III KO 687/92
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy zasądził zadośćuczynienie za krzywdy wynikające z represyjnych orzeczeń z okresu PRL, unieważnionych przez sąd.
Sąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał wniosek S. P. o zadośćuczynienie za krzywdy wynikające z represyjnych orzeczeń z okresu PRL, które skutkowały pozbawieniem wolności. Na podstawie ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych, sąd zasądził od Skarbu Państwa kwotę 95.000 zł tytułem zadośćuczynienia, oddalając wniosek w pozostałej części.
Sąd Okręgowy w Poznaniu, rozpoznając sprawę z wniosku S. P. o zadośćuczynienie za doznane krzywdy, oparł swoje rozstrzygnięcie na Ustawie z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Wnioskodawca domagał się zadośćuczynienia za krzywdy wynikające z unieważnionych postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie orzeczeń, w tym wyroku Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie z 1949 r., które skutkowały pozbawieniem wolności wnioskodawcy od listopada 1948 r. do lipca 1949 r. Sąd, stosując art. 8 ust. 1 i 2 a contrario wskazanej ustawy w zw. z art. 5 a contrario k.c., zasądził od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcy kwotę 95.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za doznane krzywdy, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się wyroku. W pozostałej części wniosek został oddalony. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa, a także zasądzono zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, przysługuje.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na Ustawie z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych, która przewiduje możliwość dochodzenia zadośćuczynienia za krzywdy wynikające z takich orzeczeń. Sąd uznał, że unieważnione orzeczenia, które skutkowały pozbawieniem wolności, spowodowały po stronie wnioskodawcy krzywdę, za którą należy się rekompensata od Skarbu Państwa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
zasądzenie zadośćuczynienia i oddalenie w pozostałej części
Strona wygrywająca
S. P.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. P. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | pozwany |
| adw. P. W. | inne | pełnomocnik z urzędu |
Przepisy (6)
Główne
Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm. art. 8 § 1
Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
Podstawa do zasądzenia zadośćuczynienia.
Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm. art. 8 § 2 a contrario
Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
Podstawa do zasądzenia zadośćuczynienia.
k.c. art. 5 a contrario
Kodeks cywilny
Podstawa do zasądzenia zadośćuczynienia.
Pomocnicze
Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm. art. 13
Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego
Podstawa do obciążenia Skarbu Państwa kosztami postępowania.
Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm. art. 14 § ust. 6
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm. art. 2 § ust. 3
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Podstawa do zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Unieważnienie represyjnych orzeczeń z okresu PRL. Doświadczenie krzywdy w postaci pozbawienia wolności. Przepisy Ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych.
Godne uwagi sformułowania
zadośćuczynienie za doznane krzywdy, wynikające z wykonania unieważnionych postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie skutkowały pozbawieniem wolności wnioskodawcy
Skład orzekający
Katarzyna Wolff
przewodnicząca
Dorota Biernikowicz
sprawozdawca
Michał Ziemniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Uzasadnianie roszczeń o zadośćuczynienie za krzywdy wynikające z represyjnych orzeczeń z okresu PRL, nawet jeśli pierwotna sygnatura sprawy jest inna niż sprawa o zadośćuczynienie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej grupy osób represjonowanych na podstawie orzeczeń, które zostały formalnie unieważnione.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy historycznych represji politycznych i ich konsekwencji finansowych dla ofiar, co ma dużą wartość historyczną i społeczną.
“Zadośćuczynienie za PRL-owskie represje: Sąd przyznał 95 tys. zł za niesłuszne pozbawienie wolności.”
Dane finansowe
WPS: 95 000 PLN
zadośćuczynienie: 95 000 PLN
zwrot kosztów pomocy prawnej: 177,12 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyWYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 stycznia 2015 roku Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział III Karny w składzie: Przewodnicząca: SSO Katarzyna Wolff Sędziowie: SSO Dorota Biernikowicz (spr.) SSO Michał Ziemniewski Protokolant: Patrycja Rataj przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu – Macieja Lewandowskiego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16.09.2014 r., 20.11.2014 r. i 20.01.2015r. sprawy z wniosku S. P. o zadośćuczynienie za doznane krzywdy, wynikające z wykonania unieważnionych postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie z dnia 8 marca 1993r. w sprawie o sygn. akt III Ko 687/92: wyroku byłego Wojskowego Sądu Rejonowego w Szczecinie z dnia 21.02.1949r., sygn. akt Sr 133/49 i zmieniającego go postanowienia byłego Najwyższego Sądu Wojskowego z dnia 22.06.1949 r., sygn. akt S 940/49, które skutkowały pozbawieniem wolności wnioskodawcy w okresie od dnia 18.11.1948 r. do dnia 7.07.1949 r. 1. na podstawie art. 8 ust. 1 i art. 8 ust. 2 a contrario Ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.) w zw. z art. 5 a contrario k.c. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz wnioskodawcy S. P. kwotę 95.000,00 zł (dziewięćdziesiąt pięć tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznane krzywdy, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty, 2. w pozostałej części wniosek oddala; 3. na podstawie art. 13 Ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149 ze zm.) kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa, 4. na podstawie § 2 ust. 3 w zw. z § 14 ust. 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. W. kwotę 177,12 zł (sto siedemdziesiąt siedem złotych dwanaście groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. SSO Michał Ziemniewski SSO Katarzyna Wolff SSO Dorota Biernikowicz
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI