III KO 110/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania wniosek skazanego o wznowienie postępowania wykonawczego dotyczącego odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności, uznając go za niedopuszczalny z mocy ustawy.
Skazany Ł. P. złożył wniosek o wznowienie postępowania wykonawczego w sprawie odmowy udzielenia mu przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Argumentował, że orzeczenie sądu utrzymujące w mocy odmowę było wadliwe z powodu nienależytej obsady sądu. Sąd Najwyższy, powołując się na swoje orzecznictwo, uznał, że wznowienie postępowania dotyczy jedynie prawomocnych orzeczeń rozstrzygających o odpowiedzialności karnej, a kwestia przerwy w odbywaniu kary jest elementem postępowania wykonawczego, nie rozstrzygającym o istocie odpowiedzialności karnej. W związku z tym wniosek został pozostawiony bez rozpoznania jako niedopuszczalny.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego Ł. P. o wznowienie postępowania wykonawczego, które zakończyło się prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 2 czerwca 2022 r. (sygn. akt II AKzw 254/22), utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 8 kwietnia 2022 r. (sygn. akt II.1.Kow 169/22/pr) o odmowie udzielenia skazanemu przerwy w odbywaniu kar pozbawienia wolności. Skazany wniósł o wznowienie postępowania, podnosząc zarzut nienależytej obsady sądu, co jego zdaniem podważało niezawisłość i bezstronność sądu. Sąd Najwyższy, analizując przepisy dotyczące wznowienia postępowania (art. 540 k.p.k. i nast.), stwierdził, że tryb ten dotyczy wyłącznie prawomocnych orzeczeń rozstrzygających o odpowiedzialności karnej. Postępowanie w przedmiocie udzielenia przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności, choć ma negatywne konsekwencje dla skazanego, nie rozstrzyga o jego odpowiedzialności karnej, a stanowi jedynie element postępowania wykonawczego. W oparciu o utrwalone orzecznictwo, Sąd Najwyższy uznał wniosek za niedopuszczalny z mocy ustawy i na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. pozostawił go bez rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o wznowienie postępowania wykonawczego dotyczący odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności jest niedopuszczalny z mocy ustawy.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wyjaśnił, że wznowienie postępowania dotyczy wyłącznie prawomocnych orzeczeń rozstrzygających o odpowiedzialności karnej. Kwestia przerwy w odbywaniu kary jest elementem postępowania wykonawczego i nie rozstrzyga o istocie odpowiedzialności karnej skazanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
pozostawienie wniosku bez rozpoznania
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. P. | osoba_fizyczna | skazany |
Przepisy (6)
Pomocnicze
k.p.k. art. 430 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 545 § § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 540
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 540a
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 540b
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 542 § § 3
Kodeks postępowania karnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wznowienie postępowania dotyczy tylko prawomocnych orzeczeń rozstrzygających o odpowiedzialności karnej. Postępowanie w przedmiocie udzielenia przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności nie rozstrzyga o istocie odpowiedzialności karnej skazanego.
Odrzucone argumenty
Nienależyta obsada sądu utrzymującego w mocy postanowienie o odmowie udzielenia przerwy rodzi uzasadnioną wątpliwość co do niezawisłości, bezstronności i niezależności sądu.
Godne uwagi sformułowania
wniosek skazanego o wznowienie postępowania wykonawczego jest on niedopuszczalny z mocy ustawy nie rozstrzyga o istocie odpowiedzialności karnej skazanego
Skład orzekający
Zbigniew Kapiński
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie zakresu zastosowania instytucji wznowienia postępowania w sprawach karnych, w szczególności w kontekście postępowań wykonawczych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o wznowienie postępowania wykonawczego w przedmiocie przerwy w karze.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wznowieniem postępowania wykonawczego, co jest istotne dla prawników karnistów, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt III KO 110/22 POSTANOWIENIE Dnia 19 grudnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kapiński w sprawie Ł. P. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 19 grudnia 2022 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania wykonawczego zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKzw 254/22 utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt II.1.Kow 169/22/pr o odmowie udzielenia przerwy w odbywaniu kar pozbawienia wolności na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosek skazanego Ł. P. pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 2 czerwca 2022 r., sygn. akt II AKzw 254/22, utrzymał w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt II.1.Kow 169/22/pr, o odmowie udzielenia skazanemu Ł. P. przerwy w odbywaniu kar pozbawienia wolności. Pismem z dnia 14 czerwca 2022 r. (data wpływu) skazany wniósł o wznowienie postępowania i ponowne rozpoznanie sprawy o sygn. akt II AKzw 254/22, z uwagi na nienależytą obsadę sądu utrzymującego w mocy postanowienie o odmowie udzielenia przerwy, co jego zdaniem rodzi uzasadnioną wątpliwość co do niezawisłości, bezstronności i niezależności. Sąd Najwyższy zważył co następuje. W świetle obowiązującego orzecznictwa Sądu Najwyższego wznowienie postępowania w trybie art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k. czy też w trybie art. 542§3 k.p.k. (jak w sprawie niniejszej) dotyczy tylko prawomocnych orzeczeń sądowych rozstrzygających w kwestii odpowiedzialności karnej określonych osób. Procedowanie w przedmiocie udzielenia przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności nie rozstrzyga o istocie odpowiedzialności karnej skazanego, jest to element postępowania wykonawczego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2020 r., III KO 11/20, LEX nr 3213529; zob. też postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 marca 2018 r., IV KO 13/18, LEX nr 3130956; z dnia 29 października 1997 r., II KZ 130/97, OSNKW 1998, z. 1 - 2, poz. 10; z dnia 12 czerwca 2003 r., IV KZ 16/03 R-OSNKW 2003, poz. 1290; z dnia 29 stycznia 2007 IV KO 118/07, LEX nr 346765; z dnia 17 września 2008 r., IV KO 108/08, OSNKW 2008, z. 12, poz. 99; z dnia 28 marca 2012 r., IV KO 16/12, niepublikowane; z dnia 29 lipca 2015 r., IV KO 47/15, niepublikowane). Wprawdzie odmowa udzielenia przerwy w karze ma negatywne konsekwencje dla samego skazanego, niemniej jednak nie rozstrzyga w zakresie jego odpowiedzialności karnej. W związku z powyższym Sąd Najwyższy - na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. - wniosek skazanego o wznowienie postępowania wykonawczego w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w wykonywaniu kary pozbawienia wolności, pozostawił bez rozpoznania, albowiem jest on niedopuszczalny z mocy ustawy. [as]
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI