
Zatem w takiej sytuacji, z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, uzasadnione jest przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, w tym wypadku Sądowi Okręgowemu w Radomiu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.
l.n

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI