III KO 67/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku sądu rejonowego o przekazanie sprawy innemu sądowi, uznając, że fakt, iż pokrzywdzony jest biegłym sądowym, nie stanowi wystarczającej podstawy do wyłączenia sądu.
Sąd Rejonowy w B. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi, argumentując, że pokrzywdzony jest biegłym sądowym i ma częsty kontakt z sędziami, co może wpływać na odbiór społeczny rozstrzygnięcia. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając, że sama okoliczność bycia biegłym nie podważa obiektywizmu sądu i nie stanowi wystarczającej podstawy do zastosowania art. 37 k.p.k.
Do Sądu Rejonowego w B. wpłynęło zażalenie pokrzywdzonego R. B. na postanowienie prokuratury o odmowie wszczęcia śledztwa. Sąd Rejonowy, uznając, że pokrzywdzony jest biegłym z zakresu balistyki i ma częsty kontakt z sędziami wydziału karnego, co może rzutować na odbiór społeczny rozstrzygnięcia, wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. Sąd Najwyższy nie uwzględnił tego wniosku. W uzasadnieniu wskazano, że sama okoliczność współpracy pokrzywdzonego z sądem nie stanowi wystarczającej podstawy do zastosowania tak wyjątkowego środka. Przywołano orzecznictwo Sądu Najwyższego, zgodnie z którym biegłego należy traktować jak innych uczestników postępowania, a jego rola nie podważa obiektywizmu sądu. Sąd Najwyższy podkreślił, że sąd rejonowy nie wskazał żadnych szczególnych okoliczności sprawy, które zagrażałyby dobru wymiaru sprawiedliwości, ograniczając się jedynie do stwierdzenia faktu bycia przez pokrzywdzonego zawodowym biegłym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sama tylko okoliczność współpracy pokrzywdzonego z sądem nie stanowi wystarczającej podstawy dla zastosowania tak wyjątkowego środka, jakim jest przekazanie sprawy innemu sądowi.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że biegły sądowy jest uczestnikiem postępowania, a jego rola nie podważa obiektywizmu sądu. Brak wskazania przez sąd rejonowy szczególnych okoliczności zagrażających dobru wymiaru sprawiedliwości sprawia, że wniosek o przekazanie sprawy nie zasługuje na uwzględnienie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
wniosku nie uwzględnić
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. B. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (1)
Główne
k.p.k. art. 37
Kodeks postępowania karnego
Przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu jest środkiem wyjątkowym, wymagającym wykazania zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości. Sama okoliczność bycia biegłym sądowym przez pokrzywdzonego nie jest wystarczającą podstawą.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Okoliczność bycia biegłym sądowym przez pokrzywdzonego nie podważa obiektywizmu sądu. Brak wskazania przez sąd rejonowy szczególnych okoliczności zagrażających dobru wymiaru sprawiedliwości.
Odrzucone argumenty
Częsty kontakt pokrzywdzonego z sędziami wydziału karnego może rzutować na odbiór społeczny rozstrzygnięcia.
Godne uwagi sformułowania
Biegłego należy bowiem traktować jako uczestnika postępowań sądowych, tak jak inne osoby występujące w sprawie, chociażby w charakterze świadków, pokrzywdzonych czy oskarżonych. Inna rola takich osób, w sposób oczywisty nie może podważać obiektywizmu sądu.
Skład orzekający
Piotr Mirek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosków o wyłączenie sędziego lub przekazanie sprawy, gdy stroną jest biegły sądowy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z art. 37 k.p.k. i rolą biegłego w procesie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych ze względu na interpretację przesłanek do wyłączenia sądu w kontekście roli biegłego sądowego.
“Czy biegły sądowy może wpłynąć na obiektywizm sądu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySN Sygn. akt III KO 67/20 POSTANOWIENIE Dnia 30 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 lipca 2020 r., wniosku Sądu Rejonowego w B. z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt XI Kp (…), o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić. UZASADNIENIE Do Sądu Rejonowego w B. wpłynęło zażalenie R. B. , występującego w roli pokrzywdzonego, na postanowienie Prokuratury Rejonowej w B. z dnia 28 kwietnia 2020 r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o przestępstwo popełnione na szkodę zawiadamiającego. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2020 r., sygn. akt XI Kp (…), Sąd Rejonowy w B. , wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, w trybie art. 37 k.p.k., z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Potrzebę przekazania uzasadniać miał fakt, że autor zażalenia, będącego przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie, jest biegłym z zakresu balistyki przy Sądzie Okręgowym w B. . Z racji wykonywanych obowiązków zawodowych ma częsty kontakt z sędziami wydziału karnego, co, zdaniem Sąd Rejonowego, może rzutować na odbiór społeczny rozstrzygnięcia. Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w B. z dnia 22 czerwca 2020 r., nie zasługuje na uwzględnienie. W realiach niniejszej sprawy nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 37 k.p.k. Sama tylko okoliczność współpracy pokrzywdzonego z Sądem Rejonowym nie stanowi wystarczającej podstawy dla zastosowania tak wyjątkowego środka, jakim jest przekazanie sprawy innemu sądowi w trybie art. 37 k.p.k. Kwestia ta była rozważana w orzecznictwie Sądu Najwyższego. W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2013 r., IV KO 46/13, wskazano: „Biegłego należy bowiem traktować jako uczestnika postępowań sądowych, tak jak inne osoby występujące w sprawie, chociażby w charakterze świadków, pokrzywdzonych czy oskarżonych. Inna rola takich osób, w sposób oczywisty nie może podważać obiektywizmu sądu. Wystąpienie w charakterze oskarżonego osoby będącej wieloletnim biegłym, samo w sobie, nie stanowi zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a Sąd Rejonowy nie wskazał żadnych szczególnych okoliczności sprawy, które temu dobru by zagrażały.” Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela powyższe zapatrywanie. Biegły sądowy ze swojej istoty jest niezależnym uczestnikiem procesu, nie działa na rzecz żadnej ze stron. Jego rola sprowadza się do świadczenia wiadomości specjalnych. To z kolei przekłada się na jego sytuacje procesową już jako strony. Nie sposób uznać, że takie profesjonalne zaangażowanie w postępowania sądowe przełoży się na postrzeganie procesu, w którym występuje jako pokrzywdzony (podobnie m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 kwietnia 2005 r., IV KO 25/05). Sąd Rejonowy w B. nie wskazał żadnych szczególnych, dodatkowych okoliczności, które mogłoby świadczyć o istnieniu zagrożenia dla dobra wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k. Ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że pokrzywdzony jest zawodowym biegłym i styka się z sędziami tegoż Sądu. W ocenie Sądu Najwyższego nie stanowi to wystarczającej podstawy dla zastosowania art. 37 k.p.k. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI