III KO 82/24

Sąd Najwyższy rozpoznał inicjatywę obrońcy skazanego D. K. podjętą na podstawie art. 9 § 2 k.p.k. w przedmiocie wznowienia z urzędu postępowania kasacyjnego zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2021 r., III KK 80/21. Obrońca zarzucił naruszenie art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w postępowaniu przed Sądem I instancji, wskazując na nienależytą obsadę sądu przez sędziego W.M., który miał utracić przymiot sędziego niezależnego i niezawisłego w związku z procedurą nominacyjną. Sąd Najwyższy, powołując się na swoje orzecznictwo, stwierdził, że pismo obrońcy należy traktować jako sygnalizację potrzebę podjęcia czynności z urzędu. Jednakże, analizując podniesione zarzuty, sąd uznał, że informacje dotyczące sędziego W.M. nie są wystarczające do stwierdzenia, iż nie spełnia on minimalnego standardu bezstronności, zwłaszcza w kontekście uchwał połączonych izb SN, które jednoznacznie stwierdziły, że nie każdy sędzia nominowany po 17 stycznia 2018 r. nie spełnia standardu bezstronności. Ponadto, sąd wskazał, że nawet gdyby podzielić stanowisko obrońcy co do wadliwego składu sądu I instancji, to orzeczenie o oddaleniu kasacji nie jest prawomocnym orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k., co uniemożliwia wznowienie postępowania kasacyjnego w trybie art. 542 § 3 k.p.k. w związku z uchybieniami z postępowania przed sądem niższej instancji. W konsekwencji, Sąd Najwyższy postanowił stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający